Tibetan
གཏོད་པས་སྤྱིའི་སྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་ཀུན་ལ་སོགས་པ་མངོན་རྟོགས་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་མངོན་རྟོགས་རེ་རེ་ཞིང་སྟེ་སོ་སོར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་རྟེན་ཅན་ཏེ་ཡུལ་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པའི་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱིན་དྲུག་ལ་འབད་རྩོལ་གྱིས་གོམས་པར་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ནི་རྣམ་ཀུན་གྱི་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་དྲུག་ལ་འབད་རྩོལ་ཞི་བའི་རྣམ་པས་སྒོམ་པའི་བྱ་བ་ནི་རྩེ་མོའོ། །དེ་དྲུག་ལ་ནུས་པ་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་དཀར་ཆོས་གཞན་དང་སྦྲེལ་ཞིང་རིམ་ཅན་དུ་སྒོམ་པའི་བྱ་བ་ནི་མཐར་བགྱིས་པའོ། །དེ་དག་རེ་རེས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒོམ་པའི་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་མངོན་རྟོགས་བདུན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པས་བྱ་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་མཁྱེན་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ་ཡིན་པས་དེ་ཡང་ཡིན་པར་གྲུབ་ཅེ་ན། མི་རིགས་ཏེ། དེ་ནི་ཡུལ་གྱིས་མཚོན་པའི་ལྡོག་པ་ནས་གཏན་ལ་དབབ་བྱར་ འཇོག་ལ། ཆོས་སྐུ་ནི་འབྲས་བུའི་ལྡོག་པ་ནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གངས་ཅན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྱང་ཡེ་འཆད་དེ། འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །དེ་ཡང་ཊཱིཀ་ཆུང་ལས། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ། །དོན་ནི་སྤྱོད་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བྱ་བ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་གནས་སྐབས་གང་དུ་ཡུལ་གང་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་དེ་གསུམ་དུ་བརྗོད་དོ། །ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་གྱི་ཡུལ་ཏེ་གནས་སྐབས་དེ་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྤྱིར་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་མ་ཟིན་པ་སྟེ་དེ་ལ་སྒྲུབ་པས་དེའི་རྟེན་ཅན་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཅན་ནོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཞེས་པ་ཡན་དྲི་བ་དང་པོ་དང༌། སྤྱིར་ཞེས་སོགས་དྲི་བ་གཉིས་པའི་ལན་དུ་མཛད་ནས་སྒྲུབ་པ་དང་པོ་ངོས་བཟུང་ཞིང་སྒྲུབ་པ་གཉིས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཞི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་ལ་གནས་པ་སྟེ་གནས་སྐབས་དེ་ན་ཡོད་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རྟེན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ཅན་ནོ། །སྤྱིར
Chinese
创始是总的修行。第二是，于一切相等等现观的四种结合，每一个现观，即各自具有六度之所依，即有境者的作者所具有的作业是修行。其中，以努力于六度而使之习惯的作业是一切相的修行。以努力于那六度，以寂静之相修习的作业是顶。为了获得那六度的究竟能力，与其他的白法结合，次第修习的作业是究竟作。那些各自证悟的修习作业是刹那间的修行。这样，是七现观的有境者的作业。法身是作业完全断绝的阶段，因此不是作业的对境。如果说，因为是遍智决定之对境，所以那也是成立的，则不然。因为那是从以对境所表示的差别而安立为决定之对境，而法身是从果的差别而来的，这是雪域的大乘波罗蜜多所说，是两大释论的意趣。其中，小释中说，总的体相是如是等等，直到作业是修行。意思是说，以行为为主的作业是体相。那么，在什么阶段，是属于什么对境的作业呢？说了三遍智之对境等等，在决定三遍智的阶段，说那三者。于对境，是对境的所依，意思是说在那个阶段存在。总的来说，具有善法之所依，是没有被六度的特殊体相所摄持，因此以修行作为它的所依，即具有所修，直到三遍智之对境，是第一个问题。总的来说等等，作为第二个问题的回答，确定了第一个修行，第二个修行也是从那里，一切相现观等等，于四现观，也是安住在那里，即存在于那个阶段。具有六度之所依，是具有六度的所修。总的来说
English
The creation is the general practice. The second is that in the four combinations of all aspects and so on of manifest realization, each manifest realization, that is, each separately having the support of the six perfections, that is, the action possessed by the agent of the object possessor is practice. Among them, the action of becoming accustomed to the six perfections through effort is the practice of all aspects. The action of meditating on those six perfections with a peaceful aspect through effort is the peak. In order to obtain the ultimate ability of those six perfections, the action of combining with other white dharmas and meditating in sequence is the ultimate action. The action of meditating on those individual realizations is the practice of an instant. Thus, it is the action of the object possessor of the seven manifest realizations. The Dharmakaya is the stage where action is completely ceased, therefore it is not the object of action. If it is said that because it is the object of determination of omniscience, then that is also established, then it is not so. Because that is established as the object of determination from the difference indicated by the object, while the Dharmakaya comes from the difference of the result, this is what the great Mahayana Paramita of the Land of Snows says, which is the intention of the two great commentaries. Among them, the minor commentary says that the general characteristic is thus and so on, until the action is practice. The meaning is that the action that is primarily conduct is the characteristic. Then, in what stage, is it the action belonging to what object? It speaks of the object of the three omniscients and so on, and in the stage of determining the three omniscients, it speaks of those three. In the object, it is the support of the object, meaning that it exists in that stage. In general, having the support of virtuous dharma, it is not encompassed by the special characteristic of the six perfections, therefore taking practice as its support, that is, having what is to be practiced, until the object of the three omniscients, is the first question. In general, etc., as the answer to the second question, the first practice is determined, and the second practice is also from there, all aspects of manifest realization, etc., in the four manifest realizations, it also abides there, that is, it exists in that stage. Having the support of the six perfections, is having what is to be practiced of the six perfections. In general.