Tibetan
ངོན་བྱེད་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ཉམས་ནས་སོར་མ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ནི་འདོད་པའི་རྟེན་ལ་གནས་པ་ན་གཟུགས་སུ་ཉེར་འགྲོ་ཡིན་ལ་ལུས་མངོན་བྱེད་མིན་པ་དང༌། གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པའི་རྟེན་ལ་འགོག་སྙོམས་སྐྱེད་ནས་ཚེ་དེ་དང་ཤི་ནས་གཟུགས་མེད་དུ་འདའ་བ་གཉིས་ནི་ལུས་མངོན་བྱེད་ཡིན་པར་སེམས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས་ལས་ཞུགས་པ་ནི། ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་གནས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་སྒོམ་སྤང་དང་པོ་སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་དགུ་པའི་བར་སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པ་སྟེ་མཛོད་ལས། སྲིད་རྩེའི་བར་ཆད་བརྒྱད་ཟད་པ། །དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། །དགུ་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཡང༌། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། སྒྲིབ་པ་སྤངས་ཚུལ་གྱིས་ཕྱེ་ན་མཛོད་ལས། འགོག་ཐོབ་གཉིས་ཀ་ལས་རྣམ་ གྲོལ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཅིག་ཤོས་སོ། ཞེས་པ་ལྟར་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་གྲོལ་ཏེ་གཉིས་ནི་ཉོན་མོངས་དང་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ལ་རྒྱན་ཅན་རྒྱན་མེད་ཅེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །དབང་པོས་ཕྱེ་ན་དད་མོས་དང་མཐོང་ཐོབ་གཉིས་ཏེ། མཛོད་ལས། ལྔ་ནི་དད་པས་མོས་ལས་སྐྱེས། །དེ་དག་རྣམ་གྲོལ་དུས་དང་སྦྱོར། །མི་གཡོའི་ཆོས་ཅན་མི་གཡོ་བ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དུས་མི་སྦྱོར་གྲོལ། །དེ་ནི་མཐོང་ཐོབ་རྒྱུ་ལས་བྱུང༌། ཞེས་སོ། །ལྔ་ནི། ཉམས་པ་དང༌། བདག་གསོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་སྲུང་བའི་ཆོས་ཅན་དང༌། གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་བསྣན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དང་པོ་ལྔ་བྱེ་སྨྲས་དགྲ་བཅོམ་ལས་ཉམས་ནས་རྒྱུན་ཞུགས་བར་དུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པར་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་བས་དགྲ་བཅོམ་ལས་ཉམས་མི་སྲིད་ཅིང་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་ཙམ་ལས་ཉམས་པ་ཡོད་པར་འདོད་དེ་སློབ་དཔོན་སྐུ་མཆེད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལེགས་པར་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཀུན་བཏུས་ལས། ཅིག་ཅར་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ནི་གང་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་པས་ཅིག་ཅར་སྤོང་སྟེ་འདི་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་ གདགས་སོ། །ཕལ་ཆེར་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་སམ། འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཀུན་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་མི་བྱེད་ནའང་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཅན་ཡིན་ཏེ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འདོད་པའི་ཁམས་ཉིད་དུ་སྐྱེ་སྟེ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པ་ན་རང་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ། ཞེས་པ་ལྟར་བཤད་དེ། དེ་ཡང་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་དང་ས་གང་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་དང༌། སྤང་བྱ་གང་ཇི་ལྟར་ཅིག་ཅར་སྤོང་པ་དང༌། གང་ཟག་གང་ལ་བཞག་པ་དང༌། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་དང་ལྔས་རིག་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། བཅུ་དྲུག་པ་རྫོགས་ནས་ཏེ་མཐོང་ལམ་གྱིས་སྒོམ་སྤང་དང་བྱིས་ལམ་གྱིས་ཅིག་ཅར་སྤོང་བ་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉེར་སྡོགས་དང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་འདས་ལམ་སྟེ་དངོས་གཞི་ཐོབ་ན་འོག་སའི་དགུ་པ་ཟད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྒོམ་སྤང་རྣམས་དགུར་དྲིལ་ནས་སྤོང་སྟེ་དེ་དག་གི་ཆོས་རྣམས་བསྡོམས་ནས་མི་རྟག་སོགས་སུ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ལྔ་པ་ནི། འཆི་སྲིད་ཀྱི་སྔོན་ནམ་དེ་ལ་ཉེ་བའི་ཚེ་ཕལ་ཆེར་དགྲ་བཅོམ་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་ལ་མ་ཐོབ་ན་འདོད་པར་སྐྱེས་པའི་རྟེན་ལ་འདའ་ཞིང་ལུང་གི་བསྟན་པ་ནུབ་པ་དང་འདོམས་ནས་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་ལ་མ་ལྟོས་པར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ན་རང་རྒྱལ་དུ་འགྱུར་ཏེ་སློབ་པའི་དུས་ནའང་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པ་འདིས་མཚོན་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དགེ་འདུན་འདི་དག་ནི་ཆེ་ལོང་ཙམ་སྟེ་རྒྱས་པར་ནི་ཡི་གེ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྲིས་ཡོད་པས་དེར་ལྟའོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་ སོགས་འབྲས་བུ་བཞིར་ངེས་པ་ཅི་ཞེ་ན། སྤྱིར་འབྲས་བུར་འཇོག་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ལྔ་སྟེ་ཞུགས་ལམ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་དང༌། འབྲས་གནས་ཀྱི་ལམ་ཐོབ་པ་དང༌། མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་སྤང་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྲལ་ཐོབ་གཅིག་རྙེད་པ་ལྟ་བུའི་ཟད་པ་བསྡོམས་པ་དང༌། ཤེས་པ་བརྒྱད་དང་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་མཚན་འདི་ཡང་བཞི་པོ་དེར་སྲིད་ཀྱི་གཞན་དུ་མེད་པས་བཞིར་བཞག་སྟེ། མཛོད་ལས། འབྲས་བུ་བཞི་རྣམ་བཞག་པ་ནི། །རྒྱུ་ལྔ་དག་ནི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། །འབྲས་ལ་སྔོན་ལམ་བཏང་བ་དང༌། །གཞན་ཐོབ་པ་དང་ཟད་བསྡོམས་དང༌། །ཤེས་པ་བརྒྱད་ཚན་ཐོབ་པ་དང༌། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པའོ། ཞེས་སོ། །རྣམ་གྲངས་སུ་ན། མཐོང་སྤང་སྤངས་ཙམ་གྱིས་རྒྱུན་ཞུགས་དང༌། སྒོམ་སྤང་ལ་གཉིས་ལས་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་དྲུག་པ་སྤངས་པས་ཕྱིར་འོང་དང་དགུ་པ་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་བཞག་གོ །གོང་མའི་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པས་ནི་དགྲ་བཅོམ་ཡིན་ལ། འདོད་པ་ལ་གཉིས་བཞག་པ་ནི་དེ་ལས་མྱུར་དུ་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་འདི་དག་དང་པོར་ཁམས་གང་དུ་འཐོབ་ཚུལ་ཡང་མཛོད་ལས། འདོད་པར་གསུམ་ཐོབ་ཐ་མ
Chinese
显现和后世二者，由于退失而不能复原，不来者安住于欲界之依处时，是色蕴的近行者，而非身显现者。在色界出生的依处上，生起灭尽定，以该生和死后转生于无色界二者，认为是身显现者。第四种中的两种是入于：不来果位者精勤于断除色界的修断第一品，乃至精勤于断除有顶的第九品，如《俱舍论》云：‘有顶之障碍，八品皆已尽，是入阿罗汉。第九无碍道。’第二种中，以断除障碍之方式区分，如《俱舍论》云：‘俱解脱二者，以智慧一者。’如是二者之分，以及以智慧解脱，二者是烦恼和等持之二障。彼二者也称为有饰和无饰。以根区分则为信解和见得二者，如《俱舍论》云：‘五者信胜解，彼等解脱时，与不动法合，无动故彼时，不合而解脱，彼乃见所得。’五者是：退失者，自杀者，随护之法者，安住而不动者，堪能证悟者，加上不动之法者，则成为六种阿罗汉。前五者，分别说部认为阿罗汉会退失，乃至退至入流果。经部则认为阿罗汉不会退失，仅有于现法乐住之退失，师长们也对此作了善妙阐释。第三种是，于《摄类学》中说：‘一时决定生起者，谓如实证悟诸真实，依于无能胜，以出世间道，一时断除于三界中行之诸烦恼，此可安立于入流果与阿罗汉果，以及二果。’大多数是于见法时，或于临终时获得一切智。若不获得，也是具足愿力者，以愿力之故，于欲界中
English
Manifestation and the subsequent two are those who, having declined and not recovered, the non-returner dwells in the support of desire, being close to the form aggregate but not a body-manifestor. On the support born in the form realm, having generated cessation attainment, the two who pass away in that life and after death into the formless realm are considered body-manifestors. The two in the fourth are those who have entered: the non-returner in the fruition state strives to abandon the first of the form realm's abandonment by cultivation, up to the ninth of the peak of existence, as the Treasury states: 'The eight obstacles of the peak of existence, all exhausted, are those who have entered Arhatship. Also the ninth unobstructed path.' In the second, if divided by the manner of abandoning obscurations, as the Treasury states: 'Both liberated from cessation attainment, one by wisdom.' Thus, the division of both, and liberation by wisdom, the two are the two obscurations of affliction and meditative absorption. These two are also called adorned and unadorned. If divided by faculties, they are faith-liberated and vision-attained, as the Treasury states: 'Five are born from faith's conviction, those are joined with liberation time, with the immovable dharma, because of immovability at that time, not joined but liberated, that is born from the cause of vision.' The five are: those who decline, those who commit suicide, those who follow the dharma of protection, those who abide without moving, those who are capable of realization, adding the immovable dharma, they become six types of Arhats. The first five, the Vaibhashikas believe that Arhats can decline, even to the level of stream-enterers. The Sutrantikas believe that Arhats cannot decline, only the decline of dwelling in bliss in the present dharma, and the teachers also made excellent explanations of this. The third is, in the Compendium it says: 'Those who definitely arise at once, namely, having realized all truths as they are, relying on the invincible, with the supramundane path, abandon all afflictions that operate in the three realms at once, this can be established in the fruition of stream-enterers and the fruition of Arhats, and the two fruitions.' Mostly, they obtain omniscience at the time of seeing the dharma, or at the time of death. If they do not, they are also those who possess the power of aspiration, because of the power of aspiration, in the desire realm itself
Chinese
如是说，即若无佛出世，则成独觉。 也就是说，要从时间、所依之地、所依之道路、所断之物如何一次性断除、安立于何者、以及如何现证果位这五个方面来理解。 第一，十六个刹那圆满之后，以见道断除修道所断，而没有以孩童之道一次性断除的情况。 第二，依靠最初的加行道，是超越之道，即获得正行时，下部的第九品就会穷尽。 第三，将三界的修道所断归纳为九品来断除，即对这些法的总和，从无常等方面进行意念。 第四，已经说过了。 第五，在临终之前或接近死亡时，大多数会成为阿罗汉，如果没有获得，则会在欲界受生之所依上逝世，与教法隐没相连，在最后一生中，如果不依赖于导师而获得菩提，则会成为独觉，即使在有学的阶段，也以声闻所不能遍及来作为例证来理解。 这些僧众只是一个大概，详细的内容写在另一份文件中，请在那里查阅。 第三，什么是决定有预流等四果的原因呢？ 一般来说，安立为果有五个理由：先行趣入道，获得果位之道，断除见道所断之后，获得如获得一个断除一切所断之物的解脱，以及获得八种智慧和无常等十六种行相。 这也是因为这四个理由存在，而没有其他可能，所以安立为四果。 如《俱舍论》中说： “安立四果者，以有五种因。 果位先行道，及得余果位，断尽与总集，得八智品类，及得十六相。” 至于分类，仅仅断除见道所断就是预流果，在修道所断中，从二者之中断除欲界修道所断的第六品就是一来果，断除第九品就是不还果。 断除上界的修道所断就是阿罗汉。 在欲界安立二果，是为了迅速从中解脱。 至于这些果位最初在哪个界获得，在《俱舍论》中也说： 欲界得三，最后
English
It is said that if there is no Buddha appearing, one will become a Pratyekabuddha. That is, it should be understood from five aspects: the time, the place of reliance, the path of reliance, how to abandon what is to be abandoned all at once, what is established on whom, and how to manifest the fruit. First, after the completion of the sixteen moments, the path of seeing abandons what is to be abandoned by the path of meditation, and there is no case of abandoning all at once by the path of a child. Second, relying on the first preparatory path is the path of transcendence, that is, when the main body is obtained, the ninth of the lower realm will be exhausted. Third, the objects to be abandoned by meditation in the three realms are summarized into nine grades and abandoned, that is, by contemplating on the sum of these dharmas from the aspects of impermanence, etc. Fourth, it has already been said. Fifth, before death or near death, most will become Arhats, and if they have not obtained it, they will pass away on the basis of being born in the desire realm, connected with the disappearance of the teachings, and in the last life, if they obtain enlightenment without relying on a teacher, they will become Pratyekabuddhas, and even in the stage of learning, it should be understood by exemplifying that it is not pervaded by the Hearers. These Sanghas are just a rough outline, and the detailed content is written in another document, please refer to it there. Third, what is the reason for determining the four fruits such as Stream-enterer? Generally speaking, there are five reasons for establishing a fruit: the preliminary path of entry, the attainment of the path of the fruit position, after abandoning what is to be abandoned by the path of seeing, obtaining a liberation like obtaining a liberation that abandons all that is to be abandoned, and obtaining eight wisdoms and sixteen aspects such as impermanence. This is also because these four reasons exist, and there is no other possibility, so it is established as four fruits. As it is said in the Abhidharmakosha: "The establishment of the four fruits is due to five causes. The preliminary path of the fruit, and the attainment of other fruit positions, the exhaustion and the collection, the attainment of the eight wisdom categories, and the attainment of the sixteen aspects." As for the classification, merely abandoning what is to be abandoned by the path of seeing is the Stream-enterer fruit, and among the objects to be abandoned by the path of meditation, abandoning the sixth grade of the objects to be abandoned by the path of meditation in the desire realm is the Once-returner fruit, and abandoning the ninth grade is the Non-returner fruit. Abandoning the objects to be abandoned by the path of meditation in the upper realms is the Arhat. Establishing two fruits in the desire realm is for the sake of quickly liberating from it. As for which realm these fruits are initially obtained in, it is also said in the Abhidharmakosha: Three are obtained in the desire realm, the last