Tibetan
ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་བཅོ་ལྔས་ཤེར་ཕྱིན་ཡུམ་གྱི་ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པ་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་མདོ་དང་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དགོས་པ་ནི། འཆད་ཉན་སླ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་དཀྱུ་ས་བསྟན་པའི་རྟ་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་རྒྱུག་པ་ལྟར་ཉན་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་དོན་ཚན་རྣམས་མ་འཛིངས་པའི་སྒོ་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དཀྱུ་ས་མཐོང་བའི་ཁ་ལོ་པས་རྟ་ལེགས་པར་ཚར་གཅོད་ནུས་པ་ལྟར་རྒྱས་བཤད་དུ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱས་པ་མ་འཛིངས་པའམ་མ་འཁྲུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཆད་པ་པོས་བཤད་པར་བྱ་སླ་བར་བྱམས་པས་གཟིགས་ ནས་སོ། །ཡང་ནི་དགོས་པ་སྔ་མར་མ་ཟད་པའོ། །འདིར་ལུས་རྣམ་བཞག་ལ་གསུམ། ལུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ངེས་ཚིག་གོ །དང་པོ་ནི། ཡན་ལག་དུ་མ་ཚོགས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཚོགས་དང་ལུས་དང་འདུས་པ་ནི། །རྣམ་གྲངས་དག་སྟེ་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རིགས་ཐིགས་ཀྱི་འགྲེལ་པར། རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ལུས་ནི་གཉིས་ཏེ་སྒྲ་དང་དོན་ཏོ་ཞེས་པ་ལྟར་ཚིགས་བཅད་བཅོ་ལྔ་ནི་རྗོད་བྱེད་དང༌། དངོས་བརྒྱད་དམ་དོན་བདུན་ཅུ་ནི་བརྗོད་བྱའི་ལུས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་དང་བསགས་པ་དང༌། ཡན་ལག་ལ་ཁྱབ་པ་དང༌། དེའི་རྟེན་བྱེད་པས་ལུས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལུས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡུམ་གྱི་དབྱེ་བ། དབྱེ་བ་མིང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཚིག་གི་དོན་བཤད། བརྒྱད་ཚན་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དཔྱད། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དངོས་བཏགས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཆོད་བརྗོད་དུ་བརྗོད་བྱ་ལ་བསྟོད་ཕྱག་བྱས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ཇི་ལྟར་བྱས་པས་འཆད་ཅེ་ན། ཤེར་ཕྱིན་དེ་ནི་དངོས་པོ་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེར་ཕྱེ་ནས་འཆད་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཡུམ་དོན་རྫོགས་པར་ནི་བཤད་དགོས་ལ་དེ་ལྟར་བཤད་ན་ཡང་དག་པ་སྟེ་མ་ལུས་པར་བཤད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །མདོ་འདི་ལས་མ་ལུས་པ་ཇི་ཞིག་སྟོན་ཞེ་ན། ཞེས་དྲིས་ནས། ལན་དུ་ལམ་འབྲས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་ནི་ཡང་དག་པ་སྟེ་མ་ལུས་པར་བཤད་དོ། །མ་ལུས་པ་གང་ན་དངོས་པོ་བརྒྱད་དོ་ཞེས་ཤཱནྟི་པས་འཆད་དོ། །གང་ན་ གཞུང་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཤེར་ཕྱིན་ནོ། །གང་གིས་ན། དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་དོན་རྣམས་ཡང་དག་པར་བཤད་ཅེས་བུད་དྷ་ཤྲཱིས་སོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལས་དང་པོའི་མཚམས་སྦྱོར་ཚུལ་ནི་འགྲེལ་པ་དང་རྣམ་འགྲེལ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །གཉིས་པ་ཡང་བསྟན་བཅོས་འདིས་ཡུམ་དོན་མ་ལུས་པར་སྟོན་ན། ཡུམ་གྱི་མདོ་ལས་བཤད་པའི་མ་ལུས་པ་ཅི་སྟོན་ཞེས་དྲིས་ནས། ལན་དུ་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་འདི་སྟོན་ཞེས་སྦྱར་ན་འབྲེལ་གྱི། གཞན་དུ་ན་མདོས་འདི་ལྟར་བཤད་ཅེས་པ་སྐབས་དང་འབྲེལ་དཀའོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་དངོས་པོ་མངོན་རྟོགས་སྐབས་གསུམ་ལ་ཁྱད་ཡོད་དམ་མེད་ཅེ་ན། འདི་ལ་ཁ་ཅིག་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བཤད་ཅེས་པས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་ནས་གཞུང་དང་དོན་གཉིས་ཀ་དངོས་བརྒྱད་དུ་འདོད་པ་དང༌། དོན་བསྡུས་སྒྲོན་མེར། མངོན་རྟོགས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། །མཁྱེན་པ་གསུམ་དང་ཆོས་སྐུ་ལ། །མངོན་སུམ་རྟོགས་པས་མངོན་རྟོགས་ཏེ། །སྦྱོར་བ་བཞི་ནི་མངོན་ཕྱོགས་ཡིན། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དེ་ལྟར་བཞེད། །རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེའི་གཞུང་གིས་ནི། །མངོན་རྟོགས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། །སྦྱོར་བ་བཞི་པོ་ཁོ་ན་སྟེ། །མཁྱེན་པ་གསུམ་དང་ཆོས་སྐུ་ནི། །ཡུལ་དང་འབྲས་བུ་དག་ཏུ་འདོད། །གསེར་གླིང་ཤཱནྟི་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས། །མངོན་རྟོགས་བདག་ཉིད་བདུན་ཡང་སྟེ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བདག་འདོད། །འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་མཛད་པ་ཡིན། །བརྒྱད་ཀ་མངོན་རྟོགས་སེང་བཟང་དང༌། ། བུད་དྷཱ་ཤྲཱི་ནི་ཛྙཱ་ནའང་བཞེད། ཅེས་འཆད་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་སྦྱོར་འཕགས་པ་ཁོ་ནའི་རྟོགས་པར་རྩ་བ་ལས་ཆེས་གསལ་ཞིང་གཞན་གསུམ་ལ་འཕགས་པའི་མངོན་རྟོགས་ཡོད་པར་ཡང་བཞེད་དགོས་པས་དེ་ལ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་འཁྲུལ་པ་ག་ལ་སྲིད། གྲོལ་སྡེའི་དགོངས་པའང་མིན་ཏེ། ཉི་སྣང་ལས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐའ་དག་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དང༌། མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཞེས་འབྱུང་བས་དོན་སྤྱི་ཙམ་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་མི་འདོད་དེ། སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཡང་ཐལ་ཆེས་པས་སོ། །དེས་ན་འདི་ཡི་འཁྲུལ་གཞི་ནི། འཕགས་པས་དངོས་བརྒྱད་བགྲངས་པ་ན་དང་པོ་གསུམ་དང་ཐ་མ་ལ་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་སྒྲ་མ་སྦྱར་ཞིང༌། བར་པ་བཞི་ལ་སྦྱར་བ་ཙམ་གྱིས་བྱས་སོ། །དག་ལྡན་དུ། དང་པོ་བདུན་མངོན་རྟོགས་སུ་བཤད་ནས་བརྒྱད་པ་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དེ་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་བཞེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་ན་རྣམ་མཁྱེན་ལ་ཡང་མཚུངས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ལ་མ
Chinese
以十五颂词对般若波罗蜜多母的身体进行分类阐述。如何分类呢？前两颂以经的方式，剩余十三颂以广述的方式进行阐述。这样做的必要性是：为了方便讲授和听闻。就像指示了跑道的马，毫无犹豫地奔跑一样，为了让听闻的所化之众，能够毫不混淆地轻松理解广述的要点；又如看到了跑道的驯马师能够很好地驾驭马一样，在广述中对论典的意义进行分类，不混淆或不混乱，从而使讲授者能够轻松地讲授，这是慈悲的观察。不仅如此，还有之前的必要性。此处对身体的分类有三种：身体的定义、分类、词源。第一是：多种支分集合。如云：“集合、身体和聚集，是不同的名称”。第二是：《种性滴论》的解释中说：“分类的身体有两种，即声音和意义”。因此，十五颂是能诠，八事或七十义是所诠的身体。第三是：以自性成立、积累、遍布于支分，以及作为其所依，故为身体。第二部分分为两种：简要地阐述身体和详细地解释。第一部分分为两种：从数量的角度对母进行分类，以及以名称区分分类的方式。第一部分分为三种：解释词义，考察八事三组的差别，以及阐述般若波罗蜜多的实有和假有。第一是：在供养赞颂中，对所赞颂的对象进行赞颂和礼敬的般若波罗蜜多，是如何进行讲解的呢？般若波罗蜜多是以分为八事的方式进行讲解的。分为八事进行讲解有什么用呢？因为必须完整地阐述母的意义，如果那样阐述，就是正确的，即会完整地阐述。如果问：这部经中完整地阐述了什么呢？回答说：道果的般若波罗蜜多是正确的，即完整地阐述了。香寂论师解释说：完整的是什么呢？是八事。在哪里完整呢？在以正论为主的道和果的般若波罗蜜多中。以什么完整呢？以八事完整。如何完整呢？佛吉祥智说：如所有性和尽所有性的意义都正确地阐述了。
English
The body of the Prajñāpāramitā Mother is categorized and explained in fifteen verses. How is it categorized? The first two verses are in the manner of a sūtra, and the remaining thirteen verses are explained in an extensive manner. The necessity of doing so is: to facilitate teaching and listening. Just as a horse that has been shown the racetrack runs without hesitation, so that the disciples who listen can easily understand the main points of the extensive explanation without confusion; and just as a horse trainer who sees the racetrack can skillfully control the horse, so that the meaning of the treatises is categorized in the extensive explanation, without confusion or disorder, so that the teacher can easily teach, this is a compassionate observation. Moreover, there are also the previous necessities. Here, there are three categories of the body: the definition of the body, the classification, and the etymology. The first is: the collection of many limbs. As it is said: "Collection, body, and gathering are different names." The second is: In the explanation of the Ratnagotravibhāga, it says: "The body of classification is twofold, namely sound and meaning." Therefore, the fifteen verses are the expresser, and the eight objects or seventy meanings are the expressed body. The third is: because it is established by its own nature, accumulated, pervades the limbs, and serves as its basis, it is the body. The second part is divided into two: briefly explaining the body and explaining it in detail. The first part is divided into two: classifying the Mother from the perspective of number, and the way of distinguishing the classification by name. The first part is divided into three: explaining the meaning of the words, examining the differences between the three groups of eight objects, and explaining the real and nominal of the Prajñāpāramitā. The first is: In the offering and praise, how is the Prajñāpāramitā, which praises and pays homage to the object of praise, explained? The Prajñāpāramitā is explained in the way of dividing it into eight objects. What is the use of explaining it by dividing it into eight objects? Because the meaning of the Mother must be completely explained, and if it is explained in that way, it is correct, that is, it will be completely explained. If asked: What is completely explained in this sūtra? The answer is: The Prajñāpāramitā of the path and fruit is correct, that is, it is completely explained. Śāntipa explains: What is complete? It is the eight objects. Where is it complete? In the Prajñāpāramitā of the path and fruit, which is mainly based on the main text. With what is it complete? It is complete with the eight objects. How is it complete? Buddhajñāna says: The meanings of yathāvadbhāvitā and yāvadbhāvitā are all correctly explained.
Chinese
如此这般，三者之中，第一个的连接方式是《释论》和《现观庄严论》二者的观点。第二，如果这部论典完全阐述了般若经的意义，那么可以提问：般若经中所说的“完全”阐述了什么？回答说，如果连接为“论典阐述了这个”，那么就有关联。否则，如果说“经中如此阐述”，则难以与主题相关联。第二是：那么，事物现观的三个阶段有差别吗？对此，有些人以“用八事来阐述”为错误的基础，认为论和义二者都是八事。在《义聚灯论》中说：现观有四种，即三种智和法身，以现量证悟为现观，四种加行是现观之方便。圣者无著如是认为。解脱部的论典则认为：现观有四种，即只有四种加行，三种智和法身，被认为是境和果。金洲和寂天两种观点认为：现观自性也有七种，认为是般若波罗蜜多的自性，法身是果。善狮子和佛吉祥智也认为八者都是现观。如此解释并非如实，因为刹那加行唯是圣者的证悟，在根本论中非常清楚，而且也必须认为其他三者也有圣者的现观，因此圣者无著怎么可能犯错呢？也不是解脱部的观点，在《日光论》中说：因为声闻、独觉、菩萨和佛陀的次第，如实地以一切智性、道智性和一切相智性而现观，涵盖了一切。而且，因为有“趋向现观”的说法，所以也不认为仅仅是证悟了总义，因为对于刹那来说也太过分了。因此，此处的错误基础是：圣者在列举八事时，前三者和最后一个没有加上“现观”的词语，仅仅是中间四个加上了而已。在《具足论》中，认为前七者是现观，第八个是现观的果，因此应该那样说。这种观点也不合理，如果那样，那么一切相智也同样，对于佛陀来说也是
English
Thus, the way to connect the first of the three is the view of both the Commentary and the Abhisamayalankara. Secondly, if this treatise completely explains the meaning of the Prajnaparamita Sutra, then one can ask: What does the "completely" explained in the Prajnaparamita Sutra explain? The answer is, if it is connected as "the treatise explains this," then there is a connection. Otherwise, if it is said that "the Sutra explains it in this way," it is difficult to relate to the topic. The second is: Then, are there differences in the three stages of object realization? On this, some people take "explained by eight objects" as a basis for error, and think that both the text and the meaning are eight objects. In the Meaning-Condensed Lamp, it says: There are four types of Abhisamaya, namely the three wisdoms and the Dharmakaya. Abhisamaya is the direct realization, and the four applications are the means of Abhisamaya. The noble Asanga thinks so. The texts of the Vimuktisena school think that there are four types of Abhisamaya, namely only the four applications, and the three wisdoms and the Dharmakaya are considered as the object and the result. The two views of Serlingpa and Shantipa think that there are also seven types of Abhisamaya nature, which are considered as the nature of Prajnaparamita, and the Dharmakaya is the result. Simhabhadra and Buddhasrijnana also think that all eight are Abhisamaya. Such explanations are not as they are, because the momentary application is only the realization of the noble one, which is very clear in the root text, and it must also be thought that the other three also have the Abhisamaya of the noble one, so how could the noble Asanga make a mistake? It is also not the view of the Vimuktisena school, in the Sunlight, it says: Because the order of the Sravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Buddhas, as they are, are realized by all-knowingness, path-knowingness, and all-aspect-knowingness, which includes all Abhisamaya. Moreover, because there is the saying "tending to Abhisamaya," it is not considered as merely realizing the general meaning, because it is too much for a moment. Therefore, the basis of the error here is: When the noble one listed the eight objects, the first three and the last one did not add the word "Abhisamaya," only the middle four were added. In the Complete Text, it is thought that the first seven are Abhisamaya, and the eighth is the result of Abhisamaya, so it should be said that way. This view is also unreasonable, if so, then all-aspect-knowingness is the same, and for the Buddha it is also