Tibetan
ཉིས་ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་བརྗོད་པའི་སྒྲས་དམིགས་རྣམ་སྟོན་པའི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་བརྗོད་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན་མ་བརྗོད་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་འདི་དག་ལ་རིམ་པ་ལྟར་ཁྱད་པར་ལྡོག་པ་གཞན་སྤོང་བ་དང་དེ་མི་སྤོང་བ་ལྟར་སྣང་བ་མ་གཏོགས་པ་སྒྲ་གཉིས་ཀའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གོ་བ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ལུགས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་སྒྲའི་བརྗོད་ཚུལ་གང་བྱས་ཀྱང་བརྗོད་བྱ་གོ་བ་ལ་ཁྱད་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ལན་བསྟན་ཏོ། །འདིར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཅུང་ཟད་ཅིག་དཔྱད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་གཉིས། ཆོས་བརྗོད་ཀྱི་སྒྲ་དང༌། ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་རྣམ་གཞག་གོ །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་བརྡ་རྣམས་ཉན་པ་པོའི་ཤེས་འདོད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཆད་པ་པོའི་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་སྟེ་དགོས་པ་འགའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་དུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ། འདིར་ཡང་དེ་ལྟར་བཤད་དེ། དེ་ལ་བརྡ་སྦྱར་བའི་དུས། བརྡ་སྦྱར་བའི་དགོས་པ། གང་ལ་བརྡ་སྦྱར་བའི་ཡུལ། དེ་ལ་བརྡ་སྦྱར་བའི་ཚུལ་ཏེ་བཞིའོ། །དང་པོ་ནི། ནོག་ལྐོག་ཤལ་འདུས་པའི་གོང་བུ་གཅིག་ལ་རྟ་མིན་པ་དང་མ་ཧེ་མིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་ཉན་པ་པོ་དེའི་སྟེང་དུ་རྟ་བཅད་ཙམ་ཞིག་ཤེས་པར་འདོད་ཀྱི་མ་ཧེ་མིན་པ་སོགས་མི་འདོད་ པའི་ཚེ་ནའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །གསུམ་པ་ནི། རྟ་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་ལའོ། །བཞི་པ་ནི། གོང་བུ་འདི་ལ་རྟ་མིན་པ་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་སྦྱོར་རོ། །དེའི་ཚེ། བརྡ་འདི་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་གི་སྒྲ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་གོང་བུ་དེ་ཉན་པ་པོའི་བློ་ཡུལ་དུ་མ་ཧེ་མིན་པ་སོགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་གཞན་གྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བར་རྟ་བཅད་པའི་ལྡོག་པ་ཙམ་ཞིག་གི་རྟེན་དུ་འཕངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ཡང་སྔར་ལྟར་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། བ་ལང་གི་གོང་བུ་ལ་མ་ཧེ་མིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྡོག་པ་གཞན་ཤེས་པ་མི་འདོད་པ་མེད་པར་རྟ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཤེས་པར་འདོད་པའི་ཚེ་ནའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་མ་སྤངས་པའི་བ་ལང་གི་ལྡོག་པ་ཙམ་ལའོ། །བཞི་པ་ནི། གོང་བུ་ལ་རྟ་མིན་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྡ་སྦྱར་རོ། །དེའི་ཚེ་བརྡ་འདི་ཁྱད་པར་གཞན་མི་སྤོང་བའི་སྒྲ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་གི་གོང་བུ་དེ་ཉན་པ་པོའི་བློ་ཡུལ་དུ་རྟ་མིན་དང་མ་ཧེ་མིན་པ་སོགས་ཀྱི་ལྡོག་པའི
Chinese
在所有用具有特殊性的法（梵文：dharma，梵文罗马拟音：dharma，汉语字面意思：法）来表达的语词指示对象的方式中，不会有因为只说了法而不说法之有法（梵文：dharmin，梵文罗马拟音：dharmin，汉语字面意思：有法）的过失，因为这些表达法和有法的语词，除了看起来好像依次具有舍弃其他差别和不舍弃其他差别的不同之外，在理解两个语词所表达的意义上没有任何差别，这是出自法称（梵文：Dharmakīrti，梵文罗马拟音：Dharmakīrti）的论述。这通过无论采用何种语词表达方式，在理解所表达的内容上都没有差别的方式给出了回答。在这里，我们将稍微分析一下表达法和有法的两个语词的分类。这分为两种：表达法的语词和表达有法的分类。第一种是，一般来说，所有的术语都是由听者的求知欲和与此相符的讲者的表达意愿所激发，为了某些目的而使用的。在这里也这样解释。其中，术语使用的时机、术语使用的目的、使用术语的对象、以及使用术语的方式，共有四种。第一种是，在一个混合了粪便、污垢和灰尘的物体上，虽然存在着不是马、不是水牛等等的各种差别的特征，但当听者只想知道它是马，而不想要知道不是水牛等等的时候。第二种是，为了了解像那样的事物。第三种是，在仅仅区分了马的特征上。第四种是，说这个物体上存在着不是马的属性。那时，这个术语是舍弃其他差别的语词，因为牛的物体不会被投射为听者心目中不是水牛等等其他差别的所依，而是仅仅作为区分了马的特征的所依。第二种也像之前一样有四种。第一种是，在牛的物体上，没有不想要知道不是水牛等等其他差别，而是想要知道区分了马的特征的时候。第二种和之前一样。第三种是，在没有舍弃其他差别的牛的特征上。第四种是，说物体上存在着不是马的属性。那时，这个术语是不舍弃其他差别的语词，因为牛的物体在听者心目中是作为不是马和不是水牛等等的特征的
English
In all instances where words expressing a property with particularity indicate an object, there is no fault of implying that the subject possessing the property is not expressed, because these words expressing property and subject, apart from appearing to have differences such as sequentially abandoning other distinctions and not abandoning them, there is no difference whatsoever in understanding the meaning expressed by both words, as it arises from the system of Dharmakīrti. This answers by way of there being no difference in understanding the expressed meaning regardless of the manner of expression of the word. Here, we shall examine a little the classification of the two words expressing property and subject. There are two aspects to this: the word expressing property, and the classification of the expression of the subject possessing the property. The first is: generally, all terms are instigated by the listener's desire to know and the speaker's desire to express in accordance with it, and are applied for some purpose. Here too, it is explained in this way. Therein, the time of applying the term, the purpose of applying the term, the object to which the term is applied, and the manner of applying the term, are fourfold. The first is: in a single lump mixed with dung, dirt, and dust, although there are many distinguishing characteristics of differences such as not being a horse and not being a buffalo, when the listener wants to know only that it is a horse and does not want to know not being a buffalo, etc. The second is: for the purpose of knowing such a thing. The third is: on the distinction of merely distinguishing a horse. The fourth is: one applies, saying, 'This lump has the very nature of not being a horse.' At that time, this term is a word that abandons other distinctions, because the lump of cow is not projected as a basis for other distinctions such as not being a buffalo in the listener's mind, but only as a basis for the distinction of distinguishing a horse. The second also has four aspects as before. The first is: on a lump of cow, when there is no desire not to know other distinctions such as not being a buffalo, but there is a desire to know the distinction of distinguishing a horse. The second is as before. The third is: on the mere distinction of a cow without abandoning other distinguishing characteristics. The fourth is: one applies the term, saying, 'The lump has the attribute of not being a horse.' At that time, this term is a word that does not abandon other distinctions, because the lump of cow in the listener's mind is as a characteristic of not being a horse and not being a buffalo, etc.
Tibetan
་ཁྱད་པར་གཞན་ཀུན་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་བ་ལྟ་བུར་འཕངས་པས་སོ། །དེས་ན་སྒྲ་དང་པོས་བ་ལང་གི་གོང་བུ་དེ་ལྡོག་གཞན་གྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བ་དང༌། གཉིས་པས་དེ་ལྡོག་གཞན་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་བ་ལྟ་བུར་གོ་བར་བྱས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་གཉིས་ཀས་ཀྱང་བ་ལང་གི་གོང་བུ་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སྤོང་བ་དང་མི་སྤོང་བ་བློ་ཡུལ་དུ་སྣང་གི་དོན་གྱི་སྟེང་ན་མེད་དོ། །ཉན་པ་པོའི་ཤེས་འདོད་ འདི་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་འཆད་པ་པོས་བརྡ་འདི་སྦྱར་ལ་དེས་ཀྱང་བློ་ཡུལ་དུ་འདི་ལྟར་གོ་བར་བྱེད་ཅེས་པའི་ཚུལ་འདི་ནི། ཁྱད་པར་གཞན་ནི་སྤོང་བ་དང༌། །མི་སྤོང་བ་དག་དེ་གཉིས་ཀྱི། །བརྡ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པ་པོའི། །འདོད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་གཞི། ཞེས་པའི་རང་འགྲེལ་དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་སྟེ་གངས་ཅན་པ་གཞན་ནི་འདི་ལ་དེའི་བར་དུ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་སྣང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་མཁས་པ་ཆོས་མཆོག་གིས་ཀྱང་ཆོས་དེ་ཆོས་གཞན་དང་འབྲེལ་རུང་དུ་བརྗོད་མ་བརྗོད་ལ་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་མི་སྤོང་གི་དོན་དུ་གསུངས་ཤིང༌། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། ལ་ལར་སོར་མོའི་ལྡན་པ་ཞེས། །ཐ་དད་ཆོས་བཞིན་རྗོད་པར་བྱེད། །དོན་གཅིག་བརྗོད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ནི། །འཕེན་ཕྱིར་སོར་མོ་ལྡན་འགྱུར་ཞེས། །ཆོས་ཅན་བརྗོད་པར་གྲགས་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དང༌། གཉིས་ཀས་གཅིག་གཅིག་བརྗོད་མོད་ཀྱི། །བརྗོད་བྱའི་ཤན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས། །རྣམ་དབྱེ་ཐ་དད་འབྱེད་པ་ཡིས། །ཐ་དད་དོན་བཞིན་སྒྲུབ་པར་བྱེད། ཅེས་སོ། །ལན་གཉིས་པ་ནི། ལན་གྱི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་སྡེབ་པའི་ངོར་ཆོས་ཅན་བདེན་པ་སྒྲས་ཟིན་པར་བརྗོད་པ་ལས་ཐ་དད་པར་ཆོས་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདེན་པ་སྒྲས་མ་ཟིན་པར་བརྗོད་ཀྱང་བདེན་བཞི་དམིགས་རྣམ་དུ་མི་གོ་བར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞིར་གཏོགས་པ་གཅིག་ཁོ་ན་སྦྱོར་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མངོན་ པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་ནི་དྲོད་ཆུང་ངུའི་རྣམ་པ་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་དེའི་དམིགས་པ་བདེན་པ་ལ་བརྟན་པའི་མི་རྟག་སོགས་ཏེ། དེ་ནི་དྲོད་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་དེ་ཁོ་ནར་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དང་བྲལ་བ་དེར་འགྱུར་ཟེར་ཡང་དེ་དང་དོན་ལ་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །དོན་ནི་མངོན་ཞེན་བཀག་པ་དང་ལྡན་པ་བདེན་པའི་ཆོས་སུ་སྒྲས་ཟིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་བྱས་སྟོང་པ་དང་དགག
Chinese
就像抛出作为所有其他特殊性的基础一样。因此，第一个声音使人理解牛的隆起不能作为其他事物的依据，而第二个声音则使人理解它可以作为其他事物的依据，除此之外，两者在理解牛的隆起方面没有区别。这样，抛弃和不抛弃只是在意识的领域中显现，而在事物本身上并不存在。当听者产生求知欲时，讲述者使用这个符号，并且听者也像这样在意识中理解，这种方式是：其他的特殊性是抛弃和不抛弃，这二者的符号的差别是理解者随自己意愿而行事的基础。这是自释中所说的含义，而其他的冈底斯山脉的人们似乎没有注意到这一点。同样，智者法胜也说，法是否可以与其他法相联系，其区别在于是否抛弃其他的特殊性。并且在《释量论》中也说：有时说具有手指，像不同的法一样。即使说的是同一个意思，但因为要包含一切，所以会说具有手指。说的是有法。虽然两者都说的是同一个事物，但由于所说事物的差别的不同，通过区分不同的种类，像不同的事物一样进行论证。第二个回答是：在一种回答的方式中，在诗歌的表达中，如果以有法的方式表达了已经用语言表达的真理，那么以不同的方式表达法，即使真理没有用语言表达，也不会有过失，即不会导致无法理解四圣谛的目标和形象。即使那样表达，也只会变成痛苦等四圣谛中的一个，是加行道的所缘和行相。其原因在于，阻止执着等是小火的形象，而具有该形象的是其所缘，即基于真理的无常等。据说，这变成了中等热度的所缘，即与肯定和否定分离的那个，但因为这与意义上没有区别。意思是，因为已经明确地表明了具有阻止执着等是真理的法，并且执着于空性并阻止。
English
It is like throwing it out as a basis for all other particularities. Therefore, the first sound makes one understand that the hump of the cow cannot be the basis for other things, and the second sound makes one understand that it can be the basis for other things, but apart from that, there is no difference between the two in understanding the hump of the cow. In this way, abandoning and not abandoning only appear in the realm of consciousness, and do not exist on the thing itself. When the listener has a desire to know, the speaker uses this sign, and the listener also understands it in this way in the realm of consciousness, this way is: other particularities are abandoning and not abandoning, the difference between the signs of these two is the basis for the understander to act according to his own wishes. This is the meaning of what is said in the self-commentary, and other people of the Gangdis mountains do not seem to have noticed this. Similarly, the wise Dharmottara also said that whether a dharma can be related to other dharmas, the difference lies in whether or not to abandon other particularities. And in the Pramāṇavārttika it is also said: Sometimes it is said to have fingers, like different dharmas. Even if the same meaning is said, but because it is to include everything, it will be said to have fingers. It is said to be a possessor of dharma. Although both say the same thing, but because of the difference in the difference of what is said, by distinguishing different kinds, it is argued like different things. The second answer is: In one way of answering, in the expression of poetry, if the truth that has already been expressed in words is expressed in the form of a possessor of dharma, then expressing the dharma in a different way, even if the truth is not expressed in words, there will be no fault, that is, it will not lead to the inability to understand the object and image of the four noble truths. Even if it is expressed in that way, it will only become one of the four noble truths, such as suffering, which is the object and aspect of the path of application. The reason for this is that preventing attachment and so on is the image of a small fire, and what has that image is its object, that is, impermanence and so on based on the truth. It is said that this becomes the object of medium heat, that is, the one that is separated from affirmation and negation, but because this is no different in meaning. It means that because it has been clearly shown that having prevented attachment and so on is the dharma of truth, and attaching to emptiness and preventing.