Tibetan
ན་ཉེས་པ་མེད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཙམ་དུ་འདོད་ན་རྒྱས་རིགས་ཀྱང་དེར་ཐལ་བས་དེ་གཉིས་ཁྱད་མེད་དོ་ཞེས་གསུང་ངོ༌། །འོ་ན་ཆོས་ཉིད་ཇི་འདྲ་ཞིག་རིགས་སུ་འདོད་ཅེ་ན། དེ་ལ་རྒྱུད་བླར་ཡང༌། སྤྱིར་རིགས་ལ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་འདི་ཡི་རིགས། །ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ། །དེ་ཡང་རྣམ་བཞི། ཞེས་ཁམས་བྱང་ཆུབ་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་བཞི་ཀ་རིགས་སུ་བཤད་པ་ཡང་ཡོད་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ། གཏེར་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་ བཞིན་དུ། །རིགས་དེ་རྣམ་གཉིས་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཐོག་མེད་རང་བཞིན་གནས་པ་དང༌། །ཡང་དག་བླངས་པ་མཆོག་ཉིད་དོ། ཞེས་རིགས་གཉིས་སུ་གསུངས་པའི་གཏེར་གྱི་དཔེས་མཚོན་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ནི། དེ་བཞིན་ཡིད་ཀྱི་ནང་ཆུད་རིན་ཆེན་གཏེར། །དྲི་མེད་བཞག་དང་བསལ་མེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱང༌། །མ་རྟོགས་པས་ན་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། །རྣམ་མང་རྒྱུན་ཏུ་སྐྱེ་རྒུ་འདིས་མྱོང་ངོ༌། ཞེས་བསལ་བཞག་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་ལ་སྤྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་ཤེས་རྒྱུད་ལ་ཡོན་ཏན་སྐྱེར་རུང་ཞིང༌། སྒྲིབ་པ་སྤང་དུ་རུང་བའི་རྒྱུ་ཙམ་ཞིག་རིགས་སུ་འཇོག་པར་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀ་བཞེད་པ་མཐུན་ཞིང་སྤང་དུ་རུང་བ་ཡང་དྲི་མ་གློ་བུར་བར་སོང་བས་ཡིན་ལ། གློ་བུར་བའི་དོན་ལ་མི་མཐུན་ཏེ་འདི་ལྟར་དབུ་མ་པ་རྣམས་ནི་དྲི་མ་ཞེས་པ་བློས་བཏགས་ནས་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་གློ་བུར་བར་འཇོག་གོ །སེམས་ཙམ་པ་རྣམས་ནི་དྲི་མ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། རྫས་སུ་བདེན་ཡང་ཕུང་པོའི་གནས་ལུགས་ལས་གོལ་བའི་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པས་དེའི་རྒྱུ་དེ་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་བའི་སྒོ་ནས་བཟློག་པར་ནུས་ལ། དེ་ལོག་པ་ན་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཆགས་སོགས་ཀྱང་རང་གི་ངང་གིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འབྲལ་རུང་ཡིན་པས་གློ་ བུར་བར་འདོད་དོ། །དེས་ན་དབུ་མ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཤིས་ལ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་རྟོགས་པ་ན་ཐ་སྙད་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འཛིན་པ་མཐའ་དག་ཞི་བར་འགྱུར་ཞིང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཉེན་པོ་མཐའ་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོས་ནས་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་འདི་ནི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་འཇོག་གོ །སེམས་ཙམ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་དེ་གཤིས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གྲུབ་ཅིང་དྲི་མ་དེ་དག་དེ་ལ་གཉེན་པོས་འབྲལ་དུ་རུང་ལ། ཅི་ཙམ་བྲལ་བ་དེ་ཙམ་དུ་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བས་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་བྱེད་པས་ཆོས་ཉིད་རིགས་སུ་འདོད་དེ། སྔ་མ་ནི་རྒྱན་འདི་དང་ཕྱི་མ་ནི་རྒྱུད་བླའི་བཤད་ཚོད་དུ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་ན་ཆོས་ཉིད་རིགས་སུ་འདོད་པར་མཚུངས་ཀྱང་དྲི་མའི་སྦྱང་གཞི་བདེན་པར་འདོད་མི་འདོད་མི་འདྲ་བས་རིགས་སུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མི་མཚུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་གྱི་སྐབས་སུ་དྲི་མ་གདོད་མ་ནས་ཟད་པར་གསུངས་པ་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྐྱེད་པས་གནས་ལུགས་ལ་མ་ཞུགས་པ་ཙམ་ལ་བཤད་ཀྱི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལྟར་བློས་བཏགས་པའི་མིང་ཙམ་དུ་མི་བཤད་དེ་འདྲེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་མ་ཟད་མེད་སྐྱེ་མེད་ཀྱང་ལུགས་ཕྱི་མ་འདིའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པས་འདི་ལྟར་ན་སྤང་བྱ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ལ་སྤངས་པའི་ཐ་སྙད་འདོགས་ཀྱི་སྤང་གཉེན་རྫས་ཐ་དད་དུ་བདེན་པར་མི་འདོད་དེ། སྒྱུ་ མའི་གླང་པོས་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་ལྟར་འདོད་པས་སོ། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་དབྱིངས་འདི་ཀུན་རྫོབ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་མ་ཤེས་པར་རང་རྒྱུད་དུ་གྲུབ་པར་བྱས་ནས་ཁ་ཅིག་གཅིག་དང་གཞན་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་སོགས་ཀྱི་ཀུན་བརྟགས་་དུ་མ་ཞིག་སྣང་བ་ལ་ནི་བློ་ངལ་བ་ཙམ་ཞིག་འབྲས་བུར་འདུག་གོ །གསུམ་པ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་དང་མ་ངེས་པའི་རིགས་དང་རིགས་ཆད་པ་ལྔར་ལང་གཤེགས་ལས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་མ་ནི་གྲོལ་དཀའ་བ་ཙམ་ལ་དགོངས་ཀྱི་རིགས་གཏན་ཆད་མི་སྲིད་དེ་དྲི་མ་སྤང་དུ་མི་རུང་ན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྲིད་པ་ལས་རྒལ་བ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ་མེ་ལ་མེའི་ཚ་བ་བཞིན་ནོ། །སེམས་ཙམ་པ་རིགས་གཏན་ཆད་འདོད་ཅེས་གྲགས་ཀྱང་དྲང་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་འགའ་ཞིག་ནས་བཤད་པ་དེ་དང་དེར་རྣམ་གཞག་མཛད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ངེས་དོན་དུ་མི་བཞེད་དེ། འདོད་ན་སྒྲིབ་པ་སྤང་དུ་མི་རུང་བར་ཁས་ལེན་དགོས་ན་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དྲི་མ་ཐམས་ཅད་གློ་བུར་བ་འདོད་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི། རྒྱན་ལས། ཡོན་ཏན་ནི། སྒྲོལ་བའི་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་པ་ལྟར་འདི་ལས་ཡོན་ཏན་དག་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་བས་རིགས་སོ། །མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི། བྱང་ས་ལས། རིགས་དེ་ནི་གཞི་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟོན་པ་དང་རྒྱུ་དང་རྟེན་དང་ཉེར་གནས་དང༌། སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། གནས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ་ཞེས་སོ། །གང་དག་མདོ་རྒྱན་སེམས་ ཙམ་ལུགས་དང་སེམས་ཙམ་པ་དང་དབུ་མའི་རིགས་ཀྱི་འདོད་ཚུལ་མི་མཐུན་པར་ཁས་ལེན་བཞིན་དུ་མདོ་རྒྱན་གྱི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རྣམས་རང་ལུགས་ལ་འཆད་པ་ནི་རང་གིས་རང་ལ་ཅོ་འདྲི་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང༌། དབྱེ་བ་ལ་རྩོད་སྤང་ངོ༌། །དང་པོ་ལ་བཞི། “སྦྱར་རྩ་འགྲེལ་་དོན་བསྡུ་བའོ། །སྦྱོར་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་རིགས་གསུངས་ཏེ། རྟེན་ཆོས་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའི་རིགས་ལ་གནས་པ་ལ་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དང་མཐོང་བའི་ལམ་དང་སོགས་པས་སྒོམ་ལམ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་འབྱུང་བས་སོ། །གལ་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཐར་ཆ་དང་ངེས་ཆ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་རིགས་འགྲོ་བས་དང་པོར་རིགས་བཤད་དགོས་ཤེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུ་སྔོན་དང་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་འཆད་པ་དོན་གྱི་གོ་རིམ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་འབྲས་བུ་སྔོན་ལ་བཤད་ནས་འདིའི་རྒྱུ་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་བཤད་པའི་གོ་རིམ་མོ། །མདོ་འབྲེལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱི་བའི་ཚིག་འདིའི་དོན་གང་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་ཚིག་གི་དོན་མེད་པ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་སྐྱེ་བའམ་ཡོད་པ་ཉིད་དམ་མེད་པ་ཉིད་ཡོད་པའི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རབ་འབྱོར་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་ཚིག་གི་དོན་མེད་པའོ་ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ལེའུ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྦྱོར་ལམ་དང་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཡང་ཡང་གསུངས་པའི་ཚིག་གི་དོན་ཞུས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །མདོ་འདིས་ནི་རྟེན་པའམ་ཐོབ་བྱ་བྱང་ཆུབ་རྫས་སུ་མེད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་གྱི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚིག་གི་དོན་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་མེད་པ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ངེས་འབྱེད་བཞི་དང་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཏེ་དྲུག་གི་རྟེན་ལ་རིགས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འདིར་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དོན་ནི་མཁར་གཞོང་ལ་རྒྱ་ཤུག་གམ་ས་གཞི་ལ་ལོ་ཏོག་ལྟ་བུར་ནི་མི་བསམ་གྱི། འོན་ཀྱང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་རྟོ
Chinese
如果认为没有过失仅仅是菩提的因，那么广大的种姓也同样会变成那样，因此这两者没有差别，这样说。那么，什么样的法性才被认为是种姓呢？对此，《宝性论》中说：总的来说，种姓是，三宝的种姓，是所有能见者的境，那也是四种。这样，将界、菩提、功德、事业四者都说成是种姓。具体来说，如宝藏和果树一样，种姓要知道是两种，无始自性安住和，如实获得最殊胜。这样，所说的两种种姓中，以宝藏为例子的自性安住的种姓是，如心中容纳的珍宝宝藏，无垢无立断的法性也是，因为不证悟，所以贫困的痛苦，众生不断地感受着各种各样的痛苦。这样，清楚地说明了远离立断的法性。第二种是，总的来说，在众生的心识流中，仅仅将能够产生功德，能够断除障碍的因，作为种姓来安立，中观和唯识两派的观点一致，而能够断除也是因为染污成为暂时的。对于暂时的意义有不同，这样，中观派认为染污只是由分别念假立的，实际上并没有实体的空性，因此认为是暂时的。唯识派认为染污是心和心所产生的他起自性，虽然在名言上是真实的，但是由于由与蕴的实相相违背的，执着清净、安乐、常、我的不如理作意所产生，因此通过破斥对境的方式能够遮止它的因，当它消失时，作为果的贪等也会自然而然地消失，因此认为是可分离的，所以认为是暂时的。因此，中观派认为，当证悟到心的自性在本质上什么也不成立的空性时，名言上如幻的执着都会寂灭，如幻的对治也会产生。因此，从世俗的角度，在心的自性上妄加安立，认为这是自性安住的种姓。唯识派认为，心的自性光明，在本质上，一切时
English
If it is thought that being without fault is merely the cause of Bodhi, then the vast lineage would also become like that, therefore there is no difference between the two, so it is said. So, what kind of Dharma-nature is considered as lineage? Regarding this, the Uttaratantra states: In general, the lineage is, the lineage of the Three Jewels, is the realm of all seers, that is also fourfold. Thus, it is also said that the four elements of Dhatu, Bodhi, qualities, and activities are all lineages. Specifically, like a treasure and a fruit tree, the lineage should be known as two types, beginningless self-nature abiding and, truly attained most supreme. Thus, among the two lineages mentioned, the self-nature abiding lineage exemplified by the treasure is, like a precious treasure contained within the mind, the immaculate and non-severed Dharma-nature is also, because of non-realization, the suffering of poverty, beings constantly experience various kinds of suffering. Thus, it is clearly stated that the Dharma-nature is free from severance. The second is that, in general, in the mind-stream of sentient beings, merely establishing the cause that can generate qualities and can eliminate obscurations as the lineage, the views of both Madhyamaka and Yogacara are consistent, and being able to eliminate is also because the defilements have become temporary. There are differences in the meaning of temporary, thus, the Madhyamikas believe that defilements are merely imputed by conceptual thought, and in reality, it is emptiness that is not established as a substance, therefore it is considered temporary. The Yogacarins believe that defilements are the other-dependent nature arising from the mind and mental factors, although they are nominally true, they are produced by improper attention that contradicts the reality of the aggregates, clinging to purity, happiness, permanence, and self, therefore, by refuting the object, it is possible to prevent its cause, and when it disappears, the attachment etc. that has become the result will also naturally disappear, therefore it is considered separable, so it is considered temporary. Therefore, the Madhyamikas believe that when realizing the emptiness of the mind's nature, which is not established as anything in essence, all illusory clinging in conventional terms will be pacified, and all illusory antidotes will arise. Therefore, from the perspective of the conventional, falsely imputing on the mind's nature, considering this is the self-nature abiding lineage. The Yogacarins believe that the mind's nature is luminous, in essence, at all times
Chinese
既然成就并且那些垢染能被对治力遣除，多少遣除，就能生起多少一切功德，因此以那二者的所依而认为法性是种姓。前者似乎是《现观庄严论》，后者似乎是《宝性论》的说法。这样，虽然同样认为法性是种姓，但对于垢染的清净所依是否承许为真实存在，这一点不同，因此安立为种姓的理由也不同。因此，唯识宗的观点中，所说垢染从本以来就已穷尽，是由于颠倒的理由而生起，只是就未入于实相而言说，并不像说自性空者那样，只说是分别假立的名言，因为那样会混淆。垢染无尽无生也是后一种观点的特点，这样，仅仅是了知所断无自性，就安立为已断的名称，并不承许所断和对治作为各别的实有存在，而是认为如同幻化的牛击败了另一头幻化的牛一样。如果不了解将极其深邃的界，以世俗谛摄持而进行增益和分别，却执着为自相成立，并且有些人认为是一，有些人认为是异等，对于显现的诸多分别念，只会徒劳费神而已。第三，从《楞伽经》中宣说了三乘的种姓、不定种姓和断种姓五种。后者只是就难以解脱而言，种姓断绝是不可能的，如果垢染不能断除，就会成为心性的自性，如果那样，就不可能超越轮回，如同火的热性一样。虽然号称唯识宗承许断种姓，但只是在某些不了义的经部中作了那样的安立，并非是究竟的观点，如果承许，就必须承认遮障不能断除，那也是不合理的，因为承许一切垢染都是客尘性的。第四，如《现观庄严论》中所说：功德是为了救度而知晓。像这样，从此生起和产生功德，所以是种姓。名称的同义词有：如《菩萨地藏经》中所说：种姓，也称为基础，也称为导师、因、所依、近处，以及先行和住处。凡是经ྱན་སེམས། 唯识宗和唯识者以及中观宗的宗义主张不一致，却承认《现观庄严论》的宗义论述是自己的宗义，这是自己给自己出难题啊。第二部分分两点：宗义的分类和对分类的辩驳。第一部分分四点：“结合根本、注释、意义归纳”。加行道的后行，作为成就所依的种姓被宣说，安住于具有所依法成就的种姓，如前所说的决择分和见道等，以及修道和殊胜道等其他也会产生。如果发心和解脱分、决择分等之前种姓先行，那么首先需要宣说种姓吗？那是原因在前，结果在后宣说，是意义的顺序。而这是先宣说结果，然后了知这个结果的原因是这样的，是宣说的顺序。经的关联是：世尊，菩萨菩萨，被称为菩萨的这个词是什么意思？这样请问，世尊对具寿善现这样开示道：善现，菩萨的词义是没有词义，为什么呢？因为菩提不是有生或者有本身或者无本身存在的对境，善现，因此菩萨的词义是没有词义。从发心品开始，到加行道和见修道那里，菩萨被反复宣说，这是对询问词义的回应。这个经以所依或所要获得的菩提在事物上不存在为理由，内在的六处自性的种姓是菩萨的语词适用的理由，但菩萨的词义并非是实有存在的，这样显示了。第二是：通达无我的法，四种决择分和见修二道，这六者的所依称为种姓，这样结合，其余的也同样如此。这里所依和能依的意义，不是像木槽里的树木或者土地上的庄稼那样去想，而是六处的自性远离戏论，那是了
English
Since it is accomplished and those defilements can be removed by the antidote, and as much as they are removed, all qualities will arise, therefore, it is considered that the nature of reality is the lineage because it is the basis of those two. The former seems to be the explanation of the Ornament for Clear Realization, and the latter seems to be the explanation of the Sublime Continuum. In this way, although they both consider the nature of reality to be the lineage, they differ in whether or not they accept the basis for purifying defilements as truly existent, so the reasons for establishing it as a lineage are also different. Therefore, in the context of Mind-Only, the statements that defilements have been exhausted from the beginning are said because they arise from the reason of inversion, only in terms of not entering into the reality, and they are not spoken of as merely names imputed by the mind, as those who speak of emptiness of inherent existence do, because that would be confusing. The characteristic of the latter system is that defilements are inexhaustible and unborn, so in this way, merely knowing that what is to be abandoned is without inherent existence is the designation of abandonment, but it is not accepted that what is to be abandoned and the antidote are truly existent as separate entities, but it is considered like a magical elephant defeating another magical elephant. If one does not understand that this extremely profound realm is taken as the conventional truth and fabricated and distinguished, but instead clings to it as being established in its own right, and some consider it to be one and others consider it to be different, etc., then for the many conceptualizations that appear, the result is only mental exhaustion. Third, the Lankavatara Sutra speaks of five types: the lineage of the three vehicles, the uncertain lineage, and the severed lineage. The latter is only in terms of being difficult to liberate, it is impossible for the lineage to be completely severed, because if defilements cannot be abandoned, it would follow that it is the nature of the mind, and if that were the case, it would be impossible to transcend samsara, like the heat of fire. Although it is said that the Mind-Only school accepts the severed lineage, it is only in some provisional sutras that such distinctions are made, and it is not their ultimate view, because if they accepted it, they would have to admit that obscurations cannot be abandoned, which is also unreasonable, because they accept that all defilements are adventitious. Fourth, as it says in the Ornament for Clear Realization: Qualities are to be known for the sake of liberation. Like this, qualities arise and originate from this, so it is the lineage. Synonyms for the name are: As it says in the Bodhisattva Ground: That lineage is also called the basis, the teacher, the cause, the support, the near place, the antecedent, and the place. Those who are sutras