Tibetan
རང་བཞིན་དུ་བདེན་ན་རྣམ་པ་རྣམས་རྫུན་པར་ཁས་བླངས་པས་ཤེས་པ་དེ་དངོས་པོ་སྟེ་བདེན་པར་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་རྫུན་པ་དེ་དང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྔར་དེ་ཚེ་སེམས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ན། ཞེས་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་སྟེ་གཟུགས་སོགས་བདེན་པ་མིན་ཡང་བལྟ་བྱ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དྲུག་ལྟ་བྱེད་དང་ཡུལ་དྲུག་བལྟ་བྱ་ཡིན་པའང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ཀྱང་མཚུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་མིན་ན། ཞེས་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། འཁོར་བ་སོགས་རྫུན་པ་རྣམས་དངོས་པོ་སྟེ་བདེན་གྲུབ་རེའི་རྟེན་ཅན་ནམ་གཞི་ཅན་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གཞི་བདེན་པ་རེ་ཡོད་པས་སོ། །དཔེར་ན། སྡོང་དུམ་ལ་མིར་འཁྲུལ་བ་ལ་ཡང་སྡོང་དུམ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འཁོར་བ་དེ་ནི་གཞི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་གཞན་དུ་མི་རྟེན་ན་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ཞེས་པ་སྟེ་རྩོད་པ་འདི་བསླབ་བཏུས་སུ་གསུངས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་བཤད་པ་འདིའི་དོན་མིན་ནོ། །དེའི་ལན་ནི་དངོས་པོ་མེད་སོགས་རྐང་པ་རྣམས་ཏེ། དངོས་མེད་དེ་འཁྲུལ་པའང་རྫུན་པ་རྣམས་གཞི་དངོས་མེད་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ དགོས་པས་ན་འཆིང་བ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། མི་འགྱུར་བར་ཐལ། བརྟེན་པའི་གཞི་དངོས་པོ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་འདི་བསླབ་བཏུས་སུ་གསུངས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་སེམས་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་བ་སོགས་ཀྱི་གྲོགས་མེད་པར་རང་རིག་རང་གསལ་གཅིག་པུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རྒྱངས་ཆད་ཉིད་དུ་སྣང་བ་འདི་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པས་ཕྱི་དོན་མེད་ལ། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤེས་པ་ཡིན་པའང་སྔར་བཀག་པས་ཤེས་པ་མིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་བསླད་ཀྱང་ཤེས་པའི་རྫས་ལ་བསླད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་གང་གི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་གཟུང་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ན། དེ་ཚེ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་ཐལ། དེ་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ཡང་སེམས་ཙམ་དུ་བརྟགས་ཏེ་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །ལམ་དབུ་མ་ལ་དགོས་ནུས་མེད་པར་ཐལ་བ་སྤང་བ་ལ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་དགོས་ནུས་མེད་པར་ཐལ་བ་སྤང་བ་དང༌། སྟོང་ཉིད་མ་མཐོང་ཡང་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བ་དགག་པ་དང༌། ལམ་དེ་དག་གི་བྱེད་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྩོད་པ་དང་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྒྱུ་མ་ཞེས་སོགས་ རྐང་པ་བཞི་སྟེ། ཁྱེད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ཡང་དེས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་སོགས་ཀྱི་དགོས་པ་མེད་ན་ནི་དེ་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དལ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། དགོས་པ་ཡོད་པར་འདོད་ནའང་ཇི་ལྟར་དེས་ཉོན་མོངས་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་པར་ཐལ། སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་སྤྲུལ་མཁན་དེས་སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་ཕྱི་རོལ་གྱི་བུད་མེད་ཀྱིས་སྟོང་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་འདི་ལོངས་སྤྱད་རུང་དུ་སོང་ན་སྙམ་དུ་སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་མཐོང་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་ནི་དང་པོ་ཐོས་བསམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཙམ་ལས་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། ལན་ནི་དེ་བྱེད་ཅེས་སོགས་རྐང་པ་རྣམས་ཏེ། སྔ་མ་དག་གིས་སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་བུད་མེད་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་ཉིད་ཙམ་ཡིན་པས་དེས་ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་ལ། ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཁྱབ་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་མཛད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་བུད་མེད་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ནི་དགག་བྱ་ཕྲ་མོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་མིན་ཏེ། དགག་བྱའི་ངོས་འཛིན་དང་དེ་ཆོས་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་མེད་པར་རྟོགས་ན་གཞན་ལའང་གོ་འོང་བ་སོགས་གཞན་ལས་བཤད་པ་སོགས་ཤེས་པས་སོ། །དེས་ན་སྤྱིར་འཁྲུལ་པ་ལ་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་པ་རབ་རིབ་ཀྱིས་སྐྲ་ཤད་འཛག་པར་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་ལ། ཡིད་ཀྱིས་སྐྲ་ཤད་མེད་པར་གོ་བས་འཁྲུལ་པ་དེ་མི་ལྡོག་གི །དེ་ལྡོག་པ་ལ་ མིག་གི་རབ་རིབ་སེལ་ཐབས་བྱེད་དགོས་སོ། །རྟོག་པ་འཁྲུལ་པ་ལའང་འཕྲལ གློ་བུར་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་འཛིན་སོགས་ནི་ཐག་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་པ་དེ་ལྡོག་གི །དེ་ལྡོག་པ་ལ་གོ་བ་དེ་རིང་དུ་སྒོམ་པ་སོགས་མི་དགོས་སོ། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གཟིགས་པའི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྒྱུད་ལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འདྲིས་ཤིང་དེས་རྒྱུད་ཆོས་པ་བཞིན་དུ་སོང་བས་དེའི་ས་བོན་ལྟ་ཞོག །མངོན་གྱུར་རགས་པའང་བདེན་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ག་ལ་ལྡོག །དེ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་བདེན་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཀུན་བརྟགས་ས་བོན་དང་བཅས་པ་སྤོང་
Chinese
如果自性是真实的，那么由于承认诸相是虚假的，所以知识就变成非事物，即不真实。因为虚假的相与它是同一个。如果像先前那样，心本身是幻象，那么，如果有人问，根据“心本身是幻象”等理证，幻象，即色等，虽然不是真实的，但却是所观，即心的对境，那么，同样，六识是能观，六境是所观，即使没有成立为真实的，也是一样的。因此，先前说“如果根本没有错乱”就没有过失。对于“如果”等两句，另一些人说：轮回等虚假的事物是事物，即具有真实成立的所依或基础，因为一切错乱都有一个真实的基础。例如，就像将树桩错认为人，也有树桩真实成立一样。如果轮回依赖于真实的基础，而不依赖于其他，那么就会像虚空一样变成非事物。这就是说，这个争论是《学集论》中所说的意义，而不是其他解释的意义。对此的回答是“非事物”等句。由于非事物，即错乱，也是虚假的，必须依赖于非事物真实的基础，那么怎么会具有束缚等的作用呢？不会具有。因为所依赖的基础不是真实成立的事物。这个理由是《学集论》中所说的。按照你的观点，心会变成没有能取所取二取错乱等的帮助，而是自知自明唯一的。因为承认显现为境和有境相隔遥远的这种显现没有如显现般成立，所以没有外境。并且由于先前遮止了色等的显现是知识，所以不是知识。如果那样，由于会变成与知识无关的其他事物，即使色等的显现被染污，知识的体性也不会被染污。如果承认，那么当一切有情的心远离能取所取的所有的垢染时，那时一切都会变成如来，即毫不费力地解脱。即使那样承认，仅仅是假立为唯心，那么在确定见解上有什么功德呢？没有功德。为了避免中观道没有必要和能力，证悟空性的知识也没有必要和能力。
English
If the nature is true, then since the appearances are admitted to be false, the knowledge becomes non-thing, that is, not true. Because the false appearance is the same as it. If, as before, the mind itself is an illusion, then, if someone asks, according to the reasoning of "the mind itself is an illusion," etc., the illusion, that is, form, etc., although not true, is the object to be viewed, that is, the object of the mind, then, similarly, the six consciousnesses are the viewers, and the six objects are the viewed, even if they are not established as true, it is the same. Therefore, there is no fault in saying "if there is no confusion at all" before. For the two sentences "if," etc., others say: Samsara and other false things are things, that is, they have a truly established basis or foundation, because all confusions have a true basis. For example, just as mistaking a tree stump for a person, there is also a tree stump that is truly established. If samsara depends on a true foundation and does not depend on others, then it will become non-thing like space. That is to say, this dispute is the meaning stated in the Compendium of Trainings, not the meaning of other explanations. The answer to this is the sentences such as "non-thing." Because non-thing, that is, confusion, is also false, and must rely on the true foundation of non-thing, then how can it have the function of bondage, etc.? It will not have. Because the foundation on which it depends is not a truly established thing. This reason is stated in the Compendium of Trainings. According to your view, the mind will become without the help of the two graspers of subject and object, etc., but will be self-knowing, self-illuminating, and unique. Because it is admitted that this appearance, which appears as the object and the object-possessor being far apart, is not established as it appears, there is no external object. And since the appearance of form, etc., is previously prevented from being knowledge, it is not knowledge. If so, since it will become other things unrelated to knowledge, even if the appearance of form, etc., is defiled, the nature of knowledge will not be defiled. If you admit, then when the minds of all sentient beings are free from all the stains of the two graspers of subject and object, then at that time all will become Tathagatas, that is, liberated effortlessly. Even if you admit that, it is merely postulated as mind-only, then what merit is there in determining the view? There is no merit. In order to avoid the Middle Way path having no necessity and ability, the knowledge of realizing emptiness also has no necessity and ability.
Chinese
破除未见空性，仅见真谛便得解脱之说，以及归纳阐述这些道的作用。首先，是辩论与答复。首先是：幻化等四句。您已将一切法确定为如幻般无自性，即使如此了解，若没有由此断除烦恼等必要，那么如此确定就只是闲暇而已。若认为有必要，又如何能由此使烦恼止息呢？不会止息的。幻化之女的变幻者，即使现量了知幻化之女为空于外面的女子，也见到他生起想把这个幻化之女当作享用之物的贪着。若您说空性只是最初通过闻思而证悟的缘故，那么，答复是“彼作”等句。先前那些认为幻化之女为空于女子，只是暂时的空性，因此不能断除烦恼。而我方的观点是，证悟周遍的空性才能断除烦恼，如此作答是不合理的。了知幻化之女为空于女子，并非是观待细微的所破而证悟暂时的空性，因为了知所破的对境，并且了知它不在同一个法上，对于其他的也能明白等等，因为已经从其他地方了解了。因此，一般来说，对于错乱，有无分别的错乱，比如因眼花而见毛发脱落。心中明白没有毛发脱落，也不能使那个错乱止息。要使它止息，必须采取措施消除眼花。对于分别的错乱，也有立即的，从突发的原因产生的，比如将花绳误认为蛇等等，只要认识到是绳子，那个错乱就会止息。要使它止息，不需要长期修习那个认识。众生相续中的实执，是从无始以来，即使是佛陀也无法照见的，与相续极其熟悉，它已经像相续的法一样了，更何况是它的种子呢？仅仅是现量粗大的实执，仅仅了知无有真实，怎么能止息呢？不仅如此，即使现量了知无有真实，也不能断除烦恼的遍计种子。
English
Refuting the notion of liberation through merely seeing the truth without seeing emptiness, and summarizing and explaining the function of those paths. First, there is debate and response. The first is: "Illusion" etc., four lines. You have determined that all phenomena are like illusions, without inherent existence. Even if one knows this, if there is no need to abandon afflictions etc., then such determination is merely a waste of time. If you think there is a need, how can this stop afflictions? It will not stop. The magician who conjures an illusory woman, even if he directly realizes that the illusory woman is empty of an external woman, it is seen that he still generates attachment, thinking that this illusory woman can be enjoyed. If you say that emptiness is only initially realized through hearing and thinking, then the answer is the lines "He does" etc. Those earlier ones who realized that the illusory woman is empty of a woman, it is only a temporary emptiness, so it does not abandon afflictions. Our view is that realizing pervasive emptiness abandons afflictions, but such an answer is unreasonable. Realizing that the illusory woman is empty of a woman is not realizing a temporary emptiness in relation to a subtle object of negation, because one knows the object of negation, and knows that it is not on the same phenomenon, and one can understand others etc., because one has learned from other places. Therefore, in general, for delusion, there is non-conceptual delusion, such as seeing hairs falling due to blurred vision. Even if the mind understands that hairs are not falling, that delusion will not stop. To stop it, one must take measures to eliminate the blurred vision. For conceptual delusion, there is also immediate delusion, arising from sudden causes, such as mistaking a rope for a snake etc., as long as one recognizes that it is a rope, that delusion will stop. To stop it, there is no need to cultivate that recognition for a long time. The belief in inherent existence in the minds of all beings is something that even the Buddhas cannot see, from beginningless time, it is extremely familiar with the mind, and it has become like the mind's dharma, let alone its seed. How can merely realizing that there is no truth stop even the manifest, gross belief in inherent existence? Not only that, even if one directly realizes that there is no truth, one cannot abandon the seeds of afflictions that are completely imputed.