Tibetan
་པར་རྟོགས་པས་སོ། །རང་བཞིན་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་བརྒྱད་པ་འཕེན་ཏེ། དེས་ཆོས་དབྱིངས་བྲི་འཕེལ་མེད་པའི་དོན་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་ཞིང་དག་པ་ལ་དབང་བའི་གནས་སུ་རྟོགས་པ་ན་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དང་རྣམ་འགྱུར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་དགུ་པ་འཕེན་ཏེ། དེས་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བའི་གནས་ཉིད་དུ་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་མཐའ་དག་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་མཚན་ཉིད་དང་དུས་རྣམས་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་བཅུ་པ་འཕེན་ཏེ། དེས་ཆོས་དབྱིངས་ལས་ལ་དབང་བའི་གནས་སུ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རིགས་ཅན་ཚོགས་པ་དང་ཡན་ལག་ལས་ཀྱི་རྟེན་ཀྱང་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་དང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཕེན་ཏེ། དེས་ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པ་དང་རང་བྱུང་ཉིད་ཐོབ་པ་ན་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ཆགས་པ་དང་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ནམ་མཁའ་དང་། གཟུང་འཛིན་ཤེས་ སྒྲིབ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་དང༌། གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་བྱེད་པ་པོ་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །འདི་དག་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་སྟེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ས་མཚམས་མཛད་པའི་དགོངས་པ་མཁྱེན་པའི་བཤད་པའོ། །ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཕྱིན་ཆད་ཀྱི་ས་མཚམས་ནི་ཐུབ་དགོངས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་འདི་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ས་མཚམས་སོ་སོར་མཛད་པ་ཡང་རྗེས་ཀྱི་ཚེ་ཆོས་ཅན་དེ་དང་དེ་དག་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་ཚུལ་རེ་ཡོད་པས་གཙོ་ཆེ་བས་བཤད་ཀྱི་ངེས་ནས་ནི་མིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་དང་འཕགས་པ་གཉིས་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ཚུལ་ལ་མི་འདྲ་བ་མི་བཞེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང༌། ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དོན་སྨྲ་དང༌། ཐེག་ཆེན་པའི་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ནི་སྟོང་པའི་གཞི་ཡིན་ལ། མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་ཀུན་བཏགས་པའི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུའི་གང་ཟག་གི་བདག་ནི་དགག་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་ཟག་གི་བདག་ནི་མེད་ཀྱི་དེའི་བདག་མེད་ནི་ཡོད་ལ་དེ་ཡང་དགག་གཞི་ཕུང་སོགས་གསུམ་མམ་བདེན་བཞིས་ཁྱད་པར་དུ
Chinese
因此而证悟。以自性与一切法空性之力，提升至第八地。由此证悟法界无减增之义，以及不分别和清净刹土之自在位，即证悟空性。如是，则证悟其自之体性、自性与转变一切法为空。以自之相与不可得空性之力，提升至第九地。由此证悟法界为智慧自在之位。如是，则证悟其一切相，成为于一切时知晓之智慧之所依，证悟相与时皆为空。以无事物之体性与事物空性之力，提升至第十地。由此证悟法界为空性，于业自在之位。如是，则证悟其种姓眷属与支分，亦为空性，为业之所依。以无事物与自之体性及他之体性空性之力，提升至佛陀之智慧。由此证悟断除烦恼障与所知障，以及习气，获得自生之性，即证悟其为空性。如是，则证悟其自性之贪执与损害等烦恼所空之虚空，以及远离能取所取之所知障之空性，与不依赖于他之作者为空。此等乃大自在之意趣，是了知论师所作地之界限之解说。自大空性之后之地界，虽为佛陀之意趣，然亦随顺此论师。如是，各自所作之地界，亦于后世，对彼等法类，有引生决定之方式，故以主要者而说，然非决定如此。论师与圣者二者，不认为以见修二者证悟法性之方式有所不同。第二有二，总说与支分之义。初一有二，义理与大乘之理。初者为：五蕴、十二处、十八界是空性的基础，而外道所计度的常恒、独一的补特伽罗之我，是所应破斥的。如是，则补特伽罗之我没有，但其无我存在，而此无我亦以应破之蕴等三者或四谛来区分。
English
Therefore, it is realized. By the power of emptiness of self-nature and all dharmas, it ascends to the eighth bhumi. By this, it realizes the meaning of the dharma realm without decrease or increase, as well as the state of non-conceptualization and pure lands, which is the state of freedom, that is, it realizes emptiness. Thus, it realizes that its own essence, self-nature, and all transformed dharmas are empty. By the power of emptiness of self's characteristics and non-apprehension, it ascends to the ninth bhumi. By this, it realizes that the dharma realm is the state of wisdom's freedom. Thus, it realizes that all its characteristics become the basis of wisdom that knows at all times, and realizes that characteristics and times are empty. By the power of the nature of non-existence of things and the emptiness of things, it ascends to the tenth bhumi. By this, it realizes that the dharma realm is emptiness, in the state of freedom of action. Thus, it realizes that its lineage assembly and limbs are also empty, as the basis of action. By the power of non-existence of things and the emptiness of self's nature and other's nature, it ascends to the wisdom of the Buddha. By this, it realizes that it has abandoned the afflictive obscurations and the cognitive obscurations, as well as habitual tendencies, and has obtained the self-born nature, that is, it realizes that it is empty. Thus, it realizes that the sky is empty of afflictions such as attachment and harm, and the emptiness of cognitive obscurations that are free from grasping and being grasped, and that the agent who does not rely on others is empty. These are the intentions of the great sovereign, which is the explanation of understanding the boundaries of the bhumis made by the teacher. The boundaries of the bhumis after the great emptiness, although they are the intentions of the Buddha, also follow this teacher. Thus, the boundaries of the bhumis made separately, also in later times, there is a way to lead to certainty for those dharmas, so it is said with the main ones, but it is not necessarily so. The teacher and the noble one do not think that there is a difference in the way of realizing the nature of reality with the two, seeing and meditating. The second has two, the general and the meaning of the branches. The first has two, the meaning and the Mahayana system. The first is: the aggregates, elements, and sense bases are the basis of emptiness, and the self of the person who is permanent and solitary, which is imputed by the heretics, is what should be refuted. Thus, the self of the person does not exist, but its selflessness exists, and this selflessness is also distinguished by the three or four truths, such as the aggregates that should be refuted.