Tibetan
འི་ཤེས་བྱེད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས་སེ་གོལ་གཅིག་གཏོགས་པའི་ཡུན་ལ་སྐད་ཅིག་དྲུག་ཅུ་རེ་ལྔ་འདའ་བར་འདོད་པར་མཛོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་ཅིང་དེའི་ཆ་དང༌། གདགས་པར་བཤད་པའི་རྡུལ་གོ་ས་འཕོ་བ་གཉིས་ཀ་ཡང་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་གི་ངོས་འཛིན་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་ཡིན་མིན་སོ་སོར་བགྲང་བ་དང༌། སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་འདའ་ཞེས་བཀོད་པ་ནོར་རོ། །དབང་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ ཅིག་བསྐལ་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ་ནུས་པས་འགལ་བ་མེད་པར་ཡང་སྨྲ་མི་ནུས་ཏེ། དབང་ཐོབ་པའི་རྣམ་གཞག་བྱེད་ན་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་སྦྱོར་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཡིན་པས་རྒྱུན་དང་ལྡན་ཡང་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་མི་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར། ཇི་ལྟར་མར་ངོའི་བཅུ་བཞི་ན། །ཟླ་བ་ཅུང་ཟད་གསལ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཐེག་མཆོག་མོས་རྣམས་ལ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་ཅུང་ཟད་སྣང༌། །ཇི་ལྟར་ཚེས་པའི་ཟླ་བ་ལ། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་འཕེལ་བར་མཐོང༌། །དེ་བཞིན་ས་ལ་བཞུགས་རྣམས་ཀྱིས། །རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་འཕེལ་བར་མཐོང༌། །ཇི་ལྟར་ཡར་ངོའི་བཅོ་ལྔ་ན། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་གསལ། །དེ་བཞིན་ས་ཡི་མཐར་ཐུག་ན། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་རྫོགས་པར་གསལ། ཞེས་ལམ་རྣམས་སུ་སྒྲིབ་པ་དག་པའི་རིམ་པས་ཆོས་སྐུ་ཡང་ཟླ་བའི་འཕེལ་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་པར་བྱས་ནས་སློབ་ལམ་དུ་ཡང་ཡོད་པར་བཤད་ཀྱང༌། དེ་དང་འདིར་བཤད་ཆོས་སྐུ་དོན་མི་གཅིག་པས་འདི་ཡི་ས་མཚམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནར་ཁས་བླངས་ཏེ། སྦྱོར་བཞི་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ལ་བཞི། མཁྱེན་གསུམ་དང་རྣམ་ཀུན་དང༌། རྣམ་མཁྱེན་དང་ལམ་ཤེས་དང༌། གཞི་ཤེས་དང༌། རྣམ་མཁྱེན་དང་ཆོས་སྐུ་ལ་ཟློས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་དང་རྣམ་ཀུན་སྟོན་པའི་གཞུང་རྣམས་ཟློས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་ཀུན་ཏུ་ཡང་རྣམ་པ་སྦྱོར་བ་མཚན་ ཉིད་ལ་མཁྱེན་པ་གསུམ་གསུམ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་ཟློས་ཏེ། མཁྱེན་གསུམ་ནི་རྣམ་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་དང༌། རྣམ་ཀུན་ནི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་སྐབས་དང་པོ་གསུམ་དུ་བསྟན་པའི་མཁྱེན་གསུམ་ནི་གཞི་དང་ལམ་དང་རྣམ་པ་སྐྱེ་མེད་དེ་དེ་གསུམ་སོ་སོ་བ་དང༌། རྣམ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་བསྡུས་ནས་བསྒོམས་པས་མ་ལུས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་གཅིག་ཏུ་ན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ནི་མཚོན་བྱེད་དང་མཚོན་བྱའི་སྒོ་ནས་ཤེས་བྱར་བསྟན་པས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། ཉམས་ལེན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་སྦྱོར་བའོ། །རྣམ་གྲངས་གཅིག་ཏུ་ན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྐྱེ་མེད་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཙམ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་དྲི་མ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པ་ཡིན་པས་མི་ཟློས་སོ་ཞེས་འཕགས་པས་གསུངས་པ་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཀོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་དང་ལམ་ཤེས་ཟློས་པར་འགྱུར་ཏེ། སའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པར་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་བཤད་པ་དེ་ཉིད་ལམ་ཤེས་སུ་ཡང་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགོས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མི་ཟློས་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་དུ་བཤད་པ་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པ་གཅིག་རྣམ་མཁྱེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་མཚོན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ལ། ལམ་ཤེས་སུ་བཤད་པ་ནི། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་དུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསལ་བ་དང་ལམ་གསུམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ཡུལ་གྱིས་མཚོན་ནས་ལོགས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཚོན་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྒྱུ་ཙམ་ཞིག་དྲངས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ལམ་ཤེས་དང་གཞི་ཤེས་ཟློས་ཏེ། སྐབས་གཉིས་པར་ཉན་རང་གི་ལམ་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐབས་གཉིས་པར་བཤད་པ་ནི། ཡུལ་ཅན་ལམ་ཤེས་མཚོན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ལ། གསུམ་པར་བཤད་པ་ནི། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་དང་བྲལ་བ་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་ན་དེས་འཕངས་པའི་ཟློག་ཕྱོགས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ཉན་རང་གི་ལམ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང༌། དེའི་ལམ་ལོགས་སུ་རང་དབང་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པས་མི་ཟློས་སོ། །བཞི་པ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་དང་ཆོས་སྐུ་ཟློས་ཏེ། གཉིས་ཀར་གཉིས་ཀ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་ཟློས་ཏེ་དང་པོར་ནི་ཡུལ་དང་བརྒྱད་པར་ནི་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་བཤད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་གྲངས་སུ་ན་མཚོན་བྱེད་དང་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དོན་དངོས་དང༌། ཟློས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། མཁྱེན་གསུམ། སྦྱོར་བཞི། ཆོས་སྐུའི་ལུས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རྣམ་མཁྱེན། ལམ་ཤེས། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ལུས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རྣམ་མཁྱེན་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་དང༌། དེའི་འཆད་བྱེད་གཏན་ལ་དབབ་པ། རྟེན་གྱི་གང་ ཟག་གོ །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འདིར་རྣམ་མཁྱེན་
Chinese
因为不能成为认识的原因。另外，经部宗的人认为，在一塞扣尔（se gol，量度时间的单位）的时间里，有六十五个刹那生灭，这是《俱舍论》的注释里说的，以及，在《施设论》里说的微尘移动位置，这二者都是时间尽头的刹那的认识，所以把这二者是不是时间尽头的刹那分别计数，以及写着三百六十八生灭是错误的。有权者们能加持一个刹那为一劫，也不能说没有相违，如果作有权者的分别，那么一切分别都将毁坏。因此，刹那是要修习圆满的刹那，所以虽然具有相续性，也不应使后面的比前面的更殊胜。第三，在《法界赞》中说： 犹如月晦的十四， 月亮稍微明亮一样， 如此胜乘的信徒们， 法身也稍微显现。 犹如初一的月亮， 刹那刹那见到增长， 如此安住于地者们， 逐渐逐渐见到增长。 犹如月圆的十五， 月亮的轮廓圆满明亮， 如此地的究竟尽头， 法身也圆满明亮。 就像在道上，以清净障碍的次第，法身也用月亮的盈亏来比喻，而说在有学道上也有。但是，这和这里所说的法身意义不一样，所以此处的界限承许唯是佛地，因为是修习四加行所获得的究竟果。第五有四：三智和一切种智，一切智和道智，基智，一切智和法身之间的重复的断除。第一：三智和宣说一切种智的论典成为重复，因为在一切种智中，也在相、加行、体性上说了三个智慧，如果这样问。不重复，因为三智是各个相分别决定的，而一切种智是具有所有相的境。它的意义是，在最初三个章节里所说的三智是，基、道和无生相，这三者是各自不同的。而在一切种智里所说的是，将无生的三个相综合起来修习，所以是具有所有境的。一切
English
Because it cannot be a means of cognition. Furthermore, the Sautrāntikas believe that sixty-five kṣaṇas pass in the duration of one sekol (a unit of time measurement), as stated in the commentary on the Abhidharmakośa, and the movement of dust particles described in the Prajñāpanāśāstra is also considered a perception of the final kṣaṇa of time. Therefore, it is incorrect to count these two separately as to whether they are the final kṣaṇa of time or not, and to state that three hundred and sixty-eight pass. Those who have attained power cannot say that there is no contradiction in blessing a kṣaṇa as a kalpa, because if one makes distinctions of those who have attained power, then all distinctions will be destroyed. Therefore, the kṣaṇa is the kṣaṇa of completing the practice, so although it has continuity, one should not make the latter more superior than the former. Third, in the Dharmadhātustava it says: Just as on the fourteenth of the waning moon, The moon is slightly bright, Likewise, for those who admire the supreme vehicle, The Dharmakāya also appears slightly. Just as the moon on the first day of the month, Is seen to increase moment by moment, Likewise, those who dwell on the bhūmis, See it gradually increase. Just as on the fifteenth of the waxing moon, The circle of the moon is completely clear, Likewise, at the ultimate end of the bhūmis, The Dharmakāya is also completely clear. Just as on the paths, the Dharmakāya is also symbolized by the waxing and waning of the moon in the order of purifying obscurations, and it is said that it also exists on the paths of learning. However, the meaning of the Dharmakāya spoken of here is not the same, so the boundary here is acknowledged to be only the Buddha-bhūmi, because it is the ultimate result of practicing the four applications. Fifth, there are four: the three knowledges and all-knowing, all-knowing and path knowledge, base knowledge, and the elimination of repetition between all-knowing and Dharmakāya. First: The scriptures that teach the three knowledges and all-knowing become repetitive, because in all-knowing, three knowledges are also spoken of in terms of aspect, application, and nature, if asked in this way. It is not repetitive, because the three knowledges are determined by separate aspects, and all-knowing is that which has all aspects as its object. Its meaning is that the three knowledges taught in the first three chapters are the base, the path, and the unborn aspect, and these three are distinct. And what is taught in all-knowing is that the three aspects of the unborn are combined and practiced, so it is that which has all objects. All
Chinese
如果从一个角度来说，阐述三种智慧是通过能诠和所诠的角度来阐述所知，因此是自性。如果从所有方面来说，是通过修持的角度来阐述，因此是加行。如果从一个类别来说，阐述三种智慧是仅在证悟自性寂静、无生三种形态的对境中阐述。如果从所有方面来说，是为了遣除垢染的对治而生起，因此不重复，如圣者所说，导师如是安排。第二，全知和道智会重复，因为在地的集合等中，所说的见道和修道，也同样说是道智。如果这样认为，因为必要不同，所以不重复。说为全知，是因为了知所有因和果的法，一个智慧就是全知，是为了诠释那个意义。说为道智，是为了消除诸位王子们的道智不是所说的全知这种疑惑，以及为了通过对境来诠释了知三种道的道智，而单独阐述。是从全知的能诠之中，仅仅引用了因来阐述。第三，道智和基智重复，因为在第二品中也阐述了声闻缘觉的道。如果这样认为，在第二品中所说的是，为了诠释有境道智的意义。在第三品中所说的是，当阐述远离无常等增益的对治基智时，阐述了由此引发的相反方面的道是声闻缘觉的道，并且为了单独自主地阐述那个道，因此不重复。第四，全知和法身重复，因为在两者中都阐述了两者的缘故。不重复，因为最初是从对境的角度，第八是从果的角度来阐述的缘故。如果从类别上来说，是因为从能诠和体性的角度来阐述的缘故。第二部分分为两个方面：真实意义和遣除重复。第一部分分为三个方面：三种智慧、四种加行、广述法身的身体。第一部分分为三个方面：广述全知、道智、基智的身体。第一部分分为三个方面：如何阐述全知的方式，确定其解释者，所依补特伽罗。第一：如果这里是全知
English
If from one perspective, explaining the three wisdoms is to explain the knowable through the aspects of the signifier and the signified, therefore it is the nature. If from all aspects, it is explained through the aspect of practice, therefore it is application. If from one category, explaining the three wisdoms is only explained in the object of realizing the three forms of self-nature tranquility and unarisen. If from all aspects, it is generated for the antidote of dispelling defilements, therefore it does not repeat, as the noble one said, the teacher arranged it like this. Second, omniscience and the wisdom of the path will be repeated, because in the collection of lands, etc., the mentioned seeing path and meditation path are also said to be the wisdom of the path. If you think so, it does not repeat because the necessity is different. Explaining as omniscience is because knowing all the laws of cause and effect, one wisdom is omniscience, it is to interpret that meaning. Explaining as the wisdom of the path is to eliminate the doubt that the wisdom of the path of the princes is not the omniscience that is said, and to separately explain the wisdom of the path that knows the three paths through the object. From the signifiers of omniscience, only the cause is cited and explained. Third, the wisdom of the path and the base wisdom are repeated, because in the second chapter, the path of the hearers and self-realizers is also explained. If you think so, what is said in the second chapter is to interpret the meaning of the wisdom of the path with the object. What is said in the third chapter is that when explaining the antidote base wisdom that is free from the imputation of impermanence, etc., it is explained that the paths of the opposite aspects caused by this are the paths of the hearers and self-realizers, and in order to separately and independently explain that path, therefore it does not repeat. Fourth, omniscience and Dharmakaya are repeated, because both are explained in both. It does not repeat, because the first is explained from the perspective of the object, and the eighth is explained from the perspective of the result. If from the category, it is because it is explained from the perspective of the signifier and the essence. The second part is divided into two aspects: the true meaning and the elimination of repetition. The first part is divided into three aspects: the three wisdoms, the four applications, and the detailed explanation of the body of Dharmakaya. The first part is divided into three aspects: the detailed explanation of the body of omniscience, the wisdom of the path, and the base wisdom. The first part is divided into three aspects: how to explain omniscience, determine its interpreter, and the dependent person. First: If here is omniscience