Tibetan
ཏེ་གཉེན་པོ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ལམ་གསུམ་ཙམ་ཞིག་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤང་གཉེན་གང་ཡིན་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་དང་འོག་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡང་སྒྲས་འབད་པ་དོན་མེད་བསྡུ་བ་རུ་སྦྱར་ཡང་བརྟག་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པར་མ་ཟད་པའོ། །བརྟག་པ་གསུམ་པ་ལྟར་ན་འདིར་མེད་ཀྱང་འགྲེལ་ཆེན་དུ་འབྱུང་བས་བརྟག་པ་གཉིས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་གཞི་བཅས་སམ་གཞི་མེད་ཅིག་སྟོན། དང་པོ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ན་གཞི་ཡང་བསྟན་དགོས་པས་མངོན་པ་དང་ཟློས་སོ། །འོ་ན་རང་ལུགས་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཞི་བཅས་སུ་བསྟན་ དགོས་པའི་ཕྱིར་ཟློས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གཉིས་མིང་མཚུངས་ཀྱང་དོན་མི་འདྲ་སྟེ། ཁོའི་ལུགས་ཀྱིས་ཕུང་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ་ལ་འདོད་པས་ཟློས་སྐྱོན་ཡོད་ལ་རང་ལུགས་ནི་བདེན་བཞི་དང་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་ལ་འདོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། གཞིའི་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་པ་མེད་པར་ཐལ། རྣམ་པ་གཞི་མེད་པ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ཞིག་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་སྐྱེས་བུ་ལ་མཁོ་བའི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བཤད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེ་བས་སོ། །དེ་ཡང་འདོད་ན་དེའི་ཕྱིར་ཡུམ་གསུངས་པ་ལ་དོན་ནམ་དགོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཟུར་ན་གནས་པའི་རྒོལ་བ་དཔྱོད་ལྡན་གཞན་དག་སེམས་ཤིང་དོགས་པར་འགྱུར་བ་མིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་པ་སྟེ། མདོར་ན་དང་པོ་ལྟར་ན་བཤད་མི་དགོས་པ་བཤད་པ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ལྟར་ན་བཤད་དགོས་པ་མ་བཤད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པར་སྟོན་པའོ། །འདིར་གཞན་དག་ཅེས་པ་དང་ཕྱོགས་གསུམ་རེ་རེ་བསྡུས་པར་འདོད་པའི་རྒོལ་བ་གཉིས་མི་གཅིག་སྟེ་སྔ་མས་ནི་འདོད་པ་དེ་དག་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ལན་དངོས། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ཁུངས་དགོད། སྡུ་བྱེད་གསུམ་ངོས་གཟུང༌། དེ་དག་གིས་གྲུབ་པའི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱན་གྱིས་ནི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་མཁས་པ་ཙམ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་གཞི་གཉེན་རྣམ་པ་ཕྱོགས་རེ་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་ནས་ཡུམ་ཕྱོགས་རེ་བའི་རྒྱན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན། གཞི་གཉེན་རྣམ་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་ ཆར་གྱི་དོན་རྣམས་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མཁྱེན་པ་གསུམ་གའི་རྒྱན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ནི་མཁྱེན་གསུམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་གསུམ་ཆར་བསྡུས་ཞེས་པའོ། །ཀྱང་ནི་གཞི་བསྡུས་པས་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་བྱེད་པའམ་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པར་མ་ཟད་ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕན་ཚུན་བསྡུ་
Chinese
因此，仅仅是收集了对治彻底清净之事物的三种途径。因此，就会犯下无法理解所断与对治为何物的过失。此句与下面一句中的“也”字，即使连接为徒劳无益的努力，但不仅是之前的推断存在过失。如果按照第三种推断，虽然这里没有，但在《大疏》中出现，所以要做两种推断：显现具有基础的相，还是没有基础的相？如果按照第一种，在显现相的时候，也必须显现基础，所以是重复和赘述。那么，如果按照自宗，也必须显现具有基础的相，那岂不是也会变成赘述？两种相虽然名称相同，但意义不同。因为他的宗派认为是对蕴等等的相进行详细区分，所以有赘述的过失，而自宗则认为是四谛和三智之法。如果按照第二种，就会导致无法理解基础的意义，也就是无法获得。因为相是没有基础的，仅仅是收集了通过分别念而假立的事物。如果承认，就会导致没有讲述哪怕一点点对人有用的意义。因为是那个承认。如果也承认那个，那么因此，那些身处角落的、有辨别力的其他论敌，难道不会思考并怀疑，世尊所说之母（般若波罗蜜多）是没有意义或没有必要的吗？也就是说，会思考和怀疑的。总而言之，是显示了如果按照第一种，就会有说了不该说之事的过失，而如果按照后面两种，就会有没说该说之事的过失。这里，“其他”一词，和认为分别收集三个方面中的每一个方面的两个论敌不是同一个人，因为前者是对那些观点进行驳斥。第二，有四点：真实的回答，引用知识来源，确定三种收集的方式，以及总结由这些所成立的意义。第一点是：以庄严（指《现观庄严论》）来说，并非是为了仅仅精通自共相的定义等等，而将基础、对治、相三种方面中的每一个方面都收集为所表达的内容，从而将母（般若波罗蜜多）作为每一个方面的庄严，不是这样的。原因是什么呢？因为通过将基础、对治、相三个方面所有的意义都收集为所表达的内容的方式，也成为了三种智慧的庄严。意思是说，为了了解三种智慧，所以收集了全部三种。而且，收集基础，不仅是以基础成为了解基础的庄严，或者说使之更清晰的方式，而是以互相收集的方式。
English
Therefore, it is only collecting the three paths of the object of purification that is completely purified. Therefore, the fault of not understanding what is to be abandoned and what is the antidote will occur. The word "also" in this sentence and the sentence below, even if connected as a futile effort, not only the previous inferences have faults. If according to the third inference, although it is not here, it appears in the Great Commentary, so two inferences must be made: does it show a form with a basis or a form without a basis? If according to the first, when showing the form, the basis must also be shown, so it is repetition and redundancy. Then, if according to our own system, the form with a basis must also be shown, wouldn't it also become redundancy? Although the two forms have the same name, their meanings are different. Because his school believes that it is to distinguish the forms of the aggregates, etc., in detail, there is the fault of redundancy, while our own school believes that it is the Dharma of the Four Noble Truths and the Three Wisdoms. If according to the second, it will lead to the inability to understand the meaning of the basis, that is, the inability to obtain it. Because the form is without a basis, it is only collecting things that are merely imputed through conceptual thought. If admitted, it will lead to not explaining even a little bit of meaning that is useful to people. Because it is that admission. If that is also admitted, then therefore, wouldn't those other opponents with discernment who are in the corner think and doubt that the Mother (Prajnaparamita) spoken by the World Honored One is meaningless or unnecessary? That is to say, they will think and doubt. In short, it shows that if according to the first, there will be the fault of saying what should not be said, and if according to the latter two, there will be the fault of not saying what should be said. Here, the word "others" and the two opponents who think that each of the three aspects is collected separately are not the same person, because the former is refuting those views. Second, there are four points: the real answer, citing the source of knowledge, determining the three ways of collecting, and summarizing the meaning established by these. The first point is: in terms of the Ornament (referring to the Ornament for Clear Realization), it is not to collect each aspect of the basis, antidote, and form as the content to be expressed for the sake of merely mastering the definition of self-common characteristics, etc., so that the Mother (Prajnaparamita) becomes the ornament of each aspect, it is not like this. What is the reason? Because by collecting all the meanings of the three aspects of the basis, antidote, and form as the content to be expressed, it also becomes the ornament of the three wisdoms. The meaning is that in order to understand the three wisdoms, all three are collected. Moreover, collecting the basis is not only in the way that the basis becomes the ornament for understanding the basis, or makes it clearer, but in the way of collecting each other.
Tibetan
བའོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་མཐའ་དག་བསྡུས་པས་ན་མཁྱེན་གསུམ་ཀྱི་རྒྱན་དུ་གྲུབ་ན་ཡུམ་མཐའ་དག་གི་རྒྱན་དུ་གྲུབ་བོ། །གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནི་མངོན་རྟོགས་བཞི་དང་མཁྱེན་གསུམ་སོ་སོ་སྦྱོར་བའོ། །འདིར་རྒྱན་དེ་ནི་ཞེས་དང་རྒྱན་གྱིས་ཕྱོགས་གསུམ་ཆར་བསྡུས་ཤིང༌། དེས་མཁྱེན་གསུམ་དང་དེས་སྲས་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་གང་རུང་རེ་རེ་བསྡུས་པའི་སྐྱོན་མེད་ཅེས་སྨྲ་བའི་སྔ་མ་མི་འཐད་པ་རྟོགས་སླ་ཞིང་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཡང་རྟགས་ཆོས་མ་འབྲེལ་ལོ། །གཞུང་འདི་མཐའ་གཅོད་ལུགས་སྤྱི་དོན་ལྟར་དང༌། འབྲུ་གཉེར་ཚུལ་ཚིག་དོན་གྱི་སྐབས་འདི་ལྟར་འཆད་ཤེས་པ་ཡང་དཀོན་པར་སྣང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཟག་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་རྣམས་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པར་ཅིས་གྲུབ་ཅེ་ན། འདི་ལ་གསུམ། ཡུམ་བར་མ་དང༌། བསྡུས་པ་དང༌། རྒྱས་པ་ཁུངས་སུ་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་མངོན་རྟོགས་མཐའ་ དག་བསྡུས་ཚུལ་འདི་ལྟར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་ལས་ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཛེས་ཤིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་རབ་སེམས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོད་པས་འབྱོར་པ་སྟེ་དེ་ལ་བོས་ནས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཉན་རང་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ཞེས་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། གཞི་ཤེས། ལམ་ཤེས། རྣམ་མཁྱེན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དྲི་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བོས་ནས་ཉན་རང་གི་མངོན་རྟོགས་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་སླད་དུ་ཐམས་ཅད་འཚལ་བ་སྟེ་ཤེས་པ་ཉིད་ལགས་ཞེས་པ་སྟེ། འོག་མ་གཉིས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །ལན་ནི། མདོ་ལས་བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གོ་ཞེས་པ་ལྟར་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ནི་མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་གཟུགས་སོགས་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཆོས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་སྟེ་གྲངས་འདི་ཙམ་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་ཉན་རང་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་པ་ལྟར་གང་གི་བདག་མེད་དང་བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཙམ་དུ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཤེས་པ་མིན་ལ་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཉན་རང
Chinese
是。遍及是有的。为什么呢？因为三智涵盖了声闻、独觉、菩萨和佛的一切现观，所以如果成为三智的庄严，就成为一切佛母的庄严。次第如何，就是将四现观和三智各自结合。这里说“此庄严是”和“庄严涵盖三方面”，它涵盖了三智，它涵盖了四子的现观，因此说涵盖任何一个都没有过失，这前一种说法不合理，容易理解，而后一种说法也是宗法不相属。通晓此论决断之理如总义，掌握文句之法如词义之时这样讲解也很稀少。二是，四种补特伽罗的现观如何被三智所涵盖呢？对此有三：佛母中品，涵盖，广说引证。第一有二：略说，广说。第一是：三智涵盖一切现观之理，如是胜者佛母中品二万五千颂中，从声闻无烦恼者中，美丽且殊胜者，具有极妙的意乐资具，因此是富有的，即对她呼唤而说。如何呢？声闻独觉等的现观就是一切智性。如是分别，其余二者也同样。第二有三：基智，道智，遍智广说。第一有二，问：世尊，呼唤后，声闻独觉的现观是何缘故称为一切知，即智性？下面的两种也如此。答：如经中说，婆罗门一切一切是指十二处，如是，一切境是指眼等内六处和色等外六处的诸法有多少，即数量是这么多，而且声闻独觉等依次知道其中的人无我和人无我一半和二分之一左右，但不是通过生起通达一切三道的觉悟种子于相续中的方式来知晓，也不是现量知晓如所有和尽所有的一切相，因此声闻独觉
English
Yes, it is all-encompassing. Why? Because the Three Wisdoms encompass all the realizations of Hearers, Solitary Realizers, Bodhisattvas, and Buddhas. Therefore, if it becomes the adornment of the Three Wisdoms, it becomes the adornment of all the Mothers. The order is as it is, which is to combine the Four Realizations and the Three Wisdoms separately. Here, it is said that "this adornment is" and "the adornment encompasses all three aspects." It encompasses the Three Wisdoms, and it encompasses the realizations of the Four Sons. Therefore, it is said that there is no fault in encompassing any one of them. The former statement is unreasonable and easy to understand, while the latter statement also lacks the connection between the subject and the property. Understanding the method of deciding this treatise is like the general meaning, and knowing how to extract the meaning is rare, like explaining the meaning of the words at this time. Secondly, how are the realizations of the four individuals encompassed by the Three Wisdoms? There are three aspects to this: the Intermediate Mother, the encompassing, and the extensive citation of sources. The first has two parts: a brief explanation and an extensive explanation. The first is: the way in which the Three Wisdoms encompass all realizations is as follows: In the Intermediate Mother of the Victorious Ones, the Twenty-five Thousand Verses, among the Hearers who are free from afflictions, the beautiful and supreme one, who possesses abundant resources of excellent intention, is therefore wealthy, and is called upon and spoken to. How is it? The realizations of Hearers and Solitary Realizers are the very nature of all-knowing. Thus, distinguish and apply it to the other two as well. The second has three parts: the basis of wisdom, the path of wisdom, and the extensive explanation of complete wisdom. The first has two parts. The question is: Bhagavan, after calling out, for what reason is the realization of Hearers and Solitary Realizers called all-knowing, that is, wisdom? The following two are also the same. The answer is: As it is said in the sutra, "Brahmin, all all refers to these twelve sources," similarly, all objects refer to as many phenomena as there are in the six internal sources such as the eye and the six external sources such as form, that is, this much in number. Moreover, Hearers and Solitary Realizers know approximately the selflessness of persons, half of the selflessness of persons, and two halves of the selflessness of persons, respectively. However, they do not know it through the way of generating the seeds of realization of all three paths in the continuum, nor do they directly know all aspects of suchness and the extent of suchness. Therefore, Hearers and Solitary Realizers.