Tibetan
ཚུངས་ཤེ་ན། སྐད་ཅིག་མ་སོ་སྐྱེས་ངེས་མི་ནུས་ལ་རྒྱུན་འཛིན་ ནུས་པས་མི་མཚུངས་སོ། །གཞན་ཡང་མུ་རྩི་བ་ལ་ཁྱབ་ཆེས་སྐྱོན་མིན་གྱི་དེ་ལྟ་བུ་སྲིད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི་ངེས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་མི་བརྗོད་པས་སོ་ཞེས་འཆད་ཀྱང་མུ་གཉིས་པ་ནི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའི་ངེེས་ཤེས་ཀྱིས་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། མུ་གསུམ་པ་ནི་དེས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལ་བསམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཞེས་བརྗོད་ན་ལེགས་སོ། །འོ་ན་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་ལ་འཛིན་པ་དང་ལོངས་སྤྱད་བྱ་ལ་གཟུང་བར་བཤད་པ་མི་འཐད་དེ། མུ་རྩི་བའི་སྐབས་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ཡིས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་ནས་སྔར་ཡང་གཟུང་བ་ལ་རྟོག་ན་གཟུང་རྟོག་དང་འཛིན་པ་ལ་རྟོག་ན་འཛིན་རྟོག་ཏུ་བྱས་ནས་ལོག་རྟོག་ཏུ་བྱེད་པ་བྱུང་མོད། དེ་དག་གིས་ནི་ལེགས་པར་མ་རྟོགས་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྟོག་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང༌། རྟོག་པ་བཞི་པའི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་ཅན་བཤད་པ་རྣམས་དོར་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདི་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་བཤད་པའི་ཞར་ལ་སྤྱི་སྐད་ལ་གྲགས་ཚོད་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་བཤད་ནས་དེ་ལ་མུ་རྩིས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་གཟུང་རྟོག་རྐྱང་པའི་ཡུལ་ལ་རིག་པ་མེད་པ་དང༌། འཛིན་རྟོག་རྐྱང་པའི་ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་ཁྱབ་པའི་རྣམ་གཞག་མཛད་དགོས་ན་དེ་འདྲ་བ་གང་དུ་ཡང་མ་མཛད་པ་དང༌། རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཞེན་སྟངས་དང༌། གཉེན་པོ་མི་མཐུན་པར་བཤད་པས་དེ་གཉིས་གཞི་མཐུན་ པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རིགས་པ་ནི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བར་བཤད་པ་ལ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟོག་པ་འདི་དག་གི་ཡུལ་དང་དེ་ལ་ཞེན་ཚུལ་སོགས་ནི་རྩ་བའི་ཚིག་སྣ་ཐུངས་ཤིང་འགྲེལ་པ་རྣམས་སུ་ཡང་ཞིབ་ཏུ་དཔྱད་པ་མི་སྣང་བས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བར་འདུག་པའི་ཕྱིར། གངས་ཅན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བཤད་རྒྱུ་མ་བྱུང་བར་སྣང་མོད། ཁོ་བོས་ནི་ཞིབ་པའི་བློས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་རྫོགས་པར་དཔྱད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་རྩེ་སྦྱོར་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། མཚམས་སྦྱར། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་དུ་མ་ཟད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དགོས་པ་ནི། མདོར་བསྟན་དུ་བཤད་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཟུང་རྟོག་དང་འཛིན་རྟོག་མདོར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྩ་བ་དང་འགྲེལ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུང་བར་རྟོག་པ་ནི་དབྱེ་གཞིའོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ནི་དབྱེ་བའོ། །གཞི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་དེའི་གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་ནི་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དེ་ནི་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་གི་དབྱེ་བ་ནི། གཟུང་རྟོག་དེ་ནི་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ལ་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། ཡུལ་རྨོངས་པ་སོགས་དགུ་དང༌། རྣམ་བྱང་གི་ཕུང་སོགས་དགུར་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །གཉིས་ པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཟུང་རྟོག་ཏུ་མ་ཟད་འཛིན་པའང་དབྱེ་གཞིའོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ནི་དབྱེ་བའོ། །རྫས་དང་བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱིས་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་རྩ་བའི་དབྱེ་བའོ། །འདིར་རྟེན་ཅན་ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཅན་ལ་གོ་བར་བྱའོ། །ཡན་ལག་གི་དབྱེ་བ་ནི། གཟུང་རྟོག་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་རྟོག་ལ་ཡང་རེ་རེ་ལ་དགུ་དགུ་སྟེ། བདག་རང་དབང་ཅན་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་དང༌། ཕུང་སོགས་ཀྱི་རྟེན་ཏེ་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་དགུར་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། རྟོག་པ་བཞིར་ཕྱེ་བ་དེ་ལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་རྩ་བར་བསྟན་པའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་ན་འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་མཚམས་སྦྱར་རོ། །འདི་ལ་གཉིས། གཟུང་རྟོག་དང་འཛིན་རྟོག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང༌། རྣམ་བྱང་གཟུང་རྟོག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཞིའི་རྟེན་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་ལ་དབྱེ་ན་དགུ་རྣམས་སུ་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་ཡུལ་དགུ་ལ་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཡུལ་དགུ་གང་ན། དང་པོ་ནི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་སྟེ། ཆོས་འདི་དག་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཆགས་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོ་ན་ཆོས་འདི་དག་ནི་ཇི་ལྟར་མཆིས་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། ཇི་ལྟར་མེད་པ་དེ་ལྟར་ཡོད་དེ་དེ་ལྟར་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་སོ། །ཉི་སྣང་དང་རྒྱན་སྣང་དུ་དེའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ཞེས་དྲངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མ་རིག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་གཟུགས་སོགས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང༌། གསུམ་པ་ནི་མིང་ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་བཞི་དང་གཟུགས་དང་བཅས་པ་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། བཞི་པ་ནི་འཇིག་ལྟས་ཞེན་པའི་ཡུལ་དེ་ལ་མཐར་ལྟས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉི
Chinese
如果相同，剎那生者必定不能成立，而相續的能力並不相同。另外，關於「遍太過失非過失，如是存在而並非必定」不說，所以這樣解釋，第二個「端」是後生的定解沒有作為對境，第三個「端」是就其作為對境而作意而言，這樣說比較好。如果這樣，說受用者為執著，受用之物為所取，這不合理，因為與「端」的情況下的所取、能取不符。如果這樣問，這是以錯誤為基礎，以前也曾發生過，如果對所取作分別，就成為所取分別，如果對執著作分別，就成為執著分別，而成為邪分別。但那些並沒有好好理解，如果是這樣，那麼第一個和第二個分別的對境，五蘊、十八界、十二處，以及第四個分別的對境，所說的有色法等，都必須捨棄。因此，這是說所取、能取的分別的同時，說了共同語言中流行的所取、能取，並對此進行「端」的計算。否則，如果必須建立唯有所取分別的對境沒有明覺，以及唯有執著分別的對境，意識遍及剎那的體系，但像那樣的任何地方都沒有建立，而且兩種分別的執著方式，以及對治不同，因此這兩者不能是同一基礎。其中的道理，在《莊嚴經論》的顯現中也有說明。這樣的話，這些分別的對境以及對此的執著方式等，因為根本的詞句簡略，而且在解釋中也沒有詳細觀察，所以非常難以理解。因此，似乎連雪域的人們也沒有如實地講述，但我以仔細的心智，好好考察了智者們的宗派，而作了圓滿的觀察。第二個將在頂加行中講述。第二個有四個：連接、略說、廣說、總攝。第一個是：不僅僅是所緣、行相、因三個，而且具有四種分別的差別，也由中間的兩個偈頌所說。必要是：為了闡明略說中所說的意義。第二個有二：所取
English
If they were the same, momentary origination could not be established, and the ability to continue would not be the same. Furthermore, regarding the statement that 'the fault of being too pervasive is not a fault, as it shows that such a thing is possible but not definite,' it is not said, so it is explained that the second 'end' is that the subsequent cognition has not made it an object, and the third 'end' is that it is considered to have made it an object, so it is better to say that. If so, it is not appropriate to say that the enjoyer is the grasping and the object of enjoyment is the grasped, because it is inconsistent with the grasping and the grasped in the case of the 'end.' If you ask this, this is based on confusion, and in the past, if you think about the grasped, it becomes the grasped thought, and if you think about the grasping, it becomes the grasping thought, and it becomes a wrong thought. But those did not understand well, and if that were the case, then the objects of the first two thoughts, the five aggregates, the eighteen realms, and the twelve sources, and the objects of the fourth thought, the explanations of form, etc., would have to be abandoned. Therefore, this is saying that in the course of explaining the thoughts of grasping and grasped, it explains the grasping and grasped that are popular in common language, and it is calculating the 'end' for that. Otherwise, if it is necessary to establish the system that there is no awareness in the object of the mere grasped thought, and that consciousness pervades the moment in the object of the mere grasping thought, but such a thing has not been established anywhere, and the ways of clinging of the two thoughts, and the antidotes are said to be different, so these two cannot be the same basis. The reason for this is also explained in the appearance of the Ornament. In that case, the objects of these thoughts and the ways of clinging to them, etc., are very difficult to understand because the root words are concise and there is no detailed examination in the commentaries. Therefore, it seems that even the people of the snowy land have not been able to explain it as it is, but I have carefully examined the tenets of the wise with a careful mind and made a complete examination. The second will be explained in the peak union. The second has four: connection, summary, detailed explanation, and conclusion. The first is: not only the object, aspect, and cause, but also the distinction of having four kinds of thoughts is also stated by the two verses in the middle. The need is: to clarify the meaning explained in the summary. The second has two: grasped
Chinese
对境之分别念与有境之分别念简略指示。第一部分分为两部分：根本和解释。第一部分是：所取之分别念是分类的基础。两种相是分类。基一切烦恼及其对治遍净是区分的原因。这是根本的分类，而支分的分类是：所取之分别念是各自的，即每一个都有九种相，即对境愚昧等九种，以及遍净的蕴等九种的差别。第二部分是容易理解的。第二部分分为两部分，第一部分是：不仅是所取之分别念，能取也是分类的基础。两种相是分类。以实事和假立的所依是原因，即根本的分类。这里所说的所依，应理解为一切有境。支分的分类是：如所取之分别念一样，能取之分别念也是每一个都有九种，即缘于自主的我等，以及蕴等的所依，即缘于对境的九种。第二部分是容易理解的。第三部分是：将分别念分为四种，对此简略地在根本中指示的意义，如果广说就是这个，这样连接上下文。这部分分为两部分：广说所取之分别念和能取之分别念。第一部分分为两部分：一切烦恼和广说遍净所取之分别念。第一部分是：如果对一切烦恼之基的所依的所取之分别念进行分类，则有九种，也就是通过对九种对境进行分别念的方式。九种对境是什么呢？第一种是对业因果和真实性愚昧的无明，即这些法不是像幼儿各自所显现的那样存在的。请问世尊，那么这些法是如何存在的呢？世尊开示说：就像不存在那样存在，因为不是那样存在，所以称为不存在。就这样。在日光和装饰品显现中，因此引用了无明。第二种是：由无明所引发的业所产生的色等有漏的蕴。第三种是对名蕴等后四蕴和色蕴执著为我和我所。第四种是对坏聚见所执著的对境执著常断二边。
English
A brief indication of the object-grasping and subject-grasping conceptualizations. The first part has two parts: the root and the explanation. The first part is: the object-grasping conceptualization is the basis of classification. The two aspects are the classification. The basis, all afflictions and their antidote, complete purification, is the reason for distinguishing. This is the root classification, and the branch classification is: the object-grasping conceptualization is separate, that is, each has nine aspects, namely, the nine such as ignorance of the object, and the distinction of the nine such as the aggregates of complete purification. The second part is easy to understand. The second part has two parts, the first part is: not only the object-grasping conceptualization, but also the subject-grasping is the basis of classification. The two aspects are the classification. The substance and the dependent on imputation are the reason, that is, the root classification. Here, the term "dependent" should be understood as all that have an object. The branch classification is: like the object-grasping conceptualization, the subject-grasping conceptualization also has nine each, namely, the nine that focus on the self-independent, etc., and the dependent on the aggregates, etc., that is, the nine that focus on the object. The second part is easy to understand. The third part is: the meaning of dividing the conceptualizations into four, which is briefly indicated in the root, if explained in detail, is this, thus connecting the context. This part has two parts: explaining in detail the object-grasping and subject-grasping conceptualizations. The first part has two parts: all afflictions and explaining in detail the completely purified object-grasping conceptualization. The first part is: if the object-grasping conceptualization of the dependent on the basis of all afflictions is classified, there are nine, that is, through the way of conceptualizing the nine objects. What are the nine objects? The first is ignorance, which is ignorant of the cause and effect of karma and suchness, that is, these dharmas do not exist in the way that children manifest them. The question is, Lord, how do these dharmas exist? The Lord said: They exist as if they do not exist, and because they do not exist in that way, they are called non-existent. That's it. In the appearance of sunlight and ornaments, ignorance is therefore quoted. The second is: the contaminated aggregates such as form produced by the karma caused by ignorance. The third is the attachment to the later four aggregates such as the name aggregate and the form aggregate as self and mine. The fourth is the attachment to the two extremes of permanence and annihilation to the object of the view of the perishable.