Tibetan
་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་དབེན་པས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི། མདོ་དང་འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་དང་མི་མཐུན་ལ། གསུམ་གྱི་གནོད་འཇོམས་སུ་ སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་དངོས་ཤུགས་ཀྱིས་དངོས་མེད་དང་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་པའི་དངོས་ཤུགས་ཀྱིས་ཉི་ཤུ་པ་དང་བཅུ་དགུ་པ་བསྟན་པར་བྱས་ནས་ཐ་མ་བཞི་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་འཆད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ཉི་ཤུར་ངེས་པ་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་ཡོད་པས་ཡིན་ལ། ཡུལ་དེར་ངེས་པ་ནི་གདུལ་བྱ་འཁོར་དུ་ཉེ་བའི་བསམ་པ་ལ་ལྟོས་པས་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་གནས་པ་མིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུར་བཤད་པ་ཆོས་ཅན་ཉི་ཤུ་ལ་མངོན་ཞེན་བཅད་པའི་ཆེད་དུ་ཡུལ་དེ་དང་དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་ནི་དེ་ལས་མང་བ་དང་ཉུང་བ་གཉིས་ཀ་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་སའི་ངོ་བོ། ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སའི་རྣམ་གཞག །ཁྱད་པར་དེ་ལྡན་གྱི་སའི་ངེས་ཚིག་གོ །དང་པོ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་དངོས་དང༌། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་རྗེ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པའི་སློབ་པའི་རྟོགས་པ་གང་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་སྐབས་འདིའི་སའི་ངོ་བོའོ། །གཉིས་པ་ནི། དབྱེ་གཞི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་ས་ཙམ་ཞིག་གོ །དབྱེ་ངོ་བཅུའོ། །ཕྱེ་བའི་ཐ་དད་ནི་དངོས་པོ་ཐ་དད་དེ་སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པས་སོ། །གྲངས་ངེས་ནི་ཡོངས་སྦྱོང་མི་འདྲ་བ་བཅུ་ཡོད་པས་ཡིན་ཏེ། རྒྱན་སྣང་དུ། མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཡོངས་སུ་ སྦྱོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བཅུར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཞེས་སོ། །དེ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ལ་ཕལ་པ་ལ་ནི་དད་པ་དང་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ཡང་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་བདུན། ཤས་ཆེ་བ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། སྐྱེ་བ་འཛིན་པའི་ཚུལ་དང༌། གཉེན་པོ་རྟོགས་པ་དང༌། སྤང་བྱ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། ས་ཐོབ་པའི་རྟགས་དང༌། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། ས་བཅུ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་རིམ་པ་བཞིན་ཤས་ཆེ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། དེ་རེ་རེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པ་སྟེ། དབུས་མཐར། ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཁྱད་མེད་ནི། །ས་བཅུ་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་ལ་སློབ་ཚུལ་ལོ། །
Chinese
解释说，因为本体是空性，并且远离其他法的本体，所以是其他本体的空性，这与经部和释论不符。为了消除这三者的损害，以十六空性的无实有之实力的有无，以及本体性，以实力的有无，显示了第二十和第十九，最后四个解释为无实有的本体性空性。像这样确定二十种智慧，是因为有二十种境空性。确定境，是因为取决于调伏对境转为眷属的想法，而不是安住于实有。宣说二十空性，是为了断除对二十法类的显现执着，是为了显示境的自性不存在，对于法类的差别，则有执着于多于或少于此二者。第二，分为总说和支分之义。第一，分为三：差别的基处之本体，差别之法处之安立，具有差别的地之词义。第一，分为二：自性真实和差别。第一是：以出世间的智慧和大悲所摄持的，作为功德之所依的，有学的证悟，是此处的地之本体。第二是：差别的所依只是圣补特伽罗的地。差别相有十种。划分的差别是事物差别，即前后因果。数量确定，是因为有十种不同的清净。如《庄严经论》中说：在见道和修道上，以清净之法的差别，安立极喜地等十地。这是就具有差别者而言，对于普通人，也有信地和胜解行地。第二，分为七：多分，世俗的功德，受生之方式，对治的证悟，所断不共之品，得地的征相，果的差别。第一是：十地每一地依次以十度为主，是具有差别者。每一地也修持一切，是没有差别者。《中边分别论》中说：有差别和无差别，应知在十地中。这是修学波罗蜜的方式。
English
The explanation that it is emptiness because its essence is emptiness and it is devoid of the essence of other dharmas, so it is the emptiness of the essence of others, is inconsistent with both the Sutras and the Great Commentary. In order to eliminate the harm of these three, the existence and non-existence of reality with the power of the non-entity of the sixteen emptinesses, and the nature of the entity, with the power of the existence and non-existence of reality, the twentieth and nineteenth are shown, and the last four are explained as the emptiness of the nature of non-entities. The reason why twenty wisdoms are determined in this way is that there are twenty object emptinesses. The reason why the object is determined is that it depends on the thought of turning the object to be tamed into a retinue, and not on abiding in reality. The reason why twenty emptinesses are taught is to cut off the manifest attachment to the twenty dharmas, and to show that the nature of the object does not exist. As for the difference of the dharmas, there is attachment to both more and less than this. Second, it is divided into general meaning and branch meaning. First, it is divided into three: the essence of the basis of difference, the arrangement of the place of the dharma of difference, and the definition of the place with difference. First, it is divided into two: the nature of reality and difference. The first is: the realization of the learner, which is possessed by the wisdom and great compassion that transcend the world, and which has become the basis of merit, is the essence of the place here. The second is: the basis of difference is only the place of the noble Bodhisattva. There are ten different aspects. The difference of division is the difference of things, that is, the cause and effect of before and after. The number is fixed because there are ten different purifications. As it is said in the Ornament of Realization: In the path of seeing and the path of meditation, the ten grounds, such as the Joyful Ground, are established by the difference of the dharma of purification. This is in terms of those with differences, but for ordinary people, there are also the Ground of Faith and the Ground of Adhimukti-caryā. Second, it is divided into seven: predominance, mundane qualities, the manner of taking birth, the realization of the antidote, the opposing qualities to be abandoned, the signs of attaining the ground, and the difference of the fruit. The first is: each of the ten grounds has the ten perfections in order of predominance, which is the one with difference. Each of them also practices everything, which is the one without difference. As it is said in the Middle Way Treatise: Difference and non-difference should be known in the ten grounds. This is the way to study the pāramitās.
Tibetan
གཞན་ཡང་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་ནས་འདིར། །ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷག་སེམས་དང༌། །ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་རྗེས་སློབ། །ཤེས་རབ་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དང་དེ་ནི། །མི་ཤེས་ཤེས་སོགས་འཇུག་པ་ཉིད། ཅེས་པས་ནི་ས་དང་པོ་དྲུག་ཏུ་སློབ་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། འདིར་ལྟར་ས་དང་པོར་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ནས་གཉིས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གསུམ་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དེ་ནས་ས་གསུམ་དུ་ཤེས་རབ་ལ་སློབ་སྟེ། དེ་ཡང་བཞི་པར་ཕྱོགས་མཐུན་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། ལྔ་པ་དྲུག་པར་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡུལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་བདེན་བཞི་ དང༌། དེ་མི་ཤེས་སོགས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་མ་རིག་པ་དང་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་མཐུན་དང་ལུགས་མི་མཐུན་ནོ། །དེ་བས་ན་ས་གཉིས་པ་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་བཞག་གོ །ས་ལྷག་མ་བཞིར་དེ་གསུམ་ལ་བསླབས་པའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་ཚུལ་ཡང༌། དེ་ཉིད་ལས། མཚན་མེད་འདུ་བྱེད་དང་བཅས་པར། །གནས་པ་འབྲས་བུ་དང་པོ་ཡིན། །དེ་ཉིད་མངོན་འདུ་བྱེད་མེད་དང༌། །ཞིང་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་དག །འབྲས་བུ་གཉིས་པར་འདོད་པ་ཡིན། །སེམས་ཅན་སྨིན་པ་འགྲུབ་ཉིད་དང༌། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་རྣམས་ནི། །འགྲུབ་པ་འབྲས་བུ་དམ་པ་ཡིན། །འབྲས་བུ་རྣམ་པ་འདི་བཞི་ནི། །ས་བཞི་པོ་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། ཞེས་པ་ནི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་ཚུལ་ལོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་ནས་འདིར། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནི་ཕུང་པོ་སྦྱོང༌། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་ཏིང་འཛིན་དང༌། །ཤེས་རབ་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་སྦྱོང༌། །དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ལ་ནི། །སྒྲིབ་རྣམ་བཞི་དང་ཐོགས་པ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་དང༌། །གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་སྦྱོང༌། ཞེས་ས་དང་པོར་ཕུང་པོའི་རྟེན་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ནས་གཉིས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས། གསུམ་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་པ་ལྔ་པ་དྲུག་པ་རྣམས་སུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྦྱོང་ལ། ས་ལྷག་མ་བཞིར་འབྲས་བུ་བཞིའི་གེགས་བཞི་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཐོགས་སྒྲིབ་སྦྱོང་བས་རིམ་པ་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སྦྱོང་ བར་གསུངས་པ་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྦྱོང་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། ས་དང་པོ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་སྐད་ཅིག་ལ་འཐོབ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་འཐོབ་ཅིང་དེ་དག་ལ་འཇུག་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་བརྒྱ་མཐོང་བ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱང་ཤེས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བརྒྱ་གཡོ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཞིང་བརྒྱར་ཡང་འགྲོ་
Chinese
此外，《经庄严论》中说： “于此善悟法性已，增上戒学增上心，增上智慧而随学，智慧行境有二种，法性真如及彼性，于不了知知等入。” 这就显示了第一到第六地的修学方式。就像这里所说，在第一地证悟法性后，第二地修学戒律，第三地修学禅定，之后在第三地修学智慧。而且，在第四地修学与顺品相应的智慧，第五、第六地则是智慧的两种行境，即法性真如四谛，以及不了知等等，依次为无明和明等，也就是顺应缘起规律和不顺应缘起规律。因此，在第二地也安立了智慧。剩余四地中，修学上述三者的果位的成就方式，也是出自该论： “无相有行及有相，安住初果如是说，彼性现行及无行，刹土清净是为二，有情成熟成办故，禅定总持诸成就，是为殊胜第三果，此四果位之体性，于四地中正安住。” 这就是修学之上的修学方式。此外，该论中还说： “于此善悟法性已，修习戒蕴之自性，于彼之后修等持，以及智慧蕴之性，于彼之外余地中，四种障碍及有障，从障解脱及解脱，解脱智性而修习。” 意思是说，第一地证悟蕴的所依——法性之后，第二地修习戒律，第三地修习禅定，第四、第五、第六地修习智慧之蕴，剩余四地修习四种果位的四种障碍，在佛地修习有障之障，从而依次修习解脱和解脱之智。 这就是修习无漏五蕴的方式。第二，初地在一刹那间获得一百一十二种功德，即获得一百种禅定并入定，见到一百尊佛陀，并且了知他们的加持，能震动一百个世界，也能前往一百个佛土。
English
Furthermore, the Ornament of the Sutras states: "Having well understood the nature of reality here, one trains in higher discipline, higher mind, and higher wisdom. Wisdom has two objects of practice: the suchness of dharma and that which is not known, known, etc., are the ways to enter." This shows the way of training in the first six grounds. As it says here, after realizing the nature of reality on the first ground, one trains in discipline on the second, in concentration on the third, and then in wisdom on the third ground. Moreover, on the fourth ground, one trains in the wisdom that is skilled in accordance with the favorable conditions, and on the fifth and sixth grounds, there are two objects of wisdom: the suchness of dharma, the four truths, and that which is not known, etc., which are ignorance and knowledge, respectively, in accordance with the law of dependent origination and not in accordance with it. Therefore, wisdom is also established on the second ground. The way in which the fruits of training in these three are accomplished on the remaining four grounds is also from the same text: "Abiding in the signless with activity is said to be the first fruit. That very nature manifest, without activity, and the field is completely pure, is considered the second fruit. The accomplishment of ripening sentient beings, and the accomplishment of concentrations and dharanis, is the supreme third fruit. These four kinds of fruits are truly based on the four grounds." This is the way of training in training. Furthermore, the same text also states: "Having well understood the nature of reality here, one trains in the aggregate of discipline. After that, one trains in concentration and the aggregate of wisdom. In the other grounds, one trains in liberation from the four kinds of obscurations and the obscuration of obstacles, and in the wisdom of liberation." This means that after realizing the nature of reality, which is the basis of the aggregates, on the first ground, one trains in discipline on the second, in concentration on the third, and in the aggregate of wisdom on the fourth, fifth, and sixth grounds. On the remaining four grounds, one trains in the four obstacles to the four fruits, and on the ground of Buddhahood, one trains in the obscuration of obstacles, thereby training in liberation and the wisdom of liberation in sequence. This is the way to train in the five uncontaminated aggregates. Secondly, on the first ground, one obtains one hundred and twelve qualities in an instant, that is, one obtains one hundred concentrations and enters into them, sees one hundred Buddhas, and knows their blessings, can shake one hundred worlds, and can also go to one hundred Buddha-fields.