Tibetan
ངལ་འཇུག་གི་མདོའི་དོན་བཞི་བརྒྱ་པ་རྩ་འགྲེལ་ལས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་དུས་ཞིམ་པ་སོགས་ལས་བདེ་ བ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་དེ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་ཚོར་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོ་ཉིད་དུ་གནས་ཤིང་ཡོད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོ་ཡོད་ན་བདེ་བ་དེ་འདྲས་ཅི་གསལ་ནས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འཇོག་མི་ཐུབ་སྙམ་ནས་བདེ་བ་འདིས་སྡུག་བསྔལ་རགས་པ་བསལ་བ་མིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་པར་འདོད་ལ། སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོ་དེ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ལས་གཞན་དགའ་བ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེ་བ་ཕྲ་མོ་ཉིད་དེ་ཡང་བདེ་བ་དེའི་མཚན་ཉིད་ལས་མ་འདས་པས་དེ་ཡིན་ན་བདེ་བ་ཡིན་དགོས་སོ། །བདེ་ན་མྱ་ངན་གདུངས་སོགས་ལ། ཞེས་སོགས་ལ་སྐྱོན་སྤོང་བར་འདོད་ནས། གལ་ཏེ་བཟའ་བཏུང་ཞིམ་པོ་སོགས་ལས་བདེ་བ་སྐྱེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་འགལ་བ་བདེ་བའི་རྐྱེན་སྐྱེས་པས་ན་དེའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེས་པ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེ་སྡུག་གི་ཚོར་བར་རྟོག་པས་ཞེན་ཅིང་བཏགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་འགྲུབ་པ་མིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་པར་ཐལ། བཟའ་བཏུང་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བདེ་སྡུག་གཉིས་ཀའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ཚོར་བ་བདེན་འཛིན་འདིའི་གཉེན་པོར་ཚོར་བ་སྟོང་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་འདི་སྒོམ་སྟེ། རྣམ་པར་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པའི་ ཞིང་ལས་བྱུང་བའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་དེ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་བསམ་གཏན་ཏེ་ཞི་གནས་སྒོམ་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྟོག་པ་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱེད་པས་ཟས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཟས་ཀྱིས་ལུས་རྒྱས་པ་དང་ནད་མེད་པ་སོགས་སུ་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་བསླབ་བཏུས་སུ་མདོ་དྲངས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་སོགས་སྒོམ་པའི་ཚེ་དོན་དམ་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་པའི་ཉམས་ལེན་གཉིས་བྱེད་པར་གསུངས་པའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཉམས་ལེན་ནི། རང་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཚོར་བ་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་ན་སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ཡང་རང་ཉིད་ལ་ཚོར་བ་བདེ་བ་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་བདེན་འཛིན་གྱི་དམིགས་གཏད་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པས་བཤིག་པས་དེ་ལ་སྲེད་པ་མི་སྐྱེ་ལ། སེམ་སཅན་གཞན་ལ་ལྟ་བ་དེ་མེད་པས་དེ་ལས་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྲེད་པའི་བདེ་བ་ཙམ་ནི་རིནཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གཡོན་པ་ཕྲུགས་ན་བདེ་བ་སྟེ། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་བདེ་བ་ལྟར་སྣང་ཡིན་ལ། བདེ་བའི་མཆོག་ནི་སྲེད་པ་ཟད་པ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ཀུན་གྱི་ནང་ན་སྲེད་ཟང་པའི། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ནའང་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བ་སོགས་ལ་སྦྱར་རོ། །ཚོར་བའི་རྒྱུ་རིག་པ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་ཚོར་བ་བདེན་གྲུབ་འགོག་པ་ལ། རེག་པ་ནི་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་འདུས་པའམ་ཕྲད་པ་ཡིན་པས་དེ་འགོག་པ་ལ། ཤེས་པ་དང་ ཕྲད་པ་འོག་ཏུ་འགོག་པས་འདིར་དབང་པོ་དང་དོན་ཕྲད་པ་འགོག་ལ། དེ་ལའང་རྡུལ་དང་རགས་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱི་མ་ཕྲད་པ་འོག་ཏུ་འབྱུང་བས་འདིར་རྡུལ་ཕྲད་པ་འགོག་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་སོགས་ཏེ། གལ་ཏེ་དབང་པོའི་རྡུལ་དང་དོན་གྱི་རྡུལ་ཕྲད་ན་དེ་གཉིས་ལ་བར་ཡོད་དམ་མེད། དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་དག་གང་དུ་ཕྲད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་ཕྲད་པར་ཐལ། བར་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་མེད་ན་ཡང་ཕྲད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གོས་གནོན་ནུས་པ་ལ་བར་མེད་ན་གཅིག་ཡིན་དགོས་པས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། རྡུལ་ཕྲན་རྡུལ་ཕྲན་ལ་འཇུག་པ་སྟེ་ཐིམ་པ་མེད་དེ། རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་ནི་སྐབས་ཏེ་བར་སྟོངས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བོང་ཚོད་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ལ་གཅིག་ཞུགས་ཤིང་ཐིམ་ན་གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །མ་ཞུགས་པ་སྟེ་མ་ཐིམ་པ་ལ་འདྲེས་པ་མེད་ལ། དེ་མེད་ན་ཕྲད་པ་མེད་དོ། །ཆ་ཐ་དད་མེད་ན་ཕྲད་ཅེས་པ་ཇི་ལྟར་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྲད་པ་དང་ཆ་མེད་པ་ཡོད་པར་མཐོང་ན་བསྟན་པར་གྱིས་ཏེ་བསྟན་རྒྱུ་མེད་དོ། །རྣམ་ཤེས་དང་ཕྲད་པ་དགག་པ་ནི། རྣམ་ཤེས་ཞེས་སོགས་ཏེ། དེ་དང་ཕྲད་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལ་ལུས་མེད་པས་སོ། །རགས་པ་ལ་ཕྲད་པ་དགག་པ་ནི། ཚོར་བ་ཞེས་སོགས་ཏེ། རགས་པ་བདེན་དངོས་མེད་པར་སྔར་དེ་ཡང་ཚིགས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་སུ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་བཤད་པ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་རེག་པ་བདེན་གྲུབ་མེད་ན། ཚོར་བ་བདེན་པ་གང་ལས་འབྱུང་སྟེ། རྫུན་པ་ལས་བདེན་པ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ས་བོན་རྫུན་པ་དེའི། ཞེས་སོགས་ལྟར་རོ། །ཚོར་བ་བདེན་པ་མེད་ན་དེའིདོན་དུ་ངལ་བའམ་འབད་པ་འདི་ཅིའི་དོན་དུ་ཡིན་ཏེ་དོན་མེད་པས་སོ། །ཚོར་བ་བདེན་པ་མེད་ན་ཡུལ་གང་ལས་གང་ལ་གནོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་གྲུབ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཚོར་བ་འགགས་པས་སྲེད་པ་ལྡོག་ཚུལ་སྟོན་པ་ནི། གང་ཚེ་ཞེས་སོགས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སྔར་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་པོ་གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་མེད་ཅིང༌། མྱོང་བྱ་ཚོར་བའང་བདེན་གྲུབ་ཡོད་པ་མིན་ན་དེའི་ཚེ་ཚོར་བྱ་ཚོར་བྱེད་རང་བཞིན་མེད་པའི་གནས་སྐབས་འདི་མཐོང་ནས་སྲེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མི་འགྱུར་ཏེ་ལྡོག་གོ །རྒྱུ་མཐོང་ཐོས་སོགས་བདེན་པས་ཚོར་བ་བདེན་པ་དགག་པ་ནི། མཐོང་བ་ཞེས་སོགས་ཏེ། མཐོང་ཐོས་སོགས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཚོར་བ་སྐྱེད་པས་དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གྲུབ་མི་དགོས་སོ། །མྱོང་བྱེད་ཀྱི་སེམས་བདེན་གྲུབ་ཡོད་པས་ཚོར་བ་བདེན་གྲུབ་ཡོད་པ་འགོག་པ་ལ་མྱོང་བྱ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སེམས་མྱོང་བྱེད་བདེན་གྲུབ་འགོག་པ་ནི་སེམས་དང་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། ཚོར་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སེམས་དེས་ཚོར་བ་མྱོང་བ་མཐོང་བ་ མ་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མྱོང་བྱ་མྱོང་བྱེད་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ཤིང༌། དེ་གཉིས་རྫས་གཞན་དུས་མཉམ་ཡིན་ན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་རུང་བས་སོ། །ཤེས་པ་སྔ་མས་མྱོང་བ་དགག་པ་ནི་སྔར་དང་ཞེས་པ་སྟེ། ཤེས་པ་སྔ་མས་ཚོར་བ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཚོར་བ་དེ་དུས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མས་མྱོང་བ་དགག་པ། ཕྱི་མར་ཞེས་སོགས་ཏེ། ཕྱིས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པས་ཀྱང་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། མྱོང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །དོན་བསྡུ་བ་ནི། རང་གི་ཞེས་སོགས་ཏེ། རང་གིས་རང་ལ་མྱོང་བ་སྔར་དང་རིག་བཀག་པས་གྲུབ་ལ། མྱོང་བྱེད་དོན་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ལ། ཚོར་བ་པོའི་གང་ཟག་བདེན་གྲུབ་འགའ་ཡང་མེད་པ་དེས་ན་ཚོར་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་ཚོགས་ཡིན་པ་འདི་ལ་ཡུལ་འདིས་ཅི་སྟེ་གནོད་པར་བྱ་བ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནི། ཡིད་ནི་ཞེས་སོགས་ཏེ། ཡིད་ནི་ཤེས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ཡུལ་འཛིན་པ་ལ་དབང་བར་བྱེད་པས་དབང་པོ་སྟེ་མིག་དབང་སོགས་དྲུག་ལ་མི་གནས་ཤིང་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་ལའང་གནས་པ་མིན་ཞིང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ཏེ་དེ་གཉིས་ཚོགས་པ་ལའང་གནས་པ་མིན་ནོ། །འདིར་དེ་དག་ལ་མི་གནས་པའི་དམ་བཅའ་ཙམ་ལས་མ་གསུངས་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། འཇུག་པ་ལས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རྟེན་བརྟེན་པ་ལ་དཔྱད་པ་བདུན་གྱིས་འགོག་པའི་ཚུལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །མུ་སྟེགས་འདོད་པའི་ནང་གི་སྐྱེས་བུ་དང་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ལག་
Chinese
《入行论》四百论释中说：如果被悲伤折磨时，从美味等产生快乐，但因痛苦强大而被压倒，所以没有体验到快乐，如果这样说。那么，所产生的快乐，是怎样的感受，怎么会不是呢？因为不是体验的自性。如果那时只有微小的痛苦存在。如果存在微小的痛苦，那么这样的快乐怎么会显现，而不能安立为体验快乐呢？认为这个快乐不是消除了粗大的痛苦吗？认为是这样的。如果微小的痛苦，只是比那个大快乐之外的微小喜悦，那么，即使是微小的快乐，也没有超出那个快乐的体性，如果是那样，就必须是快乐。如果是快乐，那么在悲伤折磨等等上。想要避免等等的过失，如果从美味的饮食等产生快乐，与痛苦相违，是快乐的因缘产生，所以在那个时候没有产生痛苦，如果这样说。那么，不是成立了对乐苦的感受以分别念执着和假立吗？认为是这样的。因为仅仅一种饮食，以分别念的力量，成为乐苦二者的因。因为感受没有成立为真实的缘故，为了对治这个感受的实执，就修习将感受观为空性的这种分别。对分别念进行观察和分析的 从田中产生的空性，证悟它，并且与它相结合的禅定，也就是修习止观，会使瑜伽士的分别念增长和广大，所以称为食物。就像食物使身体增长和无病等等一样。这里在《学集论》中引用的经文中说：菩提萨埵在修习感受、念住等的时候，会进行胜义谛和世俗谛两种修习。其中世俗谛的修习是：当自己的相续中产生快乐的感受时，会对其他众生生起慈悲。也就是，即使自己产生快乐的感受，也因为空性的证悟摧毁了对它的所有实执的执着，所以不会对它产生贪恋。并且因为没有看到其他众生，所以看到从那里产生贪恋的缘故，以及贪恋的自
English
It is said in the commentary on the four hundred verses of the Engaging in Discipline: If, when tormented by sorrow, happiness arises from delicious things, etc., but because suffering is powerful, it is overwhelmed, so that happiness is not experienced, if you say so. Then, how is the feeling of happiness that arises, how could it not be? Because it is not the nature of experience. If at that time only a small amount of suffering remains and exists. If there is a small amount of suffering, then how can such happiness be revealed, and it cannot be established as experiencing happiness? Thinking that this happiness does not eliminate gross suffering, does it? It is thought to be so. If the small suffering is only a small joy other than that great happiness, then even the small happiness does not go beyond the nature of that happiness, so if it is so, it must be happiness. If it is happiness, then on sorrow torment, etc. Wanting to avoid the faults of etc., if happiness arises from delicious food and drink, etc., the cause of happiness that is contrary to suffering arises, so suffering does not arise at that time, if you say so. Then, isn't it established that the feeling of happiness and suffering is clung to and labeled by conceptualization? It is thought to be so. Because just one food, by the power of conceptualization, becomes the cause of both happiness and suffering. Because feeling is not established as true, in order to counteract this clinging to the reality of feeling, meditate on this analysis of feeling as emptiness. The emptiness that arises from the field of analysis and investigation, Realizing it, and the samadhi that combines with it, that is, the meditation of calming and abiding, will cause the yogi's conceptualization to increase and expand, so it is called food. Just as food causes the body to grow and be free from disease, etc. Here, in the sutra quoted in the Compendium of Trainings, it is said: When a Bodhisattva meditates on feeling, mindfulness, close placement, etc., he will practice both ultimate truth and conventional truth. Among them, the practice of conventional truth is: When a feeling of happiness arises in one's own mind, compassion will arise for other sentient beings. That is, even if one's own feeling of happiness arises, because the realization of emptiness has destroyed all the clinging to the reality of it, so attachment to it will not arise. And because other sentient beings are not seen, so because it is seen that attachment arises from there, and the self of attachment.
Chinese
仅仅是快乐，就像《宝鬘论》中所说：“左手搔痒是快乐”，这只是看起来像快乐。而快乐的极致是贪欲的止息，就像所说：“在一切快乐中，贪欲的止息”。同样，即使感受痛苦，也应与生起慈悲等联系起来。通过遮破感受之因——识的真实成立，来遮破感受的真实成立。触是境、根、识三者聚合或相遇，因此要遮破它。由于识和相遇在后面遮破，所以这里遮破根和境的相遇。其中也有微尘和粗大两种，由于粗大的相遇在后面出现，所以这里遮破微尘的相遇，即：如果根的微尘和境的微尘相遇，那么它们之间有间隔还是没有间隔？如果像第一种情况，那么它们将在哪里相遇呢？因为有间隔，所以不可能相遇。如果没有间隔，那么相遇也不合理，因为是一体的缘故。就像衣服的褶皱没有间隔就必须是一样。其理由是：微尘不会进入微尘，即不会渗透，因为那些微尘没有空隙，并且体积相等。如果一个进入另一个并渗透，那么整体也会变成微尘。没有进入，即没有渗透，就没有混合，没有混合就没有相遇。如果没有不同的部分，那么相遇怎么会合理呢？如果不合理，如果看到有相遇和没有部分，请指出，但无法指出。遮破与识相遇：识等，与它相遇不合理，因为它没有身体。遮破与粗大相遇：感受等，由于粗大没有真实存在，如前所述，它也是组成的集合。 应该像这样理解所说的分析。这样，如果作为原因的触没有真实成立，那么感受从何处产生呢？因为不可能从虚假中产生真实，就像所说：“凡是种子虚假的”。如果感受没有真实，那么为此而辛劳或努力是为了什么呢？因为没有意义。如果感受没有真实，那么痛苦的真实成立就不会从哪个境对哪个境造成损害而产生。感受止息了贪欲
English
Mere pleasure is like what is said in the Ratnavali, "Scratching the left hand is pleasure," which only appears to be pleasure. The ultimate of pleasure is the cessation of craving, as it is said, "Among all pleasures, the cessation of craving." Similarly, even when experiencing suffering, it should be connected with the arising of compassion, etc. To negate the true establishment of feeling by negating the true establishment of the cause of feeling, awareness. Contact is the coming together or meeting of the three, object, faculty, and consciousness, so it is to be negated. Since consciousness and meeting are negated below, here the meeting of faculty and object is negated. Among these, there are two, particles and gross matter. Since the meeting of the latter occurs below, here the meeting of particles is negated, namely: If the particles of the faculty and the particles of the object meet, is there an interval between them or not? If it is like the first case, then where will they meet? Since there is an interval, it is impossible to meet. If there is no interval, then meeting is also unreasonable, because they are one. Just as the folds of a garment must be one if there is no interval. The reason for this is: particles do not enter particles, that is, they do not penetrate, because those particles have no space and their volumes are equal. If one enters and penetrates the other, then the whole will also become just a particle. If there is no entering, that is, no penetration, there is no mixing, and without mixing there is no meeting. If there are no different parts, then how can it be reasonable to say meeting? If it is not reasonable, if you see that there is meeting and no parts, please point it out, but there is nothing to point out. Negating meeting with consciousness: Consciousness, etc., it is unreasonable to meet with it, because it has no body. Negating meeting with gross matter: Feeling, etc., since gross matter has no true existence, as mentioned before, it is also a collection of constituents. One should understand the analysis as it is explained. Thus, if contact as a cause has no true establishment, then from where does true feeling arise? Because it is impossible for truth to arise from falsehood, as it is said, "Whatever has a false seed." If feeling has no truth, then what is the purpose of laboring or striving for it? Because it is meaningless. If feeling has no truth, then the true establishment of suffering will not arise from which object harms which object. Feeling ceases craving.