Tibetan
།ཡང་ན་བདེན་པ་བཞི་མཐོང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དང་པོ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་བྱའོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ནི་བསྲབས་པའི་ས་སྟེ། འདོད་ཉོན་གྱི་སུམ་གཉིས་སྤངས་པས་སོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཙམ་གྱི་རྟོགས་པ་ནི། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ས་སྟེ། འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་རྟོགས་པ་ནི་བྱས་པ་རྟོགས་པའི་ས་སྟེ། རང་ལམ་གྱི་བྱ་བ་རྫོགས་པར་བྱས་པར་རྟོགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ས་དྲུག་གོ །ཞུགས་པ་དང་པོའི་ལྷག་མ་ཞུགས་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའི་དོན་དེ་ཡིན་པར་ཅིས་ཤེས་ཤེ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ཞེས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་དང་མ་འབྲེལ་བས་སྤྱིའི་སྒྲ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་ལ་འཇུག་པ་མི་འགལ་བས་སོ། །མི་འགལ་མོད་དེ་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་ཅིས་ཤེས་ཞེ་ན། སྐབས་ཀྱི་ས་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཞུགས་གནས་ཀྱི་རྟོགས་པ་གང་རུང་ལ་བཤད་དགོས་ཤིང་གསུམ་པོ་དེ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལས་རེ་རེ་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལྷག་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡང་གོ་ནུས་སོ། །འོ་ན་ས་གོང་ མའི་ཕྱོགས་གཅིག་དང་ལྷག་མ་ལྔ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ཡིན་བཞིན་དུ་གུད་དུ་སྨོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། སྐབས་འདིར་ཐེག་གསུམ་གྱི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་གཞག་གསལ་བར་མཛད་དགོངས་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་དེའི་མིང་མ་སྨོས་ན་གོང་མ་ལ་སའི་མིང་འདོགས་མི་འདྲ་བ་རེ་རེ་ཡོད་པས་ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་བཞག་པར་གོ་དཀའ་ལ་དེ་སྨོས་ན་རང་རྒྱལ་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ས་ཞེས་ཀྱང་སྨོས་པས་རྣམ་གཞག་དེ་གོ་སླ་ཞེས་པ་སྟེ། ཉི་སྣང་ལས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གསལ་བར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་པ་འདི་ནི་ས་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཚིག་བླ་དྭགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །ཐེག་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་བྱས་པའི་དགོས་པ་ཡང་ས་བཅུ་པར་དེ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཡར་ལྡན་དུ་འདུས་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་དོ། །དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་འདིས་ཞུགས་གནས་དེ་དག་རིམ་གྱིས་པ་ལ་མཛད་པར་མངོན་པས་དེའི་ལུགས་ལ་འབྲས་བུ་དང་པོ་གསུམ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་པ་ནི་ཞུགས་པ་ལྷག་མ་གསུམ་ཡིན་པས་འབྲས་གནས་ཙམ་པོར་བཤད་ཀྱི་ཐོད་རྒལ་བ་དང་ཅིག་ཅར་བ་ཡང་སྡུད་ན་སྐབས་དང་སྦྱར་ལ་བཤད་དོ། །ཤཱནྟིས་སྔར་གྱི་དྲུག་པོ་ཉིད་དང་ཟླ་འོད་དུ་དྲུག་པོ་དེ་དང༌། ཞུགས་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སར་བཤད་དོ། །རང་སངས་རྒྱས་བསེ་རུ་ ལྟ་བུ་དང་ཚོགས་དང་སྤྱོད་པའི་རྟོགས་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང༌། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ས་དགུ་པོ་གྲངས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ཁོ་ན་སྟེ་དགུའོ། །འདི་དག་ཀྱང་མདོ་ལས་བྱང་ཆེན་ཐབས་མཁས་པས་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་ཞེས་པ་ནས་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རིགས་ཀྱི་ས་དང་བརྒྱད་པའི་ས་དང་མཐོང་བའི་ས་དང་བསྲབས་པའི་ས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ས་དང༌། བྱས་པ་རྟོགས་པའི་ས་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆེན་ས་དགུ་ལས་ཡོངས་སུ་འདས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པ་སྟེ་རབ་འབྱོར་འདི་ནི་བྱང་ཆེན་གྱི་ས་བཅུ་པའོ། ཞེས་པ་སྟེ་འདས་ཏེ་ཞེས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་དོན་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ནས་གཅིག་ཁོ་ན་སྟེ་ཞེས་པའི་བར་དང༌། མདོ་ལྷག་མའི་དོན་དེ་ལྟར་ས་དགུ་སོགས་ཀྱི་དོན་ནོ། །ཉི་སྣང་དང་ལེ་བརྒྱད་མར་མདོ་དྲངས་པ་ལ་ཐོག་མ་རིགས་ཀྱི་ས་ལ་མཛད་ནས་དཀར་པོ་རྣམ་མཐོང་མ་བགྲངས་ཤིང་མདོ་གཞན་ལས་དཀར་པོ་རྣམ་མཐོང་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འདིའི་ཁྱད་པར་ནི་རྗེ་བཙུན་གྱིས་ས་དགུ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་བགྲངས་ན་བཅུར་འགྱུར་བས་མ་དག་པར་དགོངས་པའམ་ཡང་ན་དེ་རིགས་ཀྱི་སར་འདུག་པར་དགོངས་སོ། །སྐབས་འདིའི་ས་དགུ་འདྲེན་པའི་རྒྱན་འགྲེལ་རྣམས་ལ་ཉན་ས་དོར་ནས་དཀར་པོ་རྣམ་མཐོང་རྗེས་འབྲང་ གཉིས་དང་མོས་སྤྱོད་ལ་བྱས་ནས་གཅིག་ཏུ་འདྲེན་པ་རྣམ་འགྲེལ་མ་གཏོགས་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྟེན་པ་ལ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་དང་གོམས་པ་སྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་སྤང་བྱ་གང་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཙམ་དང༌། གཉེན་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་དང༌། གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་རྣམས་མཐོང་སྒོམ་ལ་སོ་སོར་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །རྟོག་པའི་མིང་འདོགས་འདི་རྒྱན་སྣང་ཟླ་འོད་ཤཱནྟི་གྲགས་ཆ་རྣམས་སུ་འབྱུང་ལ། ཉི་སྣང་ལས་མཐོང་སྤང་འདི་དང་འདྲ་ཞིང་སྒོམ་སྤང་ལ་དངོས་པོ་ཙམ་དང༌། གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་དུ་བཏགས་པ་དང༌། བཏགས་པ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་པའི་བརྡ་མཛད་དོ། །འདིར་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན
Chinese
或者说，是因为见到四谛圆满的最初的缘故。一来果仅仅是证悟了薄地的缘故，是因为断除了欲界烦恼的三分之二的缘故。不来果仅仅是证悟了离欲地的缘故，是因为远离了对欲界的贪执的缘故。阿罗汉的证悟是证悟了已作之地的缘故，是因为证悟了自己道业已经圆满完成的缘故。这样就是六地。将初果的剩余部分和后三果的证悟归纳为一个，就是声闻地。怎么知道声闻地的意义是那个呢？因为“声闻地”这个词没有和特殊的词语相联系，所以是总的词语，而且它和具体的事物相联系也没有矛盾。虽然没有矛盾，但是怎么知道它和三者相联系呢？因为是针对声闻的入定之地的证悟的任何一种情况而说的，而且除了这三者之外，其他的都已经一一说明了。因此，因为是剩余的部分，所以也能理解。那么，既然上位地的一部分和剩余的五地都是声闻地，为什么还要单独说明呢？因为这里是为了清楚地阐明三乘的道理，所以才说了声闻地。总之，如果不说那个名称，那么上位地就会有各自不同的地的名称，因此很难理解三乘的分类，如果说了那个名称，那么也说了独觉和菩萨的地，因此就容易理解那个分类，这就是说，如日光明中说：声闻地是为了清楚地阐明三乘的分类而考虑的，声闻和独觉的地，这只是分类地的赘词。这样说的。做了三乘分类的必要，也是为了在十地的时候，知道那三者的功德都向上圆满地聚集在一起。这样，这位论师似乎是将入定次第地进行，因此按照他的观点，安住于前三果的特殊之处，就是剩余的三入定者，因此仅仅是说明了果位，如果也包括了顿超者和顿悟者，那么就要结合具体情况来说明了。寂天（Śānti）将之前的六者和月称（Candrakīrti）的六者，以及三入定者的证悟都说成是声闻地。独觉。
English
Or, it is said that it is because it is the first of seeing the four truths completely. The realization of a once-returner is merely the thinned ground, because two-thirds of the desire afflictions have been abandoned. The realization of a non-returner is the ground of being free from desire, because one is free from attachment to desire. The realization of an Arhat is the ground of realizing what has been done, because one realizes that the work of one's own path has been completely accomplished. Thus, there are six grounds. The remainder of the first enterer and the realization of the latter three enterers are combined into one, which is the Hearer's Ground. How do you know that the meaning of the Hearer's Ground is that? Because the term "Hearer's Ground" is not related to a specific term, it is a general term, and it is not contradictory to apply it to specific things. Although it is not contradictory, how do you know that it applies to the three? Because it is the ground of the occasion, that is, it must be explained in terms of any realization of the Hearer's entering state, and because each of the others except for those three has already been explained. Therefore, it can also be understood because it is the remainder. Now, why is it mentioned separately even though one aspect of the higher ground and the remaining five are the Hearer's Ground? Because here, it is intended to clearly explain the system of the three vehicles, so the Hearer's Ground is mentioned. In short, if that name is not mentioned, then the higher grounds will each have different names, so it will be difficult to understand the classification of the three vehicles, and if that name is mentioned, then the grounds of the solitary realizer and the bodhisattva are also mentioned, so it will be easy to understand that classification, that is, it is said in the Sunlight: The Hearer's Ground is intended to clearly explain the classification of the three vehicles, and the ground of the Hearer and the solitary realizer is just a redundant word for classifying the grounds. That's what it says. The necessity of making the classification of the three vehicles is also to know that the qualities of those three are gathered together in the tenth ground. Thus, this teacher seems to be making those entering states in sequence, so according to his view, residing in the special features of the first three fruits is the remaining three enterers, so it is only explained as the fruit state, and if the overcomers and the sudden enlighteners are also included, then it should be explained in conjunction with the specific situation. Śānti said that the previous six and the six of Candrakīrti, as well as the realization of the three enterers, are explained as the Hearer's Ground. Solitary realizer.
Chinese
嘉色如 如是以及集合和行持的证悟是独觉佛地，如上所说的九个菩萨地合为一个，即是九。这些也是经部中说的大菩萨以方便善巧于波罗蜜多等行持时，从“于不杂之法十八事行持”起，到种姓地、第八地、见道地、薄地、离贪地，以及证悟所作之业的地，声闻地、独觉地和菩萨地都已真实超离。善现，如是大菩萨从九地完全超离后安住于佛地，善现此乃大菩萨之第十地。此句“超离”之前的意义是从声闻等至唯一之间的意义，剩余经部的意义如是九地等的意义。在《日藏》和《八千颂》中引用经典时，最初在种姓地上开始，没有计数白净现分，其他经典中说有白净现分。此处的差别是，至尊说有九地，如果计数则会变成十地，认为不正确，或者认为其包含在种姓地中。此时引用九地的庄严释中，舍弃了声闻地，将白净现分后随二者和胜解行地合为一个，除了《释量论》之外没有其他。第三有三，其中第一是，依靠对治品之集合，宣说了中间的偈颂一句。第二是，应知见道和串习的修道等有八种对治品。这些是为了断除所应断之事物。仅是事物，以及依靠对治品的所取之分别念二者，和补特伽罗实有，以及依靠假立的士夫的能取之分别念二者，为了在见道和修道中各自寂灭之故。分别念的命名在《庄严经论》、《光明释》、《月称释》、《寂天释》、《名称释》等中出现，在《日藏经》中，见道所断与此相同，修道所断仅是事物，以及依靠对治品的行相，以及假立于一切圣者，以及依靠假立之因，作如是表示。此处依靠行相
English
Gyase Ru Suchness, as well as the realization of gathering and conduct, is the Pratyekabuddha ground. The nine Bodhisattva grounds mentioned above are combined into one, which is nine. These are also from the Sutra, where the Great Bodhisattva skillfully practices the Paramitas, etc. From "practicing the eighteen unmixed Dharmas" onwards, the lineage ground, the eighth ground, the seeing ground, the subtle ground, the detachment from desire ground, and the ground of realizing what has been done, the Hearer ground, the Solitary Buddha ground, and the Bodhisattva ground are all truly transcended. Subhuti, thus the Great Bodhisattva, having completely transcended the nine grounds, abides in the Buddha ground. Subhuti, this is the tenth ground of the Great Bodhisattva. The meaning before this "transcendence" is the meaning from the Hearers, etc., to the only one. The meaning of the remaining Sutra is the meaning of the nine grounds, etc. When quoting the Sutra in the "Sun Essence" and the "Eight Thousand Verses," it begins with the lineage ground, without counting the white appearance. Other Sutras say there is a white appearance. The difference here is that the Venerable One said there are nine grounds. If counted, it would become ten grounds, which is considered incorrect, or it is considered to be included in the lineage ground. In the Ornamentation Commentary that quotes the nine grounds at this time, the Hearer ground is abandoned, and the two followers of the white appearance and the Adhimukti-carya ground are combined into one, except for the Pramana-varttika. The third has three parts. The first is that, relying on the collection of antidotes, a single intermediate verse is spoken. The second is that it should be known that there are eight kinds of antidotes on the paths of seeing and familiarizing oneself with meditation. These are for the purpose of abandoning what should be abandoned. Merely things, and the two conceptualizations of grasping that rely on antidotes, and the reality of the person, and the two conceptualizations of grasping that rely on the imputed individual, are for the sake of separately pacifying them in the seeing and meditation paths. The naming of conceptualizations appears in the Ornamentation Sutra, the Light Commentary, the Moon Commentary, the Shantideva Commentary, and the Name Commentary. In the Sun Essence Sutra, what is abandoned on the seeing path is the same as this, and what is abandoned on the meditation path is merely things, and relying on the aspect of antidotes, and imputing to all noble persons, and relying on the reason for the imputation, such are the expressions made. Here, relying on the aspect