Tibetan
བསྡུ་བ་ལས། གང་གི་ཚེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དག་བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ གཡོ་བའི་མིང་དུ་བསྟན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་གཞན་གྱི་ས་ལས་ལྟོས་ཏེ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ས་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །བསམ་གཏན་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཡང་བསྡུ་བར་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ་ཕན་འདོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་རྣམས་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་དང་བཞིར་བཞག་ཅེ་ན། ཀུན་བཏུས་ལས། གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་དང་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་དང་དེ་གཉིས་ཀའི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་པ་ལྟར་ཏེ། འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་རིམ་པ་ལྟར་རྟོག་དཔྱོད་དང་རབ་ཏུ་དང་བ་དང༌། དྲན་ཤེས་བཞིན་བཏང་སྙོམས་གསུམ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་སྟེ་འོག་སའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྤོང་བས་སོ། །དེ་ཡང་ཉེར་སྡོགས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་རྒྱུན་ཡིན་ལ་དངོས་གཞིའི་ཚེ་ན་ནི་འོག་སའི་ཐག་སྲིང་བྱེད་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྤོང་གཉེན་དངོས་མིན་ནོ། །ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ ནི་རིམ་པ་ལྟར་དགའ་བདེ་ཟུང་གཉིས་དང་བདེ་བ་དང་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཏེ། འདི་དག་ནི་འོག་ས་ལས་གཉེན་པོས་རྒྱལ་བ་ན་ཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེས་གཉེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེས་ན་དེ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཡན་ལག་དེ་རྣམས་སུ་གྲངས་ངེས་ཀྱི་ཡན་ལག་དེ་དག་གང་ཡང་མིན་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཡན་ལག་དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་པ་དང་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམ་པ་དགུ་པོ་གང་ཡང་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བསམ་གཏན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ནི་མིན་ལ་གཞན་ཡིན་པར་ཡང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྟོག་དཔྱོད་སྤངས་པས་གཉིས་པ་དང༌། དགའ་བ་སྤངས་པས་གསུམ་པ་དང༌། བདེ་
Chinese
在《摄事品》中说：当（这些）能帮助初禅等寻伺等的等持，为了使禅定能够帮助各自的自地，并且完全清净而进入时，为什么世尊却说它是动摇之名呢？回答说：这是从其他的地来观察而说的，不是从自己的地来说的。如是说。这些禅定的差别也在《摄事品》中说了，如所说：初禅和二禅有什么差别呢？回答说：有等持完全圆满的差别。二禅和三禅有什么差别呢？回答说：有帮助完全圆满的差别。三禅和四禅有什么差别呢？回答说：有完全清净圆满的差别。如是说。第三，为什么禅定有五支和四支的安立呢？《集论》中说：是为了对治支、利益支和彼二者的处所支的缘故。就像这样，四禅依次是对治寻伺和极喜，以及念、正知、舍三种，以及念和舍完全清净，这些是对治支，因为舍弃下地的烦恼的缘故。而且这也是近分定的对治的相续，在正行的时候，只是起到拉长下地距离的作用，并不是真正的舍弃对治。利益支是依次的喜乐双运和乐以及感受舍，这些是从下地以对治胜利而获得的利益的缘故。一切的处所支是等持，因为他能生起对治和利益的缘故。因此，就这三者的角度来说，并不是没有不是这些支的定数支的等持，否则，与这些支相同具有的心和作意等九种心所法，什么也不是，因为不是禅定的等持，而且也不能是其他的缘故。这样，因为舍弃了寻伺所以是二禅，因为舍弃了喜所以是三禅，因为舍弃了乐
English
In the Compendium, it says: When (these) that aid the samadhi of the first dhyana, such as investigation and analysis, enter in order to enable the dhyanas to aid their own ground and become completely pure, why did the Blessed One teach it as the name of movement? It is said that it is taught in relation to other grounds, but not in relation to one's own ground. Thus it is said. The differences of these dhyanas are also stated in the Compendium, as it is said: What is the difference between the first dhyana and the second dhyana? It is said that there is a difference in the complete perfection of samadhi. What is the difference between the second dhyana and the third dhyana? It is said that there is a difference in the complete perfection of aiding. What is the difference between the third dhyana and the fourth dhyana? It is said that there is a difference in the complete perfection of purity. Thus it is said. Thirdly, why are the dhyanas established with five limbs and four limbs? The Compendium of Topics says: It is for the sake of the limb of antidote, the limb of benefit, and the limb of the place of both. Like this, the four dhyanas are, in order, the antidote to investigation and analysis and extreme joy, as well as the three of mindfulness, knowledge, and equanimity, as well as mindfulness and completely pure equanimity, these are the limbs of antidote, because they abandon the afflictions of the lower grounds. Moreover, this is also the continuum of the antidote of the proximate concentration, and at the time of the actual practice, it only serves to lengthen the distance of the lower grounds, and is not the actual antidote to abandonment. The limbs of benefit are, in order, the union of joy and bliss, and bliss, and the feeling of equanimity, these are the benefits obtained by overcoming the lower grounds with the antidote. The limb of the place of all is samadhi, because it generates the antidote and the benefits. Therefore, from the perspective of these three, it is not that there is no samadhi of absorption that is not any of these fixed-number limbs, otherwise, the nine mental factors, such as mind and attention, that are similarly endowed with these limbs, would be nothing, because it is not the samadhi of dhyana, and it cannot be anything else. Thus, because investigation and analysis are abandoned, it is the second dhyana, because joy is abandoned, it is the third dhyana, because bliss
Tibetan
བ་སྤངས་པས་བཞི་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་རྣམས་ལ་ཡན་ལག་གི་སྒོ་ནས་འོག་ས་ལས་འདའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ནམ་མཁའ་དང་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས། ཅི་ཡང་མེད་པ་སྲིད་རྩེའོ། །དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་གཟུགས་ལ་སྐྱོན་དང་གཟུགས་མེད་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང་ནས་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཟློག་པའི་ཕྱིར། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་རེག་བྱ་སོགས་ཀྱིས་མཚན་མ་དང་བྲལ་བའི་ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་ཁོ་ན་བསྒོམས་པ་ན་སྔོ་སེར་སོགས་ སུ་སྣང་བའི་གཟུགས་དང༌། གྱང་དང་རྩིག་པ་སོགས་སུ་སྣང་བའི་ཐོགས་པ་དང༌། གོས་རྒྱན་སྐྱེད་མོས་ཚལ་རི་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་སྣ་ཚོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ནུབ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཡིད་གཏད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འབྱུང་བའོ། །འདིའི་ཉེར་སྡོགས་དང་དངོས་གཞིའི་དམིགས་པ་ཡང་ཉན་ས་ལས། ཇི་སྲིད་དུ་དངོས་གཞི་ལ་སྙོམས་པར་མི་འཇུག་པའི་བར་དུ་ནི་ནམ་མཁའ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ནི་ནམ་མཁའ་དེ་ཉིད་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་རང་གི་སའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །ཉེར་སྡོགས་ཀྱི་ཚེ་ན་ནི་འོག་མའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་དམིགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དེའི་རིགས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་རགས་པ་མཐོང་ནས་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་མོས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དེ་རགས་པར་མཐོང་ནས་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་དམིགས་པ་བཙལ་བ་ན་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་ནས་དམིགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་མོས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་པ་ཡང་རགས་པར་མཐོང་ནས་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། འདུ་ཤེས་རགས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཕྲ་བ་ནི་མེད་པ་མིན་ནོ་སྙམ་དུ་མོས་པའོ། འདི་དག་ ལ་བསམ་གཏན་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་རྣམ་པར་བཞག་ཏུ་མེད་དེ། ཀུན་བཏུས་ལས། གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ནི་ཞི་གནས་སུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་རྣམ་པར་བཞག་པ་མེད་དོ། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་དམིགས་རྣམ་སྔ་མ་རྣམས་དོར་ནས་ཕྱི་མ་རེ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་མེད་རྣམས་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་འོག་ས་ལས་འདའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཀུན་བཏུས་ལས། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་བསྒོམས་པས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སྐྱེ་བ་གསུམ་མོ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཇི་ལྟ་བར་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ
Chinese
因为舍弃而安立为第四禅，所以说诸禅以支分之门超越下地。第二有四种：虚空和识无边，一无所有有顶。第一是：获得第四禅时，瑜伽士见到色身的过患和无色身的功德，为了遮止色身的想，仅仅修习与颜色、形状和触等相分离的虚空之想时，显现为蓝黄等的色身，以及显现为墙壁和房屋等的障碍，以及显现为衣服、装饰、花园、山等的多样想全部消失，即使对它们生起信心，也完全不会生起。此处的近分和正行的所缘，也如《声闻地》所说：只要没有入于正行，就仅仅缘于虚空。入定之后，就缘于虚空本身以及与此不同的自地的蕴。近分的时候，也缘于下地的蕴，就像这样。其他的也应知其道理。第二是：见到虚空之想粗大，为了遮止它，信解仅仅以虚空为境的识遍满一切。第三是：见到识之想粗大，为了遮止它，在寻求有色和无色的所缘时，什么也没有找到，于是信解没有所缘。第四是：认为什么也没有的想法也粗大，为了遮止它，信解粗大的想不是有，微细的想不是没有。这些 不能像禅定一样安立支分，如《摄类学》所说：无色是寂止，因为味道相同，所以没有安立支分。这样，它们舍弃之前的所缘相，而进入之后的每一个，因此，以缘于无色的方式，称为超越下地。第三是，如《摄类学》所说：初禅修习小、中、大，因此有初禅的三种生。如初禅一样，其余的也是这样，诸禅的生
English
Because of abandoning and establishing it as the fourth dhyana, it is said that the dhyanas transcend the lower grounds through the door of the limbs. The second has four: infinite space and consciousness, nothingness, and the peak of existence. The first is: When the yogi attains the fourth dhyana, he sees the faults of form and the virtues of the formless, and in order to prevent the perception of form, he only meditates on the perception of space that is separated from characteristics such as color, shape, and touch. When the form that appears as blue, yellow, etc., and the obstacles that appear as walls and houses, etc., and the various perceptions that appear as clothes, decorations, gardens, mountains, etc., all disappear, even if one has faith in them, they will not arise at all. The object of focus of the approximation and the main practice here is also as stated in the Hearer's Ground: As long as one has not entered into the main practice, one should only focus on space. After entering into samadhi, one should focus on space itself and the aggregates of one's own ground that are different from it. During the approximation, one also focuses on the aggregates of the lower ground, just like that. One should also understand the reasoning for the others. The second is: Seeing the perception of space as coarse, in order to prevent it, one believes that only the consciousness with space as its object pervades everything. The third is: Seeing the perception of consciousness as coarse, in order to prevent it, when seeking the object of form and formlessness, one finds nothing, and then believes that there is no object of focus. The fourth is: The idea that there is nothing is also seen as coarse, and in order to prevent it, one believes that the coarse thought is not existent, and the subtle thought is not non-existent. These cannot establish the limbs like dhyana, as stated in the Compendium: The formless ones are peaceful, because they have the same taste, so there is no establishment of limbs. Thus, they abandon the previous object aspects and enter into each of the later ones. Therefore, by focusing on the formless ones, it is called transcending the lower grounds. The third is, as stated in the Compendium: The first dhyana is cultivated as small, medium, and large, therefore there are three births of the first dhyana. Just like the first dhyana, the rest are also the same, the births of the dhyanas