Tibetan
མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི། མི་ཤེས་པ་གང་ཞིག་སྒོམ་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱར་གྱུར་པ་ཡིན་པ། དེའི་ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་ མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པ་གང་ཞིག་སྒོམ་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱར་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་འཆད་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དྲུག་ཁམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཅུ་དྲུག་སྟེ། ཀུན་བཏུས་ལས། འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དྲུག་སྟེ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཁོང་ཁྲོ་བ་མ་གཏོགས་པ་ལྔའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཇི་ལྟ་བར་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ་དེ་དག་མདོར་བསྡུ་ན་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་དྲུག་ནི་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རིགས་སོ། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སས་ཕྱེ་ན་ཞེ་དྲུག་སྟེ་འདོད་པ་ན་དྲུག་བསམ་གཏན་བཞི་ན་ལྔ་བཞི་ཉི་ཤུ། གཟུགས་མེད་བཞི་ནའང་དེ་བཞིན་དུའོ། །ས་ལ་ཆེ་འབྲིང་གི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན་ས་དགུ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་པ་ལྔ་ལ་དགུ་དགུར་ཕྱེ་བས་གྱ་གཅིག་པ་ལྔ་དང༌། འདོད་པར་ཁོང་ཁྲོ་དགུར་ཕྱེ་བས་བཞི་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི། མཛོད་ལས། བཞི་ནི་སྒོམ་པས་སྤང་བྱ་ཡིན། ཞེས་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན་འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་མ་རིག་པ་བཞི་བཤད་ལ། གོང་མར་ཁོང་ཁྲོ་བོར་བས་གསུམ་གསུམ་སྟེ་ཁམས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན་བཅུའོ། །བཅུ་པོ་དེ་ས་ལ་ཆེ་འབྲིང་གི་རྣམ་པས་སྔར་ལྟར་ཕྱེ་བས་ཉིས་ བརྒྱ་དང་ང་གཉིས་སོ། །འདི་ནི་བྱེ་སྨྲ་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་མཐོང་སྤང་ཁོ་ནར་འདོད་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ། སྔ་མ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རབ་བྱེད་ཀྱི་འགྲེལ་པར་ལྟ་བ་ཐ་མ་གསུམ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟར་ཏེ་མདོ་སྡེ་པ་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་མཐོང་སྤང་རྣམས་བདེན་པ་ལ་ལོག་ཞུགས་དང་སྒོམ་སྤང་རྣམས་སའི་སྒོ་ནས་འབྱེད་ཅེ་ན། མཐོང་སྤོང་ནི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་ཡིད་བསླད་པས་སྐྱེད་པའི་རགས་པའི་ཆ་ཡིན་པས་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་ལོག་ཞུགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་ལ། སྒོམ་སྤང་ནི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་ཀུན་བཏགས་པ་ལས་མ་བྱུང་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཆ་ཕྲ་བ་ཡི
Chinese
定义和分类。首先，总的定义是：任何不了解的事物，都成为禅修道上的断除对象。它的烦恼障和所知障的定义是，次第为属于烦恼的和不属于烦恼的不了解的事物，成为禅修道上的断除对象。其次，有两种解释方法。第一种，从本体的角度分为六种，从界的角度分为十六种。《俱舍论》中说：在欲界中，通过禅修需要断除的有六种，即：有身见，俱生边执见，贪欲，嗔恚，我慢和无明。在色界中，除了嗔恚之外，有五种。正如在色界一样，在无色界中也是如此，总而言之，十六种烦恼是禅修需要断除的种类。这样说。如果按地划分，则有四十六种，即在欲界有六种，在四个禅定中有五个，四五二十。在四个无色界中也是如此。如果从地上的大小程度来划分，那么每个九地中，除了嗔恚之外的五种，分为九九八十一种，共五类，在欲界中，嗔恚分为九种，共四百一十四种。第二种是，《俱舍论》中说：四种是禅修需要断除的。从本体的角度划分，讲了贪欲、嗔恚、我慢和无明四种。在上界中，因为没有嗔恚，所以是三种，按界划分则有十种。这十种按照地上的大小程度如前一样划分，则有二百五十二种。这是说一切有部认为最初的两种见是见道所断的观点。前者是《五蕴论》的解释中，后三种见和怀疑是遍计所执，其余的是遍计所执和俱生两种，如经部宗也是如此。第三，为什么见道所断是从对真理的颠倒执着的角度来分，而修道所断是从地的角度来分呢？因为见道所断是由于恶劣的宗派迷惑了心识而产生的粗大部分，因此仅仅通过如实地见到真理就能断除，所以从对真理的颠倒执着的角度来阐述。而修道所断即使不是由恶劣的宗派所遍计，也是从无始以来就随之而来的俱生细微部分
English
Definitions and classifications. First, the general definition is: any unknowing that becomes the object of abandonment on the path of meditation. Its definitions of afflictive obscurations and cognitive obscurations are, in order, unknowing that is both afflicted and unafflicted, becoming the object of abandonment on the path of meditation. Second, there are two ways of explaining. The first, from the perspective of essence, is divided into six, and from the perspective of realms, into sixteen. The *Compendium* says: In the desire realm, there are six things to be abandoned through meditation, namely: the view of the aggregates as a self, the co-emergent view of clinging to extremes, desire, anger, pride, and ignorance. In the form realm, there are five, excluding anger. Just as in the form realm, so too in the formless realm; in short, the sixteen afflictions are the types to be abandoned through meditation. So it says. If divided by grounds, there are forty-six, namely six in the desire realm, five in each of the four concentrations, four times five is twenty. It is the same in the four formless realms. If divided by the degree of size on the grounds, then for each of the nine grounds, the five excluding anger are divided into nine nines, eighty-one each, totaling five categories, and in the desire realm, anger is divided into nine, totaling four hundred and fourteen. The second is, the *Treasury* says: Four are to be abandoned through meditation. Dividing from the perspective of essence, it explains the four: desire, anger, pride, and ignorance. In the upper realms, because there is no anger, there are three each, and dividing by realms, there are ten. These ten, divided as before by the degree of size on the grounds, total two hundred and fifty-two. This is the view of the Vaibhashikas, who consider the first two views to be solely those abandoned by the path of seeing. The former is, in the commentary on the *Analysis of the Five Aggregates*, the latter three views and doubt are solely conceptually imputed, and the rest are both conceptually imputed and co-emergent, as the Sutra school also holds. Third, why are the things to be abandoned by the path of seeing divided from the perspective of wrong adherence to the truth, and the things to be abandoned by the path of meditation divided from the perspective of grounds? Because the things to be abandoned by the path of seeing are the coarse parts produced by evil doctrines deluding the mind, therefore they are abandoned merely by directly seeing the truth, so they are explained from the perspective of wrong adherence to the truth. And the things to be abandoned by the path of meditation, even if not conceptually imputed by evil doctrines, are the subtle parts of co-emergence that have followed since beginningless time.