Tibetan
པོ་དང༌། བསམ་པ་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་བྲལ་ཞིང་ཐབས་ཕར་ཕྱིན་དང་མི་ལྡན་པས་འགའ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་མི་ནུས་པས་སྙིང་རྗེས་ཡིད་གདུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་བདེ་བ་བཞི་གཞན་ལ་སྒྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ན་མོད་ལ་འདོད་པ་རྫོགས་པས་དེས་ནི་དུས་དེའི་བདེ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བཀོད་པས་བདེ་འགྲོའི་ལུས་འཛིན་པས་དེས་ནི་མ་འོངས་པའི་བདེ་བ་དང༌། བཟོད་པ་བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་གསུམ་ལ་བཀོད་པས་འབྲས་བུ་གཅིག་ཏུ་ངེས་ པ་རྒྱུ་དང་རྗེས་མཐུན་པ་ཁོ་ན་འགྲུབ་པས་དེ་གསུམ་གྱིས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་བདེ་བ་དང༌། ཤེས་རབ་ལ་བཀོད་པས་ངེས་ལེགས་འཁོར་བར་གཏན་མི་ལྡོག་པ་འཐོབ་པས་གཏན་དུ་བའི་བདེ་བ་སྒྲུབ་བོ། །ཕྱིན་དྲུག་གི་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བས་གཞན་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཞི་གནས་དང༌། དེ་ཐོབ་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་སྐྱེ་བ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཡུལ་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་དང༌། དེས་སྟོང་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ན་ཐེག་དམན་དུ་ལྟུང་སྲིད་པས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲིད་ཞིའི་མཐར་མི་ལྷུང་བའི་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་དང༌། ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་འོག་ཏུ་ཐབས་མཁས་དང༌། དེ་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་སློབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ནས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། དེ་ལ་གོམས་པས་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལས་བསོད་ནམས་འབྱུང་བས་དེ་ནས་བསོད་ནམས་དང༌། ཚོགས་གཉིས་ལ་གོམས་པས་ནི་ཆོས་སོ་བདུན་ལ་འབད་པས་མཐོང་བ་དང་སོགས་པས་སྒོམ་པ་དང་མི་སློབ་པ་དང་ལམ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱང་སྟེ། དེ་ཡང་མི་སློབ་པ་དང་ཚོགས་ལམ་ནི་སྤྱིར་ལམ་ཚོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་པས། སྐབས་སུ་བབ་པ་ནི་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་ལམ་དང་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ལམ་དང་ལྡན་པ་ནི་ ཨ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེའི་དོན་བསམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་དུ་མར་ཆོས་སྟོན་པའི་རྒྱུའི་དྲན་པ་གཏུགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ཚིག་དང་སོགས་པས་དོན་དང༌། གསང་སྔགས་དང༌། བཟོད་པའི་རྒྱུའི་གཟུངས་སོ། །གཟུངས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཞི། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། བྱེད་ལས། ས་མཚམས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། ཐུང་མོང་གི་ངོ་བོ་ནི། འགྲེལ་ཆེན་ལས། གཟུངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར
Chinese
并且，由于思想缺乏慈爱且不具备方便波罗蜜多，因此没有任何人能够从悲伤中解脱，那些因怜悯而心痛的人们，为了他人成就六度所包含的四种安乐。像这样，布施时，由于满足了愿望，因此能获得当下的安乐；安住于戒律，获得善趣之身，因此能获得未来的安乐；安住于忍辱、精进、禅定这三者，由于必定成就与因和结果相符的果实，因此这三者能获得必定之安乐；安住于智慧，获得决定胜，永远不从轮回中退转，因此能成就恒久的安乐。具备六度方便的人会生起禅定，因此能获得一心专注于他人利益的止观；获得止观后，会生起胜观，胜观能证悟止观之境不可得；当以胜观专注于空性时，可能会堕入小乘，因此需要以方便和智慧，不堕入轮回和寂灭之边的双运道；具备双运的道和合，是为了以遍知作意利益众生，因此在其下有善巧方便；了解这一点是为了学习智慧的集合，因此从那里获得证悟空性的智慧；习惯于此，则能以正确的智慧和禅定利益众生，从而产生福德，因此从那里获得福德；习惯于二资粮，则能通过努力于三十七道品，从而获得见道等等，以及修道和无学道，以及最初的两个道。而且，无学道和资粮道通常只是道的集合的区分。当下适宜的是大妙法的加行道和见修二道。具备道，是因为 通过思维阿等字母的含义的力量，在多个劫中，忆持讲法的因，不会中断，因此从那里获得词和等等的含义，以及密咒，以及忍辱之因的陀罗尼。那么，这些陀罗尼的自性是什么样的呢？这里有四种：体性、分类、作用、界限。第一种分为两种：共同的体性是，在《大疏》中说：陀罗尼的自性是忆念和智慧的自性，即忆念和智慧的差别
English
And, because thoughts lack loving-kindness and do not possess the means of the perfections, no one can be freed from sorrow, so those whose minds are pained by compassion accomplish for others the four kinds of happiness encompassed by the six perfections. Like this, when giving alms, because desires are fulfilled, one obtains the happiness of the present; abiding in discipline, one obtains a body in a good rebirth, so one obtains the happiness of the future; abiding in patience, diligence, and meditation, because one definitely accomplishes a result that accords with the cause and effect, these three obtain definite happiness; abiding in wisdom, one obtains definite goodness, never turning back from samsara, so one accomplishes lasting happiness. One who possesses the means of the six perfections generates samadhi, so one obtains calm abiding that focuses single-mindedly on the benefit of others; having obtained that, one generates insight, and insight realizes that the object of calm abiding is unobtainable; when focusing on emptiness with insight, one might fall into the Lesser Vehicle, so one needs skillful means and wisdom, the path of union that does not fall to the extremes of samsara and nirvana; possessing the union of the path, it is for the sake of benefiting sentient beings with omniscient attention, so below that there are skillful means; understanding this is for the sake of studying the collection of wisdom, so from there one obtains the wisdom that realizes emptiness; becoming accustomed to this, one can benefit sentient beings with correct wisdom and samadhi, thereby generating merit, so from there one obtains merit; becoming accustomed to the two accumulations, one can obtain the path of seeing, etc., by striving in the thirty-seven factors of enlightenment, as well as the paths of meditation and no-more-learning, and also the first two paths. Moreover, the path of no-more-learning and the path of accumulation are generally just distinctions of the collection of paths. What is appropriate at the moment is the path of joining of the great supreme Dharma and the two paths of seeing and meditation. Possessing the path is because through the power of contemplating the meaning of the letters A, etc., in many kalpas, the memory of the cause of teaching the Dharma will not be interrupted, so from there one obtains the meaning of words and so forth, as well as secret mantras, and the dharanis that are the cause of patience. So, what is the nature of these dharanis like? Here there are four: essence, division, function, and boundary. The first is divided into two: the common essence is, in the Great Commentary, it says: the nature of dharani is the nature of memory and wisdom, that is, the difference between memory and wisdom
Tibetan
་ཅན་གཟུངས་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཐུན་མོང་མིན་པའི་ངོ་བོ་ལ་བཟོད་པ་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང༌། གསང་སྔགས་དང༌། ཚིག་གམ་ཆོས་དང༌། དོན་གྱི་གཟུངས་ཏེ་བཞིའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཨ་ར་པ་ཙ་ན་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་དེ་དག་སྐྱེ་འགག་དང་འབྱུང་བ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་མོས་ཏེ་བསྒོམས་པས་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། དེའི་དོན་ལ་མི་སྐྲག་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་སྟེ་དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དྲན་ཤེས་ནི་བཟོད་པའི་གཟུངས་སོ། །དེས་ན་བཟོད་པ་ཉིད་ལ་མི་བྱ་བར་དེའི་རྒྱུ་ལ་ཡང་བྱ་སྟེ། འབུམ་གྱི་གནོད་འཇོམས་ལས། བཟོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པའི་རྒྱུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པའི་ཚེ་ཤེས་རབ་དང་དྲན་པ་ལ་བཟོད་པ་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་གཟུངས་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་དང༌། ཡུམ་གསུམ་གནོད་འཇོམས་ལས་ཀྱང༌། བཟོད་པ་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་གཟུངས་ཞེས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལས་ གཟུངས་འདི་སྐྱེད་པའི་ཚུལ་འདི་ལྟར་ཡང་བཤད་དེ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨི་ཌི་མི་ཌི། ཀི་ཌི་བྷི་ཀྵ་ན་ཏྱ། པ་དཱ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པའི་དོན་གང་ཡིན་སྙམ་དུ་བརྟགས་པ་ན་དེ་དག་ལ་བརྗོད་བྱ་མ་མཐོང་ནས་བརྗོད་བྱ་མེད་པ་ཉིད་འདིའི་བརྗོད་བྱའོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱེད་ཅིང་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་དང་བྲལ་བར་སྒོམ་མོ། །དེས་མཚོན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱས་པས་དེ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་མཐོང་བ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་བྲལ་དུ་རྟོགས་པས་དགའ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ་དེའི་ཚེ་ན་དེས་གཟུངས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གཟུངས་ཐོབ་པའི་མཐུས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་དང་པོ་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་སྟེ་དོན་དམ་ལ་བཟོད་པས་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཐོབ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཡམས། ཉེར་འཚེ། འཁྲུག་པ་སྡིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཟད་པའི་ཆེད་དུ་ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་འདི་ལྟ་བུས་དོན་དེ་འགྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་བྱིན་གྱིས་རློབ་ཅིང་བརླབས་པ་ལྟར་དུ་དོན་དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་རིང་དུ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་དྲན་ཤེས་ནི་གཟུངས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ། སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམས་ཡུལ་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱིས་སམ་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུའི་མིང་གིས་བཏགས་ནས་སྔགས་ཀྱི་གཟུངས་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་མནྟྲའི་མན་ནི་ཤེས་པ་དང་ཏྲ་སྐྱོང་བ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་དང་སྙིང་རྗེ་ནི་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་དང་འགྲོ་བ་སྐྱོང་ བས་གསང་སྔགས་སོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་གཞིར་གྱུར་པས་གསང
Chinese
称为“具有者陀罗尼”。如是。对于不共的自性，成为获得忍的因，以及密咒，词或法，和义的陀罗尼，共有四种。其中第一种是，对于阿若巴札那等字母的生灭、出现和无事物等意义，心生欢喜而修习，当修习圆满时，对于其意义生起不怖畏的忍，成为其因的忆念之识，即是忍的陀罗尼。因此，不应只对忍本身下功夫，也应对其因下功夫。在《十万颂》的破害品中说：“修习获得如是忍之因的等持时，智慧和忆念成为获得忍之因的陀罗尼。”又，《三部母经》的破害品中也说：“成为获得忍之因的陀罗尼。”此外，其中 还这样讲述了生起此陀罗尼之理：念诵“达地雅塔。伊地米地。吉地比克叉纳地。巴达尼梭哈。（藏文：ཏདྱ་ཐཱ། ཨི་ཌི་མི་ཌི། ཀི་ཌི་བྷི་ཀྵ་ན་ཏྱ། པ་དཱ་ནི་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：तद्यथा। इडिमिडि। किडिभिक्षानात्य। पादानि स्वाहा，梵文罗马拟音：tadyathā. iḍimiḍi. kiḍibhiksānātya. pādāni svāhā，汉语字面意思：如是。伊地米地。吉地比克叉纳地。巴达尼梭哈。）”之后，心想这是什么意思呢？如果观察后没有发现这些词的所表达之义，那么就确定“无所表达”就是它的所表达之义，并且修习所表达与能表达分离。以这个为例，对一切法也这样作意，当见到一切法都空无分别时，了悟一切法都不可言说，从而生起大欢喜，那时就能获得陀罗尼。凭借获得陀罗尼的力量，立即生起与初地相应的广大忍，因为是对胜义的忍，所以称为忍。第二种是，菩萨获得等持自在，为了使众生的瘟疫、灾难、争斗、罪恶等止息，以这样的特殊仪轨，祈愿此事成就，以等持和愿力的加持，如加持般长久地安住于成办此事。如是成办之忆念之识即是陀罗尼的自性。咒语的字母，以处所对处所具有者，或以果对因的方式命名，称为咒语的陀罗尼。又，真言（mantra）的“曼”（man）是智慧的意思，“扎”（tra）是守护的意思，因此智慧和慈悲即是了知彼（真如）和守护众生，所以是密咒。成为遍智的基础，所以是秘密。
English
It is called "The One with Possessions Dharani." Thus it is. For the uncommon nature, it becomes the cause of obtaining forbearance, as well as mantra, word or dharma, and the dharani of meaning, there are four in total. Among them, the first is, for the letters such as Ara Pa Tsana, contemplating with delight on the meanings of arising, ceasing, appearing, and non-existence of things, etc., when the contemplation is completely perfected, forbearance without fear arises for that meaning, and the memory-consciousness that becomes its cause is the dharani of forbearance. Therefore, one should not only work on forbearance itself, but also on its cause. In the "Destruction of Harm" of the Hundred Thousand Verses, it says: "When contemplating the samadhi that is the cause of obtaining such forbearance, wisdom and mindfulness become the dharani that is the cause of obtaining forbearance." Also, in the "Destruction of Harm" of the Three Mother Sutras, it says: "The dharani that becomes the cause of obtaining forbearance." Furthermore, from that, It is also explained in this way how to generate this dharani: Reciting "Tadyatha. Idi Midi. Kidi Bhikshana Tya. Padani Svaha. (藏文：ཏདྱ་ཐཱ། ཨི་ཌི་མི་ཌི། ཀི་ཌི་བྷི་ཀྵ་ན་ཏྱ། པ་དཱ་ནི་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：तद्यथा। इडिमिडि। किडिभिक्षानात्य। पादानि स्वाहा，梵文罗马拟音：tadyathā. iḍimiḍi. kiḍibhiksānātya. pādāni svāhā，汉语字面意思：Thus. Idi Midi. Kidi Bhikshana Tya. Padani Svaha.)" Afterwards, thinking, what does this mean? If, after observing, one does not find the meaning expressed by these words, then one determines that "nothing to be expressed" is its meaning to be expressed, and one cultivates the separation of what is expressed from what can be expressed. Taking this as an example, one also makes such intention for all dharmas, and when one sees that all dharmas are empty of all concepts, one realizes that all dharmas are inexpressible, and thus great joy arises, and at that time one will be able to obtain the dharani. By the power of obtaining the dharani, immediately great forbearance arises that is in accordance with the arising of the first ground, and because it is forbearance for the ultimate meaning, it is called forbearance. The second is, because the Bodhisattva has obtained mastery over samadhi, in order to stop the epidemics, disasters, conflicts, sins, etc. of sentient beings, with such special rituals, one prays that this matter be accomplished, and with the blessing of samadhi and aspiration, one abides for a long time in accomplishing this matter as if blessing. The memory-consciousness that accomplishes it in this way is the nature of dharani. The letters of the mantra, named by the place for the one with the place, or by the fruit for the cause, are called the dharani of mantra. Also, the "man" of mantra means wisdom, and the "tra" means protection, therefore wisdom and compassion are knowing that (suchness) and protecting beings, so it is secret mantra. Because it is the basis of omniscience, it is secret.