Tibetan
ཆེ་བའོ་ཞེས་འཆད་པ་རྣམས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པར་མ་ཟད་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཀུན་ཏུ་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་འདྲ་བ་ཞེ་ན། སྔ་མ་ཉན་རང་གི་རྣམ་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ། བཅུ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དམིགས་སོ་ཞེས་བཤད་ན་འགྲིག་ལ། རིགས་བྱིན་ལྟར་མངོན་ཞེན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཞེས་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། མངོན་ཞེན་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པས་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་རིགས་པས་སོ། །འོ་ན་རྣམ་པ་དེ་དག་ཚང་བར་འདིར་སྟོན་ཅིག་ཅེ་ན། མདོར་བསྡུས་ཏེ་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ལས་མང་བའི་རྣམ་བཞག་དེ་དག་མི་འཐད་དེ། མཛོད་ལས། དྲི་མེད་བཅུ་དྲུག་གཞན་རྣམ་མེད། ཅེས་གསུངས་པས་ཤེ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་རྣམ་གཞག་འདི་ལ་ནི་ཐེག་པ་ གཞན་ཐེག་དམན་གྱི་ལུགས་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་སྐབས་གང་དུ་ཡང་སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལུགས་འདི་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་རྣམ་བཞག་ལས་གཞན་མི་མཚུངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྤྱི་ཁྱབ་བསྒྲུབས་པ་ན་བྱེ་བྲག་སྦྱོར་ལམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་ལ་ཡང་གོ་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་བྱིན་མང་པོས་བཀུར་བ་དག་བདག་ཅག་གི་སྡེ་སྣོད་ལ་ཐེག་ཆེན་མི་སྣང་བས་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ལ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱང་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་པའི་ལན་དུ་གཞུང་འདི་བཏོན་ནས་ཐེག་ཆེན་བཀའ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཀྱང༌། ཨར་གྱིས་རྩོད་པ་སློང་ཚུལ་སྔར་བཤད་པ་དེ་ཡང་མཛད་དེ་དེ་ཉིད་འགྲིག་པར་མཐོང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་དང༌། མཚུངས་ལྡན་རྟོག་པ་དང༌། ཡོངས་འཛིན་དགེ་བཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྤྱིའི་མཚམས་སྦྱར་བ། སོ་སོའི་དབྱེ་བ་བཤད་པ། བརྗོད་ཚུལ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དམིགས་པ་དང་ཞེས་སོགས་སོ། །སྒོམ་ལམ་ལ་གདམས་པའི་སྐབས་སུ། བྱང་སེམས་རྩེ་མོའི་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟུང་བ་དེ་ལྟ་བུའི་དགེ་རྩ་རྫོགས་པར་བགྱི་བར་འཚལ་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཡུམ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཤཱ་རིའི་བུས་རབ་འབྱོར་ལ་སྐྱོན་དེ་དྲིས་ཤིང་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཐབས་མི་མཁས་པས་ཕྱིན་དྲུག་དང་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཉན་རང་གི་སར་ཡང་མི་ལྟུང་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱིི་སྐྱོན་མེད་པར་མི་འཇུག་པའོ།
Chinese
说“伟大”等等，不是学者的意思。要知道，不仅通过这四种方式来观想，而且通过其他方式也可以普遍地观想四谛。那又是怎样的呢？就像之前在声闻和独觉的章节中所说的那样，也可以通过观想无常等十六种方式。如果说像种姓神一样没有执着等等的其他方式也可以观想，那是不合理的，因为没有执着的相是法性的相，所以不能与此不同。那么，在这里完整地展示这些相吧。简而言之等等。第四，如果说比十六种相更多的分类不合理，因为《俱舍论》中说：“无垢十六，无其他相。”那么，对于大乘的分类，不应依赖其他小乘的观点，在任何情况下都提出反驳，因为大乘的观点与小乘的分类完全不同。这样普遍地确立之后，也就能理解特殊的加行道的观想相了。那些受到许多种姓神尊敬的人说，我们自己的藏经中没有大乘，所以这不是佛陀所说的，因此它怎么会有特殊的法呢？为了回答这个问题，我们提出了这部论典，以确立大乘是佛语，但也做了之前所说的阿惹提出的辩论方式，并且认为那也是合理的。第二部分有三个方面：观想相的三个原因，相应的分别念，以及详细解释依止善知识的差别。第一部分有三个方面：总的联系，分别解释各自的差别，以及消除对表达方式的争议。第一部分是：观想等等。在修道时，菩萨不堕入顶点的过失，像这样圆满善根的菩萨应该学习般若波罗蜜多。如是说，舍利子问善现那个过失，善现因为不善巧方便，所以依靠六度波罗蜜多和三解脱门，既不堕入声闻和独觉的境界，也不允许菩萨没有过失。
English
Saying "great" etc., is not the scholar's intention. It should be understood that not only through these four ways, but also through other ways, one can universally contemplate the Four Noble Truths. What is that like? Just as it was said before in the chapter on Śrāvakas and Pratyekabuddhas, one can also contemplate through the sixteen aspects such as impermanence. If it is said that other aspects such as non-attachment like the gotra deity can also be contemplated, that is unreasonable, because the aspect of non-attachment is the aspect of dharmatā, so it cannot be different from that. Then, show all those aspects completely here. In short, etc. Fourth, if it is said that classifications with more than sixteen aspects are unreasonable, because the Abhidharmakośa says, "Sixteen stainless, no other aspects." Then, for the classification of Mahāyāna, one should not rely on the views of other Hīnayāna, and in any case, one should not raise objections, because the view of Mahāyāna is completely different and dissimilar from the classification of Hīnayāna. Having established it universally in this way, one will also understand the specific aspects of the application path. Those who are respected by many gotra deities say that Mahāyāna is not found in our own canon, so it was not spoken by the Buddha, so how could it have special Dharma? To answer this question, we presented this treatise to establish that Mahāyāna is the word of the Buddha, but we also made the way of arguing raised by Ar, which was said before, and we think that is also reasonable. The second part has three aspects: the three causes of the contemplation aspect, the corresponding conceptualization, and a detailed explanation of the difference of relying on a virtuous teacher. The first part has three aspects: the general connection, explaining the differences of each separately, and eliminating the dispute over the expression. The first part is: contemplation, etc. At the time of advising on the path of meditation, a Bodhisattva who does not fall into the fault of the peak, a Bodhisattva who wants to complete such roots of virtue should learn from the Prajñāpāramitā. As it is said, Śāriputra asked Subhūti about that fault, and Subhūti, because he is not skilled in means, relies on the Six Perfections and the Three Doors of Liberation, so he neither falls into the realm of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, nor does he allow Bodhisattvas to be without fault.
Tibetan
ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཤཱ་རིའི་བུས་རབ་འབྱོར་ལ་དེ་ལྟར་བུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཞེས་དྲིས་པས་ན། བྱང་ཆེན་གྱི་སྐྱོན་ནི་ཆོས་ལ་སྲེད་པའོ། ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཤཱ་རིའི་བུས་རབ་འབྱོར་ལ་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་གང་ཡིན་དྲིས་པའི་ལན་དུ་དམིགས་རྣམ་གྱི་མདོ་འདི་གསུངས་ཏེ་འདི་ནི་གདམས་ངག་དང་སྦྱོར་ལམ་གཉིས་ཀྱི་མདོ་ཡི་འབྲེལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། དྲོད། རྩེ་མོ། བཟོད་པ། ཆོས་མཆོག་གི་དམིགས་རྣམ་མོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྩ་བ་དང༌། འགྲེལ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོའི་དམིགས་རྣམ་མོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དམིགས་པ་ནི། མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་བདེན་པ་བཞིའི་རྟེན་ཆོས་སུ་ཡོད་པ་ཅན་ཡིན་ལ་དམིགས་པ་དེའི་རྣམ་པ་ནི། མི་རྟག་སོགས་སུ་མངོན་ཞེན་སོགས་གསུམ་དགོག་པ་སྟེ།85 བྱང་ཚེ་གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། ལྷག་པར་གནས་པ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྔར་ལྟར་སྦྱར་ཏེ། མཐར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ལྷག་པར་གནས་པ་དང་ཀུན་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆེན་གྱི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་སྟེ་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། ཞེས་ཏེ། འདིས་སྡུག་བདེན་དུ་རྟོགས་པའི་དམིགས་རྣམ་བསྟན་ལ་སྐབས་འདིར་དྲོད་ཆུང་ངུ་ལ་བདེན་པ་བཞི་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དམིགས་རྣམ་སྟོན་པའི་མདོ་ལེ་བརྒྱད་མ་ཉི་སྣང་ དག་སྙིང་རྣམས་སུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་འདིར་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་མི་རྟག་པ་ནས་བདག་མེད་ཀྱི་བར་བསྟན་པས་ནི་དམིགས་པ་བསྟན་ལ་རྣམ་པ་ནི་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཞེན་པ་གསུམ་ནི་དག་ལྡན་དུ་མངོན་ཞེན་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་ལ་བཤད་ལ་ཡུམ་གསུམ་གནོད་འཇོམས་སུ། ཆེ་འབྲིང་དུ་འཇོག་ཚུལ་དག་ལྡན་དང་འདྲ་ཞིང་དེ་གསུམ་རིམ་པ་ལྟར་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་དང་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་བཤད་དོ། །མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤོང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མཐུན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་སོ། །དྲོད་སོགས་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་བ་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཡུམ་འདི་ཉིད་མཉན་པར་བྱ། གཟུང་བར་བྱ། བཅང་བར་བྱ། བཀླག་པར་བྱ། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང༌། བྱང་སེ
Chinese
如是说已。舍利子问善现，如是，此子何故成为菩萨之过失？答曰：大菩萨之过失乃贪著于法。如是说已。舍利子问善现，何为贪著于法？答曰：宣说此所缘行相之经，此乃教诫与加行道二者之经之关联。二者有四：暖位，顶位，忍位，胜法位之所缘行相。初者有二：根本与解释。初者有三：小、中、大之所缘行相。初者有二，所缘者，乃十六种无常等，具有四谛之所依之法，而彼所缘之行相者，乃遮遣于无常等之显现执著等三者。85 如云：于色无常等起显现执著，以及住著，与普知。苦，空，无我，空，无愿等亦如前述般接合。最终，显现执著与住著及普知，此乃舍利子，大菩萨之随顺法之贪著，是为过失。如是。此乃显示于苦谛中证悟之所缘行相，而此处于暖位小者，就四谛一切之自性而言，乃显示所缘行相之经，当与八万四千法蕴等之心要结合。又，此处于五蕴上显示从无常至无我之间，乃显示所缘，而行相乃从遮遣之门而入。执著三者，于具足清净中，宣说显现执著大中小三者，而于三部母经之摧魔品中，大中之安立方式与具足清净相同，而彼三者依次解说为颠倒想、心与见。随顺法之贪著亦于彼经中云：以成为舍弃颠倒之因故，称为随顺。以于法中具有分别故，称为贪著于法。如是。暖等四者一切皆为能成办三乘一切之觉分圆满之因，谓欲于声闻地修学者，亦当听闻此经，受持，读诵，精通，如理作意。如是，独觉地与菩
English
Having said this, Shariputra asked Subhuti, "Why does this son become a fault of the Bodhisattva?" The answer was, "The fault of the great Bodhisattva is attachment to the Dharma." Having said this, Shariputra asked Subhuti, "What is attachment to the Dharma?" The answer was, "This Sutra of Perceived Aspects is taught, and this is the connection of the Sutra of both instructions and the path of joining." The second has four: heat, peak, forbearance, and the perceived aspects of supreme Dharma. The first has two: the root and the commentary. The first has three: the perceived aspects of small, medium, and large. The first has two aspects: the object is the sixteen impermanent things, etc., which have the four truths as the basis of Dharma, and the aspect of that object is to negate the three such as manifest attachment to impermanence, etc.85 As it is said: To be manifestly attached to the impermanence of form, and to abide particularly, and to know all. Suffering, emptiness, selflessness, emptiness, and desirelessness are also combined as before. In the end, manifest attachment, abiding particularly, and knowing all, this is Shariputra, the attachment to the Dharma that is in accordance with the great Bodhisattva, which is a fault. Like this. This shows the perceived aspect of realization in the truth of suffering, and here, in the small heat position, in terms of the nature of all four truths, it is the Sutra that shows the perceived aspect, and it should be combined with the heart of the eighty-four thousand Dharmas. Also, here, the five aggregates are shown from impermanence to selflessness, which shows the object, and the aspect is from the gate of negation. The three attachments are explained in purity as the three great, medium, and small manifest attachments, and in the destruction of demons in the three mother Sutras, the way of establishing the great and medium is the same as purity, and those three are explained in order as inverted thoughts, mind, and views. Attachment to the Dharma in accordance is also said in that Sutra: Because it becomes the cause of abandoning inversion, it is called accordance. Because it has discrimination in the Dharma, it is called attachment to the Dharma. Like this. All four, heat, etc., are the cause of obtaining the complete realization of the three vehicles, that is, those who wish to study in the Hearer's ground should also listen to this Sutra, hold it, recite it, master it, and properly apply their minds to it. Likewise, the Solitary Buddha's ground and the Bodhi-