Tibetan
ན་དུ་སྤོང་སེམས་དང༌། མི་འཁྲུག་པ་དང༌། དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་དང༌། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དང༌། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཆོས་བཞི་ལྡན་ནོ། །དེ་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་རང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་ཡིན་ལ། འདོད་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ལུས་ངག་གི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་གནོད་པ་བསྡམས་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་གནོད་པར་བྱས་པ་བཟོད་པས་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་སུ་བྱ་བ་གང་དང་གང་གི་གྲོགས་བྱེད་པས་དང༌། སྤྲུལ་པ་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ཡིད་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པས་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་དང༌། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམ་སྨིན་བྱེད་རྣམ་གསུམ། ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་ལ་ཡང་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་བ་ནི། དང་པོ་ལ་ཆོས་ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་སྡོམ་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གནོད་པ་ལ་ ཇི་མི་སྙམ་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གོ་ཆ་སྦྱོར་བ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའོ། །ལྔ་པ་ལ་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས། ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའོ། །དྲུག་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསླབ་གསུམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པ་ལ་དྲུག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ལྟ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེན་ཞིང་དེ་གཤེ་བ་ལ་སླར་མི་གཤེ་བ་སོགས་ཀྱི་བཟོད་པས་སྲུང་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྒྲུབ་པ་ལ་དང་པོ་གསུམ་མོ། །ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྡུས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་ཡིན་པས་གསུམ་ཆར་ལ་གཏོགས་ཏེ། རྒྱན་ལས། བསླབ་གསུམ་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་དག་བཤད་དེ་དང་པོ་གསུམ། །ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱན་ལས། སྔ་མ་ལ་རྟེན་ཕྱི་མ་སྐྱེ། །དམན་དང་མཆོག་ཏུ་གནས་ཕྱིར་དང༌། །རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རིམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ལྟ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ན་བཟོད་དོ། །བཟོད་པ་དང་ལྡན་ན་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་
Chinese
于此，舍心、不嗔、乐于善法、心一境性，具足四种善辨之法。其中，不相顺品是各自的场合，成办欲求是依次从身语门遮止对他人之损害，以及忍受他人所作之损害，以及帮助众生所作之任何事业，以及化现后随众生之意乐而化现，以及断除众生之怀疑而成办一切欲求。如是于《经庄严论》中云：布施不顺品衰损，不分别智慧具，成办一切诸欲求，众生异熟作三种。如是其余亦应转变宣说。彼等一一又分为三三，则转变为十八者，第一为不畏惧杂染之法。第二为成办众生义利之善法，摄集守护法。第三为于损害不以为意，领受痛苦，于法决定信解。第四为披甲，作众生之义利。第五为于现法安乐住，现前成办功德，作众生之义利。第六为世俗胜义，缘于众生。第二者，于相续中生起三学，需要六者之故。不顾受用则受持戒律，且于彼呵责不复呵责等，以忍守护，故成办戒律为最初之三者。最后二者摄集心与智慧之二种学。精进乃一切之助伴，故属于三者，于《庄严论》云：胜者作三学自在后，如实宣说六度，最初三者，最后二者为二种，一者亦属于三者。第三者，于《庄严论》云：依于前者生起后者，以下劣与殊胜而安住之故，以及粗大与微细之故，彼等是依次宣说。其中生起之次第为不顾受用则受持戒律。具足戒律则忍辱。具足忍辱则发起精进。发起精进则禅定。
English
Here, the mind of renunciation, non-anger, delight in virtue, and one-pointedness of mind, are endowed with four qualities of excellent discernment. Among these, the opposing factors are specific to each situation, and the fulfillment of desires is achieved sequentially by restraining harm to others through body and speech, enduring harm done by others, assisting in whatever actions beings undertake, manifesting in accordance with the wishes of beings after having manifested, and fulfilling all desires by dispelling the doubts of beings. As it is said in the Ornament of the Sutras: 'Generosity diminishes opposing factors, endowed with non-discriminating wisdom, it fulfills all desires, and performs the three aspects of ripening beings.' Likewise, the remainder should also be transformed and declared. Each of these is further divided into three, thus transforming into eighteen: the first is fearlessness towards defiled dharmas. The second is the virtuous dharma that accomplishes the benefit of beings, gathering and guarding the dharma. The third is not minding harm, accepting suffering, and having definite faith in the dharma. The fourth is donning armor, acting for the benefit of beings. The fifth is dwelling in happiness in this life, manifestly accomplishing qualities, and acting for the benefit of beings. The sixth is conventional and ultimate, focusing on beings. The second is that six are needed to generate the three trainings in the continuum. If one does not look to enjoyment, one takes vows, and if one is scolded for that, one does not scold back, etc., protecting with patience, therefore accomplishing vows is the first three. The last two gather the two trainings of mind and wisdom. Diligence is the companion of all, therefore it belongs to all three. In the Ornament it says: 'After the Victorious Ones made the three trainings their own, they truly explained the six perfections, the first three, the last two are two kinds, one also belongs to all three.' The third is, in the Ornament it says: 'Relying on the former, the latter arises, because of dwelling in inferiority and superiority, and because of grossness and subtlety, these are explained in order.' Among these, the order of arising is that if one does not look to enjoyment, one takes vows. If one possesses vows, one is patient. If one possesses patience, one exerts diligence. If one exerts diligence, then concentration.