Tibetan
ང་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་པོ་དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་རྫོགས་པར་བསྐྱེད་བྱའམ་སྦྱང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟོག་ལྡན་རྣམས་བསླབ་བྱའི་གནས་མཐར་ཕྱིན་པར་སྒྲུབ་པ་ན་དེ་ལ་སྦྱོང་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན། ཡང་ན་ས་དང་པོ་དེ་ཆོས་བཅུ་ཡི་ཐོབ་བྱར་མི་རུང་སྟེ། བཅུ་པོ་འདི་ས་དེ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་ཤེ་ན། ས་དེ་ནི་སྔར་མ་ཐོབ་པའི་ཐོབ་བྱ་མ་ཡིན་ཀྱང་ཐོབ་ཟིན་རྫོགས་པར་བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་པས་སོ། ཞེས་བཤད་དོ། །འདིར་ མདོར་བསྟན་དུ་བྱས་ནས་སྔོན་ལ་བཤད་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྔོན་དུ་ཆོས་བཅུ་བཤད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཐ་མ་གཉིས་དང་སྦྲེལ་ཏེ་བཅུ་པོ་དེ་ཡོངས་སྦྱོང་དུ་འགྱུར་ཚུལ་བསྟན་པས་འདིར་དེ་དང་མཐུན་པར་བྱ་སྟེ་གཉིས་ཀ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆེན་ས་གཉིས་པ་ལ་གནས་པས་ཆོས་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བྱ་ཞིང་དེ་དག་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ཞེས་པ་ནས་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ལ་བརྩོན་པས་ཚོལ་བ་སྟེ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྦྱོང་བྱེད་སོ་སོའི་ངོ་བོ། ཡོངས་སྦྱོང་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་རང་རྒྱུད་ལ་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང༌། གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་དང༌། ཉེས་སྤྱོད་མཐའ་དག་ལས་ལྡོག་པ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉན་རང་གི་ཡིད་བྱེད་སྤངས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ངན་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་གཞན་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའོ། །བྱས་པ་གཟོ་བ་ནི། གཞན་གྱིས་ཕན་པ་ཆུང་ངུ་ཞིག་བྱས་ཀྱང་ཆུངས་པར་མི་རྩི་ཞིང་བརྙས་པར་མི་བྱེད་པས་དྲན་པ་དང༌། བཟོད་པ་ནི། གཞན་གྱིས་ལུས་ཀྱིས་གནོད་ པ་བྱས་པ་དང་སོགས་པས་ངག་གིས་གཤེ་བ་རྣམས་བཟོད་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་སེམས་མི་སྐྱེད་ལ་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནི། དགེ་བའི་ཆོས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐེག་གསུམ་ལ་འགོད་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་འགྱོད་པ་མེད་ཅིང་སྤྲོ་བ་དང༌། སྙིང་བརྩེ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་ཕྱིར་ཡང་བསྐལ་པ་མང་པོར་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ལ་མི་སྐྱོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་ནི། མཁན་པོ་དང་སོགས་པས་སློབ་ད
Chinese
我不是这样认为的。 为什么这十者被称为完全的修习呢？ 因为它们在一切方面都是圆满生起或修习的。 就像有分别念的人们在完成应学之处时，称之为修习一样。 或者说，初地不能成为这十法的获得之境，因为这十者是获得该地的功德吗？ 虽然该地不是以前未获得的获得之境，但它是已获得的圆满生起之境。 如是说。 在这里，虽然先做了概括性的指示，但阿阇梨先说了十法，然后在后面将前两句和后两句连接起来，说明了这十者成为完全修习的方式，所以在这里也应该与之相符，两者都要了解。 第二部分分为两部分。 第一部分是：名为“戒律”的一颂。 菩萨安住于二地，所以要反复忆念这八法，并且要精勤于这些法。 哪八法呢？ 就像这样，从“戒律完全清净”到“精勤地寻求解脱”之间。 第二部分分为两部分：修习之物的各自体性，以及成为完全修习的方式。 第一部分是：戒律是指在自相续中生起一切功德，是积累善法，成熟应调伏的众生，是做利益众生的事情，是从一切恶行中解脱出来的别解脱戒完全清净，舍弃声闻缘觉的作意，不做恶劣的戒律，也不忆念成为一切智障碍的其他法。 知恩图报是指：即使别人做了很小的利益，也不认为小，也不轻视，是忆念。 忍辱是指：忍受别人用身体造成的伤害，以及用语言辱骂等等，不生起对众生的害心，并且忆念未生起的法。 欢喜是指：对于将善法安置于三乘的众生，在修行时没有后悔，并且感到喜悦。 慈爱是指：为了每一个众生，也不厌倦在多劫中感受地狱的痛苦，以这种方式慈爱一切众生。 恭敬是指：对于堪布和
English
I don't think so. Why are these ten called complete practice? Because they are completely generated or practiced in all aspects. Just as those with discriminating thoughts call it practice when they complete the place of learning. Or, the first ground cannot be the object of attainment of these ten dharmas, because are these ten the qualities of attaining that ground? Although that ground is not the object of attainment that was not previously attained, it is the object of complete generation that has already been attained. It is said. Here, although a general indication was made first, the Acarya first spoke of the ten dharmas, and then later connected the first two lines and the last two lines to explain how these ten become complete practice, so here it should also be in accordance with it, and both should be understood. The second part is divided into two parts. The first part is: one verse called "discipline". Bodhisattvas abide on the second ground, so they should repeatedly remember these eight dharmas, and should be diligent in these dharmas. Which eight? Like this, from "discipline is completely pure" to "diligently seeking liberation". The second part is divided into two parts: the respective nature of the objects of practice, and the way to become complete practice. The first part is: discipline refers to generating all qualities in one's own mindstream, accumulating virtuous dharmas, maturing sentient beings to be tamed, doing things that benefit sentient beings, completely purifying the Pratimoksha vows that liberate from all evil deeds, abandoning the intentions of Sravakas and Pratyekabuddhas, not doing evil discipline, and not remembering other dharmas that become obstacles to omniscience. Gratitude refers to: even if others have done a small benefit, not considering it small, not despising it, is remembrance. Patience refers to: enduring the harm caused by others with their bodies, and verbal abuse, etc., not generating harmful thoughts towards sentient beings, and remembering the dharmas that have not arisen. Joy refers to: for sentient beings who place virtuous dharmas in the three vehicles, there is no regret in practice, and there is joy. Loving-kindness refers to: for the sake of each sentient being, not being tired of experiencing the suffering of hell for many kalpas, loving all sentient beings in this way. Respect refers to: for the Khenpo and
Tibetan
པོན་དང་དེ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་ང་རྒྱལ་བཅག་པའི་སྒོ་ནས་འདུད་པ་དང༌། བླ་མ་ལ་གུས་པར་ཉན་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སྟོན་པར་འདུ་ཤེས་ནས་དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་དང༌། སྦྱིན་སོགས་ལ་བརྩོན་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ལས་གཞན་མེད་པར་སྦྱིན་སོགས་དྲུག་སྒྲུབ་པ་ལ་སྤྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ན་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བྱ་ན། འཆལ་ཚུལ་རྩོལ་བའི་དྲི་བྲལ་ཕྱིར། །དྲི་མ་མེད་པའི་ས་ཞེས་བྱ། ཞེས་ཏེ། རྩོལ་བའི་དྲི་མ་ནི་ཐེག་པ་གཞན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །གང་གིས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་སྔ་མ་ས་དང་པོར་བསྟན་པ་བཞིན་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ ལྡན་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདིར་ཡང་སྦྱར་ཏེ་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐོས་པས་ཞེས་པའི་རྐང་པ་དྲུག་སྟེ། བྱང་ཆེན་ས་གསུམ་པ་ལ་གནས་པས་ཆོས་ལྔ་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་མང་དུ་ཐོས་པས་མི་ངོམས་ཤིང་དེ་ལ་ཡང་ཡི་གེར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་དང་ཞེས་པ་ནས་ངོ་ཚ་ཤེས་ཤིང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ལ་གནས་ཀྱང་དེས་རློམ་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་པ་སྟེ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །འདིར་མདོ་ལས་དང་པོ་ལ་རློམ་སེམས་མེད་པས་སྒྲས་མ་ཟིན་ཀྱང་སྦྱར་དགོས་ཏེ་རློམ་མེད་བདག་ཉིད་དེ་རྣམ་ལྔ་ཞེས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྦྱོང་བྱེད་སོ་སོའི་ངོ་བོ། ཡོངས་སྦྱོང་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཐོས་པས་མི་ངོམས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་ཏུ་ཆོས་ཅི་གསུངས་པ་གཟུང་བར་སེམས་པས་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པས་ངོམས་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་སྦྱིན་པ་ནི། ཡོན་འབུལ་བ་སོགས་ཀྱི་རྙེད་པ་དང་སོགས་པས་གདན་སྟོབ་པ་སོགས་ཀྱི་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་སྟེ་ཐ་ན་ཆོས་བཤད་པའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་རང་དོན་དུ་མི་རེ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་བ་ནི་ཞིང་དག་བྱེད་ཀྱི་དགེ་རྩ་རྣམས་ཞིང་དག་པའི་རྒྱུར་བསྔོས་ཏེ་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྟེན་སྣོད་དང་བརྟེན་པ་ བཅུད་ཀུན་ཏུ་སྦྱོང་བ་དང༌། འཁོར་བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་ནི་རང་གིས་ཕན་བཏགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་དང་མི་མཐུན་པའི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་སྟོན་པ་དང་སོགས་པས་དངོས་སུ་གནོད་པ
Chinese
向所有苯教徒和非苯教徒，以摧毁傲慢的方式顶礼膜拜，恭敬地听从上师的教诲，视上师为善知识，修行上师所教之法，精进布施等，为了利益众生而别无他事，欢喜修持布施等六度，这被称为八。第二是，可以获得。在哪里，第二地是无垢的。为什么这么说呢？因为远离了散乱行为的污垢，所以称为无垢地。所谓的行为污垢，就是心中想着其他的乘。以什么方式，像戒律等等那样，像之前第一地所说的那样，通过不执著地证悟来进行完全的净化，具有八种不同的特点。因为要在所有方面都生起，所以这里也加上，下面的也一样。第三个分为两个，第一个是，听闻等的六个部分，大菩萨安住在第三地上，应该安住在五法上，哪五个呢？就像这样，听闻很多也不满足，并且也不执著于文字等等，从知惭有愧地安住，也不会因此而变得傲慢等等之间。这里经文中第一个没有傲慢，虽然文字没有包含，但也需要加上，因为无傲慢的自性就是这五种。第二个分为两个，净化所依的各自本体，成为完全净化的方式。第一个是，听闻不满足，想着要领受诸佛在十方所说的一切法，听闻正法也不知满足，以及，不带杂染地布施佛法，不看重供养等等的利益，以及用座位等等的恭敬，以不看重的心来宣说正法，甚至连说法的结果菩提，也不为自己而期望，以及，净化佛土，将净化佛土的善根都回向为净化佛土的因，从而净化自己的佛土，包括所依的器世界和能依的 有情众生，以及，不厌倦轮回，自己帮助过的众生，示现与自己不合的身体姿态，以及等等直接的损害
English
To all Bonpos and non-Bonpos, I prostrate with the intention of destroying pride, and listen respectfully to the Lama's teachings, regarding the Lama as a virtuous friend, practicing the Dharma taught by the Lama, and diligently engaging in generosity, etc., with no other purpose than to benefit sentient beings, rejoicing in practicing the six perfections of generosity, etc., this is called eight. The second is, it can be attained. Where, the second ground is stainless. Why is it said so? Because it is free from the defilement of scattered behavior, it is called the stainless ground. The so-called defilement of behavior is thinking of other vehicles in the mind. In what way, like precepts and so on, like the previous first ground, through realizing without attachment to perform complete purification, possessing eight different characteristics. Because it is to be generated in all aspects, so it is added here as well, and the same goes for the following. The third is divided into two, the first is, the six parts of hearing, etc., the great Bodhisattva dwells on the third ground, and should dwell on the five dharmas, what are the five? Just like this, one is not satisfied with hearing a lot, and also does not cling to letters, etc., from dwelling with shame and conscience, and will not become arrogant because of this, etc. Here, the first in the sutra does not have arrogance, although the words do not contain it, it needs to be added, because the nature of non-arrogance is these five. The second is divided into two, the respective essence of the purification object, the way it becomes completely purified. The first is, not being satisfied with hearing, thinking of receiving all the dharmas spoken by the Buddhas in the ten directions, and not knowing satisfaction by hearing the true Dharma, and, giving the Dharma without impurities, not valuing the benefits of offerings, etc., and the respect of seats, etc., speaking the true Dharma with a mind that does not value it, even the result of speaking the Dharma, Bodhi, is not expected for oneself, and, purifying the Buddha-field, dedicating the roots of virtue that purify the Buddha-field as the cause of purifying the Buddha-field, thereby purifying one's own Buddha-field, including the container world of the support and the sentient beings who depend on it, and, not being tired of samsara, the sentient beings who have been helped by oneself, showing bodily gestures that are incompatible with oneself, and so on, direct harm