Tibetan
་ཁྱད་པར་དུ་རིགས་ལ་གནས་པའི་བཅུ་གསུམ་པོ་ཡིན་ཏོ། །དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་ན། གཟུགས་སོགས་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དབྱིངས་ཆོས་རྣམས་མཐའ་ཡས་པ་ལྟར་དབྱིངས་ཀྱང་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་དམིགས་པས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དེ་སྔར་མ་མཐོང་བ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་སོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་བར་བཅུ་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་པའི་རིམ་པས་ཏེ་དེ་ནི་ཉེ་རྒྱུའོ། །ཚིག་གསལ་དུ་ནི། རྟོགས་པའི་རིམ་པའི་དོན་ནི་ས་རྣམས་རང་གི་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་བཞག་གི་ལྷ་གནས་ལྟར་མཐོ་དམན་མེད་ཅེས་འདོད་དོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། ཉིང་དགོས་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་རོ། །ཚིག་གསལ་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་འཆད་དོ། །ས་དེ་དག་ཀྱང་ཐབས་གང་གིས་འཐོབ་ན། སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས། ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་སེམས་ལྡན་པའི། །ཐོས་དང་བསམ་དང་སྒོམ་པ་ཡང༌། །གློ་རྡོལ་བུམ་པའི་ཆུ་བཞིན་དུ། །དྲན་པ་ལ་ནི་དེ་མི་གནས། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ གྲོགས་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པ་ལ་ལེགས་པར་ཏེ་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡང་མི་བརྗེད་པར་བཞག་ནས་སོ། །བག་ཆགས་དེ་གང་གིས་བཞག་ན། བསྟན་བཅོས་འདི་མཉན་པ་ལས་དེའི་ཚིག་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་སྟེ་མ་རྟོགས་ལོག་རྟོག་ཐེ་ཚོམ་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་ཡུམ་གྱི་མིང་དོན་སེམས་ལ་གསལ་བར་བྱས་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་བཞག་གོ །གང་བཞག་ན་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཡི་དོན་མ་ལུས་པའོ། །དེ་ཡང་གླེང་གཞི་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་དང་སྙིང་པོའི་དོན་རྣམས་ལས་གང་འཇོག་ན། དང་པོ་ནི་མིན་ཏེ། རྟོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་ལུང་ནི་གཟིངས་དང་འདྲ་བ་དང་རྣམ་གཡེང་ཡིན་པས་དམན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པས་དེས་ན་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་དང་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་དེ་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་དང་མི་འབྲལ་བར་འཇུག་པ་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་བསམ་པ་དེས་ཟིན་པའི་སྦྱོར་བ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་བཅུ་རྣམས་སོ། །བཅུ་གང་ཞེན། སྦྱིན་པ་དང་སོགས་པས་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་མ་དགུའོ། །དེ་ལྟར་ན་འགྲེལ་བཤད་གཉིས་དང་ཤེར་འབྱུང་གིས་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་ལ་བཤད་པ་ནི་རྩ་འགྲེལ་འདི་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པ་སྐྱོན་མེད་པ་སྟེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་མཆོག་ནི་བཅུ་པོ་འདི་ཡིན་པས་སོ། །སྔོན་གྱི་མཁས་པ་དག་རྒྱན་སྣང་ལས། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ཡི་དོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་གདམས་ངག་ ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གནས་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ཞེས་པས་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཆོས་བཅུ་ལ་བཤད་པར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ལུང་དེས་དོན་བདུན་ཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་འཛིན་ཏེ་གནས་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཞེས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དྲན་པ་ལ་བཞག་པའི་དོན་ནི་ཐོས་པའི་དོན་མི་བརྗེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཉམས་ལེན་གྱི་དམིགས་རྣམ་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་བརྗེད་པར་བཟུང་ནས་བསམ་བྱུང་གིས་སེམས་པར་བྱེད་ཅིང་སྒོམ་བྱུང་གིས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་ས་བཅུ་ཡི་རྟོགས་པ་འགྲུབ་པ་སྟེ་རིང་རྒྱུའོ། །བཞི་པ་ནི། རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་རྟོགས་ན། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ཡི་དོན་དྲན་པ་ལ་བཞག་བྱར་མངོན་པར་འདོད་པའི་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པའོ། །འཇུག་པའི་སེམས་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་ནི་ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་སྒྲུབ་པས་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པའོ། །སོགས་པས་ཆོས་སྐུ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདོད་པ་བསྐྱེད་ན། དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའི་ཆེད་དུ་ཞེས་འཆད་མོད། འོན་ཀྱང་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཡིན་ན། དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའི་ཆེད་དུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དགོས་པ་ནི་ཉིང་དགོས་ཀྱི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ན། རྒྱན་གྱི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། བདེ་བླག་ཏུ་སྟེ་ཚེགས་ཆུང་ངུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་གསུམ་ལས་དངོས་བརྒྱད་གསལ་བར་ མཛད་ཟིན་ཀྱང་རྒྱན་བརྩམས་པ་དོན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། མདོ་ལས་ནི་དུས་རིང་མོ་ཞིག་གིས་གོ་བར་སྐྱེད་ལ་བསྟན་བཅོས་ལས་ནི་དུས་ཐུང་ངུ་དང་ཚེགས་ཆུང་ངུས་དངོས་བརྒྱད་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། རྒྱས་པ་ལ་དད་པ་ལ་བརྒྱད། འབྲིང་ལ་དད་པ་ལ་དྲུག །བསྡུས་པ་ལ་དད་པ་ལ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང༌། ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། མཚམས་སྦྱར་ཏེ་ལུས་དགོད། དགོས་པ་ཅན་གྱི་ལུས་ཉིད་བཤད། ལུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དོན། ཚིག་དོན་མི་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བསྙད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་
Chinese
特别是安住于种姓的十三种。讲解说，那些是必定趋向菩提的缘故。依靠什么呢？如色等所有诸法的法界，诸法如虚空般无边无际，法界也无法从诸法之外去确定，因此，普遍周遍，这是以前未曾见过的，如实现证悟的体性，即成为自性的第一地极喜地等，直至法云地之间的十地，通过获得的次第，那是近取因。在《释词》中说：证悟次第的意义是，诸地仅凭各自的证悟而安立，不像天界一样有高低之分。方式如何呢？究竟需要，即一切相，完全圆满。在《释词》中讲解为一切相智。那么，这些地通过什么方法获得呢？从《入行论》中说： “无有正知的有心者，闻思修习亦如是， 如漏瓶中之水滴，于念不住故。” 因此，从习气产生的忆念之识，与正知友伴相合，善好地，即在其他世也不忘记地安立。那么，习气通过什么安立呢？听闻此论，从中体验其词义，非常清晰，即通过远离未证、邪证、怀疑这三种，使般若波罗蜜多的名义在心中清晰的三种智慧来安立。安立什么呢？般若波罗蜜多经的全部意义。那么，从开场白等论典和心要的意义中安立什么呢？第一个不是，因为在忆念证悟时，经文就像船只一样，并且是散乱，因此是低劣的缘故。第二个是，因为它包含在现观之中，因此，现观八事及其自性，从初地到佛陀之间的诸法，不分离地进入，发心菩提心和发心所摄持的加行，成就菩提的十种行。哪十种呢？布施等其余九种波罗蜜多。这样，两种注释和《般若生起》将十种行解释为十种波罗蜜多，这两种根本注释的意图是没有过失的，菩萨行的殊胜就是这十种。
English
Especially the thirteen that abide in the lineage. It is explained that those are definitely inclined towards Bodhi. Relying on what? Like the realm of phenomena of all phenomena such as form, the phenomena are as limitless as space, and the realm of phenomena cannot be determined apart from the phenomena, therefore, it is universally pervasive, which was not seen before, the nature of manifest realization, that is, the first ground of becoming the nature, the Extremely Joyful Ground, etc., up to the ten grounds between the Cloud of Dharma Ground, through the order of attainment, that is the proximate cause. In the "Clear Words," it is said: The meaning of the order of realization is that the grounds are established only by their own realization, and there is no high or low like the heavenly realms. How is the method? Ultimately needed, that is, all aspects, completely perfect. In the "Clear Words," it is explained as all-knowingness. Then, by what method are these grounds obtained? From the "Entering the Path of Conduct": "A sentient being without mindfulness, Even hearing, thinking, and meditating, Like water in a leaking pot, Does not remain in memory." Therefore, the consciousness of recollection arising from habit, combined with the companion of mindfulness, well, that is, established so as not to be forgotten in other lives. Then, by what is the habit established? Listening to this treatise, experiencing its meaning from it, very clearly, that is, through the three wisdoms that make the meaning of the Prajnaparamita clear in the mind, free from the three of non-realization, wrong realization, and doubt. What is established? The entire meaning of the Prajnaparamita Sutra. Then, from what is established from the treatises such as the introduction and the meaning of the essence? The first is not, because when recollecting realization, the scriptures are like boats, and are distracting, therefore they are inferior. The second is, because it is included in the Abhisamaya, therefore, the eight Abhisamayas and their nature, the phenomena from the first ground to the Buddha, enter inseparably, the aspiration Bodhicitta and the conduct of accomplishing Bodhi, which is encompassed by the aspiration, the ten conducts. What ten? Giving and the other nine Paramitas. Thus, the two commentaries and the "Arising of Wisdom" explain the ten conducts as the ten Paramitas, the intention of these two root commentaries is without fault, the supreme conduct of the Bodhisattva is these ten.
Chinese
是故。往昔的智者们在《现观庄严论》中说，将《十万颂》等经的意义，菩提心和窍诀等修持之理，以八个阶段的区分来划分，因此认为将十法行解释为十种遍智之法是不合理的。因为该论以八个阶段的区分来涵盖所有七十义。如此一来，安住于忆念的意义就是不忘失所听闻的意义，因此是不忘失修持的对境。如此不忘失地执持，以思所生慧来思维，以修所生慧来串习，由此成就十地的证悟，是为远因。第四，证悟是著论的必要。证悟什么呢？希求将般若经的意义安住于忆念，显现欲求的菩提心是趣入之行。趣入之心十度是如何成办欲求的呢？以成办来成办之行。等等，法身及事业是成就之行，如是即是大乘三种行的特征。为何生起欲求呢？虽说为了必要的必要，然而轻易证悟是为了什么呢？应说为了必要的必要，因为必要是为了极必要的缘故。由谁而证悟呢？由《现观庄严论》的所化众生。如何证悟呢？轻易地，即以微小的勤劳。如此一来，此义即是：虽已从三部经中明示八事，然造论并非无意义，经中需以长时才能生起理解，而论中则以短时和微小的勤劳就能证悟八事，如是作意。第二分为三：广大者，对信有八种；中等者，对信有六种；简略者，对信有三种。初者分为二：安置身体和广说支分。初者分为四：连接而立宗，宣说必要之身，身体所包含的意义，不解释词句意义的理由。初者是如前所说，陈述关联等四支，在其后
English
Therefore. Ancient scholars in the Ornament for Clear Realization stated that the meaning of sutras such as the Hundred Thousand Verse Sutra, the practice of bodhicitta and instructions, etc., are divided by the distinction of eight stages. Therefore, it is unreasonable to think that explaining the ten practices as the ten kinds of omniscience is appropriate. Because that treatise encompasses all seventy meanings with the distinction of eight stages. Thus, the meaning of abiding in mindfulness is to not forget the meaning of what has been heard, therefore it is to not forget the objects of practice. Having held it without forgetting in this way, one thinks with the wisdom born of thought and habituates with the wisdom born of meditation, from which the realization of the ten bhumis is accomplished, which is the distant cause. Fourth, realization is the necessity of writing treatises. What is realized? The aspiration to abide in mindfulness of the meaning of the Prajnaparamita Sutra, the bodhicitta that manifests desire is the entering conduct. How do the ten perfections of the entering mind accomplish desire? By accomplishing the accomplishing conduct. And so on, the dharmakaya and activities are the accomplished conduct, thus these are the characteristics of the three conducts of the Great Vehicle. Why generate desire? Although it is said to be for the sake of the necessary necessity, why is easy realization for what? It should be said to be for the sake of the necessary necessity, because necessity is for the sake of the extremely necessary. By whom is it realized? By the disciples of the Ornament. How is it realized? Easily, that is, with little effort. Thus, this meaning is: Although the eight topics have already been clearly shown from the three scriptures, composing the treatise is not meaningless, because understanding arises in the sutras after a long time, while in the treatise the eight topics are realized in a short time and with little effort, thus one should think. The second has three parts: the extensive one has eight aspects of faith; the intermediate one has six aspects of faith; the concise one has three aspects of faith. The first has two parts: the placement of the body and the extensive explanation of the limbs. The first has four parts: connecting and establishing the thesis, explaining the necessary body itself, the meaning contained in the body, and the reason for not explaining the meaning of the words. The first is as previously stated, stating the four limbs such as connection, and after that.