Tibetan
ངོ༌། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ ཅན་དང་ཆོས་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། བྱམས་སོགས་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་སེམས་ཅན་ནམ་གང་ཟག་གི་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་གཅིག་དམིགས་ནས་སྙིང་རྗེ་སོགས་སྐྱེ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བ་པོའི་སེམས་ཅན་གྱི་རྫས་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཆོས་ཙམ་ཞིག་གི་ངོ་བོའི་སྡུག་བསྔལ་བ་པོ་དམིགས་ནས་བྱམས་སོགས་སྐྱེ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཙམ་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པ་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་སོ། །ཡང་ན་འདི་དག་གི་ཡུལ་ནི་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པ་དང་བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ནི་དང་པོའི་ཡུལ་དང༌། ཚད་མེད་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་བཞིན་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ཏེ། རྒྱན་ལས། བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་དག་བདེ་འདོད་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་དང་བདེ་བ་དང༌། །ཉོན་མོངས་ཅན་དང་དེ་དག་བསྟན་བཅོས་དང༌། །དེ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་སོ་སྐྱེ་དང༌། གཉིས་པ་ནི་ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་བ་དང༌། གསུམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱིའོ་ཞེས་ཤཱཀྱ་བློས་བཤད་ལ། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས་ནི། ཐོག་མ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའོ། །སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའོ། ། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི། དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའོ་ཞེས་བྱང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་སྐབས་གསུམ་ལ་བཞག་གོ །བཞི་པ་ནི་འབུམ་གྱི་གནོད་འཇོམས་སུ། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཚོགས་ཚད་མེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང༌། ཆོས་ཚད་མེད་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཚད་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་བཤད་པ་ནི་སོ་སོའི་སྒྲ་བཤད་ཡིན་ལ། འདི་དག་བསྒོམས་པས་ལྷ་ཚངས་པར་སྐྱེ་བས་ཚངས་པའི་གནས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། མཚམས་སྦྱར་བ་དང༌། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། རྟོགས་དཀའ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཇུག་སྒྲུབ་ཀྱི་འོག་ཏུ་གསུམ་པ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་བྱས་པ་ལ་ཚོགས་སྐྱེ་བས་དོན་གྱི་རིམ་པའོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། གོ་སྒྲུབ་ལས་འཕྲོས་ནས་རབ་འབྱོར་གྱིས་དེ་བ
Chinese
哦。第三是，缘于有情和法，以及缘于无所缘的慈等三种。其中第一种是，以慈等生起之处，即有情或补特伽罗的实物自性为所缘，生起悲悯等。第二种是，虽然痛苦者的有情之实物未成立，但以仅仅是法的自性的痛苦者为所缘，生起慈等。第三种是，甚至不缘于仅仅是法，缘于远离能取所取的如是性的慈等。或者，这些的所缘是，想要与安乐相遇，以及被痛苦折磨，和想要不离安乐，以及烦恼者的心是第一种的所缘，以及宣说无量之教典，以及如是性是依次后两种的所缘。如《庄严经论》云：“稳固者彼等乐欲与，痛苦所困以及安乐与，烦恼者与彼等之教典，以及彼之如是性中极进入。”也就是说，第一种是凡夫，第二种是声闻缘觉和共同的，第三种是佛和菩萨的，这是释迦智所说。在《无尽慧经》中说：“最初发心的菩萨的慈是缘于有情的，进入行持的菩萨的慈是缘于法的，获得不生之法忍的菩萨的慈是缘于无所缘的。”这样将菩萨自己的道的三个阶段安立。第四是在《十万颂般若经》的《摧魔品》中说：“缘于无量有情，以及成为无量资粮之因，以及成为获得无量法之因，以及成为无量智慧之行境，因此称为无量。”这样所说是各自的词义解释。修习这些会转生梵天，因此也称为梵天住。第三有三：连接上下文，总的宣说，以及难以理解的分别解说。第一是，在进入之修的下面，宣说了第三资粮之修，因为先前所说的那样，在进入大乘的修习之后，会生起资粮，所以是意义的次第。经的关联是，从了知之修展开，由善现
English
Oṃ. The third is the three: love etc. that focus on sentient beings and phenomena, and that focus on the absence of focus. The first of these is that compassion etc. arise by focusing on a sentient being, the object of the arising of love etc., or on one that has become the nature of the substance of a person. The second is that although the substance of the sentient being who is suffering is not established, love etc. arise by focusing on the sufferer who is merely the nature of a phenomenon. The third is love etc. that do not even focus on merely a phenomenon, but focus on suchness that is free from grasping and being grasped. Alternatively, the objects of these are wanting to encounter happiness, being tormented by suffering, and wanting not to be separated from happiness. The mind of an afflicted person is the object of the first, and the treatises that teach the immeasurable, and suchness are the objects of the latter two respectively. As stated in the Ornament: "Those of the steadfast greatly enter into the desire for happiness, those tormented by suffering, and happiness, those afflicted, and their treatises, and its suchness." That is to say, the first is for ordinary beings, the second is common to hearers and solitary realizers, and the third is for Buddhas and Bodhisattvas, as stated by Śākya Blo. In the Sutra of Inexhaustible Intelligence, it is said: "The love of a Bodhisattva who initially generates the mind is focused on sentient beings. The love of a Bodhisattva who has entered into practice is focused on phenomena. The love of a Bodhisattva who has obtained forbearance of unborn phenomena is focused on the absence of focus." Thus, the three stages of the Bodhisattva's own path are established. The fourth is in the Destruction of Harm in the Hundred Thousand: "It is called immeasurable because it focuses on immeasurable sentient beings, and because it becomes the cause of immeasurable accumulations, and because it becomes the cause of obtaining immeasurable phenomena, and because it becomes the object of immeasurable wisdom." What is said in this way is the explanation of the individual words. By meditating on these, one is born as a Brahma god, so it is also called the abode of Brahma. The third has three: connecting the context, general explanation, and detailed explanation that is difficult to understand. The first is that the third accumulation practice is taught below the entering practice, because as previously taught, after practicing entering the Great Vehicle, accumulations arise, so it is the order of meaning. The connection of the sutra is that from the practice of understanding, it is developed by Subhūti.