Tibetan
་ན་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བར་མཐོང་སྟེ་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཆོས་ལ་ངེས་རྟོག་གི་བཟོད་པ་དང་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། དེ་ནས་དེ་འདྲར་གྱུར་པ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་གཞག་པས། །ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་མ་གཏོགས་པ། །དོན་ཀུན་རབ་ཏུ་མི་མཐོང་ངོ༌། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རྩེ་མོ་ནི། དྲོད་དུ་ཐོབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་གནས་པའི་བྱེད་པས་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པོ་རྩོམ་པ་སྟེ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར། །བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པོ་ཀུན་ཏུ་རྩོམ། ཞེས་སོ། །འདི་ལ་འགྲེལ་པར་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པོ་ལ་འབྲུ་མནན་ལ། འགྲེལ་ཆེན་ལས་བརྟན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་བརྟན་པའི་འབྲུ་གནོན་བྱང་སེམས་ལ་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་བཟོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤས་ཆེར་འཕེལ་ནས་སེམས་ཙམ་ལ་གནས་ཏེ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་འདི་ནི་ནང་གི་སེམས་ཁོ་ནར་ཟད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པའོ། །དེ་ནས་དོན་དུ་སྣང་བ་རྣམས་ནི་སེམས་ཁོ་ནར་ཟད་ཀྱི་སེམས་ལས་གཞན་མིན་ནོ་ཞེས་མཐོང་སྟེ་དེའི་ཚེ་ནི་གཟུང་བའི་གཡེང་བ་སྤངས་ལ་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་ལུས་སོ། །འདི་གཟུང་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ ཡང་། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་གནས་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་དོན་དུ་སྣང་བ་ནི། །སེམས་སུ་རབ་ཏུ་མཐོང་བར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་འདི་ཡི་གཟུང་བ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེ་སྤོང་འགྱུར། །དེ་ནས་དེ་ལ་འཛིན་པ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་ལུས། ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ཆོས་མཆོག་ནི། དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་གཡེང་བ་སྤངས་ནས་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་ཙམ་ལ་གནས་པ་དེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་ཡང་ཡོད་པར་མི་རིགས་སོ། ཞེས་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་ལ་ཆགས་པ་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྤངས་ནས་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རེག་པར་བྱེད་དེ་འདི་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གཟུང་བའི་གཡེང་བ་སྤངས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་སྤོང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་གཡེང་བ་སྤངས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་དང་པོར་འཇུག་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། དེ་ཚེ་བར་ཆད་མེད་པ་ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མྱུར་དུ་རེག །འདི་ལྟར་དེ་ཡི་མཇུག་ཐོགས་སུ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤོང༌། །འདི་དག་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ནི། །དྲོ་བར་གྱུར་སོགས་ཡིན་ཞེས་བྱ། ཞེས་སོ། །རྒྱན་སྣང་ལས། དང་པོ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དུ་གསལ་བ་དང་བཞི་པ་སྣང་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རྫོགས་པ་ལ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་ནི་གཟུང་མེད་ལ་སྒོམ་བྱུང་གི་ ངེས་པ་རྙེད་ཀྱང་སེམས་ཙམ་དུ་ཞེན་པས་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་མ་ཞི་ལ། བཞི་པས་ནི་སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པས་འཛིན་མེད་ལ་སྒོམ་བྱུང་གི་ངེས་པ་རྙེད་དོ། །དོན་འདི་ལ་རིགས་རལ་ན་རེ། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེའི་མཇུག་ཐོགས་ཞེས་ཆོས་མཆོག་གི་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་སྤོང་པར་གསུངས་པས་སོ་ཟེར་བ་ནི་དོན་མིན་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས་དེའི་མཇུག་ཐོགས་ཀྱི་དོན་གཟུང་བའི་གཡེང་བ་སྤངས་པའི་དེ་མ་ཐག་ལ་བཤད་པ་དང༌། རྒྱན་སྣང་དུ་ཡང་ཆོས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཡེང་བ་མེད་པར་གསུངས་པ་དང༌། ཀུན་བཏུས་སུ་མདོ་དྲངས་པར་ཡང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་གཞག་པས། །ཡིད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་དེ་ནས། །རང་གི་འདུ་ཤེས་ངེས་པར་བཟུང༌། །དེ་ལྟར་ནང་གི་སེམས་གནས་ནས། །གཟུང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་འཛིན་མེད་པར། །དེ་ནས་མི་དམིགས་རེག་པར་བྱ། ཞེས་འཛིན་པ་མེད་པའི་འོག་ཏུ་མཐོང་ལམ་བཀའ་སྩལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་བརྟན་པའི་ཕྱིར་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ཀྱང༌། ས་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་བྱིས་པའི་རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྲངས་མེད་པ་དང་ཡང་ལྡན་ནོ། ཞེས་ཡོན་ ཏན་དུ་མ་དང་ལྡན་པར་ཡང་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ངོ་བོས་ཕྱེ་ན་དྲོད་རྩེ་བཟོད་མཆོག་བཞི་ཡོད་ལ། ཆེ་འབྲིང་གིས་ཕྱེ་ན་བཅུ་གཉིས་ཏེ་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་དུ་ཡོད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་དྲོད་རྩེ་གཉིས་དང་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་ལ་ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་ཀྱི་བཟོད་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དུ་ཡང་བཤད་དོ། །ཆོས་མཆོག་ལ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་འགྲེལ་པ་རྣམས་སུ་ཆེ་འབྲིང་གི་དབྱེ་བ་བཤད་ལ། མངོན་པ་གོང་འོག་གཉིས་ཀར་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་བཤད་ཅིང༌། མདོ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་པའམ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བཤད་པས་སྐད་ཅིག་ཏུ་བཞེད་པ་འདྲའོ། །གསུམ་པ་
Chinese
证得自共相之显现，即获得显现之三摩地。亦是于法之最初决定见解之忍。如是说：彼时如是之菩萨，安住于等持中，除了意之言说外，一切事物皆不能得见。二是顶位，为了使暖位所获得的法之显现更加增长，以不住之行相而精进，即显现增长之三摩地。如是说：为了法之显现增长，恒时精进修持。此于注释中强调精进，而在大释中，则以坚定之精进强调菩萨。三是忍位，如是精进修持，法之显现大为增长，安住于唯心，了知显现为境者，仅是内心的显现。从此，所显现之事物皆是唯心所现，并非心外之物，如是见后，彼时舍弃所取之散乱，仅余能取之散乱。此乃趋入无所取之一方，以及随逐无能取之后，故是趋入真如之一方之三摩地。如是说：法之显现增长后，将安住于唯心。从此，所显现之事物，将完全被视为心。彼时，此之所取之散乱，将被舍弃。从此，仅余彼之能取之散乱。四是世第一法，如是舍弃所取之散乱后，仅安住于能取之散乱，心想：如是无所取，则不应有能取。如是亦立即舍弃对能取之散乱之执着，而触及无间三摩地，此称为无间三摩地。何以称为无间三摩地？因舍弃所取之散乱之后，立即舍弃能取之散乱，以及舍弃能取之散乱之后，立即进入初地。如是说：彼时迅速触及无间之三摩地。于此
English
Having seen the appearance as the characteristic of self and general, it is the samadhi of obtaining the appearance. It is also the first forbearance of definite understanding of the Dharma. Thus it is said: Then, the Bodhisattva who has become like that, abiding in equanimity, cannot see all things except the expression of the mind. Secondly, the peak is to make the appearance of the Dharma obtained in the heat increase more and more, and to make diligent efforts with the action of non-abiding, that is, the samadhi of the spread of appearance. Thus it is said: For the sake of the increase of the appearance of the Dharma, always make diligent efforts. Here, the commentary emphasizes diligent effort, while the great commentary emphasizes the Bodhisattva with steadfast diligence. The third is forbearance, so by diligent practice, the appearance of the Dharma greatly increases and abides only in the mind, realizing that this appearance as an object is only the appearance of the inner mind. From then on, all the appearances of things are only manifestations of the mind and are not outside the mind. After seeing this, at that time, abandoning the distraction of what is taken, only the distraction of what is taken remains. This is the samadhi of entering one side of suchness because it enters one side of no object and follows after no subject. Thus it is said: After the appearance of the Dharma increases, it will abide only in the mind. From then on, the appearance of things will be completely seen as the mind. At that time, the distraction of this object will be abandoned. From then on, only the distraction of the subject remains. Fourth, the supreme Dharma is that after abandoning the distraction of what is taken, only abiding in the distraction of what is taken, one thinks: If there is no object, then there should be no subject. Thus, one immediately abandons attachment to the distraction of what is taken and touches the immediate samadhi, which is called the immediate samadhi. Why is it called the immediate samadhi? Because immediately after abandoning the distraction of what is taken, one abandons the distraction of what is taken, and immediately after abandoning the distraction of what is taken, one enters the first ground. Thus it is said: At that time, one quickly touches the immediate samadhi. Here
Chinese
如是之后紧接着，舍弃执著的散乱相。这些次第是，暖位等如是说。如《庄严经论》所说：初三是智慧的小、中、大三种显现，第四是无相的智慧显现圆满。如是，初三虽以无所取而获得修所生之定解，然以执著唯识故，执著之散乱未寂灭。第四则不执著唯识，故以无所取而获得修所生之定解。对此义，若有人说：非也，如是之后紧接着，谓于法胜之后，舍弃执著之散乱，故如是说，此非其义。于《大疏》中，如是之后紧接着之义，谓舍弃所取之散乱之后立即说，且于《庄严经论》中亦说于法胜中无执著之散乱，且于《集论》中亦引经云：菩萨于等持中，见意之影像，从彼定执持，如是内心安住，当知无所取，于彼之下无所执，从彼当触无相。如是于无执之后，宣说见道之故。如是此四者，为于无我之义，更增胜解之故，亦名为胜解行地。于《宝云经》中亦云：住于此地之菩萨，虽是异生，然已完全脱离孩童之衰损，且亦具足无量之定、陀罗尼、解脱及神通等功德。如是亦说具足诸多功德。第二者，以体性分则有暖、顶、忍、世第一法四者。以大小分则有十二，谓一一各有三故。另，暖、顶二者，及忍与法胜，于法有决定信之忍，亦说为小、中、大三种。于法胜，于波罗蜜多之释论中，说有大小之差别。然于上下《俱舍论》中，皆说为一刹那。于《经庄严论》中亦说为无间或无间断之等持，故似许为一刹那。第三者，
English
Following that, immediately after, abandon the distraction of clinging. These orders are, like the warmth stage, it is said. As stated in the Ornament of Realization: the first three are the small, medium, and large manifestations of wisdom, and the fourth is the complete manifestation of non-appearance wisdom. Thus, although the first three obtain certainty from meditation on the absence of the apprehended, the distraction of clinging is not pacified due to clinging to mind-only. The fourth does not cling to mind-only, thus obtaining certainty from meditation on the absence of the apprehended. Regarding this meaning, if someone says: It is not so, because it is said that immediately after that, after the highest dharma, abandon the distraction of clinging, therefore it is said, this is not the meaning. In the Great Commentary, the meaning of immediately after that is said to be immediately after abandoning the distraction of the apprehended, and in the Ornament of Realization, it is also said that there is no distraction of clinging in the highest dharma, and in the Compendium, when quoting the sutra: The Bodhisattva in equipoise sees the image of the mind, from that he definitely grasps, thus abiding in the inner mind, he should realize the absence of the apprehended, below that, the absence of the apprehended, from that he should touch the signless. Thus, after the absence of clinging, the path of seeing is taught. Thus, these four are also called the stage of application because of the increased faith in the meaning of selflessness. In the Cloud of Jewels Sutra, it is also said: The Bodhisattva abiding in this stage, although an ordinary being, has completely passed beyond all the decline of childhood, and also possesses countless qualities such as samadhi, dharani, liberation, and supernormal cognition. Thus, it is also said to possess many qualities. The second is: if divided by nature, there are four: warmth, peak, forbearance, and supreme mundane dharma. If divided by large and small, there are twelve, because each has three. Also, warmth and peak, and forbearance and the highest dharma, the forbearance of definite belief in the dharma, are also said to be small, medium, and large. In the highest dharma, in the commentaries on the Paramitas, the distinction between large and small is explained. However, in both the upper and lower Abhidharma, it is said to be a single moment, and in the Sutra Ornament, it is also said to be an uninterrupted or immediate samadhi, so it seems to be accepted as a single moment. The third,