Tibetan
པ་ཡིན་ནོ། །ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་ལམ་གཉིས་ཀའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། ཞེས་བཤད་ཅིང་ཐོགས་མེད་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཞེད་དོ། །བཞི་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི། འབྱུང་ས་མཐར་ཐུག་ཏུ་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱིན་བྱེད་ས་བཅུ་པའི་ཁྱད་པར་ ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །དབྱེ་ན་འབྱུང་སའི་སྒོ་ནས་འབྱིན་བྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་བརྒྱད་དོ། །ས་མཚམས་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཚེ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་དེ། རྒྱན་སྣང་ལས། དེ་ལྟར་ཚོགས་བསགས་པ་རྣམས་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པས་བརྙེས་པ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་བཞི་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པར་མ་ངེས་སོ་ཞེས་འཆད་པའི་ལུང་ནི་འགྱུར་མ་དག་པར་འདྲ་སྟེ། འཕགས་པས་སྒྲུབ་པའི་འབྲེལ་ལ་གོ་དགོས་པ་ནི་འཇུག་གོ །ཞུགས་པ་ནི་དཔུང་གི་ཚོགས་གསོག་གོ །དཔུང་གི་ཚོགས་བསགས་པ་ནི་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བ་ཐོབ་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་པ་ལྟར་རྒྱན་སྣང་དུ་ཡང་སྒྲུབ་པའི་འབྲེལ་བཀོད་ལ། འགྲེལ་ཆེན་འགྱུར་རྙིང་ལས་ནི། ཚོགས་བསགས་པ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟར་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བས་བརྙེས་པ་ལྟར་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ན་དེའི་དོན་ནི་དཔེར་ན་དཔུང་གི་ཚོགས་བསགས་ནས་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ལྟར་ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱིས་དཔུང་བསགས་ནས་ངེས་སྒྲུབ་གྱིས་སྤང་བྱའི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་ཏེ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པ་ལ། གཞན་དུ་བྱམས་པའི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ལ་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བ་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་བ་དང་འཕྱུགས་པ་འདྲའོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ། འདིར་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་གཉིས་ནས་བཟུང་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཉི་ཤུ་པའི་བར་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པའོ། ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་འདི་ནི་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བ་ཐོབ་ནས་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་གནོན་པ་སྟེ། ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཡང་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བ་བྱམས་པར་བསྒྱུར་བ་འགྱུར་འཕྱུགས་སོ། །འོན་ཀྱང་ལུང་འདིས་མཐོང་ལམ་ནས་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། རྒྱན་སྣང་དུ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ལུང་དྲངས་པར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ས་བཅུ་པ་
Chinese
是这样的。第一地极喜地的自性，是资粮的修持，是见道的体性。第二地等等修道的自性，也是资粮的体性。对治性的资粮修持，是两种道的行境。这样说了，无著也这样认为。第四，决定生起的修持是，生起处最终必定会产生能生，是十地的差别，由道所摄。如果分类，从生起处的角度，能生的修持有八种。关于地界，有些人说一生所能证得也有，如《庄严经释》中说：像这样积累资粮的，就像圣者弥勒所证得一样，是决定生起的，所以第四要说决定生起的修持。因为这样说的缘故。因此，说不一定只有最后有者才有，这样的教证似乎翻译不准确，应该理解为圣者修持的关联。进入是指积累军队的资粮。积累军队的资粮，是因为从未胜利中获得胜利，所以是决定生起的。像这样，《庄严经释》中也安排了修持的关联，而《释论大疏》旧译中说：积累资粮的，就像这样从未胜利中获得胜利一样。因此，它的意思是，譬如积累军队的资粮，从战争中获得胜利的地位一样，通过资粮修持积累军队，通过决定修持战胜所断的战争。另外，弥勒的名号中也有从未胜利中获得胜利的说法，似乎是翻译错误。《能断金刚经》中说：这里从见道和修道两种道开始，直到第二十发心之间，是决定生起的修持。这个决定生起是从未胜利中获得胜利后，压制最终的果位。因为这样说的缘故，所以把从未胜利中获得胜利翻译成弥勒是翻译错误。然而，这个教证不应许从见道修持决定生起，因为《庄严经释》中引用无著的教证说，决定生起的修持是依靠修道的，因为这与此相违。即使这样，十地
English
It is so. The nature of the first ground, the Joyful Ground, is the accumulation of merit, which is the nature of the path of seeing. The nature of the second ground and so on, which is the path of cultivation, is also the nature of merit. The accumulation of merit that is of the nature of an antidote is the object of both paths. It is said that way, and Asanga also thinks so. Fourth, the practice of definite emergence is that the place of emergence will inevitably produce the emerging, which is the distinction of the ten grounds, which are included in the path. If classified, from the perspective of the place of emergence, there are eight practices of the emerging. Regarding the boundary of the grounds, some say that it can also be attained in one lifetime, as it says in the Ornament of Realization: Those who have accumulated merit in this way, like the Holy Maitreya, are definitely emerging, so the fourth should be the practice of definite emergence. Because it says so. Therefore, the statement that it is not certain that only the last existence has it seems to be an inaccurate translation. It should be understood as the connection of the practice of the Holy One. Entering means accumulating the merit of the army. Accumulating the merit of the army is because victory is obtained from non-victory, so it is definitely emerging. In this way, the connection of practice is also arranged in the Ornament of Realization, and the old translation of the Great Commentary says: Those who have accumulated merit are like this, as if victory is obtained from non-victory. Therefore, its meaning is, for example, just as accumulating the merit of the army and obtaining the position of victory in war, accumulating the army through the practice of merit, and conquering the war of what is to be abandoned through the practice of determination. In addition, there is also the saying of obtaining victory from non-victory in the names of Maitreya, which seems to be a translation error. In the Intention of the Able One, it says: Here, from the two paths of seeing and cultivation, up to the twentieth generation of bodhicitta, is the practice of definite emergence. This definite emergence is the suppression of the ultimate result after obtaining victory from non-victory. Because it says so, translating obtaining victory from non-victory into Maitreya is a translation error. However, this teaching should not allow definite emergence from the path of seeing, because the Ornament of Realization quotes Asanga's teaching that the practice of definite emergence relies on the path of cultivation, because it contradicts this. Even so, the tenth ground
Tibetan
ན་ཡོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ལུང་དེ་དང་རྟོགས་སླ་གཉིས་ཀར་སྒོམ་ལམ་ལ་བརྟེན་ཞེས་པ་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ལུང་དེའི་དོན་ཁྱད་པར་ལམ་ལ་བཤད་པ་དང༌། ཀཱ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ཀྱང༌། འདི་ཡང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ་འདི་ལྟ་སྟེ་གོ་ཆ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་མོ། །འཇུག་པའི་བྱ་བ་ནི་དྲོད་དང་རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་སྟེ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཚོགས་བཅུ་བདུན་ལས་བཅོ་ལྔ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གིས་བསྡུས་ཏེ། སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། སའི་ཚོགས་དང༌། གཉེན་པོའི་ཚོགས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་བརྒྱད་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་ཞེས་འབྱུང་བས་ས་བཅུ་པའི་ཁྱད་པར་ལམ་ལ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་ངེས་སྒྲུབ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་ལམ་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་མཚོན་པའི་ རྣམ་མཁྱེན་ནི་ཐུབ་པའི་འོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་དངོས། དེ་ཇི་ལྟར་མཚོན་ཚུལ། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གོ །དང་པོ་ལ་གཉིས། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག །ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལམ་མོ། །དང་པོ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འོད་མོག་མོག་པོར་ཏེ་གཟི་མེད་པར་བྱེད་པ་ནི་ང་རྒྱལ་བཅོམ་ནས་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་རུང་གི་རྟེན་དུ་བྱས་པའོ། །སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་གནས་སྐབས་ངེས་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པ། མཐར་ཐུག་མ་ངེས་པ་ཀུན་ཀྱང་ལམ་ཤེས་སྒོམ་པས་ཁྱབ་པ། འཁོར་བ་མི་འདོར་བའི་རང་བཞིན་གཞན་འཁོར་དུ་སྡུད་སོགས་ཀྱི་བྱེད་ལས་རྣམས་སོ། །འདིར་རྒྱུའི་རྐྱེན་རིགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཞེས་གསུང་བ་ནི་སློབ་དཔོན་འདི་ཡི་དགོངས་པར་མ་སོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་ཚེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པ་སློབ་དཔོན་ལ་ལྟོས་པས་སློབ་མའམ་ཐུབ་པའི་གསུང་ལས་སྐྱེས་པས་སློབ་མ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་རྟོགས་པའི་ཉི་ཚེ་བའི་མཁྱེན་པའོ། །དབྱེ་ན་འཕགས་ལམ་དང་སྦྱོར་ལམ་གཉིས་ལས་རྒྱས་བཤད་དུ་མ་བྱུང་ཡང་དོན་གྱིས་ན་ཚོགས་ལམ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པས་སོ། །འདི་ནི་རང་རྒྱལ་ལ་ཡང་སྦྱོར་རོ། །འདིར་ཐར་ཆ་མ་བཤད་པ་ནི་རྣམ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་གཅིག་པུར་གནས་པས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ་སྟེ་དེས་མཚོན་པའི་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ནི། བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་རྟོག
Chinese
如果说因为那个教证和《易解》都说依赖于修道，所以不应理，那么没有过失。因为论师将那个教证的意义特别解释为道，而且寂护论师也说：“这也是圣者无著所说，即是说，盔甲是六波罗蜜多的体性，是资粮道。进入的行为是暖位、顶位和忍位，是加行道的自性。十七资粮中十五个被世间最胜法所摄，被加行道所摄持。地的资粮和对治的资粮是见道和修道。八种决择是金刚喻定。”这样说，所以是十地差别的道。第三，像这样从发心到包括决择修行等，以境或因的方式所表示的 一切相智是能仁的。第二有三：道智的法，如何表示，所依的补特伽罗。第一有二：道智的支分，具有支分的道。第一，如来光芒使诸天光芒黯淡无光，是摧毁我慢后成为能生道智的所依。等等所包括的生处暂时决定具有发心，究竟不决定的一切都遍于修道，不舍弃轮回的自性，将其他摄集于轮回等等的作用。这里说因的缘由遍及，是没有达到这位论师的意趣。第二有三，第一，最后有者时也获得菩提，依赖于论师，因此从弟子或能仁的语言中产生，因此弟子即是声闻的道，是仅仅证悟人无我的片面之智。如果分类，有圣道和加行道两种，虽然没有广说，但实际上也有资粮道，因为那也要被菩萨所知。这对于独觉也适用。这里没有说解脱分，是意在全部显示。第二，独自居住，像犀牛角一样的道，即是它所表示的独觉的道，是证悟二分之一无我。
English
If it is said that it is not reasonable because both that scripture and the 'Easy Understanding' say that they rely on the path of meditation, then there is no fault. Because the teacher specifically explained the meaning of that scripture as the path, and Kamalaśīla also said: "This was also said by the noble Asanga, that is to say, armor is the nature of the six perfections, which is the path of accumulation. The act of entering is the heat, the peak, and the forbearance, which is the nature of the path of application. Fifteen of the seventeen accumulations are included in the supreme worldly dharma and are held by the path of application. The accumulation of grounds and the accumulation of antidotes are the path of seeing and the path of meditation. The eight determinations are the vajra-like samādhi." It is said in this way, so it is the path of the ten grounds' differences. Third, in this way, from the generation of bodhicitta to the definitive practice, etc., the omniscient wisdom represented by way of object or cause is that of the Sage. The second has three: the dharma of the path knowledge, how it is represented, and the person who is the basis. The first has two: the limbs of the path knowledge, and the path with limbs. First, the light of the Tathāgata makes the light of the gods dim, which is destroying pride and becoming the basis for generating path knowledge. Etc., included in the place of birth, the temporary determination is to have bodhicitta, and everything that is ultimately undetermined is pervaded by the path of meditation, the nature of not abandoning samsara, the function of gathering others into samsara, etc. Here, saying that the cause of the cause pervades is not reaching the intention of this teacher. The second has three, the first, even at the time of the last existence, obtaining enlightenment depends on the teacher, therefore it arises from the words of the disciple or the Sage, therefore the disciple is the path of the Hearer, which is the one-sided wisdom of merely realizing the selflessness of the person. If classified, there are two types: the noble path and the path of application, although there is no extensive explanation, in reality there is also the path of accumulation, because that must also be known by the Bodhisattva. This also applies to the Pratyekabuddha. The part of liberation is not mentioned here, it is intended to show everything. Second, living alone, the path like a rhinoceros horn, that is, the path of the Pratyekabuddha represented by it, is the realization of half and two selflessnesses.