Tibetan
ས་ཀྱི་བར་བདུན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ནས་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་རྫས་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །བཞི་པ་ནི། མཐའ་ལས་འདས་པས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་སའི་བར་ལ་སྦྱར་ནས་གསུངས་ཏེ་ཞུགས་གནས་ཀྱི་འཕགས་པར་གདགས་པའི་གཞི་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉེན་པོའོ། །གསུམ་པ་ནི། ལམ་གཞན་གྱིས་རྟོག་པ་འདི་དག་གཏན་ཞི་བར་མི་ནུས་པས་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་གཉིས་པོ་ཁོ་ནའི་གནས་ སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དབྱེ་གཞིའོ། །ཁྱད་པར་དེ་ཡང་ཚིག་གསལ་ལས། ལམ་གཉིས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་པ་ལྟ་བུ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་མིན་པ་དང༌། སྒོམ་ལམ་ལ་ཡང་ཟག་མེད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་འཆད་པ་ནི་མཉམ་གཞག་དགོས་པའི་ཞིབ་ཆ་རུང་ཡང༌། ལམ་ཤེས་སུ་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་ཁམས་གསུམ་གྱི་རྣམ་རྟོག་དགུ་འཇོམས་བྱེད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ཁོ་ནར་འདོད་པ་མི་འཐད་དོ། །དབྱེ་ངོ་ནི་སྤང་བྱ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་ན་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དོ། །འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྟོག་པ་བརྒྱད་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་སྟེ་རྣམ་བྱང་མ་འདྲེས་པ་དང༌། གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་ཏེ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཏེ་ཡུལ་ཅན་བཞི་པོ་དེ་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ལ་བཞི་བཞི་སྤོང་བས་སོ། །གཉེན་པོ་བརྒྱད་པོ་དེ་མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་ཞེ་ན། ཁམས་གསུམ་ནས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱང་སེམས་ངེས་པར་འབྱུང་ཞིང་རྣམ་མཁྱེན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ཚིག་བཞིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་ལྟོས་ནས་དེ་བཞི་ཡོད་པར་བསྟན་པས་གཉེན་པོ་བཞི་ཚན་དང་པོ་བསྟན་པར་མངོན་དུ་བྱ་བ་སྟེ་ རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་སྔར་གྱི་བྱ་བ་བཞི་བཀག་པ་བརྗོད་པའི་ཚིག་བཞིས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་ལྟོས་ནས་དེ་བཞི་མེད་པར་བསྟན་པས་བཞི་ཚན་ཕྱི་མ་བསྟན་པར་མངོན་དུ་བྱ་བ་སྟེ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་བརྒྱད་སྟོང་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྒྱན་སྣང་དུ་བཀོད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་སྟོན་པ་ཡང་དེ་གཉིས་ལ་དམན་མཆོག་གམ་རགས་ཕྲ་གཉིས་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གལ་ཏེ་གཉེན་ཚོགས་ལམ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ན་དེ་སའི་ཚོགས་སུ་འདུས་པས་དེ་ལས་ལོགས་སུ་བཤད་པ་དོན་མེད་ཅེ་ན། གཉེན་ཚོགས་ལམ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པར་མ་བསྟན་ན་དེ་གཉིས་ལས་ལོགས་ན་ཡོད་དམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་སྲིད་པས་དེ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་རིམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཚོགས་བསགས་པ་ནི་འབྱུང་ས་མཐར་ཐུག་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བས་དེའི་འོག་ཏུ་བཞི་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་སྟོན་ཏོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཚན་ཉིད་སྔར་གསུངས་པ་དང་འཆད་འགྱུར་རྣམས་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་ཞེས་བྱ་སྙམ་པའི་ཁོང་གནས་ཀྱི་དྲི་བའི་ལན་དུ་གསུངས་པ་ཤཱནྟིའི་དགོངས་པར་གནས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གྲངས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་འདི་ནི་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བརྒྱད་ཡིན་ ན་ཡུལ་ལམ་འབྱུང་ས་བརྒྱད་ཡོད་པས་སོ། །དེ་ཡང་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གསུམ་དུ་འབྱུང་བ་བཤད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་ནི་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་སླད་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱིའོ། ཞེས་སོ། །འདིར་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་བཞིན་དུ་དེར་ལོག་པར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཁམས་གསུམ་པའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ་བགྲོད་བྱའི་གནས་ཆེན་པོ་གསུམ་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཆེད་དུ་བྱ་བར་འབྱུང་མི་ནུས་པས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་སྟེ་ཞེས་སོ། །འདིར་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དྲི་མེད་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ས་བསྟན་པས་འབྱུང་བྱེད་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་བསོད་ནམས་མ་བསགས་པར་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོབ་བྱའི་དོན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སེམས་ཅན་གཞལ་དུ་མ་མཆིས་གྲངས་དང་ཚད་མ་མཆིས་པའི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་ པོ་འདི་ཡང་སེམས་ཅན་ནས་འབྱེད་དེ། བཅོ
Chinese
同样地，将此应用于七地之间，对须陀洹等补特伽罗的实有不执著是能对治。第四是，由于超越了边际而完全清净，因此不执著于须陀洹的果位，经中说须陀洹的果位是不可执著的，同样地，将此应用于佛地之间，对作为安立为入定圣者的所依不执著是能对治。第三是，其他的道不能完全寂灭这些分别念，因此见道和修道这二者仅仅是状态上的差别之基础。而且，此差别在《明句论》中说：仅仅是二道的等持，像见道第八刹那那样缘于世俗谛的那些不是，而且，对于修道，虽然讲说无漏的修法修道是需要等持的细节，但是，由于在道智中说清净的修道是摧毁三界九种分别念的，因此认为仅仅是修法修道是不合理的。区分的方式是，如果以所断不共之品的差别来区分，则能对治有八种。区分的理由是，为了使能取和所取的分别念这八种分别念得以寂灭，即所取的分别念仅仅是遍计烦恼的事物，即未与清净混合，以及能对治的所依，即有境二者，以及能取的分别念，即补特伽罗实有，以及士夫假有之所依，即有境这四者，在见道和修道中各自断除，即每一个断除四种。这八种能对治在经中是如何开示的呢？经中以“从三界以不执著的方式，菩萨必定现证并安住于一切种智”这四句话，依靠世俗谛，即观待而显示了这四种存在，因此应当了知显示了第一组四种能对治。然后，以遮止先前四种作用的四句话，依靠胜义谛，即观待而显示了这四种不存在，因此应当了知显示了后一组四种。这如同随顺《八千颂般若经》而在《现观庄严论》中安立一样，而且如此宣说也是因为这二者有劣胜或者粗细之分。
English
Similarly, apply this to the seven grounds in between, not clinging to the substantiality of individuals such as Stream-enterers is the antidote. The fourth is, because of being completely purified by transcending the limits, therefore not clinging to the fruit of Stream-entry, the sutra says that the fruit of Stream-entry is not to be clung to, similarly, apply this to the grounds up to Buddhahood, not clinging to the basis for being established as an Arya in meditative equipoise is the antidote. The third is, other paths cannot completely pacify these conceptualizations, therefore the two paths of seeing and meditation are the basis for distinguishing the differences in states. Moreover, this difference is stated in the Clear Words: it is only the meditative equipoise of the two paths, not those that focus on the conventional truth, such as the eighth moment of the path of seeing, and although explaining the practice of the uncontaminated path of meditation requires the details of meditative equipoise, it is said in the Path of Knowledge that the pure path of meditation destroys the nine conceptualizations of the three realms, therefore it is unreasonable to consider it only as the practice of the path of meditation. The way to distinguish is, if distinguished by the difference of what is to be abandoned, which are dissimilar, then there are eight types of antidotes. The reason for distinguishing is, in order to pacify the eight conceptualizations of the apprehended and the apprehender, that is, the conceptualization of the apprehended is merely the object of pervasive affliction, that is, not mixed with purity, and the support of the antidote, that is, the two objects, and the conceptualization of the apprehender, that is, the substantial existence of the individual, and the support of the imputed existence of the person, that is, these four objects are abandoned separately in the path of seeing and the path of meditation, that is, four each. How are these eight antidotes taught in the sutra? In the sutra, with the four phrases "From the three realms, with the mode of non-apprehension, Bodhisattvas will definitely emerge and abide in omniscience", relying on the conventional truth, that is, showing that these four exist in relation, therefore it should be understood that the first set of four antidotes is shown. Then, with the four phrases that express the negation of the previous four actions, relying on the ultimate truth, that is, showing that these four do not exist in relation, therefore it should be understood that the latter set of four is shown. This is like arranging according to the Ornament of Clear Realization following the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, and teaching in this way is also because these two have inferior and superior or coarse and subtle differences.
Chinese
是考虑到的。如果说亲眷是二道的自性，那么聚集在那里的眷属，从那里面单独解说就没有意义了。如果没有显示亲眷是二道的自性，那么会怀疑是否在那二者之外存在，为了消除那个疑虑而说的。第四有三点。第一，在积聚资粮的时候，像那样按照次第积聚资粮，必定会成为究竟的来源，所以在其后显示第四个必定产生的论证。经的关联是：对于之前所说的和将要解释的大乘的体性，为什么称作大乘呢？为了回答心中的疑问，所说的是安定的意趣。第二是：要知道这八种相的自性是必定产生的论证。怎样是八种呢？因为有八种境或者来源。也就是因为是主要的，所以首先解释了特别要做的事情会产生三种。世尊，被称为大乘大乘，是为了调伏天、人、阿修罗等世间而产生，所以称为大乘。这里，就像没有不真实的遍计所执的能取所取一样，因为了知在那里颠倒显现的自性三界世间都是无实的，所以调伏，为了必定产生三个所行的大处。所以说大乘。如果没有证悟平等性，就不能为了特别要做的事情而产生，所以必定产生平等性。所谓大乘就是与虚空相等。这里，因为像虚空一样的平等性的空性，以证悟的无垢智慧，周遍一切所知，所以说大乘，显示了来源，也显示了产生者。如果没有通过利益有情的方式积聚资粮，就必定不会证悟平等性，所以必定会为了所有有情所要获得的利益而产生。譬如虚空开辟了无法衡量、无数和无量的有情的空间，同样，这个大乘
English
This is taken into consideration. If it is said that relatives are the nature of the two paths, then there is no point in explaining separately from the assembly gathered there. If it is not shown that relatives are the nature of the two paths, then there may be doubt as to whether they exist outside of those two, and it is said to dispel that doubt. The fourth has three points. First, when accumulating merit, accumulating merit in that order will definitely become the ultimate source, so after that, the proof of the fourth inevitable occurrence is shown. The connection of the sutra is: Regarding the nature of the Mahayana that has been said before and will be explained, why is it called Mahayana? In order to answer the questions in my heart, what is said is the intention of peace. The second is: Know that the nature of these eight aspects is the proof of inevitable occurrence. How are there eight? Because there are eight realms or sources. That is, because it is the main thing, the first thing to explain is that there are three things that need to be done specially. World Honored One, being called Mahayana Mahayana, is produced in order to subdue the worlds of gods, humans, asuras, etc., so it is called Mahayana. Here, just like there is no unreal parikalpita-parikalpita, because it is known that the nature of the three realms that appear upside down there is unreal, so it is subdued, in order to inevitably produce three great places to go. So it is called Mahayana. If equality is not realized, it cannot arise for special things to be done, so equality must arise. The so-called Mahayana is equal to the sky. Here, because the emptiness of equality like the sky, with the stainless wisdom of enlightenment, pervades all that is to be known, so it is said to be Mahayana, showing the source, and also showing the producer. If merit is not accumulated through the means of benefiting sentient beings, equality will definitely not be realized, so it will definitely arise for the benefit to be gained by all sentient beings. For example, the sky opens up space for sentient beings that cannot be measured, are countless, and are immeasurable, similarly, this Mahayana