Tibetan
༌། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལས་མཐོང་ལམ་འབྱུང་བས་དེ་ནི་སྐབས་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་བསྟན་ཏོ། །འབྲས་བུ་ནི་མ་བསྟན་ཏེ། གོ་སླ་བའམ་རང་གི་གཞུང་ལ་ལྟོས་པར་ བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་དོན་གཞན་ཡིན་ཡང་དགེ་འདུན་ཉི་ཤུའི་སྐབས་སུ་བསྟན་དུ་རུང་ངོ༌། །རང་རྒྱལ་དང་འབྲེལ་པས་བསྡུས་ཚུལ་ནི། སྐབས་གཉིས་པ་ལས་སྦྱོར་ལམ་དང་མཐོང་ལམ་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པར་བསྟན་ཅིང་སྐབས་བཞི་པར་སྒོམ་ལམ་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏོ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ནི་འདི་དག་ལ་མི་སྦྱོར་ཏེ། གཙོ་བོར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྡུད་བྱེད་དང་པོས་ནི་སྐབས་གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དག་ལས་བསྡུས་ཏེ། སྐབས་ལྷག་མ་ལྔ་ལས་ནི་གཞི་ཤེས་དང་འབྲེལ་བ་མ་བསྟན་ཏོ། །བྱང་སེམས་དང་འབྲེལ་བ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱིས་བསྡུས་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་ཉན་རང་དེ་དག་ཞི་བའི་དབྱིངས་ན་གནས་པ་ལས་ལངས་ནས་ཐེག་ཆེན་དུ་འཇུག་པ་ན། སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་གསུམ་ཐོག་མར་བྱས་གདམས་ངག་གིས་ཚོགས་ལམ་ཕལ་བ་སྦྱངས་ནས་སྐབས་བཞི་པའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་བསྐྱེད་དེ། དེ་ནས་སྐབས་དང་པོའི་སྦྱོར་ལམ་གོ་སྒྲུབ་སྐབས་བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་ལས་བསྟན་པའི་སྦྱོར་ལམ་རྣམས་སྦྱངས་ཏེ་དེ་དག་གིས་རྟགས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་གཉིས་པ་དང་ལྔ་པར་བསྟན་པའི་མཐོང་ལམ་གྱིས་མཐོང་སྤང་གི་རྣམ་རྟོག་རྣམས་སྤངས་ཤིང༌། ཡང་སྐབས་དྲུག་པ་སྦྱངས་དེ་ནས་སྒོམ་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་ལྔ་པ་ལས་བསྟན་པ། བདུན་པར་དངོས་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་ཤིང་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དེ་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། ལམ་དེ་དག་ཐམས་ ཅད་ལ་ཡང༌། སེམས་བསྐྱེད་རིགས་གདམས་ངག །དམིགས་པ་ཆེད་དུ་བྱ་བ། ཡོན་ཏན་སྐྱོན་རྣམས་ཐུན་མོང་དུ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐབས་གསུམ་པ་དང་བརྒྱད་པ་ལས་བཏུས་པ་མ་བཤད་དོ། །སངས་རྒྱས་དང་འབྲེལ་བ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྐབས་ཀྱིས་བསྡུས་ཚུལ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་བཅུ་དགུ་ནི་དེའི་རྒྱུའོ། །དེ་ཡང་གདམས་ངག་གིས་སྨིན་པར་བྱེད་པས་གདམས་ངག་དང༌། དེས་ཟིན་པ་སྦྱོར་ལམ་ཡིན་པས་དེ་དང༌། དེ་ཐོབ་པ་རིགས་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས་དེ་དང་དེ་ལ་གནས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང༌། སླར་སྟོན་ཚུལ་གཞན་གྱིས་སྦྱོར་བ་དང༌། མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པ་ཁྱད་པར་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གོ་སྒྲུབ་འཇུག་པ་ཚོགས་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་རྣམས་བསྟན་ཏོ། །སྐབས་དྲུག་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་འདྲིས་པར་བྱེད་པས་ལམ་སྤྱིར་སྦྱར་རོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུར་བསྡུས་སོ། །དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ཐ་མ་གསུམ་དང་སྐབས་བརྒྱད་པ་རིལ་གྱིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བདུན་པ་ལས་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་དང་མཚན་ཉིད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ངོ་བོ་དང་དབྱེ་བ་དང་འཕྲིན་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྐབས་སུ་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་དགོངས་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདི་ལས་བཤད་པ་གང༌། ཞེས་ལམ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སོགས་དང༌། གཞན་ཡང་སྐབས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་དུ་མ་ཞིག་བྱས་ནས་འཆད་དོ། །ཤེས་རབ་ སྒྲོན་མེར་ནི། དེ་ལ་ཡུལ་ཉིད་དང༌། སྦྱོར་བ་ཉིད་དང༌། འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་དོན་བརྒྱད་བསྡུས་པར་དགོངས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསྟོད་དོ་ཞེས་སྐབས་གསུམ་དང་དྲུག་དང༌། བརྒྱད་དུ་བཞག་པའི་དོན་བརྒྱད་མཁྱེན་གསུམ་དུ་འདུས་པར་འཆད་དོ། །གངས་ཅན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ནི། ཁ་ཅིག་གསུམ་ནི་སྤྱི་ཡིན་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་བས་དེར་རྒྱ་ཆུང་བའི་བྱེ་བྲག་ལྔ་འདུས་ཏེ་རྒྱ་མཚོར་ཆུ་ཐིགས་བཞིན་ཞེས་དང༌། ལ་ལ་གསུམ་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེར་གནས་སྐབས་ལྔ་འདུ་སྟེ་སོར་མོ་ཁུ་ཚུར་བཞིན་ཞེས་དང༌། གཞན་དག་གསུམ་ནི་དེ་དག་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་ཡིན་པས་དེར་དོན་བརྒྱད་འདུས་པར་བཞེད་དོ། །དང་པོ་གཉིས་ལྟར་ན་གསུམ་གྱིས་ལྔ་བསྡུས་སོ། །དེ་ལྟར་ལུགས་དུ་མ་ཞིག་བྱུང་བ་ལས་ཚིག་གསལ་དུ་ནི། གཞུང་འདི་སྐབས་བརྒྱད་ཡོད་ཀྱང༌། སྐབས་གསུམ་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་གསུངས་པར་བྱས་ནས། སྐབས་བསྡུ་བ་རུ་བྱས་འདུག་པས་སྐབས་དོན་སྟོར་བའི་བཤད་པར་སྣང་ཞིང༌། སྐབས་བསྡུ་ན་ཡང་སྡུད་ལུགས་ལ་སྐྱོན་ཆགས་ཏེ། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཤུགས་བསྟན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་སྡུད་ན་རྣམ་ཀུན་གྱི་ཉན་རང་གི་ཚོགས་ལམ་ཡང་སྡུད་དགོས་པ་ལས་མ་བསྡུས་པ་དང༌། འབྲས་བུ་མཆོད་བརྗོད་ཀྱིས་བསྟན་པ་དང༌། སྐབས་བརྒྱད་པར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། ཤུགས་བསྟན་གྱི་སྨོན་གནས་ཤེས་པ་དང༌། ས་བརྒྱད་ཀྱི་བྱས་པ་རྟོགས་པའི་ས་དང་སྦྱར་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པ་དང༌། གཞི་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཞི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལ་སྦྱར་བ་དང༌། སྦྱོར་ན་ཡང་བྱེད་པ་དང་པོ་གསུམ་དང༌། སྦྱོར་བ་གསུམ་ལས་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཆད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐབས་གཉིས་པའི་ཉན་རང་གི་འཕགས་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་མཐོང་ལམ་ཁོ་ན་ད
Chinese
等如是等所宣说。由此生起见道，故于第二、三品中连带相状宣说之。果未宣说，谓易解或观待自宗而宣说。又或虽为异义，然于二十僧品中可宣说之。以与自宗相关联故，归纳之方式为：第二品中宣说加行道与见道连带差别，第四品中以相状之门宣说修道。过失与功德不与此等相合，以非主要故。如是第一归纳者从第二、三、四品中归纳，余下五品中未宣说与地识相关联。与菩萨相关联，以道识之品归纳之方式为：如是声闻缘觉彼等从寂静之界中起立而入大乘时，首先作前三发心，以口诀修习下品资粮道后，生起第四品之顺解脱分，其后修习第一品之加行道，通达第四品与第五品所宣说之加行道等，以彼等获得征相后，以第二品与第五品所宣说之见道断除见断之分别念。又修习第六品，其后第五品所宣说之殊胜修道，第七品中唯以实事宣说者，连带相状且成为成就出离之自性者，彼令圆满。于彼等一切道中，发心、种姓、口诀、所缘、所为、功德、过失等共同地随其所应而结合。如是未说从第三品与第八品中摄集。与佛相关联，以一切种智之品归纳之方式为：前十九发心乃彼之因。彼亦以口诀成熟故口诀，且以彼所摄持故为加行道，故彼与获得彼者乃安住于种姓故，彼与安住于彼者乃所缘与所为，且以再次以其他方式宣说故为结合，见与修差别道之自性通达，趣入，积聚，出离，成就等宣说之。第六品乃于当获得果位之事作串习故，与总道相结合。彼等之老
English
As explained by these and others. From this, the path of seeing arises, so it is explained with aspects in the second and third chapters. The result is not explained, because it is easy to understand or depends on one's own doctrine. Or, even if it is a different meaning, it can be explained in the chapter on the twenty Sanghas. The way of summarizing in relation to one's own tradition is: In the second chapter, the path of preparation and the path of seeing are explained with distinctions, and in the fourth chapter, the path of meditation is explained through aspects. Faults and virtues are not applied to these, because they are not the main focus. Thus, the first summarizer summarizes from the second, third, and fourth chapters. In the remaining five chapters, the connection with the basis of knowledge is not explained. The way of summarizing in relation to the Bodhisattva, through the chapter on the knowledge of the path, is: When those Hearers and Solitary Realizers rise from dwelling in the realm of peace and enter the Great Vehicle, they first generate the first three minds of enlightenment, practice the inferior accumulation path with instructions, and then generate the liberation-part-in-accordance of the fourth chapter. After that, they practice the path of preparation of the first chapter, understand the paths of preparation explained in the fourth and fifth chapters, and after obtaining the signs with them, they abandon the conceptual thoughts to be abandoned by seeing with the path of seeing explained in the second and fifth chapters. Also, they practice the sixth chapter, and then the special path of meditation explained in the fifth chapter, which is explained only as reality in the seventh chapter, with aspects and becoming the nature of achieving renunciation, they perfect it. In all those paths, the mind of enlightenment, lineage, instructions, object of focus, purpose, virtues, and faults are commonly combined as appropriate. Thus, it is not said to collect from the third and eighth chapters. The way of summarizing in relation to the Buddha, through the chapter on all-knowingness, is: The first nineteen minds of enlightenment are the cause of that. That is also matured by instructions, so instructions, and because it is held by that, it is the path of preparation, so that and obtaining that is dwelling in the lineage, so that and dwelling in that is the object of focus and purpose, and because it is explained again in other ways, it is combination, seeing and meditation, the nature of the differentiated path, understanding, entering, accumulating, renunciation, achievement, etc. are explained. The sixth chapter is familiarized with the matter of obtaining the result, so it is combined with the general path. The old age of those
Chinese
已经总结完毕。那些的果实是最后三个发心和第八品完整。这样一来，有些是因。有些是从第七品所说的相和特征。有些是体性和分类和事业。这样在遍知的品中，认为所有品的意思都包括在内，因此说：“一切相智道。导师从这说了什么。”这样仅仅是道路连同果实一起显示等等。此外，还做了多种安立品的方式来讲解。《智慧灯》中说：对于此，从所境本身和加行本身和果本身等等方面，认为以三遍知概括了八义，因此赞叹般若波罗蜜多，这样讲解了安立为三品和六品和八品的八义都包括在三智中。雪域的智者们是：有些认为三是总的，因为广大，所以小的差别五包括在那里，如水滴入海。有些认为三是自性，因此五个阶段包括在那里，如手指成拳头。另一些认为三是那些所象征的三十法，因此认为八义包括在那里。按照前两种说法，三概括了五。这样出现了多种论述，但在《明句论》中说：虽然这部论有八品，但为了显示为三品而说了，因此做了品的总结，显得是丧失品义的解说。即使总结品，总结的方式也有过失，如果总结基智的暗示的加行道，也必须总结一切种类的声闻缘觉的资粮道，但没有总结。果以供赞显示，第八品没有烦恼，暗示的愿处知道，第八地的作为与地结合，却没有那样知道。基智的十六相和自性四相，将大乘道的特征者与声闻道结合。即使结合，也因为前三个作者和三个加行中，基智的加行中断的缘故。在第二品的声闻缘觉的圣道时，仅仅是见道
English
It has been summarized. The fruits of those are the last three bodhicittas and the eighth chapter in its entirety. Thus, some are causes. Some are the aspects and characteristics explained from the seventh chapter. Some are the essence, divisions, and activities. Thus, in the chapter on omniscience, thinking that all the meanings of the chapters are included, it is said, "The path of all aspects of knowledge. What did the teacher explain from this?" Thus, it is shown that only the path together with the fruit, and so on. Furthermore, various ways of establishing the chapters are made to explain. In the "Lamp of Wisdom," it is said: For this, from the aspects of the object itself, the application itself, and the fruit itself, etc., thinking that the three omniscient ones have summarized the eight meanings, therefore, praise the Prajnaparamita, thus explaining that the eight meanings established as three chapters, six chapters, and eight chapters are all included in the three wisdoms. The wise ones of the snowy land are: Some think that the three are general, and because they are vast, the five small differences are included there, like a drop of water entering the ocean. Some think that the three are the nature, so the five stages are included there, like fingers forming a fist. Others think that the three are the thirty dharmas that symbolize those, so they think that the eight meanings are included there. According to the first two statements, the three summarize the five. Thus, various discourses have arisen, but in the "Clear Words," it is said: Although this treatise has eight chapters, it was said for the sake of showing it as three chapters, so it has been made into a summary of chapters, which seems to be an explanation that loses the meaning of the chapters. Even if summarizing the chapters, there are faults in the way of summarizing. If summarizing the implied path of application of the base knowledge, it is also necessary to summarize the accumulation path of all kinds of Shravakas and Pratyekabuddhas, but it has not been summarized. The fruit is shown by praise and offering, the eighth chapter has no afflictions, the implied place of aspiration is known, the actions of the eighth ground are to be combined with the ground, but it has not been known that way. The sixteen aspects of the base knowledge and the four aspects of the essence, combining the characteristics of the Mahayana path with the Shravaka path. Even if combining, it is because the application of the base knowledge is interrupted in the first three authors and the three applications. In the second chapter, at the time of the noble path of the Shravakas and Pratyekabuddhas, only the path of seeing