Tibetan
་བ་གསུམ་གསུམ་མོ་ཞེས་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དུ་བསྒོམས་པས་ཚངས་རིས་ནས་འབྲས་བུ་ཆེ་ཕྱིན་ཆད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གསུམ་གསུམ་འགྲུབ་བོ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་བཅུད་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆར་གྱུར་པ་གཉིས་ཀ་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་ཡིན་ཏེ། སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་གྱི་བདག་འབྲས་དང་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མེད་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ན་ནི་གནས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །དེ་ན་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་བསྒོམས་པས་སྐྱེ་བ་མཐོ་བ་དང་དམའ་བ་དང་ངན་པ་དང་བཟང་པོར་མངོན་ནོ། ཞེས་པ་ལྟར། གཟུགས་མེད་ལ་མེད་པས་བླ་འོག་གིས་ཕྱེ་བའི་གནས་མེད་ ཀྱང་དེ་བཞི་ལ་ཚེ་རིང་ཐུང་གིས་སྐྱེ་བ་མཐོ་དམའ་དང་ཉོན་མོངས་མང་ཉུང་གིས་བཟང་ངན་ཡོད་དོ། །འོ་ན་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོར་སྒོམ་པའི་དོན་གང་ཞེ་ན། གུས་སྦྱོར་དང་རྒྱུན་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་མེད་ན་ཆུང་ངུ་དང་། གང་རུང་གཅིག་ཡོད་ན་འབྲིང་དང༌། གཉིས་ཀ་ཡོད་ན་ཆེན་པོའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉན་ས་ལས། དེ་ལ་བསམ་གཏན་རྣམས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་ན་ནི། ལུས་སའི་འོག་ཏུ་བྱིང་བར་སྣང་བ་ལྟ་བུའི་རྟགས་འབྱུང་ངོ༌། །གཟུགས་མེད་པ་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་ན་ནི། ལུས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་བ་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་རྟགས་འབྱུང་སྟེ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །བཞི་པ་ནི། མཛོད་ལས། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་རང་ས་དང༌། །འོག་སའི་རྟེན་ཅན་འོག་དགོས་མེད། ཅེས་སྤྱིར་བཏང་ནས། སྲིད་རྩེའི་འཕགས་པ་ཅི་ཡང་མེད། །མངོན་སུམ་བྱས་ནས་ཟག་པ་ཟད། ཅེས་དམིགས་བསལ་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་འདི་དག་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པས་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་གལ་ཆེ་ཞིང་ཊཱིཀ་བྱེད་ཕལ་ཆེ་བས་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་མི་ནུས་པར་མཐོང་བས་བདག་གིས་ཆེ་ལོང་ཙམ་ཞིག་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། རྒྱུ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། སྒྲ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་རྒྱན་ལས། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དེའི་རྒྱུ་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་ རྗེ་སྟེ། །རྒྱུ་དང་བཤེས་གཉེན་རང་བཞིན་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེའོ། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཕྱེད་སྔ་མས་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་གཉིས་དང༌། དེ་གཉིས་འདྲེན་བྱེད་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཏེ། ཚོར་བ་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པས་སྙིང་རྗེ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྙིང་རྗེའི་དམིགས་རྐྱེན་བསྟན་ཏོ། །ཕྱེད་ཕྱི་མས་རྐྱེན་ལྷག་མ་གསུམ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་སྟེང་གི་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །བཤེས་གཉེན་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏེ། ཚད་མེད་སྟོན་པ་པོའོ། །རང་བཞིན་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཏེ། སྔ་ལོགས་ཀྱི་རིག་པའོ། །རྐྱེན་ལྷག་མ་འདི་གསུམ་ནི་བཞི་ཀ་ལ་སྦྱར་ལ། རྐྱེན་དང་པོ་ནི་ངོ་བོའི་སྐབས་སུ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། སྤྱི་དང༌། བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱན་ལས། བསྟན་པའི་ཚངས་པ་མི་མཐུན་སྤངས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇུག །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སྨིན་བྱེད། ཅེས་ཁྱད་པར་བཞི་དང་ལྡན་པར་བསྟན་ཏེ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རིམ་པ་ལྟར། གནོད་སེམས་དང་རྣམ་འཚེ་དང༌། མི་དགའ་བ་དང༌། གནོད་སེམས་འདོད་ཆགས་རྣམས་སྤངས་པའོ། །གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ནི་སྤང་བྱ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཐོབ་པའོ། །དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །བྱེད་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་བཏུས་ སུ། བྱམས་པ་གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་ཤོག་ཅིག་པའི་བསམ་པའི་གནས་པ་ཡང་དག་པར་འབྱོར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དེ་དག་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །སྙིང་རྗེ་གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་ཤོག་ཅིག་པའི་བསམ་པའི་ཞེས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དགའ་བ་གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་ཤོག་ཅིག་པའི་བསམ་པའི་ཞེས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བཏང་སྙོམས་གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་གནས་པ་ཡང་དག་པར་འབྱོར་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་གནས་དང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ངོ་བོ་དང་གྲོགས་བསྟན་ཏེ། དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་བཞིའི་དངོས་གཞི་དག་པ་པ་གང་ཡང་རུང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཕྱེ་ན་བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་དང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་ཉེ་རིང་དུ་གཅོད་པའི་རྒྱུ་ཆགས་སྡང་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྲད་པར་འདོད་པ་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་བོ། །ལྔ་པ་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་
Chinese
说“三三”，如是修习四禅，分小、中、大三种，则从梵天界乃至大果界的三三生得以成就。如是说。因此，色界的器世间和精华的异熟之雨，二者皆是生之禅定，因为是等持之禅定的自果和异熟之故。修习无色之果亦如彼（经文）：在无色界中，因为没有其他住处，所以没有不同的生。因此，如是修习小、中、大，则生显现为高、低、劣、好。如是说。无色界因为没有，所以没有以上下区分的住处，然而对于那四者，以寿命长短而有生之高低，以烦恼多少而有好坏。那么，修习小、中、大的意义是什么呢？如果恭敬修和持续修二者皆无，则是小；任何一个有，则是中；二者皆有，则是大。如是解释。第三，出自《声闻地论》：于彼诸禅定中入定时，则出现身体沉入地下的征象。于彼诸无色定中入定时，则出现身体飞向空中的征象。如是说。第四，出自《俱舍论》：禅定、无色自地，及下地之依处，下地无所需。如是总说。有顶之圣者，无有任何，现证后烦恼尽。如是特别说。如是，禅定和无色此二者是所有道的所依，因此对于开显证悟次第的论典至关重要，并且见到大多数注疏者也无法如实解说，因此我略说一二。第二有四：因、体性、分类、词义解释。第一，出自《庄严经论》：乐与苦及其因，菩提萨埵之悲心。因与善知识自性，菩提萨埵之悲心。如是说。其中前半句以感受乐与苦二者，以及引导二者的感受舍受，即以三种感受为对境，以欲求脱离三种痛苦之相而生悲心之缘故。
English
It is said, "Three three," thus, by meditating on the four dhyanas in small, medium, and large degrees, three births from the Brahma realm up to the Great Fruit realm are accomplished. Thus it is said. Therefore, both the container world of the form realm and the essence of the ripening rain are meditations of birth, because they are the self-fruit and ripening of the meditation of equipoise. The fruit of meditating on the formless is also from the same (text): In the formless realms, because there is no other place, there is no different birth. Therefore, by meditating in small, medium, and large degrees, birth manifests as high, low, inferior, and good. As it says. Because there is nothing in the formless, there is no place divided by above and below, but for those four, there is high and low birth by the length of life, and good and bad by the amount of affliction. So, what is the meaning of meditating in small, medium, and large degrees? If both respectful practice and continuous practice are absent, it is small; if either one is present, it is medium; if both are present, it is large. Thus it is explained. Third, from the Shravaka Bhumi: When entering into equipoise in those meditations, a sign appears as if the body is sinking below the ground. When entering into equipoise in those formless meditations, a sign appears as if the body is flying into the sky. Thus it is said. Fourth, from the Abhidharmakosha: Dhyana, formless, own ground, and dependent on the lower ground, the lower ground is not needed. Thus generally speaking. The noble one at the peak of existence has nothing, having directly realized, the defilements are exhausted. Thus it is specifically said. Thus, these dhyanas and formless realms are the basis of all paths, therefore they are crucial for treatises that show the order of realization, and seeing that most commentators are unable to explain them as they are, I will briefly explain a little. The second has four: cause, essence, division, and explanation of terms. First, from the Ornament: Happiness and suffering and their cause, the compassion of the Bodhisattva. Cause and spiritual friend, nature, the compassion of the Bodhisattva. Thus it is said. Among these, the first half refers to the feeling of happiness and suffering, and the feeling of equanimity that leads to the two, that is, by focusing on the three feelings, the reason for generating compassion is the aspect of wanting to be separated from the three sufferings.
Chinese
ར། 这是在说明慈悲的所缘和助缘。后半部分说明了剩余的三种助缘。其中，因是因缘，即阿赖耶识上的无漏种子。善知识是增上缘，即宣说无量者。自性是等无间缘，即先前的意识。这剩余的三种助缘可以与四者结合，第一种助缘将在本体部分进行阐述。第二，分为共同和个别两种。第一种，如《庄严经论》中所说： “断除违品梵住行， 具备无分别智慧， 入于三种所缘境， 利益成熟诸有情。” 这表明了具备四种特点。断除违品的特点是依次断除害心、恼害、不喜和害心贪欲。对治品的特点是获得这些所断的对治。所缘的特点是缘众生、法和无所缘。作用的特点是使众生成熟。第二种，在《摄类学》中说：“何为慈爱？即依于禅定，愿诸有情获得安乐的意念，以及与之相应的等持和智慧，以及与这些相应的意念和心所法。何为悲悯？即依于禅定，愿诸有情脱离痛苦的意念，如前所说。何为喜悦？即依于禅定，愿诸有情不离安乐的意念，如前所说。何为舍？即依于禅定，愿诸有情利益的意念，以及与之相应的，如前所说。” 就像这样。这些也说明了处所、所缘、行相、本体和助伴。第一，是四禅的本体清净者中的任何一个。第二，是所有有情，如果稍微区分，就是不具乐、具苦、具乐以及具有区分亲疏之因的贪嗔的有情。第三，是想要相遇等等。第四，是等持和智慧。第五，是心和心所。
English
Ra. This explains the object and conditions of compassion. The latter half explains the remaining three conditions. Among them, the cause is the causal condition, which is the undefiled seed on the Alaya consciousness. The spiritual friend is the dominant condition, which is the one who proclaims the immeasurable. Nature is the immediately preceding condition, which is the previous consciousness. These remaining three conditions can be combined with the four, and the first condition will be explained in the section on essence. Second, it is divided into common and individual. The first, as stated in the Ornament of the Sutras: "The Brahma-viharas abandon discordant conduct, Possess non-discriminating wisdom, Enter into the three objects, Benefit and mature all sentient beings." This shows that it has four characteristics. The characteristic of abandoning discordant aspects is to abandon harmful thoughts, harm, displeasure, and harmful desire in sequence. The characteristic of the antidote is to obtain the antidote to those to be abandoned. The characteristic of the object is to focus on sentient beings, Dharma, and the absence of an object. The characteristic of the function is to mature sentient beings. The second, in the Compendium of Topics, it says: "What is loving-kindness? It is the thought, based on meditation, that sentient beings may be united with happiness, and the samadhi and wisdom that correspond to it, and the thoughts and mental factors that correspond to these. What is compassion? It is the thought, based on meditation, that sentient beings may be separated from suffering, as mentioned before. What is joy? It is the thought, based on meditation, that sentient beings may not be separated from happiness, as mentioned before. What is equanimity? It is the thought, based on meditation, that sentient beings may benefit, and that which corresponds to it, as mentioned before." Like this. These also explain the place, object, aspect, essence, and companions. First, it is any of the pure ones who are the essence of the four meditations. Second, it is all sentient beings, but if we differentiate slightly, it is sentient beings who do not have happiness, have suffering, have happiness, and have attachment and aversion, which are the causes of distinguishing between near and far. Third, it is wanting to meet, etc. Fourth, it is samadhi and wisdom. Fifth, it is mind and mental factors.