Tibetan
་དང༌། མཐར་གྱིས་པ་དང་པོ་ཡང་དྲོད་ནས་ས་བཅུ་པའི་དཀྱིལ་སྟོད་དང༌། གཉིས་པ་བཅུ་པའི་སྨད་ནས་ཡོད་དོ། །དེ་དག་གི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང་རིམ་པ་ལྟར་སྤྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ལས་དང་པོ་པ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་ན་ཡོད་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུའི་ཐ་མ་ལ་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་འབྱུང་བས་ས་བཅུ་པ་ན་ཡོད་པར་གསལ་ལ། དང་པོ་ལ་ལས་དང་པོ་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་ཚོགས་ལམ་ན་ཡོད་པར་བཤད་པས་མ་མཐའི་མཚམས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་བར་སྐབས་རྣམས་ན་ཡོད་པར་གསལ་ལོ། ། དག་པ་ས་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་ལམ་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་ཀུན་ལ་ཁྱད་ཅན་ཡིན་མིན་གཉིས་གྲུབ་པས་དེའི་འབྲས་བུ་རྩེ་མོ་ལ་ཡང་གཉིས་འགྲུབ་བོ། །མཐར་གྱིས་པ་ནི་རྩེ་མོ་ཐོབ་ནས་དེ་བརྟན་པའི་དོན་དུ་སྒོམ་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་བྱ་བ་དང་བསླབ་པ་དང་མཐར་གྱིས་འཇུག་པ་རིམ་པ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་དང༌། མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་གསུམ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤད་པས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེ་ལ་ཕྱི་མ་འདི་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུམ་ལ་སྦྱར་ནས་གསུངས་པ་མེད་ལ། སྤྱིར་ལམ་གསུམ་བཏགས་པ་བར་འདོད་པའི་ལུགས་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་ལ་རྣམ་དབྱེ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་པར་སྣང་སྟེ། འདི་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང༌། སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཐུབ་དགོངས་ནས། ཆོས་སྐུ་རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་མཚན་ཉིད་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་རྣམ་ཀུན་བཏགས་པ་བར་འཆད་ཀྱང༌། འདིར་ནི་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་བ་བྱས་ལ་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ནས་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད་དེ། བུད་དྷ་ཤྲཱིས། ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། སྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་ཅན་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་དང༌། ཞེས་དང༌། སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུའི་ ས་མཚམས་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་འབད་རྩོལ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་སར་བཤད་པ་དང༌། རྒྱུན་མཐའི་རྗེས་སུ་རྩེ་སྦྱོར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་ལ་འབད་རྩོལ་གྱིས་སྒོམ་པའི་རྣམ་ཀུན་མེད་དོ་ཞེ་ན། མ་གྲུབ་སྟེ། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པའི་ས་བརྒྱད་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོ
Chinese
，并且，渐进的第一个也从暖位到十地（菩萨十地）的中间上部，第二个从十地的下部开始存在。那些的知晓方式也按照次第，一般要修习的相状中，从第一个到十地之间存在，并且二十种加行的最后是极其清净究竟，这样说来，很明显存在于十地。对于第一个，由于进行最初的并非正确的加行，因此说存在于资粮道，因为把握了最低的界限，所以很明显存在于中间的各个阶段。 清净三地的智慧小、中、大三种，也作了最初三种加行的三道的名称。这样，由于一切方面成立了具有特点和不具有特点两种，因此它的果实顶峰上也成立两种。渐进的是获得顶峰后，为了稳固它而修习，渐进的所作和学习以及渐进的进入，按照次第是决择和见道、修道三者，导师这样解说。对此，后面这个导师没有结合三者来说，并且对于一般认为安立三道之间的宗派来说，也似乎需要对于最初三种加行有那样的区分，这个将要解说。具有特点的意义也是，作为所依的特点，在一切方面都是不退转的，加行的特点是远离一切过失的，所缘的特点是力量等一切方面都作为所缘，这样说。从能仁的意旨出发，虽然说，法身一切方面现证圆满具有特征，并且加行一切方面安立为之间，但这里是做了基础相同的归纳，从资粮道小到十地相续的尽头之间存在，佛护说，最初的作者和加行和见和修的阶段具有一切方面现证圆满证悟，并且，二十种加行的 界限可以知晓。如果说，八地以上说是努力接近寂灭之地，并且相续尽头之后不出现顶加行，因此那些没有努力修习的一切方面，那么不成立，因为《十地经》的第八地中，如来十力和四无畏等佛的法
English
, and, the first of the gradual ones is also from the warmth stage to the middle upper part of the tenth bhumi (ten bhumis of a Bodhisattva), and the second exists from the lower part of the tenth bhumi. The ways to know those are also according to the order, in general, among the aspects to be cultivated, from the first one to the tenth bhumi, and the last of the twenty applications is said to be supremely pure and ultimate, so it is clear that it exists in the tenth bhumi. For the first one, since it is performing the initial application that is not correct, it is said to exist in the accumulation path, and since it grasps the lowest limit, it is clear that it exists in the intermediate stages. The wisdom of the three pure grounds, small, medium, and large, also makes the names of the three paths of the first three applications. Thus, since it is established that all aspects have both characteristics and non-characteristics, its fruit, the peak, also establishes both. The gradual one is to meditate for the sake of stabilizing it after obtaining the peak, and the gradual action, learning, and gradual entry are, in order, discernment and the path of seeing and the path of meditation, the teacher explains. On this, the latter one was not spoken by the teacher in conjunction with the three, and for the school that generally considers the establishment of the three paths in between, it also seems necessary to have such a distinction for the first three applications, this will be explained. The meaning of having characteristics is also that the characteristic of the basis is non-returning in all aspects, the characteristic of the application is being free from all faults, and the characteristic of the object is that all aspects such as power are made into objects, so it is said. From the intention of the Thub, although it is said that the Dharmakaya is fully manifested and characterized in all aspects, and that the application is established in between in all aspects, here it is a synthesis of the same basis, existing from the small accumulation path to the end of the tenth bhumi continuum, Buddhadasa says, the initial actor and the application and the stage of seeing and meditation have all aspects of fully manifesting complete enlightenment, and, the twenty applications The boundary can be known. If it is said that the eighth bhumi and above are said to be the place where effort is near to pacification, and since the peak application does not occur after the end of the continuum, therefore those do not have all aspects of meditating with effort, then it is not established, because in the eighth bhumi of the Tenth Bhumi Sutra, the ten powers of the Tathagata and the four fearlessnesses and other Buddha's Dharma
Tibetan
ས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཁྱེད་ལ་མེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམས་ཤིག །ཅེས་པ་དང༌། རྨི་ལམ་བསྟན་པ་ལས། ས་བརྒྱད་པ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལ་རྩོལ་བ་དང་བཅས་སོ། །དགུ་པར་སྤྱོད་པ་ལ་རྩོལ་བ་དང་བཅས་སོ། །བཅུ་པར་ཚད་མེད་པ་ལ་རྩོལ་བ་དང་བཅས་སོ། ཞེས་སོ། །དེས་ན་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་རྩོལ་བྲལ་གྱི་སར་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ནི། བདག་གིས་སེམས་ཅན་འདི་ཡི་དོན་འདི་ལྟ་བུར་བྱའོ་སྙམ་དུ་གང་ཟག་ཏུ་རྟོག་པའི་རྩོལ་བ་ཞི་བ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་ཡིད་གནས་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཡོད་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་མ་ངེས་པས་རྒྱུ་མཐའི་རྗེས་སུ་རྩེ་སྦྱོར་མི་འབྱུང་ཡང༌། རྣམ་ཀུན་ཡོད་པ་མི་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། དྲོད་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཚོགས་ལམ་ནས་ཡོད་ཟེར་རོ། །དེ་མི་འཐད་དེ། རྩེ་མོའི་དོན་ནི་རྣམ་ཀུན་གྱི་རྟོགས་པ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཚོགས་ལམ་ན་ཐོས་བསམ་ཤས་ཆེ་བས་མ་ཐོབ་ཅིང་སྦྱོར་ལམ་ནས་སྒོམ་བྱུང་ཤས་ཆེ་བས་ དེ་ནས་ཐོབ་པ་འཐད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་རྩ་བ་ལས་ཀྱང་རྩེ་མོ་བདུན་བཤད་པའི་ཐ་མ་དྲོད་ཡིན་པ་དང༌། འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བཀྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་རྩེ་སྦྱོར་ཐོབ་པ་ལ་དབང་རྣོན་གྱིས་ཁྱབ་པར་སྨྲ་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་ན་དབང་བརྟུལ་གྱིས་རྣམ་ཀུན་བསྒོམས་ནས་རྟོགས་པ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྩེ་མོ་དང་པོ་ཐོབ་པའི་རྟགས་དེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་སུ་བཤད་ཀྱང་རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་ལ་རྟགས་དེ་དག་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ལྟར་ན་རྩེ་མོ་ཐོབ་ནས་སྒོམ་པར་མངོན་ཡང་དེ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམ་འཆད་པའི་ཡན་ལག་ཙམ་དུ་དགོངས་པ་བརྟག་ནུས་ཤིང༌། འཕགས་པས་བགྱི་བ་སྨོས་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཟུང་བའི་དོན་དུའོ། །བསླབ་པ་སྨོས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཤེས་པའི་དོན་དུའོ། །སྒྲུབ་པ་སྨོས་པ་ནི་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་ཤེས་པའི་དོན་དུའོ། །གསུམ་སྨོས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བས་ཚོགས་ལམ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་མངོན་རྟོགས་རིམ་གྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ནི་ཚོགས་ལམ་ནས་གཙོ་ཆེ་བར་ཡོད་ལ། སྒོམ་བྱུང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མངོན་རྟོགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི
Chinese
因为你没有圆满的土地，为了完全寻求圆满的佛法，要发起精进。如《梦示教》中所说：第八地要连同精进于现观和各别正知。第九地要连同精进于行。第十地要连同精进于无量。如是说。因此，说第八地以上是无勤之地的用意是：仅仅是平息了我以这种方式为这些有情做这件事的想法，这种对补特伽罗的执着之勤作，因为烦恼意已转依。因为有因不一定有果，所以不会发生追逐因之边际的顶点加行，然而，一切种相存在并不相违。第二，从暖位到有顶之间存在。有些人说从资粮道就存在。那不合理，顶的意义是已能自在一切种相的证悟，而这在资粮道以闻思为主故未获得，从加行道以修所生为主故，从那获得是合理的。另外，从根本中也说七顶的最后是暖，并且两大释论也没有解释的缘故。有些人说获得顶点加行遍及利根也不合理，如果那样，钝根修习一切种相后，就变成没有能自在证悟的了。因此，虽然说获得第一个顶的征相是不退转的征相，但获得顶并不遍及获得那些征相。第三，按照论师的说法，虽然显现为获得顶后才修习，但可以推测那只是为了阐述那些加行的次第的支分而已，圣者说应作是为了摄取发心的意义。说学是为了了知与决择分相应的意义。说修是为了了知见道和修道的意义。说三者是为了了知现观次第的意义。因为经中说有从资粮道到有顶之间存在。如是，以闻思作为对境的现观次第渐次作意，在资粮道是主要的，以修所生体验的现观作意
English
Because you do not have a perfect land, in order to completely seek the perfect Dharma of the Buddha, you must initiate diligence. As it is said in the 'Teaching of Dreams': On the eighth ground, one should strive with diligence in direct perception and individual correct knowledge. On the ninth ground, one should strive with diligence in conduct. On the tenth ground, one should strive with diligence in the immeasurable. Thus it is said. Therefore, the intention of saying that the eighth ground and above is a place of non-effort is: it is merely the pacification of the effort of clinging to a person with the thought, 'I will do this for these sentient beings in this way,' because the afflicted mind has been transformed. Because having a cause does not necessarily mean having a result, the peak practice of chasing after the edge of the cause will not occur, but it is not contradictory for all aspects to exist. Secondly, it exists from the heat stage to the peak of existence. Some say it exists from the path of accumulation. That is not reasonable, because the meaning of the peak is that one has become empowered over the realization of all aspects, and this is not attained on the path of accumulation because it is mainly hearing and thinking, and it is reasonable to attain it from the path of preparation because it is mainly meditation-born. Furthermore, in the root text, the last of the seven peaks is said to be heat, and the two great commentaries have not explained it either. Some say that obtaining the peak practice is pervasive with sharp faculties, which is also unreasonable, because if that were the case, then dull faculties would cultivate all aspects and become unable to have power over realization. Therefore, although it is said that the sign of obtaining the first peak is the sign of non-retrogression, obtaining the peak does not pervade obtaining those signs. Thirdly, according to the teacher, although it appears that one meditates after obtaining the peak, it can be inferred that it is only a part of explaining the order of those practices, and the holy one's saying 'should be done' is for the purpose of taking up the generation of bodhicitta. Saying 'learning' is for the purpose of knowing what is in accordance with the decisive factor. Saying 'practice' is for the purpose of knowing the path of seeing and the path of meditation. Saying the three is for the purpose of knowing the meaning of the gradual progression of direct perception. Because the sutra says that it exists from the path of accumulation to the peak of existence. Thus, the gradual mental engagement of the direct perception that has hearing and thinking as its object is mainly present on the path of accumulation, and the mental engagement of the direct perception experienced by meditation-born