Tibetan
མིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་མི་རྟག་སོགས་སུ་སྟོན་པ་དང༌། མི་རྟག་སོགས་སུ་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་མཆོག་འཛིན་མེད་པ་དང༌། ཁམས་དྲུག་ལ་མི་རྟག་སོགས་སུ་འདོད་ཅིང་བཟོད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། ཕུང་སོགས་རྣམས་ལ་མི་རྟག་སོགས་སུ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་མི་འདོར་བ་དང༌། ཐེག་དམན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་མི་འབྱེད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་རང་རང་གི་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་མིན་པ་དང༌། དེ་རྣམས་དང༌། དེའི་སྟོང་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་རྣམས་རིམ་པ་ལྟར་ཕྱིན་དྲུག་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་བས་ཕར་ཕྱིན་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་སྒོམ་པ་ན་དེ་དག་ཏུ་རློམ་པས་དངང་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་བར་གསུངས་པའོ། །དགེ་བཤེས་ནི་ཕུང་པོ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་མི་རྟག་སོགས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའམ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་དང་སོགས་པས་ཐབས་མཁས་དང་བདུད་ལས་རྣམས་སྟོན་པ་དང་དགེ་རྩ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་མཁྱེན་མ་གཏོགས་པ་ཉན་རང་གི་སར་བསྔོར་མི་འཇུག་པའོ། །དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་ཕྱིན་དྲུག་དང་བྲལ་བའི་དོན་དུ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་གསུངས་ཀྱི་སྙན་དངགས་མཁན་གྱི་རང་བཟོའོ་ཞེས་སྟོན་པ་དང༌། ཕྱིན་དྲུག་ལ་མོས་པ་བཟློག་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང༌། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་རྣམས་བདག་དང་བདག་གིས་སྟོང་ན་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཅི་བྱ་ཞེས་སྟོན་ཞིང་བདུད་ལས་དང་བདུད་ལས་མིན་པ་མི་སྟོན་པ་ནི་སྡིག་གྲོགས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རིམ་པ་ལྟར་གཞུང་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་སྤོང་བའི་སྡིག་གྲོགས་སོ། །དེས་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དེ་གཉིས་བོར་བ་ནི་ཡོངས་འཛིན་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ལེ་བརྒྱད་མར་ཐབས་མཁས་དང་ཡོངས་འཛིན་གཉིས་སོ་སོར་མཛད་ཀྱང་རྒྱན་སྣང་དང་འདི་གཉིས་སུ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་དགེ་བཤེས་ཉིད་ཡོངས་འཛིན་དུ་འཆད་དོ། །ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་གྱི་དགེ་བཤེས་ནི་ཡོངས་འཛིན་ཡིན་ནོ། །གསུམ་གང་ན་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་སྟོང་ཉིད་འཇིགས་པའི་གནས་མིན་པ་ལ་འཇིགས་པའི་དངང་བ་དང་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇིགས་པའི་སྐྲག་པ་དང༌། སྐྲག་པ་དེ་ཉིད་ངེས་པར་གྱུར་པའི་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་གདུལ་བྱའི་སེམས་སྟོང་ཉིད་ལ་མི་འགོང་ཞིང་མི་སྐྲག་པ་དང་སོགས་པས་ཀུན་ཏུ་མི་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །ཆོས་སྟོན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་སྡུག་པ་ཤི་བའི་བརྡ་སྤྲོད་པ་དང་འདྲ་བར་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མཐའ་དག་བདག་གཉིས་མེད་པར་སྟོན་པ་དང་སོགས་པས་མངོན་མཐོའི་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །འགལ་རྐྱེན་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་ནི། ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སེར་སྣ་ནས་ཤེས་འཆལ་གྱི་བར་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ་བདེ་འགྲོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གདུལ་བྱ་ལ་ ཐོབ་པར་བྱེད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡོངས་འཛིན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀའི་སྟོན་པ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པས་ཤེ་ན། ཡོངས་འཛིན་ལ་བཟང་ངན་མེད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། འདིས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད། ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ། དགེ་རྩ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་སྟོབ་པའི་བསྔོ་བ་གསུམ་སྦྱོར་ལམ་པ་ལ་སྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་འཛིན་ལ། ཉན་རང་ལ་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་གདུལ་བྱ་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ཉེ་རིང་ཡོད་པར་མིན་ཏེ། ཆུ་དྭངས་པ་དང་བརྙོགས་པ་ལ་ཟླ་གཟུགས་འཆར་བ་དང་མི་འཆར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཡོངས་འཛིན་གྱིས་ཆོས་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བའི་རྒྱུད་དག་པ་ཉིད་ཡོངས་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །བཞི་པ་ལ་བཞི། སྒྲུབ་པའི་རྟེན། སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ། སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང༌། ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། རིགས་ཀྱི་ངོ་བོ། རིགས་སུ་འགྱུར་ཚུལ། རིགས་ཀྱི་རབ་དབྱེ། རིགས་ཀྱི་ངེས་ཚིག་གོ །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཉན་ཐོས་སྡེ་པ། སེམས་ཙམ་པ། དབུ་མ་པའི་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ནི། འདུལ་བ་ལས། ཆོས་གོས་དང༌། བསོད་སྙོམས་དང༌། གནས་མལ་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པ་འཕགས་པའི་རིགས། སྤོང་བ་དང་སྒོམ་པ་ལ་དགའ་བ་འཕགས་པའི་རིགས་ཏེ་བཞི་ བཀའ་སྩལ་ལ། ངོ་བོ་ནི་སེམས་བྱུང་འདོད་ཆགས་མེད་པའོ། །བཞི་པོ་འདིས་ཅི་བསྟན་ན། འཕགས་པའི་རིགས་གསུམ་གྱིས་ལམ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་བཞི་པས་ལས་དངོས་བཅས་ཏེ། དེ་ཡང་སྟོན་པས་རང་གི་སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཁྱེད་ཚུལ་འདིས་ལས་འདི་བྱེད་ན་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ཐར་པ་ཐོབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །བཞི་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ནི་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་ཆོས་གོས་སོགས་བདག་གི་བའི་དངོས
Chinese
以明晰的方式分别辨识，并揭示五蕴皆为无常等；对无常等以作意而无执著；认为六界为无常等，并分别辨识安忍；对蕴等分别辨识为无常等，且具足不执著，故不舍弃遍智作意；不区分小乘作意的场合；从蕴到不混杂之间的一切，并非各自以空性而空；以及那些和它们的空性，互相了知为它们的自性，这些依次是六度。它的不顺品是，由于远离遍智作意，所以在修习从波罗蜜多到不混杂之间时，由于执著于那些，所以会变成惊慌等。格西是，以蕴到不混杂之间的诸法，以无自性或不执著的方式宣说佛法，以及以等字宣说方便和魔业，并且也不允许将善根回向给声闻缘觉之地，除了遍智之外。它的不顺品是，为了远离六度的意义，宣说“这不是佛所说，而是诗人的自创”，并且阻止对六度的信仰，而将其与声闻的律藏相结合； 宣说从色到遍智之间的一切，若空无我与我所，则已成佛，何必再做其他，并且不宣说魔业和非魔业，应知是罪恶之友。这些也依次是舍弃经论、道路和果位的罪恶之友。因此，舍弃那两种不顺品就是善知识。第三，在《八千颂》中，方便和善知识是分开的，但在《现观庄严论》和这两者中，将两者合二为一，而格西本身就被解释为善知识。具足三种特点的格西就是善知识。哪三种呢？方便的特点是，对于空性不是恐怖之处，却有恐怖的惊慌，并且总是对它感到恐惧的害怕，以及害怕本身变成确定的普遍恐惧，作为那些的对治，所化众生的心不畏惧也不
English
To distinctly discern in a clear manner and to reveal that the five aggregates are impermanent, etc.; to have no attachment to impermanence, etc., through attention; to regard the six elements as impermanent, etc., and to distinctly discern forbearance; to distinctly discern the aggregates, etc., as impermanent, etc., and to possess non-attachment, thus not abandoning the attention of omniscience; not distinguishing the occasions of Lesser Vehicle attention; that everything from the aggregates to non-mixture is not empty by its own emptiness; and those and their emptiness, mutually knowing as their own nature, these are sequentially the six perfections. Its contrary aspect is that, due to being separated from the attention of omniscience, when practicing from the perfections to non-mixture, due to being attached to those, it is said that one will turn into panic, etc. A Geshe is one who teaches the Dharma by way of the phenomena from the aggregates to non-mixture as being without inherent existence or non-attachment, and also teaches skillful means and demonic activities by way of "etc.", and also does not allow the dedication of roots of virtue to the level of Hearers and Solitary Realizers, except for omniscience. Its contrary aspect is that, in order to abandon the meaning of the six perfections, one proclaims, "This was not spoken by the Buddha, but is the self-creation of a poet," and prevents faith in the six perfections, and combines it with the Vinaya Pitaka of the Hearers; Declaring that everything from form to omniscience, if empty of self and what belongs to self, is already enlightened, so what else is there to do, and not declaring demonic activities and non-demonic activities, one should know is a sinful friend. These are also sequentially sinful friends who abandon the scriptures, the path, and the result. Therefore, abandoning those two contrary aspects is a spiritual friend. Thirdly, in the Eight Thousand Verses, skillful means and spiritual friends are separate, but in the Ornament for Clear Realization and these two, the two are combined into one, and the Geshe himself is explained as a spiritual friend. A Geshe who possesses three special qualities is a spiritual friend. What three? The special quality of skillful means is that, for emptiness, which is not a place of fear, there is the panic of fear, and there is the constant fear of being afraid of it, and the fear itself becomes a definite universal fear; as an antidote to those, the minds of those to be tamed do not fear or
Chinese
并且善于以寂静等使一切不生恐惧之方便。说法之差别，如国王妃子死亡之讣告，如是随顺所化之意乐，宣说一切事物无我二，以及宣说增上生道。断除违缘之差别是，不具足六度之相违品，从悭吝直至邪慧，由此能使所化获得善趣与决定胜之果。若谓善知识以差别而超胜不应理，以如来是大小二乘之共同导师故。善知识虽无好坏，然于摄受之方式有差别，此（善知识）以缘于遍智之发心，通达诸法无所缘之智慧，善根回向遍智三者，以生起于加行道者之门而摄受，声闻独觉不如此摄受之故。又，此乃由所化自身之差别所致，非于佛陀有亲疏，如清水与浊水，月影显现与不显现也。如是而作，则善知识能成为如是宣说之法器之清净自性，即是善知识之差别。第四有四：修之所依、修之所缘、修之所为、修自性。初者有二：总与支分之义。初者有四：种性之体性、转为种性之方式、种性之差别、种性之词义。初者有三：声闻部、唯识宗、中观宗之宗派。初者是，于律藏中说：知足于法衣、乞食、简陋处所，是圣者之种性。喜好舍弃与禅修是圣者之种性，如是宣说四种。体性是无有贪欲之心所。此四者显示何义？前三者显示修道之方式，第四者显示事业及其体性。又，导师对自己的弟子们说：你们以这种方式做这些事，不久就能获得解脱。宣说四种之必要是，前三种以法衣等视为我所之事物。
English
And being skilled in the means of making everything unafraid by tranquility and so on. The distinction of teaching the Dharma is like the announcement of the death of a king's consort, similarly, in accordance with the inclinations of those to be tamed, explaining that all things are without self and other, and explaining the path of higher rebirth. The distinction of eliminating obstacles is that it does not possess the opposing qualities of the six perfections, from stinginess to wrong wisdom, thereby enabling those to be tamed to obtain the result of good rebirth and definite goodness. If it is said that the excellent knowledge surpasses by distinction is unreasonable, since the Tathagata is the common teacher of both the Great and Small Vehicles. Although there is no good or bad in the excellent knowledge, there is a difference in the way of receiving it. This (excellent knowledge) is with the mind of focusing on omniscience, the wisdom of realizing that all dharmas are without object, and the three of dedicating the roots of virtue to omniscience, receiving through the gate of arising in those on the path of application, because the Hearers and Solitary Realizers do not receive it in this way. Moreover, this is due to the difference of the individual to be tamed, not that the Buddhas are close or distant, just as the moon's reflection appears or does not appear in clear and turbid water. By doing so, the pure nature of the excellent knowledge that can become a vessel for teaching the Dharma in this way is the distinction of the excellent knowledge. The fourth has four: the basis of practice, the object of practice, the purpose of practice, and the nature of practice itself. The first has two: the general and the meaning of the parts. The first has four: the nature of the lineage, the way of transforming into a lineage, the divisions of the lineage, and the definition of the lineage. The first has three: the Hearer Vehicle, the Mind-Only School, and the Madhyamaka School. The first is, in the Vinaya, it is said: knowing contentment with Dharma robes, alms, and meager dwelling places is the lineage of the noble ones. Liking abandonment and meditation is the lineage of the noble ones, thus four are declared. The nature is the absence of the mental factor of desire. What do these four show? The first three show the way of practicing the path, and the fourth shows the activity and its nature. Moreover, the teacher said to his disciples: If you do these things in this way, you will soon attain liberation. The necessity of declaring the four is that the first three regard Dharma robes and so on as things that are mine.