Tibetan
པ་སོགས་ལ་སེམས་པ་མིན་ཞིང༌། དེ་དག་ལས་གཞན་དུ་ཡང་སེམས་རྙེད་པ་མིན་ནོ། །དོན་བསྡུ་བ་ནི། གང་ཞིག་ཅེས་སོགས་ཏེ། གང་ཞིག་ལུས་དང་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པ མིན་ལ། འདྲེས་པ་ནི་དབང་པོས་ཟིན་ཅིང་ངོ་བོ་སེམས་མིན་པ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལུས་ཏེ། དེ་དང་དེ་ལས་ལོགས་སུའང་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་འགའ་མེད་པ་དེ་ནི། བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཤེས་བྱ་ལ་བརྟགས་ནས་སྐྱོན་སྟོན་པ་ནི། ཤེས་བྱ་སོགས་ཏེ། ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ་ཤེས་བྱ་ཡུལ་གྱི་སྔ་རོལ་དང་དུས་མཉམ་དུ་མ་གྲུབ། ཤེས་བྱའི་ཕྱིས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྟགས་སྔ་མ་གཉིས་གྲུབ་པ་ནི། ཤེས་བྱ་རྒྱུ་དང་ཤེས་པ་འབྲས་བུར་ཁས་ལེན་པས། མེད་པར་སྔར་ནུས་མེད་ཕྱིར་དང༌། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འགོག་གོ །རྟགས་ཕྱི་མ་ནི། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་ཞིག་མ་ཞིག་གང་ལ་སྐྱེ་མ་ཞིག་པ་ལའང་ཕྲད་མ་ཕྲད་གཉིས་དང༌། མ་ཕྲད་པ་ལའང་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་ཕྲད་པ་ལས་སྐྱེ་ན་དུས་འདྲེས་པས་བསྐལ་པའང་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བ་ དང༌། ཕྱོགས་གཅིག་གིས་མ་ཕྲད་པ་ལས་ན་ཆ་བཅས་སུ་འགྱུར་པས་ཆ་ཆ་ཅན་བདེན་གྲུབ་འགོག་པའི་རིགས་པས་འགོག་གོ །ཡང་ན་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་བྱ་བྱེད་ཡིན་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་ད་གཉིས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱ་བྱེད་ཡིན་དགོས་པས་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའི་དུས་ནའང་བྱ་བྱེད་ཡིན་དགོས་པ་ལ། ཡུལ་འགགས་ནས་ཤེས་པའི་དུས་ན་མེད་ན་ཤེས་པ་དེ་གང་ལས་སྐྱེ་ཞེས་དགག་བྱ་ལ་གཏུགས་ནས་འགོག་གི །ཐ་སྙད་དུ་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་མི་འགོག་གོ །ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། གོང་དུ་ཤེས་བྱ་ལས་སྔར་ཤེས་པ་ཡོད་ན་ཞེས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀྱི་སྔ་ཕྱི་ལ་བརྟགས་ནས་ཤེས་པ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་དེ་ལྟར་ན་སྔར་མ་བཤད་པའི་སེམས་བྱུང་དང་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་བདེན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་བདེན་པ་མེད་ན་འདུས་བྱས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པས། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འདུས་མ་བྱས་བདེན་པའང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཞན་གྱི་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤང་བ་ལ་དང་པོ་ཐལ་བ་དགོད་པ་ནི་གལཏེ་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། གལ་ཏེ་སྔར་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སྔ་ཕྱི་ལ་བརྟགས་ནས་བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ལའང་སྐྱོན་དེ་མཚུངས་པས་ཀུན་རྫོབ་མེད་པ་ལ་དེ་མེད་ན་བདེན་གཉིས་ག་ལ་ ཡོད་ཅེ་ན་ཞེས་པའམ། ཡང་ན་འགལ་ཏེ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་དེ་ལྟར་ན་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་དེ་ཉིད་ལ་བདེན་པ་ཟེར་བས་བདེན་གྲུབ་འགོག་པ་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། མེད་ན་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་དོ་ཞེས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་མེད་ལ། དེ་མེད་པ་དེ་ལ་བདེན་གཉིས་ག་ལ་ཡོད་ཁྱོད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་དེའང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་བློ་གཞན་གྱིས་རློམ་པ་ཙམ་གྱིས་ཡོད་པར་འཇོག་གི །དངོས་པོ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་འཛིན་གྱི་གོར་སྦྲུལ་དུ་འཇོག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་ག་ལ་འདའ་སྟེ། རྣམ་གྲོལ་མི་འཐོབ་པར་ཐལ་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་རྣམ་གྲོལ་གྱི་དོན་དུ་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། ལན་ནི། འདི་ནི་ཞེས་སོགས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་འདི་ནི་གཞན་བློ་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཡོད་པ་མིན་པ་དེ་ནི་དབུ་མ་པ་རང་གི་ལུགས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་མིན་གྱི། ཡིན་ན་སྐྱོན་དེ་འཇུག་གོ །རང་གི་ལུགས་ནི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིས་ཀུན་རྫོབ་སྟེ་ངེས་པ་ཡོད་པར་འཇོག་ཐུབ་ན་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཡོད་དེ། དེ་མིན་ན་ཀུན་རྫོབ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་ཡུལ་ཅན་རྟོགས་པ་དང་ཡུལ་རྟོག་པར་བྱ་བ དག་གཉིས་པོ་ཕན་ཚུན་གཅིག་འཇོག་པ་གཅིག་ལ་བལྟོས་པའི་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པ་ཡིན་པས་བདེན་པར་མེད་དེ། བྱེད་པ་ལས་ལ་བརྟེན་བྱས་ཤིང༌། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་མ་ དཔྱད་པར་མིང་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བ་སྤང་བ་ལ་ཐལ་བ་དགོད་པ་ནི། གང་ཚེ་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ཆོས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱིས་རང་བཞིནམེད་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་དཔྱོད་མཁན་གྱི་བློ་དེ་དཔྱད་བྱ་དེའི་ཁོངས་སུ་མི་གཏོགས་པས། དེ་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱད་དགོས་མི་དགོས་མི་དགོས་ན་དཔྱད་བྱ་གཞན་ལའང་མཚུངས་ལ། དགོས་ན་དཔྱོད་མཁན་དེ་ལའང་གཞན་དཔྱོད་མཁན་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དཔྱོད་མཁན་བདེན་པར་གྲུབ་ན་དེའི་རྣམ་པའི་འཛིན་སྟངས་དང་མཐུན་པའི་གཞི་བདེན་གྲུབ་གཅིག་ལ་བརྟེན་དགོས་པ་ལ་དཔྱད་པ་རྣམས་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱས་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་ན་རྣམ་དཔྱོད་ལ་ནི་རྟེན་བདེན་པ་ཡོད་པ་མིན་ལ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱེ་སྟེ
Chinese
而不认为是心等等。也不是在那些之外能找到心。总结要点是：凡是等等。凡是身体和不同于身体的都不存在。混合是指被感官所抓住，而本质不是心，即有情众生的色身。从它和那之外，也没有任何本质上成立的东西。因此，没有任何真实成立的东西。因此，一切有情众生都以远离一切真实戏论的自性而寂灭。通过考察所知来指出过失是：所知等等。识是有法，不是真实存在的，因为所知在境之前和同时都不成立。识之后，也不是自性成立的。前两个理由的成立是：因为承认所知是因，识是果。因为不存在，所以之前没有能力等等来遮破。后面的理由是：如《中观庄严论》中所说，前一刹那灭与不灭，无论在哪种情况下产生，不灭的情况也有接触与不接触两种。不接触的情况，如果从完全不接触的状态产生，那么就会因为时间混淆而导致劫也变成一刹那。如果从部分不接触的状态产生，那么就会变成有分，因此用遮破有分和无分的真实成立的道理来遮破。或者，如果境和识二者作为能作和所作，以自己的体性成立，那么这两个就必须在任何时候都是能作和所作，因此在识产生的时候也必须是能作和所作。如果在境灭之后，识产生的时候境不存在，那么这个识是从哪里产生的呢？这样通过追究所破来遮破。名言中不遮破后来的识。法念住是：如是等等两句。上面说，如果识在所知之前存在，这样通过考察境和有境的前后，遮破了识的真实成立。这样，以前没有说过的受、想、行、识蕴和非相应的行等等一切法的生和无为法都不是真实证悟的，因为如果没有真实的生，那么有为法就完全不成立。如是说，因此无为法也不是真实存在的。对此，为了遣除其他的争论，为了遣除太过分，首先是陈述太过分，即如果等等四句。如果以前通过考察境和有境的前后而遮破了真实成立，那么这样在世俗中成立认为
English
And it is not considered to be mind, etc. Nor can mind be found apart from those. The summary of the point is: Whatever, etc. Whatever is the body and different from the body does not exist. Mixture refers to what is grasped by the senses, but whose essence is not mind, i.e., the physical body of sentient beings. And apart from it and that, there is nothing that is established by its own essence. Therefore, there is nothing that is truly established. Therefore, all sentient beings are liberated from suffering by their very nature, which is free from all true elaborations. To point out the faults by examining the knowable is: Knowable, etc. Consciousness is the subject, it is not truly existent, because the knowable is not established prior to and simultaneously with the object. Nor is it established by its own nature after the knowable. The establishment of the first two reasons is: Because it is admitted that the knowable is the cause and consciousness is the result. Because it does not exist, it has no power before, etc., to refute. The latter reason is: As stated in the Ornament of the Middle Way, whether the previous moment is destroyed or not, in whichever case it arises, there are two possibilities for the non-destroyed case: contact and non-contact. In the case of non-contact, if it arises from a state of complete non-contact, then due to the confusion of time, the kalpa would also become a single moment. If it arises from a state of partial non-contact, then it would become part-having, so it is refuted by the reasoning that refutes the true establishment of part-having and partless. Alternatively, if the object and consciousness, as agent and object, are established by their own characteristics, then these two must be agent and object at all times, so even at the time when consciousness arises, they must be agent and object. If the object ceases and does not exist at the time when consciousness arises, then from where does this consciousness arise? Thus, it is refuted by pursuing the object to be refuted. In conventional terms, later consciousness is not refuted. The mindfulness of Dharma is: Thus, etc., two lines. Above, it was said that if consciousness exists before the knowable, then by examining the before and after of the object and the object-possessor, the true establishment of consciousness is refuted. In this way, the arising of all dharmas, such as feeling, discrimination, compositional factors, and consciousness aggregates, which have not been previously explained, and non-conditioned phenomena, is not a true realization, because if there is no true arising, then conditioned phenomena are not completely established. As it is said, therefore, unconditioned phenomena are also not truly existent. To this, in order to dispel other arguments, in order to dispel being too extreme, first, the statement of being too extreme is, if, etc., four lines. If previously, true establishment was refuted by examining the before and after of the object and the object-possessor, then in this way, it is considered to be established conventionally
Chinese
對於其他的宗派也有同樣的過失，如果沒有世俗諦，那麼沒有世俗諦怎麼會有二諦呢？或者說，如果這樣反駁，如果否定了真實成立，那麼因是否產生果？如果產生，那麼就稱其為真實，因此否定真實成立只不過是名稱而已。如果沒有產生，即使在勝義諦中沒有，但在世俗諦中是有的，但這樣的世俗諦也沒有。如果沒有世俗諦，那裡怎麼會有二諦呢？你的世俗諦也只是被其他有情認為是世俗諦而已。因為事物沒有成立，就像把花繩誤認為蛇一樣，眾生怎麼能從痛苦中解脫呢？因此會導致無法獲得解脫。如果這樣，那麼為了獲得解脫而確立見解就變得沒有意義了。回答是：這是等等。這個世俗諦只是由其他眾生錯誤的心的分別念所安立的，並不是真實存在的，這不是中觀宗自己的世俗諦。如果是這樣，就會有那個過失。自己的宗派是，在證悟見解之後，如果能夠確定世俗諦是存在的，那麼世俗諦就是存在的。如果不是這樣，那麼就沒有世俗諦。此外，能取的主體和所取的客體這兩者是互相安立的，互相依賴的，因此不是真實存在的。就像經中說的：『作者依賴於業』等等。因此，就像世間所說的那樣，不經過仔細觀察，僅僅依靠名稱而進行的一切安立都是言說。為了避免無窮的過失，而提出的過失是：何時等等四句。無論何時，通過對法進行分析研究，通過分析研究來觀察自性不存在，那時，進行分析研究的心識不屬於被分析研究的對象。因此，那個心識也需要被分析研究嗎？如果不需要，那麼其他的分析研究對象也是一樣的。如果需要，那麼進行分析研究的心識也需要其他的分析研究者，因此會變成無窮的過失。如果分析研究者是真實成立的，那麼就必須依賴與其相符的一個真實成立的基礎，因為分析研究都是被分析研究的，所以自性是不存在的，因此分析研究沒有真實的所依，因為沒有所依，所以不會自性產生。
English
For other schools, there is the same fault. If there is no conventional truth, then how can there be two truths without it? Or, if you object, if the truly established is negated, then does the cause produce the effect or not? If it produces, then that is called true, so negating the truly established is just a name. If it does not produce, even if it does not exist in the ultimate truth, it exists in the conventional truth. But even such a conventional truth does not exist. If there is no conventional truth, how can there be two truths there? Your conventional truth is only considered by other sentient beings to be conventional truth. Because things are not established, just like mistaking a patterned rope for a snake, how can sentient beings be liberated from suffering? Therefore, it would lead to not being able to attain liberation. If so, then establishing a view for the sake of liberation becomes meaningless. The answer is: This is etc. This conventional truth is only posited by the deluded minds of other beings, and it is not truly existent. This is not the conventional truth of the Madhyamaka school itself. If it were, then that fault would apply. One's own school is that after realizing the view, if one can determine that conventional truth exists, then conventional truth exists. If not, then there is no conventional truth. Furthermore, the subject that apprehends and the object to be apprehended are mutually established and mutually dependent, so they are not truly existent. Just as it is said in the scriptures: 'The agent depends on the action,' etc. Therefore, just as it is said in the world, all establishments that are made based on names without careful examination are expressions. To avoid infinite faults, the fault that is presented is: Whenever, etc., four lines. Whenever one analyzes phenomena by means of analysis and examines the absence of inherent existence, then the mind that analyzes does not belong to the object being analyzed. Therefore, does that mind also need to be analyzed? If not, then other objects of analysis are the same. If it is needed, then the mind that analyzes also needs other analyzers, so it would become an infinite fault. If the analyzer is truly established, then it must rely on a truly established basis that corresponds to its mode of apprehension. Because all analyses are analyzed, inherent existence is absent, so analysis does not have a true basis. Because there is no basis, it does not arise from inherent existence.