Tibetan
འི་སར་འདོད་དེ། ཞེས་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་བར་མ་ཆད་དུ་འབྲེལ་བས་འབད་རྩོལ་གྱིས་འདུ་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་པས་སོ། །གང་གིས་ན། ཉེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉི་ཤུ་དང་བྲལ་ནས་སྤང་བྱ་ལས་བཟློག་པ་གཉེན་པོའི་ཆོས་སྤང་བྱའི་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་ཉི་ཤུས་སོ། །ཚུལ་ནི་སྔ་མ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། ཤུགས་ལ་འཕངས་པ་རྣམས་གང་ན། སྤང་བྱའི་དོན་གྱིས་འཕངས་པའི་ཆོས་གཉེན་པོ་ཉི་ཤུ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཆད་དོ། །འདིར་ཤུགས་ལ་འཕངས་ཞེས་པ་ཉེས་པ་ཉི་ཤུ་བསྟན་པའི་སྐབས་ཉིད་ལ་གཟུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་ཐར་ནས་ཉི་ཤུའོ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ། དེས་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ་ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང་ཞེས་པ་ནས་དེར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་ནས་བདག་གི་དངོས་པོ་སྟོན་པ་སྟེ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། སྦྱོང་བྱེད་སོ་སོའི་ངོ་བོ། སྦྱངས་པས་འཐོབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཤེས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་མ་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་ཁམས་གསུམ་ལ་སྲེད་ པའི་སྒོ་ནས་སེམས་མི་གནས་པས་རིམ་པ་ལྟར་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་སྟེ། རིམ་པ་ལྟར་བདག་སྟེ་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་དང་འདི་སྐྱེས་པའོ་འདི་བུད་མེད་དོ་ཞེས་སོགས་སེམས་ཅན་གྱི་མཚན་མ་དང་ཁམས་གསུམ་དུ་གནས་བྱེད་སྲོག་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །རྣམ་ཐར་གྱི་སྒོ་དང་པོ་ཤེས་པ་ལ་མདོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་རྫོགས་པ་ཞེས་པས་འདིའི་སྤང་བྱའི་བདག་འཛིན་གྱིས་ཡུལ་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་འབའ་ཞིག་ལ་མི་བྱ་བར་སྤྱིར་ངོ་བོ་བདེན་པར་གྲུབ་ཙམ་ལ་བྱའོ། །ཤེར་སྒྲོན་དུ་ཕུང་སོགས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་བདག་མེད་པ་དང་རྒྱུས་དབེན་པ་དང་འབྲས་བུས་དབེན་པར་རྟོགས་པ་ལ་འཆད་དོ། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་དག་ནི། ལས་སུ་བྱ་བ་གང་གསད་པར་བྱ་བ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་གང་གིས་གསོད་པ་པོ་དང་བྱ་བའི་རང་བཞིན་བསད་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་འཁོར་གསུམ་དུ་མི་དམིགས་པར་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་དང་སོགས་པས་དེ་བཞིན་དུ་རང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་དུ་མི་རྟོག་པར་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ནས་ལོག་ལྟའི་བར་སྤོང་བ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ལམ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། སྤོང་བ་པོ་ད
Chinese
之位而欲求。 所谓以唯一之道，于第八地不间断相连，以精勤修习之加行至究竟之故。如是说。以何者耶？远离如是二十种过失，从所断中返回，以对治之法，由所断之义力所抛掷之二十种清净也。方式如前。第二有三，其中第一是：力所抛掷者为何？为显示由所断之义所抛掷之对治法二十种本身而宣说。此处所谓力所抛掷，应理解为显示二十种过失之时。第二是：从解脱至二十也之间。彼等应使此二十者完全圆满，何为二十？即从应使空性圆满至于彼处亦住于佛之眷属之坛城中，显示我之事物之间。第三有二：清净之因各自之体性，以清净所得之方式。第一是：知晓三解脱门，即知晓一切法自性空，且对诸法之相一概不作意，以及不以三界之贪爱
English
desiring to be in the position of. That is to say, with the only path, connected without interruption on the eighth ground, it is because of the completion of the practice of diligent cultivation. So it is said. By what? Separated from such twenty faults, returning from what is to be abandoned, with the antidote Dharma, by the force of the meaning of what is to be abandoned, the twenty purifications. The method is as before. The second has three, the first of which is: What are those thrown by force? In order to show the twenty antidote Dharmas thrown by the meaning of what is to be abandoned, they are explained. Here, what is called thrown by force should be understood as the time when the twenty faults are shown. The second is: from liberation to twenty. These twenty should be completely perfected, what are the twenty? That is, from making emptiness complete to also residing in the mandala of the Buddha's retinue there, showing the things of myself. The third has two: the nature of each of the purifying causes, and the way to obtain by purification. The first is: knowing the three doors of liberation, that is, knowing that all dharmas are empty of their own nature, and not paying attention to any of the characteristics of dharmas, and not with the attachment to the three realms
Tibetan
ང་གསོད་པ་པོའི་གང་ཟག་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །སྙིང་རྗེ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་ད་ལྟར་དང་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་པའི་རྣམ་པར་དམིགས་པའི་ སྙིང་བརྩེ་བ་སྟེ་བརྩེ་ཡུལ་སེམས་ཅན་ཚེ་འཕོས་ནས་རྒྱུན་ཆད་པར་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །རློམ་མེད་ནི། ཞིང་དག་པར་བྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཆོས་རྣམས་ལ་བདེན་པའི་དངོས་པོར་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ་རང་བཞིན་ནམ་ཡང་མི་དོར་བར་གྲུབ་པའི་རྟག་པར་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །མདོར་བརྙས་མེད་དུ་བྱས་ནས་བྱམས་པ་རྫོགས་པ་ལ་བཤད་ལ་དེ་དང་མཐུན་པར་སྙིང་རྗེ་དང་ནི་བརྙས་མེད་དང་ཞེས་ཀྱང་འདོན་ནོ། །ཆོས་མཉམ་ཉིད་ནི། སྲིད་ཞིའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་ལ་བླང་དོར་གྱི་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །ཚུལ་གཅིག་ཤེས་པ་ནི། མཐར་ཐུག་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་སུ་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་རྒྱུ་རིགས་ཐ་དད་པ་གསུམ་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི། མིང་གཟུགས་གདོད་མ་ནས་མི་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལ་སྐྱེ་བར་འཛིན་པ་སྤང་ངོ༌། །བཟོད་པ་ཤེས་པ་ནི། ཆོས་ཟབ་མོ་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་ལ་མི་སྐྲག་པའི་སྒོ་ནས་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །ཆོས་རྣམས་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པ་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐབས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་སྟེ་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ལ་ཕྱི་ནང་དུ་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །རྟོག་པ་ཀུན་ཏུ་འཇོམས་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ ཅད་གཅོད་པའམ་འཇོམས་པ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་པོ་ལ་གནས་པ་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །འདུ་ཤེས་ལྟ་བ་ཉོན་མོངས་གསུམ་སྤོང་བ་ནི། མཚན་མར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་ལྟ་སོགས་ལྟ་བ་ལྔ་འདོར་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྤོང་བ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་པོ་ལ་བླང་དོར་གྱི་སྒོ་ནས་ཆགས་པའི་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །གྲགས་ཆར་གནས་པ་ལུས་དང་ཆགས་པ་སེམས་ཀྱིས་ཡིན་ལ་ཞུམ་པ་ནི་གཉིས་ཀའོ་ཞེས་སོ། །ཞི་གནས་སེམས་པ་ནི། གཞན་དོན་དུ་རྣམ་མཁྱེན་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་སྒོམ་པ་སྟེ་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པར་སེམས་ཞུམ་པའི་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ༌། །ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས
Chinese
断除执著我为杀者之补特伽罗。 慈悲者，乃缘于为痛苦所逼迫的一切有情，愿其当下及来世远离痛苦之相状的慈爱，即断除所爱之有情于命终后断灭之执著。 无慢者，从净治刹土起，于诸法无有执著为真实之事物，即断除执著自性永不舍弃而成立之常法。 总之，已作无轻蔑后，说为圆满慈爱，并与之相应地念诵慈悲与无轻蔑。 法平等性者，乃证悟轮涅一切法自始平等性，即断除于二者执著取舍之相状。 知一相者，乃证悟究竟大乘种性为一，即断除决定执著因种各异之三者。 知不生者，乃完全了知名色自始不生，即断除执著蕴为生。 知忍辱者，乃不怖畏甚深法界自性离戏，通达忍辱，即断除执著十八界为因果。 诸法显现一相者，乃以大乘方便能取所取二取无有之方式，善为显现一切所知，即断除执著十二处为内外。 摧灭一切分别者，乃断除或摧灭显现为能取所取之所有执著分别，即断除执著安住于三界之非真实遍计为真实。 断除想、见、烦恼三者，乃无有执著相状之分别，及舍弃坏聚见等五见，并断除贪欲等诸烦恼，即断除于三界以取舍之方式生起贪著之执著。 谓于声誉处安住，是身与贪著，心之所为，而沮丧则是二者。 修止禅者，乃为利他而修心一缘于一切种智之止禅，即断除因不能获得一切种智而心生沮丧之执著。 善于胜观者，乃以智慧与方便证悟佛身如幻
English
Abandoning the clinging to the notion of myself as the killer. Compassion is the loving-kindness that focuses on the aspect of wishing all beings tormented by suffering to be free from suffering in this life and in future lives, that is, abandoning the clinging to the notion that the beings we cherish are cut off after death. Humility is the absence of clinging to the notion of things as real entities in the Dharma, starting from the purification of the fields, that is, abandoning the clinging to the notion of permanence, established as never abandoning its own nature. In short, after having made no contempt, it is said to be perfect love, and in accordance with this, compassion and no contempt are also recited. The equality of Dharma is the realization that all phenomena of existence and peace are equal from the beginning, that is, abandoning the clinging to the characteristics of acceptance and rejection of the two. Knowing one way is the realization that the ultimate Great Vehicle lineage is one, that is, abandoning the clinging to the determination that the three causes and lineages are different. Knowing the unborn is the complete knowledge that name and form are unborn from the beginning, that is, abandoning the clinging to the aggregates as being born. Knowing forbearance is the understanding of forbearance by not being afraid of the profound Dharma realm's nature of non-proliferation, that is, abandoning the clinging to the eighteen realms as cause and effect. Showing all phenomena as one aspect is the excellent showing of all knowable things through the Great Vehicle's means of non-duality of grasping and being grasped, that is, abandoning the clinging to the twelve sense bases as inner and outer. Completely destroying all thoughts is the cutting off or destroying of all thoughts that appear to be clinging to grasping and being grasped, that is, abandoning the clinging to the notion that the non-real pervasive thoughts residing in the three realms are true. Abandoning the three of perception, view, and affliction is the absence of clinging to the characteristics of conceptualization, and the abandonment of the five views such as the view of the perishable, and the abandonment of all afflictions such as desire, that is, abandoning the clinging to the attachment that arises in the three realms through acceptance and rejection. It is said that abiding in fame and reputation is the doing of the body and attachment, and the mind, while discouragement is both. Meditating on tranquility is the meditation on tranquility with one-pointed mind on omniscience for the sake of others, that is, abandoning the clinging to the discouragement of the mind because of the inability to attain omniscience. Being skilled in insight is the wisdom and means of realizing the Buddha's body as an illusion.