Tibetan
་ཡང་མ་མཐོང་བར་གསལ་ལོ། །འདིར་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་པ་སྒྲུབ་པ་གཞི་མཐུན་པར་སྦྱར་ཏེ། ཉི་སྣང་ལས། ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཅུ་བདུན་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་དང་ཞེས་པ་ནས་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ལམ་གྱི་ཚོགས་སྦྱོར་ལམ་ན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་དང་ཞེས་པས་ཤེ་ན། དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་ནི་ཉི་སྣང་ལས། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དེ་དག་གིས་ནི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་ཚོགས། ཞེས་གསུངས་པ་དང་བསྟུན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ གསུངས་པ་ཡང་མཐོང་སྒོམ་ལམ་ཚོགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའམ་མཐོང་ལམ་དབུས་ན་གནས་པས་དེ་ལ་སོགས་སྒྲ་སྦྱར་བས་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀ་སྡུད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འདིར་ཐོག་མ་དྲན་ཉེ་ནས་ཐ་མ་མ་འདྲེས་པའི་བར་ལ་བཤད་ཀྱང་ངེས་འབྱེད་དང་པོ་གསུམ་དང་ཚོགས་ལམ་གྱི་སྐབས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བསྟན་པ་ནི་ཞར་བྱུང་གི་མདོ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་འདི་ཡེ་ཤེས་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་མངོན་རྟོགས་ཕལ་མོ་ཆེ་ལ་སྐབས་ཀྱི་མདོ་དང་ཞར་བྱུང་གི་མདོ་རེ་རེ་ཡོད་པ་ཕྱེད་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། ཡེ་ཤེས་དང༌། ས་དང་། གཉེན་པོའི་ཚོགས་རྟོགས་དཀའ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་རྟོགས་དཀའ་བར་དགོངས་ནས་རྗེ་བཙུན་གྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་མཛད་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་དང་པོ་ལ་ཡང་མཛད་དོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཡུལ་སྟོང་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚོགས་བཅུ་བདུན་བསྟན་པ་དེ་ལ་སྟེ་དེའི་ནང་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་འཆད་པ་ལ་ནི་ཉི་ཤུ་ཡོད་དེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །དེ་ཡང་མདོར་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུས་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཉི་ཤུ་འཕངས་པ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་འཕངས་པའི་ཚུལ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་འདི་གསུམ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལའོ། ཞེས་དང༌། བཞི་པ་ལ་འདི་ནི་སྦྱོར་ བའི་ལམ་ལའོ་ཞེས་རྒྱན་སྣང་དུ་འབྱུང་ལ། དེའི་དོན་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཚོགས་ལམ་དང་བཞི་པས་དེའི་ཡུལ་ཅན་ངེས་འབྱེད་བཞི་འཕངས་པར་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འཆད་ཅིང༌། ཐུབ་དགོངས་སུ། ནང་དང་ཕྱི་དང་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མོས་པས་སྤྱོད
Chinese
也未曾见，甚为明了。此处所说的“资粮之修”，是指将修持与共同的基础相结合。如《日光论》中说：“资粮之修有十七种，即从大悲资粮开始，到对治资粮为止。”那么，有人会问：道之资粮难道不应在加行道中吗？因为经中说有见道等道。对此，《日光论》中说：“从念住开始，到佛陀的十八不共法为止，这些包含了见道等道，因此是道之资粮。”这与经文相符。如此宣说，是因为见道、修道是资粮的主要部分，或者见道位于中心，因此加上“等”字，包含了前后两者，所以没有过失。此处从最初的念住到最后的十八不共法之间进行了解释，但对最初的三种决择分、资粮道和佛陀的功德的阐述，只是顺带提及的。这种理路也可以应用于智慧资粮和福德资粮。因此，对于大多数的现观来说，都需要区分主要阐述的经文和顺带提及的经文。第三部分有三点：智慧、地、以及对治资粮的详细解释，因为它们难以理解。至尊认为后两者难以理解，因此作了详细的解释，而导师也对第一者作了解释。第一部分有两点：有境智慧和境空性的解释。第一点是：在所说的十七种资粮中，为了详细解释智慧资粮，有二十种，即从内空性到他性空性，通过这二十种境空性的差别来解释。总而言之，二十种空性产生了二十种有境智慧。至于如何产生，即“这三种空性属于胜解行地。”等等，在《庄严经释》中有所阐述。其含义是，前三种空性产生了其有境的资粮道，第四种空性产生了其有境的四种决择分，大自在如此解释。在《能仁密意》中说：“内外空性是从最初发心开始，到胜解行
English
It is also unseen, very clear. Here, the so-called "accumulation of practice" refers to combining practice with a common foundation. As it says in the "Sunlight Treatise": "There are seventeen types of accumulation of practice, namely, from the accumulation of great compassion to the accumulation of antidotes." Then, someone might ask: Shouldn't the accumulation of the path be in the path of joining? Because the sutra says there are paths such as the path of seeing. In response, the "Sunlight Treatise" says: "From the establishment of mindfulness to the eighteen unshared qualities of the Buddha, these include the path of seeing and so on, therefore it is the accumulation of the path." This is in accordance with the scriptures. Such a statement is made because seeing and meditation are the main parts of the accumulation, or the path of seeing is in the center, so adding "etc." includes both the former and the latter, so there is no fault. Here, the explanation is given from the initial mindfulness to the final eighteen unshared qualities, but the explanation of the first three decisive discriminations, the path of accumulation, and the qualities of the Buddha are only mentioned incidentally. This reasoning can also be applied to the accumulation of wisdom and the accumulation of merit. Therefore, for most of the Abhisamayalankara, it is necessary to distinguish between the main sutra and the incidental sutra. The third part has three points: the detailed explanation of wisdom, ground, and the accumulation of antidotes, because they are difficult to understand. Jetsun thought that the latter two were difficult to understand, so he made a detailed explanation, and the teacher also made an explanation of the first. The first part has two points: the explanation of the subject-possessor wisdom and the object emptiness. The first point is: In the seventeen accumulations mentioned, in order to explain the accumulation of wisdom in detail, there are twenty kinds, that is, from inner emptiness to other-nature emptiness, which are explained by the differences of these twenty object emptinesses. In short, the twenty emptinesses produce twenty subject-possessor wisdoms. As for how it is produced, that is, "These three emptinesses belong to the ground of practice with aspiration." and so on, which is explained in the "Ornament of Realization." Its meaning is that the first three emptinesses produce its subject-possessor path of accumulation, and the fourth emptiness produces its subject-possessor four decisive discriminations, as the great self explains. In the "Intent of the Able One," it says: "Inner and outer emptiness are from the beginning of generating the mind, to the practice with aspiration.
Tibetan
་པའི་ས་ལའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ས་དེའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བར་ཆད་མེད་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལའོ། ཞེས་དང་པོ་གསུམ་ཚོགས་ལམ་དང་ངེས་འབྱེད་དང་པོ་གསུམ་དང༌། བཞི་པ་ཆོས་མཆོག་ལ་འཆད་དོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་རྒྱན་སྣང་དུ་མོས་སྤྱོད་སྦྱོར་ལམ་ལ་བྱས་པ་མང་ཡང༌། སྐབས་འདིར་བཞི་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཞེས་པ་དང༌། ཚོགས་ལམ་ན་ཡང་སྒོམ་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཕལ་བའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནང་དང་ཕྱི་དང་དེ་གཉིས་ཀ་སྟོང་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ཚོགས་ལམ་དང་སྦྱོར་ལམ་དང་པོ་གསུམ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་མཆོག་འཕངས་པ་དགོངས་པར་འཐད་དོ། །ཚོགས་ལམ་ན་ཚོགས་སྒྲུབ་མེད་པས་དེ་མི་འཐད་ཅེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་ཚད་ཚོགས་སྒྲུབ་ཏུ་མི་འདོད་དེ། ལམ་གྱི་ཚོགས་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་ཚོགས་ལམ་ལ་མི་འདོད་ཀྱང་ངེས་འབྱེད་དང་པོ་གསུམ་དུ་བཞག་དགོས་པས་དེར་ཡང་ཚོགས་སྒྲུབ་ཇི་ལྟར་བཞག །ཆེན་པོ་དང་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་དང་པོ་ དང་གཉིས་པ་འཕེན་ཏོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་མཆོག་གི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ན། ཆོས་དབྱིངས་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་ཅན་ཕྱོགས་བཅུ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཆོག་ཀྱང་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་འཕེན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་རྒྱུ་མཐུན་པའི་དོན་གྱི་མཆོག་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ན་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ། དེའི་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་འདུས་བྱས་འཁོར་བ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །འདིར་རྒྱུ་མཐུན་པ་ནི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་མིན་ནོ། །མཐའ་ལས་འདས་པ་དང་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་འཕེན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་དག་མེད་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ན་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དབུས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་འཁོར་བ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་གཉིས་ཀྱང་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་སོ། །དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་བདུན་པ་འཕེན་ཏེ་དེས་ཆོས་དབྱིངས་མདོ་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཐ་དད་མེད་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ན་དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་དོར་བ་མེད་ པ་ཡང་སྟོང
Chinese
之地也。空性空性乃是该地之境况的差别，无间瑜伽之道也。如是，最初之三为资粮道与胜解最初之三，第四法最上而说。于此，一般而言，于庄严显现中，多作意行瑜伽道。然于此处，第四者称为瑜伽道。又于资粮道中，亦有修生之智慧以庸常之方式存在之故，以内与外及彼二者之三空性，资粮道与瑜伽道最初之三，以空性空性抛掷法最上，作如是意为宜。若谓资粮道中无有积聚，故不应理者。无过失也。谓于智慧之时，所说之量不欲为积聚，如道之资粮也。于他处，虽不欲于资粮道，然亦须安立于胜解最初之三，于彼处亦如何安立积聚耶？大与胜义空性抛掷第一地与第二地。彼二者以法界周遍行及于最胜义而证悟时，证悟彼法界为空性，于彼时，其自性十方与涅槃最胜亦证悟为空性故。有为与无为之空性抛掷第三地与第四地，彼二者以法界同分之义最胜及无有执持之义而证悟时，证悟彼为空性，于彼时，彼之自性有为轮回与无有执持之无为亦证悟为空性故。此处同分乃是同分之因，非相似之果也。超越边与无有始末之空性抛掷第五地与第六地，彼二者以法界异性非有及普贤与无垢无有之义而证悟时，证悟彼为空性，如是，则彼之自性离断常之边之中性与轮回法界之后生二者亦证悟为空性故。不舍弃空性抛掷第七地，彼以法界经等之相差别无有之义而证悟时，证悟彼为空性，如是，则彼之自性不舍弃
English
It is the ground of. Emptiness Emptiness is the difference in the state of that ground, the uninterrupted path of union. Thus, the first three are the path of accumulation and the first three of discernment, and the fourth is taught as the supreme Dharma. In general, in the Ornament Manifestation, many have made the path of practice and union. However, here, the fourth is called the path of union. Also, in the path of accumulation, since the wisdom arising from meditation exists in a vulgar manner, the three emptinesses of the inner, outer, and both, the path of accumulation and the first three of the path of union, and the emptiness emptiness throws the supreme Dharma, it is appropriate to think so. If it is said that there is no accumulation in the path of accumulation, then it is not reasonable. There is no fault. It is said that at the time of wisdom, the amount spoken is not desired as accumulation, just like the accumulation of the path. Elsewhere, although it is not desired in the path of accumulation, it must be established in the first three of discernment, so how is accumulation established there? Great and ultimate emptiness throws the first and second grounds. When those two realize that the Dharma realm pervades everywhere and is of supreme meaning, they realize that the Dharma realm is empty, and at that time, its nature, the ten directions and the supreme Nirvana are also realized to be empty. The emptiness of conditioned and unconditioned throws the third and fourth grounds, and when those two realize that the Dharma realm is the supreme meaning of the same division and the meaning of non-grasping, they realize that it is empty, and at that time, its nature, the conditioned cycle and the unconditioned of non-grasping are also realized to be empty. Here, the same division is the cause of the same division, not the similar result. The emptiness of transcendence and the absence of beginning and end throws the fifth and sixth grounds, and when those two realize that the Dharma realm is without difference in lineage and that there is no universal affliction and purity, they realize that it is empty, and thus, its nature, the neutrality that is free from the extremes of permanence and annihilation, and the two that are born after the Dharma realm of the cycle are also realized to be empty. Non-abandonment Emptiness throws the seventh ground, and when it realizes that the Dharma realm has no difference in characteristics such as sutras, it realizes that it is empty, and thus, its nature is non-abandonment.