Tibetan
ཉིས་དང་བསྟུན་ན་འདིའི་རྩ་བའི་མདོ་བཞིའམ་ལྔ་རུ་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡུམ་གྱི་རྒྱན་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་འགྲེལ་པ་ལ་ཡང་མདོ་དང་སྦྱར་བ་བཅུ་གཉིས་མ་སྦྱར་བ་དགུ་སྟེ་ཉེར་གཅིག་གོ །དང་པོ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི་འགྲེལ་པ་དོན་གསལ། དེའི་འགྲེལ་བཤད་ཚིག་གསལ་དང༌། རྟོགས་དཀའི་སྣང་བ་དང་གཉིས། བསྡུས་དོན་གསུམ་ལས། ཤེར་འབྱུང་གིས་མཛད་པ་ནི་དོན་གསལ་གྱི་ཡིན་ཞིང༌། ཇོ་བོ་དང་གཞོན་ནུ་དཔལ་གྱིས་མཛད་པ་ནི་རྩ་བ་རང་གི་བསྡུས་དོན་ནོ། །གྲགས་པའི་ཆ་དང་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མེའི་ཕྲེང་བ་གཉིས་ཐུབ་པའི་དགོངས་རྒྱན་རྣམས་སོ། །ཕྱི་མ་འདི་ཐུབ་པའི་གསུང་རབ་སྤྱིའི་དགོངས་འགྲེལ་དུ་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་རང་དགའ་བ་ཡིན་གྱི། རྒྱན་གྱི་གཞན་འགྲེལ་དུ་བརྩམས་པ་རུ་མི་སྣང་ཡང་། ལེའུ་ཕྱི་མ་གསུམ་ལས་གཙོ་ཆེར་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་དོན་རྣམས་སྟོན་པས་བགྲངས་སོ། །འདིར་ཡང་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཟུང་མདོ་དང་སྦྱར་ཡང༌། ཕལ་མི་ཆེ་བས། མདོ་སྦྱོར་གྱི་ནང་དུ་མ་བགྲངས་ཤིང༌། སྔར་བཤད་པའི་མཛོད་ཀྱི་ལྡེ་མིག་ལ་མདོ་ཚིག་དངོས་སུ་དྲངས་པ་མི་སྣང་ཡང་སྡུད་པའི་དོན་ཚན་རྣམས་སོ་སོར་བཅད་ནས་མངོན་རྟོགས་དང་སྦྱར་བས་མདོ་སྦྱོར་ལ་བགྲངས་སོ། །འགྲེལ་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ད་ལྟ་རྒྱ་གར་མར་གྲགས་མོད། འོན་ཀྱང་ཁ་ཆེའི་སློབ་དཔོན་དྷརྨ་ཤྲཱིས་མཛད་པར་གྲགས་པའི་འབུམ་འགྲེལ་འདི། རྒྱ་གར་མ་མ་ཡིན་པར་མངོན་ཏེ། འདིས་གླེང་གཞི་དང་མཆོད་བརྗོད་སྦྱར་ནས་དེ་ཡང༌། གླེང་གཞི་རྒྱས་པར་བཀའ་སྩལ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་མཆོད་བརྗོད་ཚིག་ལེར་བྱས་པ་མཛད་ཅེས་པའོ། ཞེས་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲངས་པ་འདི་བསྟན་བཅོས་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་ཡང་མཁས་པ་རྣམས་ལ་བ་རེག་ཐོས་པ་དགས་བརྩམས་པར་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལ་བམ་པོ་སུམ་བརྒྱ་ཞེས་བམ་གྲངས་ ཀྱི་བཤད་པ་དང་གདམས་ངག་གི་སྐབས་སུ་ཡང༌། མཁས་པ་པཎྜི་ཏའི་ལུགས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་ཕྱི་རུ་གཅོད། ལྟ་རྟོག་ཕྱི་རུ་བྱེད་དེ། ཡུལ་དཔྱད་པས་དེ་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་པ་ལྡོག་པར་འདོད། ཀུ་སུ་ལུ་པའི་ལུགས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་ནང་དུ་གཅོད། ལྟ་རྟོག་ནང་དུ་བྱེད་དེ། རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་རྟོག་པ་གཅིག་རང་ལ་སྐྱེ་དགོས་ཞེས་པ་དང༌། སྦྱོར་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྣམ་རྟོག་སྤོང་བ་དེ་མི་འཐད་དེ། མེད་ན་སྤང་མི་དགོས། ཡོད་ན་སྤང་མི་ནུས་རྣམ་རྟོག་གི་རང་བཞིན་ཤེས་ནས་རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ་ཞིག་དགོས་ཞེས། རྒྱ་གར་མཁས་པའི་གསུང་ལ་མི་འབྱུང་བའི་བོད་ཚིག་དུ་མ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་དང་སྡུད་པའི་ལྡེ་མིག་གཉིས་དྷརྨ་ཤྲཱིས་མཛད་པར་གྲགས་ཀྱང༌། ལོ་ཙྪ་བའམ་བོད་གཞན་ཞིག་གིས་བྱས་སྙམ་མོ། །ཡུམ་གསུམ་དོན་བརྒྱད་ཀྱིས་མཐུན་པར་བསྟན་པ་འདི་ཡང་ནུས་པ་ཆུང་ཞིང༌། མདོ་དང་སྦྱོར་ཚུལ་ལ་སྐྱོན་ཆགས་པ་འགའ་ཟུང་འདུག་པས་མཁས་པ་ཆེན་པོ་སྨྲི་ཏི་ཛྙཱ་ན་ཀིརྟིའི་ཡིན་མིན་དཔྱད་དགོས་སོ། །སྡུད་འགྲེལ་རྟོགས་སླ་ལ། སུ་ནྱ་ཤྲི་ནི་འགྲེལ་ཆེན་དང་སྒྲ་འགྲོས་མཐུན་པས་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཛད་ཟེར་ལ། འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པ་དང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ནི། འདི་མངོན་རྟོགས་རྐྱང་པར་འདོད་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་གྲགས་ཀྱང༌། ཟླ་འོད་དུ་སེང་གེ་བཟང་པོའི་སྡུད་འགྲེལ་ལས་ཞེས་འདི་ལ་དགག་པ་འབྱུང་བས་ཡིན་ནམ་སྙམ་མོ། །དོན་བསྡུས་སྒྲོན་མེ་ཡང་ནུས་ པ་ཆུང་ཞིང་བོད་ཚིག་དུ་མ་སྣང་བས་ཇོ་བོའི་སློབ་མ་ཞིག་གིས་སམ་གཞན་བོད་ཅིག་གིས་བྱས་པར་སེམས་སོ། །ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་བཞི་དང་མདོ་ཡི་གྲངས། །བརྒྱན་གྱི་རྩ་བའི་མདོ་རྣམས་གང་ཡིན་དང༌། །རྒྱ་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱི་དག་དང་མ་དག་རྣམས། །ལེགས་པར་དཔྱད་པའི་ཚུལ་འདི་ཐོག་མར་བཀོད། །ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལེགས་བཤད་གསེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མང་དུ་ཐོས་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་གྱིས་སྦྱར་བ་ལས་གཞུང་བཤད་ཐབས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྐབས་སོ། །འོ་ན་རྒྱན་ལ་འགྲེལ་པ་དུ་མ་ཞིག་སྣང་ན་འདིར་གང་ལ་བརྟེན་ནས་འཆད་ཅེ་ན། འདིར་ནི་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་བའི་སྟེང་ནས་འཆད་དེ། དེ་ནི་ཚིག་ཉུང་ལ་དོན་འགྲེལ་ཞིང་གསལ་བས་འགྲེལ་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་འཆད་པ་ལ་ཡང་སྤྱིའི་དོན་གསུམ་སྟེ། རྗོད་བྱེད་དོན་ལྡན་གྱི་མཚན་དང༌། བརྗོད་བྱ་དེ་ལྡན་གྱི་གཞུང་དང༌། གང་གིས་བསྒྱུར་བའི་འགྱུར་བྱང་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་དང༌། ཞར་ལ་བྱུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། མཚན་བསྒྱུར། མཚན་བཤད། མཚན་གྱི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱ་གར་ཞེས་པ་འདུལ་བ་ཚིག་ལེ་ལས། །མཉན་ཡོད་གནས་བཅས་ཙམ་པ་ཀ །ཝ་ར་ཎཱ་སི་ཡངས་པ་ཅན། །རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ནི་དྲུག་པ་སྟེ། །འདི་དག་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་ཤེས། ཞེས་པ་ལྟར་གྲོང་ ཁྱེར་ཆེན་པོ་དྲུག་གནས་པའི་ཕྱོགས་ལ་འདོད་རྒྱལ་དུ་བརྡ་བྱས་པ་སྟེ། ཡུལ་དེ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་དུའམ་སྐད་ལ། བསྟན་བཅོས་འདིའི་མིང་ལ་ཨ་བྷི་ནས་བྷྲི་ཏིའི་བར་རོ། །དེ་བོད་ཀྱི་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ན། ཤེས་ནས་འགྲེལ་པ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ། དེ་ཡང་ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ། ཨ་ལཾ་ཀ་ར་ནི་རྒྱན། ནཱ་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བ། པྲཛྙཱ་པ་ར་མི་ཏ་ནི་ཤེར་ཕྱིན། ཨུ་པ་དེ་ཤ་ནི་མན་ངག །ཤཱསྟྲ་ནི་བསྟན་བཅོས། བྷྲི་ཏི་ནི་འགྲེལ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་ནི་འདིའི་རྩ་བའི་མདོའོ། །མན་ངག་ནི་མདོའི་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །བསྟན་བཅོས་དང་མངོན་རྟོགས་དང་རྒྱན་གསུམ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་སྒྲོགས་པའོ། །འགྲེལ་པ་ནི་ཚིག་དང་དོན་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་གཙོ་བོར་འགྲེལ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་སྐྱེ། སྐད་ལ་བག་ཆགས་འཇོག །རྒྱུད་ལ་བྱིན་རླབས་འབྱུང་ཞེས་སྔ་མ་རྣམས་འཆད་ཅིང༌། ཕྱི་མ་རྣམས་དེ་འགོག་མོད། འོན་ཀྱང་དང་པོ་བླ་ནས་བཀའ་སྩལ་བ་མ་གཏོགས་བསྒྱུར་དུ་མེད་པ་དང༌། བོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འགོར་ཡང་རང་གང་འདོད་ཀྱི་རྒྱ་གར་སྐད་བྱ་ས་མེད་པའི་དུས་སུ། ཆོས་ཁུངས་མར་མཚོན་བྱེད་དུ་མཛད་པ་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཞུང་ཚད་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བམ་པོའི་གྲངས་དང༌། འགྱུར་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བམ་པོ་ཞེས་པ་གཞུང་གི་ཆ་མང་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པའི་མིང་སྟེ། དཔེར་ན་རྩྭའམ་ཤིང་གི་ཆ་མང་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ པ་ལ་ཕོན་པོའམ་བམ་པོའི་སྒྲས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དང་པོ་ནི་ལྔ་ཡོད་པའི་ཐོག་མ་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བམ་པོ་རེ་ལ་ཤུ་ལོག་གི་གྲངས་མི་མཐུན་ཡང་འདིར་ནི་སུམ་བརྒྱ་རེ་ལ་བྱས་པ་སྟེ། རྒྱ་དཔེ་ལ་ཤུ་ལོག་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་ཞེས་འབྱུང་ཞིང་བམ་པོ་ལྔར་བྱས་པས་སོ། །འདི་ཡང་ལོ་ཙྪ་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཞུང་ཚད་ལ་སྒྲོ་སྐུར་སྤང་བའི་ཕྱིར་བྱས་ཀྱི་རྒྱ་དཔེ་ལ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་དྲང་ངོ༌། །གང་ལ་ན། མ་རིག་པའི་གཉིད་རྒྱུན་ཆད་པས་སངས་པ་སྟེ་གཉིད་སད་པ་བཞིན། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མི་ཤེས་པའི་ཟུམ་པ་བཅོམ་ཞིང་ཤེས་བྱ་ལ་བློ་རྒྱས་པས་པད་འདབ་རྒྱས་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་འདྲ་བའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། ཤེས་བྱ་ལ་ནི་བློ་རྣམ་རྒྱས། །རྨོངས་པའི་ཟུམ་པ་བཅོམ་པས་ན། །སངས་རྒྱས་པདྨ་ལྟར་རྣམ་རྒྱས། ཞེས་དང༌། མ་རིག་གཉིད་ནི་རྒྱུན་བཅད་ཅིང༌། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ངེས་འབྱུ
Chinese
如果与二者相符，那么这部根本经可以明确为四部或五部。像这样，跟随这部《母经之庄严》的注释，也有十二部经文相连的注释和九部没有相连的注释，共二十一部。第一部已经讲完。第二部是《注释·义明》。它的注释是《词句明晰》和《难解之显现》两种。以及《略义》三种。其中，谢迥所著的是《义明》，觉卧（阿底峡）和坚努巴所著的是根本经本身的《略义》。《名声之分》和《智慧灯鬘》两种是关于能仁（释迦牟尼佛）的意趣庄严。后面这部是作为能仁的全部经典意趣的注释而著的独立论著，虽然不像是作为《庄严》的其他注释而著的，但由于后三品主要阐述了《现观庄严》的意义，所以也被列入了。这里也有一些人等将个别内容与经文相连，但由于数量不多，所以没有被列入经文相连的注释中。之前所说的《宝藏之钥》，虽然没有直接引用经文，但由于将归纳的要点逐一划分并与现观相连，所以也被列入了经文相连的注释中。所有这些注释现在都被认为是印度的，然而，据说是喀什米尔的教师达摩室利所著的这部《十万颂注释》，显然不是印度的，因为这部注释将开篇和赞颂结合起来，并且引用了《宝灯论》中的一段话作为证据，即“详细阐述开篇，归纳要义，以简洁的词句创作赞颂”。据说这部论著是学者们通过口耳相传的方式创作的。此外，关于《大母经》，有三百卷的说法，并且在窍诀的场合也说，按照智者班智达的规矩，向外断除增益，向外观察，认为通过观察外境可以遣除执着的错乱。按照库苏鲁巴的规矩，向内断除增益，向内观察，认为必须生起一种自己认识自己的觉悟。并且在加行道的场合也说，声闻的决择之等持舍弃分别念是不合理的，因为如果没有，则不需要舍弃，如果有，则无法舍弃，只有认识到分别念的自性之后，才
English
If it corresponds to the two, then this root sutra can be clearly identified as four or five parts. Like this, the commentaries that follow this "Ornament of the Mother Sutra" also include twelve commentaries connected to the sutra and nine commentaries not connected, totaling twenty-one. The first one has already been explained. The second is the "Commentary: Meaning Clear." Its commentaries are "Words Clear" and "Difficult to Understand Appearances," two types. And the "Condensed Meaning," three types. Among them, the one written by Sher Jung is "Meaning Clear," and the ones written by Jowo (Atisha) and Zhonnu Pal are the "Condensed Meaning" of the root text itself. "Part of Fame" and "Garland of Wisdom Light," two, are all ornaments of the intention of the Thuba (Shakyamuni Buddha). This latter one is an independent treatise composed as a commentary on the intention of the general teachings of the Thuba, but although it does not appear to be composed as another commentary on the "Ornament," it is counted because the last three chapters mainly explain the meanings of the "Manifest Realization Ornament." Here, too, some individuals connect some content to the sutra, but since the number is not large, it is not counted among the commentaries connected to the sutra. The previously mentioned "Key to the Treasury" does not appear to directly quote the words of the sutra, but it is counted among the commentaries connected to the sutra because it divides the summarized points one by one and connects them to manifest realization. All of these commentaries are now considered Indian, however, this "Hundred Thousand Verse Commentary" said to be written by the Kashmiri teacher Dharma Shri is clearly not Indian, because this commentary combines the introduction and praise, and quotes a passage from the "Jewel Lamp Treatise" as evidence, saying, "Elaborately explain the introduction, summarize the meaning, and create the praise with concise words." It is said that this treatise was created by scholars through oral transmission. Furthermore, regarding the "Great Mother Sutra," there is a saying of three hundred volumes, and in the context of pith instructions, it is also said that according to the rules of wise panditas, cut off the superimpositions externally, observe externally, and believe that by observing external objects, the confusion of clinging to them can be reversed. According to the rules of the Kusalupas, cut off the superimpositions internally, observe internally, and believe that one must generate a single realization of knowing oneself by oneself. And in the context of the path of application, it is also said that it is unreasonable to abandon conceptual thoughts with the samadhi of the Hearers' determination, because if they do not exist, there is no need to abandon them, and if they exist, they cannot be abandoned. Only after recognizing the nature of conceptual thoughts,
Chinese
需要一种将分别念转化为智慧的方式。因为其中出现了许多印度学者著作中没有的藏语词汇。因此，据说此书和《摄类学之钥》是法吉祥（Dharmaśrī）所著，但我认为可能是译师或其他藏人所作。以三部母经与八事相合的方式进行阐述，这种方式效力较小，并且在经文和结合方式上存在一些缺陷，因此需要考证是否为大学者智祥称（Smṛti Jñānakīrti）所作。《摄类学释》容易理解，苏尼耶室利（Sūnyaśrī）的释与大释的语调一致，因此据说是由导师所作。有人说，《三百万颂》和《大自在》不应被认为是仅仅阐述现观，但在月称（Candrakīrti）的著作中，对圣解脱（Siṃhabhadra）的《摄类学释》提出了反驳，所以我想知道是否真是如此。《义类集明灯》的效力也很小，并且其中出现了许多藏语词汇，所以我认为是由阿底峡尊者的弟子或其他藏人所作。四位开创车轨者和经部的数量，以及《现观庄严论》的根本经文是什么，还有印度注释的正确与不正确之处，首先阐述了这些进行详细研究的方法。般若波罗蜜多诀窍的论典《现观庄严论》及其注释的广释，名为《善说金鬘》，是多闻者洛桑扎巴（བློ་བཟང་གྲགས་པ།，宗喀巴）所著，这是讲解正文方法的前行部分。那么，既然《现观庄严论》有很多注释，那么这里依据哪个来讲解呢？这里依据导师圣解脱（Siṃhabhadra）所著的注释《义明》来进行讲解，因为它言简意赅，解释清晰，所以比其他注释更具优势。讲解此论时，也有三个共同的内容：能诠有义的名称，所诠有义的正文，以及由谁翻译的译跋。第一部分分为两点：正说和顺带提及。第一部分分为三点：名称翻译、名称解释和名称的必要性。第一点是：印度（རྒྱ་གར།）这个词，在《律本事》中说：‘舍卫城及其附近的瞻波、瓦拉纳西广严城、王舍城是第六座，这些被称为大城市’。因此，是对六座大城市所在的地区的一种约定俗成的称谓，即地方。
English
It is necessary to have a way to transform conceptual thoughts into wisdom. Because there appear many Tibetan words that do not appear in the writings of Indian scholars. Therefore, it is said that this book and the "Key to the Compendium of Categories" were written by Dharmaśrī, but I think it may have been written by a translator or another Tibetan. Explaining in a way that combines the three mother scriptures with the eight topics, this method is less effective, and there are some defects in the scriptures and the way of combining them, so it is necessary to examine whether it was written by the great scholar Smṛti Jñānakīrti. The "Commentary on the Compendium of Categories" is easy to understand, and Sūnyaśrī's commentary is consistent in tone with the great commentary, so it is said to have been written by the teacher. Some say that the "Three Hundred Thousand Verses" and the "Great Self" should not be considered as merely explaining the Abhisamayālaṅkāra, but in Candrakīrti's writings, rebuttals are made against Siṃhabhadra's "Commentary on the Compendium of Categories," so I wonder if this is really the case. The "Lamp for the Collection of Meanings" is also less effective, and many Tibetan words appear in it, so I think it was written by a disciple of Atiśa or another Tibetan. The four founders of the chariot tradition and the number of the sutras, as well as what are the root sutras of the Ornament, and the correct and incorrect points of the Indian commentaries, first, the methods of studying these in detail are explained. The extensive explanation of the Prajñāpāramitā Upadeśa scripture, the Abhisamayālaṅkāra, and its commentaries, called "The Golden Rosary of Good Explanations," was written by the widely learned Losang Drakpa (Tsongkhapa), and this is the preliminary part of explaining the method of the text. So, since there are many commentaries on the Ornament, which one should be relied upon here for explanation? Here, we will explain based on the commentary "Meaningful Illumination" written by the teacher Siṃhabhadra, because it is concise, explains the meaning clearly, and is therefore superior to other commentaries. When explaining this treatise, there are also three common points: the name that expresses meaning, the text that contains meaning, and the colophon of who translated it. The first part is divided into two points: the direct statement and the incidental mention. The first part is divided into three points: translation of the name, explanation of the name, and the necessity of the name. The first point is: The word India (རྒྱ་གར།) is mentioned in the Vinaya Texts: 'Śrāvastī and its nearby Campā, Vārāṇasī, Vaiśālī, and Rājagṛha are the sixth, these are called great cities.' Therefore, it is a conventional term for the region where the six great cities are located, that is, the place.