Tibetan
་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་མ་གཏོགས་པ་བརྒྱད་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །གོང་མ་ལ་ནི་བདེན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་འདོད་པའི་ཁམས་ན་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལོག་པར་འཇུག་པར་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཁམས་གསུམ་གའི་བདེན་པ་ལྷག་མ་ལ་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་འཇུག་པ་དོར་བས་སྤྱིར་ན་མཐོང་སྤང་གོ་བཞིར་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། མཛོད་ལས། དེ་དག་བཅུ་དང་བདུན་བདུན་བརྒྱད། །ལྟ་བ་གསུམ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ། །འདོད་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ། །མཐོང་བས་རིམ་བཞིན་སྤོང་བར་བྱེད། ཅེས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་དེ་དག་ཉིད། །གཟུགས་ཁམས་གཟུགས་མེད་དེ་དང་འདྲ། ཞེས་འདོད་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་བཅུ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་གཉིས་ལ་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་དང༌། མཆོག་འཛིན་ཐ་མ་སྟེ་གསུམ་དང་ལམ་ལ་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་ ཁོ་ན་དོར་བས་བདེན་བཞི་ལ་རིམ་པ་ལྟར་བཅུ་དང་བདུན་བདུན་བརྒྱད་ཡིན་ལ། གོང་མར་ཁོང་ཁྲོ་ཡང་དོར་བས་བདེན་བཞི་ལ་རིམ་པ་ལྟར་དགུ་དང་དྲུག་དྲུག་བདུན་ལོག་པར་འཇུག་པས་སྤྱིར་ན་གྱ་བརྒྱད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་མཐོང་སྤང་རྣམས་ལོག་ཞུགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཆད་ན། འཇུག་མཁན་ནི་དུ། འཇུག་ཡུལ་ནི་གང༌། འཇུག་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཇུག་པ་པོ་ནི་རྩ་ཉོན་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་འབྱུང་བའི་ཉེ་ཉོན་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་བྱུང་གཙོ་བོ་སེམས་དང་བཅས་པ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་གཙོ་བོ་དང་རིགས་བསྡུ་ན་བཅུ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་མ་རིག་པ། ཐེ་ཚོམ་ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་ལོག་ལྟ་སྟེ་མདོར་ན་ལྟ་མིན་ལྔ་དང་ལྟ་བ་ལྔའོ། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡང་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་བདེན་པ་བཞིའོ། །འཇུག་ཚུལ་ནི་ཀུན་བཏུས་སུ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་དེའི་རྒྱུ་དང་གཞིའི་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་ལོག་པར་རྟོག་གོ །ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་ཡང་དེ་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེད་པས་ལོག་པར་ཞུགས་པའོ་ཞེས་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །འདིའི་དོན་ནི། བདེན་པ་བཞིའི་ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པ་དེ་ཇི་སྲིད་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་བཅུ་པོ་འདིས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེད་ཅིང་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མས་ཕྱི་མ་རྣམས་སྐྱེད་པ་དང་ཕྱི་མའི་རྣམ་སྨིན་འཕེན་པ་དང་འགྲུབ་པར་བྱེད་ པས་སྡུག་བསྔལ་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྡུག་ཀུན་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། དེ་གཉིས་ལ་དམིགས་ནས་ཀྱང་འདི་དག་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་བཅུ་པོ་འདིའི་རྒྱུ་དང་གཞི་བྱེད་ལ་གང་གི་ཚེ་བདེན་པ་བཞི་གང་ཟག་གིས་སྟོང་པར་མངོན་དུ་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་གིས་ཕན་ཚུན་དུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་བཅུ་པོ་འདི་སྡུག་ཀུན་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་བཞི་བདག་མེད་པར་མ་མཐོང་ན་འཁོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་དབང་གིས་ཐར་པ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་གཡང་སར་འདུ་ཤེས་ནས་སྐྲག་པར་འགྱུར་ལ། མཐོང་བ་ན་སྐྲག་པ་དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་བཅུ་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་འགོག་ལམ་སྐྲག་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་སྐྲག་སྟེ་སྤོང་བའི་ཉོན་མོངས་བཅུ་དེ་གཉིས་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའོ། །དེ་ཡང་དངོས་སུ་དང༌། བརྒྱུད་ནས་སམ་ལོག་པ་ལ་དང༌། དབང་གི་ལོག་ཞུགས་དང་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་དང༌། ལྟ་བ་ཐ་མ་སྟེ་གསུམ་དང༌། མ་རིག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་སྟེ་ལྟ་མིན་གྱི་གཉིས་དང་ལྔ་ནི་བདེན་པ་ལ་དངོས་སུ་ལོག་ཞུགས་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར་བདེན་པ་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བར་འཛིན་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་འཛིན་པ་དང༌། བདེན་པའི་རྣམ་པ་དེ་དང་དེ་དག་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་བའམ་དེ་ དག་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། བདེན་པའི་རང་བཞིན་ལ་རྨོངས་པ་དང༌། དེ་དག་དེ་ལས་བསྟན་པ་ལྟར་ཡིན་མིན་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་བདེན་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་བཏུས་ལས་ཐེ་ཚོམ་གཉེན་པོ་ལ་ལོག་ཞུགས་སུ་བཤད་པ་ནི་བདེན་བཞི་གཉེན་པོའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ལྟ་བ་ལ་མཆོག་འཛིན་གཉིས་དང༌། ལྟ་མིན་ལ་འདོད་ཆགས་དང་ང་རྒྱལ་གཉིས་ཏེ་བཞི་ནི་བརྒྱུད་ནས་ལོག་ཞུགས་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར་དངོས་སུ་ལོག་ཞུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། ལྟ་ངན་དང་འབྲེལ་བའི་སྤྱོད་ངན་ལ་དག་གྲོལ་ངེས་འབྱིན་དུ་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་ངན་གྱིས་སེམས་ཁེངས་པ་དང༌། ལྟ་ངན་ལ་སྲེད་པར་བྱེད་པས་བདེན་པ་དང་བར་དུ་དམིགས་ཚུལ་གཞན་གྱིས་ཆོད་པའི་ཉོན་མོངས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁོང་ཁྲོ་རྣམས་ནི་དབང་གི་ལོག་ཞུགས་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ལྟ་བ་དང་མི་མཐུན་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཀུན་ནས་མནར་བ་སེམས་པའི་དབང་གིས་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས།
Chinese
应当这样做。对于集谛来说，除了坏聚见和执边见之外的八种邪见都会进入。集谛如何，灭谛和道谛也同样如此。对于上界来说，除了嗔恚之外，其余的都像欲界一样依次进入邪见，要知道，三界其余的谛中，舍弃了最初的两种见，所以总的来说，是见道所断的四种。第三，在《俱舍论》中说：“彼等十与七，七八，除见三二外，欲中苦等断，见道次第断。”以及“除嗔恚，彼等同，色界无色界，亦如是。”意思是说，在欲界中，对于苦谛有十种，对于集谛和灭谛两种有最初的两种见，对于道谛有最后的胜解，也就是三种和最初的两种见。 仅仅舍弃，所以对于四谛依次是十、七、七、八。在上界，也舍弃了嗔恚，所以对于四谛依次是九、六、六、七进入邪见，所以总的来说是八十八种。第二，如果从邪见的角度来解释见道所断的法，那么进入者是谁？进入的处所是什么？进入的方式是怎样的呢？进入者是根本烦恼和相应的近烦恼，以及除此之外的主要心所和心，虽然是无量的，但如果归纳主要和同类的，则有十种，即贪欲、嗔恚、我慢、无明、怀疑、见、胜解、戒禁取见、邪见，总而言之，是非见五种和见五种。进入的处所，虽然有无量的显明差别，但就是四谛。进入的方式，在《集论》中说：“对于苦和集，也以其因和基础的处所而邪分别。十种烦恼全部，对于灭和道，也因为对它们产生恐惧而进入邪见。”这就是这个意思。这个意思就是说，四谛共同的特征，人我的空性，在没有现证之前，这十种就会实际产生有漏的业，并且同类的先前的产生后来的，后来的成熟和完成。 因此会增长痛苦。
English
It should be done like this. For the origin, the eight wrong views other than the view of the perishable aggregate and the view of clinging to extremes will enter. As is the origin, so are the cessation and the path. For the upper realms, except for anger, the others enter into wrong views in the same way as in the desire realm. It should be understood that in the remaining truths of the three realms, the first two views are abandoned, so in general, they are said to be the four that are abandoned by the path of seeing. Third, in the Treasury it says: "Those ten and seven, seven eight, except for three or two views, in desire, suffering etc., are abandoned in sequence by the path of seeing." And "Except for anger, those same, the form realm and the formless realm are the same." It means that in the desire realm, there are ten for suffering, for the origin and cessation, the first two views, and for the path, the last supreme attachment, that is, three and the first two views. Only abandoning, so for the four truths, they are sequentially ten, seven, seven, eight. In the upper realms, anger is also abandoned, so for the four truths, they sequentially enter into wrong views as nine, six, six, seven, so in general there are eighty-eight. Second, if the objects to be abandoned by the path of seeing are explained from the perspective of wrong entry, then who is the one who enters? What is the place of entry? What is the manner of entry? The one who enters is the near afflictions that arise in conjunction with the root afflictions, and the main mental factors and mind other than that, although they are infinite, if the main and similar ones are collected, there are ten, namely, desire, anger, pride, ignorance, doubt, view, supreme attachment, adherence to discipline and asceticism, wrong view, in short, the five non-views and the five views. The place of entry, although there are infinite clear distinctions, is the four truths. The manner of entry is in the Compendium: "For suffering and origin, they are also wrongly conceived by their cause and the place of their basis. All ten afflictions, for cessation and path, also enter into wrong views because they generate fear of them." This is the meaning of this. The meaning of this is that the common characteristic of the four truths, the emptiness of the self of the person, until it is directly realized, these ten will actually generate contaminated actions, and the previous ones of the same kind will generate the later ones, and the later ones will ripen and accomplish. Therefore, it will increase suffering.
Chinese
的原因。痛苦和集谛二者是（烦恼产生的）原因，并且因为缘于那二者这些（烦恼）会增长，所以那二者也成为这十种（烦恼）的原因和基础。当一个人证悟到四谛是空性的时候，那时，因为它们之间相互增长的作用会停止，所以这十种（烦恼）就进入了痛苦和集谛，因为见到那二者的自性就会断除（烦恼）。同样，如果没有见到四谛是无我的，那么由于对轮回的显现感到欢喜，就会把解脱的因果视为悬崖而感到恐惧。当见到（四谛无我）时，那种恐惧也会通过断除十种烦恼的方式而停止，因此，（行者）会害怕并非是恐惧之境的灭谛和道谛，从而断除的十种烦恼就进入了那二者。那又分为直接、间接或权势的进入三种来理解。其中，第一种是最初的两种见解和最后的见解，即三种见解，以及无明和怀疑，即两种非见解，这五种是直接进入真谛。按照顺序，它们分别是执着真谛为我和我所，执着真谛为常和断，否定真谛的那些相状，或者对真谛的相状进行与所说不同的虚构，对真谛的自性感到迷惑，以及对真谛是否如其所说那样犹豫不决，因为它们在没有其他烦恼干扰的情况下，颠倒地执着真谛。在《摄类学》中，将怀疑说成是对治品的进入，这是指四谛是对治品的对境。第二种是执着见解为殊胜的两种（见取见和戒禁取见），以及非见解中的贪欲和傲慢两种，这四种是间接进入。按照顺序，它们分别是将直接进入的见解执着为殊胜，将与恶见相关的恶行视为清净、解脱和决定的出离，恶见使内心充满，以及贪恋恶见，因为它们在真谛和（烦恼）之间存在其他对境的干扰，所以颠倒地缘于烦恼。第三种是，愤怒等是权势的进入，因为它们是由于对与自己见解不一致的见解感到极度痛苦的想法所控制而进入的。第二种分为两种。
English
Therefore, the two, suffering and origin, are the causes (of the arising of afflictions), and because these (afflictions) will increase by focusing on those two, those two also become the causes and basis of these ten (afflictions). When one realizes that the four truths are empty of self, then, because the effect of their mutual increase will cease, these ten (afflictions) enter into suffering and origin, because seeing the nature of those two will eliminate (afflictions). Similarly, if one does not see that the four truths are without self, then due to the joy of manifest attachment to samsara, one will perceive the cause and effect of liberation as a cliff and become afraid. When one sees (the four truths as without self), that fear also ceases through the means of eliminating the ten afflictions, therefore, (the practitioner) will fear the cessation and path, which are not places of fear, and thus the ten afflictions that are eliminated enter into those two. That is to be understood as three types of entry: direct, indirect, or by power. Among these, the first is the first two views and the last view, i.e., three views, and ignorance and doubt, i.e., two non-views, these five are direct entry into the truth. In order, they are respectively clinging to the truth as self and what belongs to self, clinging to the truth as permanent and impermanent, denying those aspects of the truth, or fabricating the aspects of the truth differently from what was said, being confused about the nature of the truth, and being indecisive about whether the truth is as it is said, because they perversely cling to the truth without the interference of other afflictions. In the Compendium of Topics, doubt is said to be the entry into the antidote, which refers to the fact that the four truths are the objects of the antidote. The second is the two (views of holding views as supreme, i.e., view of clinging to views and view of clinging to ethics and rituals) that hold views as supreme, and the two of desire and pride among non-views, these four are indirect entry. In order, they are respectively clinging to the views that enter directly as supreme, viewing bad conduct related to bad views as purification, liberation, and definite departure, bad views filling the mind, and craving for bad views, because there is interference from other objects between the truth and (afflictions), so they perversely focus on afflictions. The third is that anger and the like are entry by power, because they enter due to being controlled by the thought of being extremely tormented by views that are inconsistent with one's own views. The second is divided into two.