Tibetan
་ནི། གསུམ་དུའོ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ཞེས་པའི་དགེ་འདུན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་གསུངས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་ སྐབས་སུ་མདོ་ལས་དེའི་དབྱེ་བ་མང་པོ་ཞིག་གསུངས་པ་དེ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་འབྲེལ་ནི། ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པ་ཡན་ཆད་དུ་ཡུམ་ལ་བསླབ་པ་དང་བརྩོན་ཚུལ་རྣམས་གསུངས་ལ་དེ་ནས་དེ་ལྟར་བརྩོན་པའི་བྱང་སེམས་དེ་རྣམས་གང་ནས་འདིར་སྐྱེས་འདི་ནས་གང་དུ་སྐྱེ་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་དགེ་འདུན་འདི་རྣམས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ། གང་ལས་དབྱེ་བའི་གཞི། ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བའི་གྲངས། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་རང་བཞིན། དེ་དག་གང་གིས་མཚོན་བསམ་པ། ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཕགས་པ་དང་སློབ་དཔོན། རིགས་བྱིན་ཤེར་འབྱུང་བུད་དྷ་ཤྲཱི། ཨ་བྷྱ་ཀ་ར་རྣམས་ནི་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་འབྱེད་པར་བཞེད་དེ། འདི་རྒྱུད་བླ་མར། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་བཤད་པ་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ལ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བཤད་པས་དེ་དང་མཐུན་ནོ། །ཤཱནྟི་པ་ནི། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ནས་བཟུང་སྟེ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་ལམ་པ། དེ་ནས་བཞི་མཐོང་ལམ་པ། དེ་ནས་བཅུ་བཞི་སྒོམ་ལམ་པའོ་ཞེས་སྔ་མ་དག་འཆད་དོ། །འོན་ཀྱང་མདོར། བྱང་ཆེན་ཡུམ་གྱི་གནས་པ་འདིས་གནས་པ་དེ་གང་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ། འདིར་སྐྱེས་པ་ལགས། ཞེས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ན། དག་ལྡན་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། ཞེས་གསུངས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་སོ་ སོ་ལ་གནས་པ་ངོས་བཟུང་བ་མི་སྣང་ངོ༌། །དེས་ན་དག་ལྡན་གྱི་ལུང་དེ་སྦྱོར་ལམ་ནས་ས་མཚམས་མཛད་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་འགྲོའོ། །སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་དགེ་འདུན་དུ་བཤད་པ་སྣང་ཡང་ལམ་གྱི་གསལ་ཁ་མེད་དོ། །དད་མོས་ཀྱི་མདོར་ལྷ་ཚེ་རིང་པོར་སྐྱེ་བར་གསུངས་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའི་ལན་གྱི་སྐབས་སུ། ཡུལ་བ་ག་ལ་པའི་མཁས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་མི་ཁོམ་པ་མ་ལུས་པར་ཟད་པ་ནི་བཟོད་པ་ནས་ཡིན་ཏེ། ངན་འགྲོ་མེད་པས་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པས་སོ། །དེས་ན་དྲོད་རྩེར་མི་ཁོམ་པ་ཕལ་ཆེར་ཟད་ཀྱི་མ་ལུས་པ་མིན་པས་འདུ་ཤེས་མེད་པ་པར་སྐྱེས་པ་དེ་དྲོད་རྩེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྨད
Chinese
是，如是说。第二有三，第一是：佛等三宝。为了说明僧众的差别，说了两段偈颂。其理由是：在僧宝的时候，经中说了许多差别，为了容易理解。经的关联是：在法宝方面，直到教诫为止，说了对佛母的修学和精进的方式，然后提问说，如此精进的菩萨们从哪里生到这里，从这里生到哪里？回答时说了这些僧众。第二有五：从何处区分的基础，如何区分的数量，区分的各自自性，以何物来表示的想法，显示其他的特殊法。第一是：圣者和论师，如理敬施、智生佛吉祥、无畏手等认为是对圣者僧众进行区分。此在《宝性论》中，对僧宝的解释是从初地以上无碍地解释，因此与此相符。寂天论师是：从决择分开始，跟随其后，最初两个是资粮道者，然后四个是见道者，然后十四个是修道者，如此解释前者。然而，在经中，大菩萨佛母的住处，解释此住处从何处死后转生到这里时，《清净经》中说：安住于般若波罗蜜多，是指与决择分等相应。除了这样说以外，没有确定安住于资粮道、见道、修道三者各自的情况。因此，《清净经》的教证可以作为从资粮道开始划分界限的知识。在《最胜心要》中，虽然有说是指不退转的僧众，但没有道路的明确说明。在《信解经》中，说了生于长寿天，在辩论消除争论的回答时，根据域嘎拉巴智者的观点，说恶趣等一切无暇都已灭尽是从忍位开始，因为没有恶趣，所以对大法有忍耐。因此，在暖位顶峰，大多数无暇都已灭尽，但不是全部灭尽，所以生于无想天的是暖位顶峰者，而且是下
English
It is, as it is said. The second has three, the first is: Buddha and other Three Jewels. In order to explain the differences of the Sangha, two verses were spoken. The reason for this is: in the case of the Sangha Jewel, the Sutra said many differences, in order to easily understand. The connection of the Sutra is: in the aspect of the Dharma Jewel, until the precepts, it was said about the learning and diligence of the Buddha-mother, and then asked, where did these diligent Bodhisattvas come from and where will they be born from here? In response, these Sanghas were mentioned. The second has five: the basis of differentiation from where, the number of how to differentiate, the respective nature of the differentiated, the idea of what to represent them, and the display of other special dharmas. The first is: the noble ones and the teachers, such as Riktin Sherjung Buddhashri, Abhayakara, etc., consider the differentiation to be made to the noble Sangha. This is in the Uttaratantra, the explanation of the Sangha Jewel is explained unhindered from the first bhumi onwards, so it is consistent with this. Shantipa is: starting from the determination part, following after, the first two are the path of accumulation, then the four are the path of seeing, then the fourteen are the path of meditation, thus explaining the former. However, in the Sutra, the abode of the great Bodhisattva Buddha-mother, explaining where this abode died and was reborn here, the Pure Sutra says: abiding in the Prajnaparamita means corresponding to the determination part, etc. Apart from saying this, there is no determination of abiding in the path of accumulation, the path of seeing, and the path of meditation respectively. Therefore, the teaching of the Pure Sutra can be used as knowledge to divide the boundary from the path of accumulation. In the Supreme Essence, although it is said to refer to the non-retreating Sangha, there is no clear explanation of the path. In the Sutra of Faith and Understanding, it is said to be born in the long-lived gods, and in the answer to the debate to eliminate disputes, according to the view of the Yugalapa scholar, it is said that all the inabilities such as evil destinies have been exhausted from the forbearance position, because there are no evil destinies, so there is patience for the great Dharma. Therefore, at the peak of heat, most of the inabilities have been exhausted, but not all, so those who are born in the non-conceptual realm are the peak of heat, and it is the lower
Tibetan
་པའི་གནས་དེར་ཡུན་ཐུང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་ཆུང་བ་མྱོང་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དེའི་ལུགས་ཀྱིས་ཀྱང་འདིའི་དགེ་འདུན་ལ་སོ་སྐྱེ་འདོད་དོ། །དེ་དག་ལས་བ་ག་ལ་པའི་འདོད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འདི་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུང་ལ་ཚད་མར་བྱེད་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་འཕགས་པ་ཁོ་ནར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐེག་ཆེན་གྱི་དྲོད་རྩེ་བ་ཐར་བའི་ལམ་ཡིན་མིན་ལ་འཁྲུལ་བ་མི་སྲིད་ལ། འདུ་ཤེས་མེད་པ་པར་སྐྱེ་བ་ལ་དེའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་ཐར་ལམ་དུ་འཁྲུལ་བར་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པས་སོ། །དག་ལྡན་གྱི་བཞེད་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འདི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ཞེས་པའི་དགེ་འདུན་དུ་རང་ཉིད་ཀྱང་བཞེད་ལ། སྐྱབས་གསུམ་ཡ་གྱལ་གྱི་དགེ་འདུན་ནི་སར་ཞུགས་ ཡིན་པར་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བཤད་པས་སོ། །དེས་ན་ངེས་འབྱེད་ལ་གནས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་དགེ་འདུན་ཙམ་དུ་རུང་ཡང་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཏུ་མི་རུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མདོ་དང་རྒྱན་མ་སྦྱར་བ་དང༌། སྦྱར་བའི་འདྲེན་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ནི། འབུམ་ཉི་ཁྲི། ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་གསུམ་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཞན་དང༌། དགའ་ལྡན་དང་མིའི་ནང་ནས་ཚེ་འཕོས་ཏེ་འདིར་སྐྱེས་པར་རིག་པར་བྱ། ཞེས་གསུམ་གསུངས་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་ལྷ་ཚེ་རིང་པོར་སྐྱེ་བའི་མདོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་འབྲལ་བར་མི་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོའི་བར་རྣམས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་ཞེ་ལྔ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གསུམ་རིམ་པ་ལྟར་བྱང་སེམས་དབང་པོ་རྣོ་འབྲིང་རྟུལ་གསུམ་གྱིས་མཆོག་འབྲིང་དམན་གསུམ་དུ་གནོད་འཇོམས་གཉིས་ལས་བཤད་ལ། འབུམ་གྱི་གནོད་འཇོམས་ལས་དང་པོ་གསུམ་མདོར་བསྟན་དང་ལྷག་མ་ཞེ་ལྔ་རྒྱས་བཤད་དུ་བྱས་སོ། །ཡུམ་གསུམ་གནོད་འཇོམས་ལས། ཐབས་མཁས་མི་མཁས་གཉིས་སུ་བསྡུས་ནས་ཐབས་མི་མཁས་པ་ལ་ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་དང་འདོད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་གཉིས། ལྷག་མ་ཞེ་གསུམ་ཐབས་མཁས་སུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་མི་མཁས་པ་ལ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་ཞེ་ལྔ་བགྲང་བར་གཉིས་ཀ་མཐུན་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཆ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་མདོ་གསུམ་གར་ཞེ་གཉིས་པའི་ཐད་དུ་བྱང་ཆེན་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ཕྱིན་ཆད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ནམ་ཡང་དགེ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་མི་གཏོང་བ་དག་ཀྱང་ཡོད་ དོ། ཞེས་པ་ནི། ཡུམ་གསུམ་གནོད་འཇོམས་སུ་མ་བགྲངས་པར་ཕྱོགས་བཅུའི་འགྲེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མདོ་ལས་སེམས་དཔའ་བཅུ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ལ་ཕྱོགས་བཅུ་པོ་རེ་རེ་དང་བཅུ་བསྡོམས་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་
Chinese
据说，在那样的处所，感受到的痛苦短暂且轻微，因此，按照那种方式，也希望这里的僧团是凡夫。在这些观点中，婆伽罗派的观点是不合理的，因为他们以论师的教证为标准，而论师只说了圣者；而且，大乘的暖位和顶位是否是解脱道，不可能产生疑惑；大车论师们说，对于生于无想天者，误认为其等持是解脱道。具足清净者的观点也是不合理的，因为他们也认为自己是“佛陀等三宝”中的僧团，而圣者无著说了，三皈依之一的僧团是入地者。因此，安住于决择分，仅仅是不会退转的僧团还可以，但不能作为僧团宝。第二，分为二：不结合经和庄严论，以及结合的引导方式。第一，在《十万颂》、《二万颂》、《八千颂》三部中，应当了知从其他佛刹、兜率天和人间去世后，转生到这里。说了这三种，之后从转生为长寿天的经中，说了直到那些不与佛陀的法之显现分离者也有。这里有四十五种。其中，最初的三种，按照次第，由菩萨根器利、中、钝三种，分为上、中、下三种，这是从《除障》二论中说的。《十万颂》的《除障》中，最初的三种是略说，剩余的四十五种是广说。在《三部母经》的《除障》中，归纳为善巧和不善巧两种，对于不善巧者，有转生为长寿天和欲界两种，剩余的四十三种说是善巧。这样，对于不善巧者分为两种，然后数出四十五种，这两者是相同的，不相同之处只有这一点：像这样，在三部经中，在第四十二种的方面，从发起大菩提心之后，直到获得不退转地之间，也总有那些不舍弃十善业道者。这是在《三部母经》的《除障》中没有数出的，在十方游行的场合中，经中说有十位菩萨，对于十方每一方和十方总和为一
English
It is said that in such a place, the suffering experienced is short and slight, so in that way, it is also hoped that the Sangha here is an ordinary being. Among these views, the view of the Vātsīputrīyas is unreasonable, because they take the words of the teacher as the standard, and the teacher only spoke of the noble ones; moreover, it is impossible to have doubts about whether the heat and peak positions of the Mahāyāna are paths to liberation; the great chariot masters said that for those born in the realm of non-perception, they mistakenly believe that their samādhi is the path to liberation. The view of those with purity is also unreasonable, because they also consider themselves to be the Sangha among the "Three Jewels, such as the Buddha," and the noble Asaṅga said that the Sangha, one of the three refuges, is one who has entered the ground. Therefore, abiding in the decisive division, it is acceptable to be merely a non-returning Sangha, but it cannot be the Sangha Jewel. Secondly, there are two: not combining the Sutra and the Ornament, and the way of combining the guidance. First, in the three parts of the Hundred Thousand Verses, Twenty Thousand Verses, and Eight Thousand Verses, it should be known that they have passed away from other Buddha-fields, Tuṣita Heaven, and the human realm, and are born here. Having said these three, then from the Sutra of Rebirth as Long-lived Gods, it is said up to those who do not separate from the appearance of the Dharma of the Buddha. There are forty-five kinds here. Among them, the first three, according to the order, are divided into the three types of superior, middle, and inferior by the three types of Bodhisattva faculties: sharp, medium, and dull. This is said from the two treatises of "Eliminating Obstacles." In the "Eliminating Obstacles" of the Hundred Thousand Verses, the first three are briefly stated, and the remaining forty-five are explained in detail. In the "Eliminating Obstacles" of the Three Mother Sutras, it is summarized into two types: skillful and unskillful. For the unskillful, there are two types: rebirth as long-lived gods and in the desire realm. The remaining forty-three are said to be skillful. In this way, for the unskillful, it is divided into two types, and then forty-five types are counted. These two are the same, and the only difference is this: like this, in the three Sutras, in the aspect of the forty-second type, from the time of generating the great Bodhicitta, until obtaining the non-returning ground, there are always those who do not abandon the path of the ten virtuous actions. This is not counted in the "Eliminating Obstacles" of the Three Mother Sutras. In the occasion of traveling in the ten directions, the Sutra says that there are ten Bodhisattvas, for each of the ten directions and the sum of the ten directions as one.