Tibetan
་པོ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་སེམས་ཆེན་པོ་དང༌། བདག་ལྟ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ལྟ་བའི་བར་རྣམས་སྤོང་བའི་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་དང༌། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་གསུམ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བློས་འཕགས་པ་དེ་ལྟར་བྱང་སེམས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སྡེ་ཆེན་པོའི་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆེན་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་མདོ་ལས་རིགས་དང་བརྒྱད་པ་འབྲས་གནས་བཞི་རང་རྒྱལ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་བར་ལ་ཕུང་པོ་དང་སྡེ་ཆེན་པོར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་སེམས་ཅན་སྤྱི་དང་རིགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྡེ་ཡིན་པས་སྡེ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཆད་དོ། །འོ་ན་ཆེན་པོ་དང་པོ་ འདི་མཆོག་ཉིད་དམ་དེར་བྱེད་པ་ཡིན་གྲང༌། དང་པོ་ལྟར་ན་མདོ་ལ་མི་གསལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་བྱེད་མཁན་བྱང་སེམས་ཡིན་པས་འདི་བྱང་སེམས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་ས་མཚམས་དང་འགལ་ལོ། །གཞན་ཡང་ཆེན་པོ་འདི་མདོར་བྱང་སེམས་ལ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བཤད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་ཅེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་འདྲ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བས་ཁོ་བོས་དེའི་ལན་བཤད་པར་བྱའ། ོ། དེ་ལ་དཔེར་ན་གཡུལ་དུ་འཇུག་པ་ན་གཡུལ་རྒྱལ་བ་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་ཆེད་དུ་བྱ་བར་འདོད་ཀྱི་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་ཐབས་ཙམ་ཡིན་པས་དེར་མི་འདོད་པ་བཞིན་དུ། ཆེན་པོ་གསུམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཆོས་གསུམ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བར་མི་འདོད་ཀྱི་བྱེད་ཆོས་གསུམ་པོ་དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཆ་གསུམ་པོ་དེ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱན་སྣང་ལས། དེ་ལྟར་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཉི་སྣང་ལས་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་མདོ་སྔ་མའི་འཕྲོས་ཉིད་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་དང༌། རླབས་པོ་ཆེའི་སེམས་ཀྱིས་དང༌། མི་སྒུལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དང༌། ཕན་བདེ
Chinese
是所有殊胜者的自性大心，以及从我见直至视转法轮之间所有过失的舍弃大舍，和通达如所有尽所有之相的通达大通达这三者，是为了获得这三者而以智慧超胜，因此才投入菩萨的修持。第一，善现，因为此菩萨能成为有情众生大聚和有情部类大聚的殊胜者，所以称为大菩萨。如是说。其后，经中说从种姓第八地，果位四地，自生，初发心，不退转地菩萨之间，有聚和部类之说。其中，聚是指总体的有情，而种姓等是部类，因此部类是特指。那么，这第一个“大”是殊胜者本身还是成为殊胜者呢？如果是前者，经中没有明说。如果是后者，能成为殊胜者的是菩萨，因为此大存在于菩萨身上，所以与之前的界限相违背。另外，此大在经中被说是安立菩萨为大勇士的理由，所以认为是在佛地也不合理，如果这样说。这种分别念是跟随法的人们才会产生的，因此我将对此进行回答。例如，在投入战斗时，只希望战斗胜利本身是需要努力的目标，而使之胜利只是方法而已，所以不希望成为方法一样。修持三大，是安立为大勇士的理由，所以不希望成为需要努力的目标，而是那三个修持之法所要成就的三种事业才是需要努力的目标。也就是说，经中通过显示安立为大勇士的理由，也显示了所要成就的三种事业。如是，现观庄严论中说：如是不从胜利而为了胜利需要努力，与法相应，应当了知是显示菩提萨埵修持需要努力的三种方式。日光论中也说了与之相同的内容。这样，从之前经文的延续来说，以金刚般的意，以洪流般的意，以不动的意，
English
It is the great mind of the essence of all the most excellent ones, and the great abandonment of abandoning all faults from the view of self to the view of turning the wheel of Dharma, and the great realization of realizing all aspects of suchness and allness, these three, in order to obtain these three, one surpasses with wisdom, therefore one engages in the practice of Bodhisattva. First, Subhuti, because this Bodhisattva can become the most excellent of the great mass of sentient beings and the great class of sentient beings, therefore it is called Mahasattva. Thus it is said. After that, the sutra says that from the eighth stage of lineage, the four stages of fruition, self-born, the first arising of mind, between the Bodhisattvas who dwell on the irreversible ground, there is talk of mass and class. Among them, mass refers to the general sentient beings, and lineage etc. are classes, therefore class is specifically referred to. So, is this first "great" the excellent one itself or becoming the excellent one? If it is the former, it is not explicitly stated in the sutra. If it is the latter, the one who can become the excellent one is the Bodhisattva, because this great exists in the Bodhisattva, so it contradicts the previous boundary. Furthermore, this great is said in the sutra to be the reason for establishing the Bodhisattva as a great hero, so it is unreasonable to think that it is also on the Buddha ground, if you say so. Such discrimination arises in those who follow the Dharma, so I will answer this. For example, when engaging in battle, one only hopes that victory itself is the goal to strive for, and making it victorious is only a method, so one does not want to become a method. Practicing the three greats is the reason for establishing one as a great hero, so one does not want to become the goal to strive for, but the three kinds of activities to be accomplished by those three practices are the goals to strive for. That is to say, the sutra also shows the three kinds of activities to be accomplished by showing the reason for establishing one as a great hero. Thus, the Ornament of Clear Realization says: Thus, not striving for victory from victory, in accordance with the Dharma, one should know that it shows the three ways in which the practice of Bodhisattva needs to strive. The Sunlight Treatise also said the same thing. Thus, from the continuation of the previous sutra, with a vajra-like mind, with a torrential mind, with an immovable mind,