Tibetan
་སྔགས་ཀྱི་གཞི་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ས་ཐོབ་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་ཐོས་མ་མྱོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གྲངས་མེད་པ་བསྟན་པ་རྣམས་དུས་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པར་ནུས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། རིམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་ཆོས་ཀྱི་དོན་འཛིན་པར་ནུས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཨ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ན། དྲན་ཤེས་ཀྱི་གཟུངས་དེ་དག་སྐྱེ་བས་དེ་དག་ལ་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚེ་འདིར་ཆེད་དུ་མ་བརྩལ་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་སྦྱངས་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱིས་ཐོབ་པ་དང༌། འདིར་ཐོས་བསམ་ལ་འབད་པས་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་དུ་མ་མྱུར་བར་འཛིན་ནུས་པ་དང༌། སྒོམ་བྱུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འཛིན་པར་ནུས་པའི་གཟུངས་གསུམ་ལས། དང་པོ་གཉིས་ནི་ཆུང་ངུ་དང་ཕྱི་མ་ནི་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་ས་ལ་མ་ཞུགས་པ་མོས་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆུང་ངུ། མ་དག་ས་བདུན་གྱི་འབྲིང༌དག་པ་ས་གསུམ་གྱི་ཆེན་པོ་སྟེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། རྣམ་སྨིན་ཐོས་ལ་གོམས་པ་དང༌། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཟུངས་དག་ནི། །ཆུང་ངུ་དང་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཆེན་པོ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དང་ཡང༌། །དེ་ལ་ཡང་དག་བརྟེན་ནས་ནི། །རྟག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་དག་ཀྱང༌། །རབ་ཏུ་སྟོན་ཞིང་འཛིན་པར་བྱེད། ཅེས་ པ་ལྟར་རང་གིས་འཛིན་ཅིང་གཞན་ལ་སྟོན་པའོ། །བཞི་བ་ནི། གསུམ་གྱི་གནོད་འཇོམས་ལས། བཟོད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུངས་སྔར་བཤད་པ་དེ་ནི་སྔོན་གྱི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་འཐོབ་བོ། །གཞན་གཟུངས་གསུམ་པོ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དང་པོ་འདས་ནས་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཐོབ་བོ། ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཐོབ་པ་ནི་གཟུངས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ལ། མོས་སྤྱོད་ནི་ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་ལ་བྱས་ནས་སྔ་མ་ལ་བཟོད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དང་ཕྱི་མ་ལ་དེ་དང་དེའི་རྒྱུའི་གཟུངས་གཉིས་ཀ་བཞག་གོ །རྣམ་སྨིན་དང་ཐོས་ལ་གོམས་པ་ནི་ལམ་དུ་མ་ཞུགས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་དོ། །གཟུངས་ཐོབ་པའི་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ནི་ཡོན་ཏན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་རྟེན་བྱེད་པས་དེ་ནས་ས་དང༌། མཐོང་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་སས་རང་རང་གི་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གཉེན་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བས་དེ་ནས་གཉེན་ཚོགས་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲུབ་བོ། །གང་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་སེམས་བསྐྱེད་ལ་སོགས་པ་མཐའ་དག་གོ
Chinese
也称为咒语的基础。第三，获得菩萨地之后，十方诸佛所开示的，以前从未听闻过的无数种法，能够同时忆持。第四，能够以这样的次第忆持法的意义。像这样，依靠阿等字母，从而证悟一切法的时候，因为生起忆持的陀罗尼，所以称这些为陀罗尼之门。第二，即使今生没有特意勤奋，也能够由前世串习的异熟而获得；或者，在此生中，由于努力闻思，能够迅速忆持众多的法句和意义；以及，能够以修所生的等持的力量忆持的三种陀罗尼中，前两种是小的，后一种是大的。其中，又分为，未入地者的胜解行是小的，不净七地是中等的，清净三地是大的。《经庄严论》中说：“异熟闻熏习，等持之陀罗尼，小与大，大亦三。”第三，如彼论中所说：“菩提萨埵再再，于彼善依止，恒时胜妙法，善说且忆持。”像这样，自己忆持并且为他人宣说。第四，在《三害摧灭》中说：先前所说的，转变为安忍自性的陀罗尼，是往昔圆满的因，在胜解行地获得。其他的三个陀罗尼，是无数劫的最初已经过去之后，在初地等获得。这样说的是，以等持获得的，是从陀罗尼的角度说的；胜解行，是对资粮道和加行道两者而说的，前者是安忍的因，后者是那个因的陀罗尼。异熟和闻熏习，即使未入道者也有。获得陀罗尼的证悟的阶段，是后后的功德作为前前的所依，因此从那之后是地；以见道和修道的体性所形成的地，由于各自断除所断的阶段的差别而成为眷属，因此从那之后宣说了眷属。第二，修证。在哪里修证呢？大乘的意义，发心等等一切。
English
It is also called the basis of mantras. Third, after attaining the bodhisattva grounds, one is able to simultaneously hold in mind the countless aspects of the Dharma that the Buddhas of the ten directions have revealed, which one has never heard before. Fourth, one is able to hold the meaning of the Dharma in such a sequence. In this way, when one realizes all Dharmas by relying on letters such as A, those dharanis of mindfulness arise, so they are called the doors of dharani. Second, among the three dharanis that one can obtain through the ripening of previous lives' practice, even without special effort in this life; or that one can quickly hold many Dharma words and meanings by striving in listening and thinking in this life; and that one can hold through the power of meditative concentration, the first two are small and the latter is large. Among them, the small one is for those who have not entered the grounds and are in the stage of aspiration and conduct; the medium one is for the seven impure grounds; and the large one is for the three pure grounds. As it says in the Ornament of the Sutras: "Ripening, habituation to hearing, and dharanis of concentration are small and large, and the large one is also threefold." Third, as it says in the same text: "Bodhisattvas again and again, relying well on that, always the excellent Dharma, they explain and hold well." Like this, one holds oneself and explains to others. Fourth, in the Destruction of the Three Harms, it says: The previously mentioned dharani, which has become the nature of patience, is the cause of past perfections and is obtained on the ground of aspiration and conduct. The other three dharanis are obtained on the first ground and so on, after the first of countless eons has passed. What is said here is that what is obtained through concentration is from the point of view of dharani; aspiration and conduct are for both the accumulation and preparation stages, the former being the cause of patience and the latter being the dharani of that cause. Ripening and habituation to hearing are also present in those who have not entered the path. The stage of realization of obtaining dharani is that the later qualities are the basis of the earlier ones, so from then on it is the grounds; the grounds, which are the nature of seeing and meditation, become retinues due to the distinction of the stages of abandoning what is to be abandoned by each, so from then on the retinue is taught. Second, to accomplish. Where? The meaning of the Great Vehicle, the generation of bodhicitta, and so on, all of it.
Tibetan
།ཇི་ལྟར་ན། དེ་ཁོ་ནར་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པས་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་ལྟར་དམིགས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་བར་རོ། །གང་དག་དོན་དམ་དུ་བསྒོམ་བྱ་སོགས་མི་འབྱོར་བའམ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་བརྟགས་པའམ་འཇོག་པ་ཀུན་རྫོབ་ལས་མི་འདའ་བའི་དོན་དུ་འདོད་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ལས་མི་འདའ་བ་ཡང་ངེས་ཚིག་གི་ཁོངས་སུ་སྡུད་པ་ནི་དོན་མིན་ནོ། །གང་གིས་ན། བརྩེ་བ་ནས་གཉེན་པོའི་བར་བཅུ་བདུན་གྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱན་སྣང་ལས། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་གོ་རིམ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་བར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མ་ལུས་པར་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པས། ཞེས་སོ། །འདིས་ནི་ཁ་ཅིག་སྙིང་རྗེ་སོགས་སྒྲུབ་རྒྱུའི་ཚོགས་བཅུ་བདུན་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་སྒྲུབ་བཅུ་བདུན་ཟུར་དུ་འཆད་པ་ཡང་བཀག་གོ །གསུམ་པ་ནི། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚོགས་ཡིན་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་བདུན་འདི་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འཛིན་པའམ་དེར་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚོགས་ལ་སཾ་བྷ་ར་ཞེས་འབྱུང་ལ་སཾ་ནི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ། བྷ་ནི་ངོ་བོ། ར་ནི་འཛིན་པ་སྟེ་མདོར་ན་བྱང་ཆེན་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་སོ། །འབྲས་བུར་འཛིན་ཚུལ་ཡང་སྙིང་རྗེ་སོགས་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་མ་ལུས་པ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པས་སོ། །ཡི་གེ་ཁ་ཅིག་ལས་འགྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་པ་མ་དག་སྟེ། ཉི་སྣང་ལས། སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འདི་དག་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོའི་དོན་གྱིས་ན་ཚོགས་ཞེས་བརྗོད་དོ། ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་ དབྱེ་གཞིའོ། །དབྱེ་ན་གྲངས་བཅུ་བདུན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་སྙིང་རྗེ་ནས་གཉེན་པོའི་བར་བཅུ་བདུན་ནི་ཚོགས་ཡིན་པས་སོ། །གྲངས་ངེས་འདི་ནི་འཕགས་པས་མཛད་པ་ལྟར་སློབ་དཔོན་དང་ཤཱནྟི་ཨ་བྷྱ་རད་ཀིར་བུད་དྷ་ཤྲཱིས་ཀྱང་བཞེད་ལ། རྣམ་འགྲེལ་དུ། ལམ་དང་ས་བཅུ་གང་ཡིན་དང༌། ཞེས་རྩ་བར་གཟུངས་ཚིག་གིས་མ་ཟིན་པར་བྱས་ཤིང་འགྲེལ་པར་དེ་ལམ་ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདྲེན་པ་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ཡེ་ཚོགས་ཉི་ཤུར་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་ཞེས་འཆད་པ་ནི། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་གང་དང་ཡང་མི་མཐུན་ཞིང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་མདོ་ཚིག་ཙམ
Chinese
那么，如何呢？仅仅因为认识到在胜义谛和世俗谛中，所要成就的事物和能成就的事物都不可得，就像幻象一样去专注和修持，这样就不会超出世俗谛的真理。有些人认为，因为在胜义谛中无法获得或不存在所要修持的事物等，所以在世俗谛中考察或安立所要修持的事物等，是为了不超出世俗谛的意义；并且将不超出世俗谛也包含在定义的范畴中，这是没有意义的。因为，从慈爱到对治共有十七种。就像《庄严经论》中所说的那样：“按照如上所说的顺序，不会超出世俗谛和胜义谛的真理，所有的大乘都通过慈悲等来随之成就。”这否定了某些人将慈悲等作为要成就的十七种资粮，然后单独阐述成就这些资粮的十七种方法。第三，大慈悲等是资粮，因为这十七种慈悲等能够执持或引出伟大的菩提。资粮被称为桑巴拉（藏文：སཾ་བྷ་ར་，梵文天城体：संभार，梵文罗马拟音：saṃbhāra，汉语字面意思：资粮），桑（藏文：སཾ་，梵文天城体：सं，梵文罗马拟音：saṃ，汉语字面意思：完全）是完全成就，巴（藏文：བྷ་，梵文天城体：भा，梵文罗马拟音：bhā，汉语字面意思：本体）是本体，拉（藏文：ར་，梵文天城体：रा，梵文罗马拟音：rā，汉语字面意思：执持）是执持，简而言之，因为它是使伟大的菩提完全成就的本体。执持为果的方式也是因为慈悲等通过二谛之门成就所有的大乘。有些文字中“成就的本体”是不正确的，因为《日光疏》中说：“这些慈悲等法是使圆满菩提完全成就的本体之义，因此被称为资粮。”第四，资粮的成就 是分类的基础。分类是十七种。原因是慈悲到对治的十七种是资粮。这个确定的数量就像圣者所造的那样，导师和寂天、无畏称、善逝吉祥也这样认为。在《释量论》中，“道和十地是什么”没有在根本颂中用陀罗尼词汇来涵盖，但在注释中将其引导到道资粮中，并且将自己的本体空性作为他者的本体空性的理由，然后说二十一种资粮不完整，这与经和论都不相符，仅仅是空性的经文。
English
So, how is it? Just by realizing that in the ultimate and conventional truths, the object to be accomplished and the means to accomplish it are unattainable, one focuses and practices like an illusion, and thus does not transcend the conventional truth. Some people think that because the object to be meditated upon, etc., cannot be obtained or does not exist in the ultimate truth, examining or establishing the objects to be meditated upon, etc., in the conventional truth is for the purpose of not transcending the conventional truth; and including not transcending the conventional truth within the scope of the definition is meaningless. Because, there are seventeen from love to antidote. As it is said in the Ornament of Realization: "In the order as described above, without transcending the conventional and ultimate truths, all the Great Vehicle is subsequently accomplished by compassion and so on." This negates some people who make compassion etc. into seventeen accumulations to be accomplished, and then separately explain the seventeen methods of accomplishing these accumulations. Third, great compassion etc. are accumulations, because these seventeen compassion etc. hold or bring forth great Bodhi. Accumulation is called Sambhara (Tibetan: སཾ་བྷ་ར་，梵文天城体：संभार，梵文罗马拟音：saṃbhāra，汉语字面意思：Accumulation), Sam (Tibetan: སཾ་，梵文天城体：सं，梵文罗马拟音：saṃ，汉语字面意思：Completely) is complete accomplishment, Bha (Tibetan: བྷ་，梵文天城体：भा，梵文罗马拟音：bhā，汉语字面意思：Essence) is essence, Ra (Tibetan: ར་，梵文天城体：रा，梵文罗马拟音：rā，汉语字面意思：Holding) is holding, in short, because it is the essence that makes the great Bodhi completely accomplished. The way of holding as a result is also because compassion etc. accomplish all the Great Vehicle through the gate of the two truths. Some texts say that "the essence of accomplishment" is incorrect, because the Sunlight Commentary says: "These dharmas of compassion etc. are called accumulations because of the meaning of the essence that makes perfect Bodhi completely accomplished." Fourth, the accomplishment of accumulation is the basis of division. The division is seventeen. The reason is that the seventeen from compassion to antidote are accumulations. This definite number is like what was made by the noble one, and the teachers and Shantipa, Abhayaradakira, and Buddhashri also hold this view. In the Commentary on Valid Cognition, "What are the path and the ten grounds?" was not covered by Dharani words in the root text, but in the commentary, it is led into the path accumulation, and the emptiness of one's own essence is made the reason for the emptiness of the essence of others, and then it is said that twenty-one accumulations are incomplete, which is not in accordance with any sutra or shastra, and is merely a sutra text of emptiness.