Tibetan
ཁ་ཚོན་ཆོད་པས་གཞན་དག་བེམས་རིག་གང་དུ་འདོད་ཀྱང་དེ་གཉིས་ལ་བཀོད་པའི་སྐྱོན་ཉིད་ཁ་སྤོས་པས་ཆོག་པས་འདིར་དེ་གཉིས་ཀྱི་འདོད་པ་ཙམ་བཀོད་ནས་དགག་པ་མཛད་དོ། །འདི་ལ་གྲངས་ཅན་འགོག་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་པ་འགོག་པའོ། །དང་པོ་ལ་འདོད་པ་བརྗེད་པ་དང༌། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས་རྐང་པ་གཅིག་སྟེ། གྲངས་ཅན་གྱི་ལུགས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་བྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་གྲངས་ངེས་པ་ལ། གཙོ་བོ་སོགས་ཉེར་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་བེམས་པོ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཡང་གཙོ་བོས་རྣམ་འགྱུར་རྣམས་འབྱེད་ཤེས་ཀྱང་ལོངས་སྤྱོད་མི་ཤེས་ལ། ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཤེས པ་ཡིན་ཞིང་ཡུལ་ལོངས་སྤྱོད་དེ། དེ་ནི་ཤེལ་གྱི་མེ་ལོང་ངོས་གཉིས་པ་ལྟར་ཕྱོགས་གཅིག་ནས་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་འཆར་ཞིང༌། ཕྱོགས་གཞན་ནང་ངོས་ནས་བདག་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་རང་ཉིད་ཀྱི་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་འཆར་ལ། རྣམ་པ་དེ་གཉིས་མེ་ལྕགས་ལྟར་འདྲེས་པའི་ཚེ་ཤེས་རིག་སྐྱེས་བུས་སྒྲ་ཐོས་པ་སོགས་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །ཡུལ་སྒྲ་དང་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་ རྟག་པར་འདོད་མི་འདོད་ལ་སྤྱིར་མུ་བཞི་འོང་བས་དེ་འགོག་པའང་དེ་དང་འདྲ་ཡང༌། འདིར་གྲངས་ཅན་ཡུལ་ཅན་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་དང་ཡུལ་སྒྲ་གཉིས་ཀ་རྟག་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ཡུལ་རྟག་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཐོས་པར་ཐལ་པའི་སྐྱོན་ཡང་གཞན་ནས་བཤད་ཀྱང་འདིར་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོས་ནས་སྐྱོན་སྟོན་ཏོ། །དེ་དགག་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ཅེས་སོགས་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་སྒྲ་འཛིན་ཅིང་ཐོས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲ་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡུལ་ཅན་ཡོད་ཀྱང་སྒྲ་སྔ་མ་བརྗོད་ནས་ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་པའི་བར་དུ་སྒྲ་མི་ཐོས་པ་དེ་ཤེས་བྱ་སྒྲ་མེད་པས་མི་ཐོས་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཅན་གང་གིས་སྒྲ་ཤེས་པ་ཞེས་དེ་སྐད་བརྗོད་པར་བྱེད་མི་རིགས་པར་ཐལ། ཤེས་བྱ་སྒྲ་མེད་ན་ཅི་རིག་ན་སྟེ་ཤེས་པ་དེ་ལ་རིག་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་དེ་མེད་ཀྱང་ཤེས་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ན། ཤིང་ཡང་ཤེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤེས་བྱ་ཡུལ་ཉེ་བར་གནས་པ་མེད་པར་དེ་ཤེས་པ་མེད་ཅེས་ངེས་ཏེ། བདག་འཛིན་ལྟ་བུ་ལའང་རྣམ་པའི་ཡུལ་མེད་ཀྱང་དམིགས་ཡུལ་ཡོད་པས་སོ། །སྒྲ་ཐོས་པའི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ཤེས་ཤེ་ན། གཟུགས་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་སྒྲ་ཐོས་པའང་ཅི་སྟེ་མིན་ནས་ཐོས་པར་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ཤེས་ཀྱང་སྒྲ་མི་ཐོས་པ་དེ་ཡུལ་
Chinese
因为已经明确，无论其他人如何认为物质和意识，仅仅通过转移对这两者的指责就足够了，所以这里只列出这两者的观点并进行驳斥。这包括驳斥数论派和胜论派。首先是陈述观点，然后是驳斥。首先是：如果等等，这是一句。数论派的观点是，一切法都被确定为二十五种所知，其中主物等等二十四种都是物质。虽然主物知道如何区分各种变化，但它不知道享受。只有意识的补卢沙（梵文：puruṣa，梵文罗马拟音：purusha，汉语字面意思：人）才是知者，并且享受对境。这就像双面镜子，一面显现色等对境的形象，另一面内侧显现自我意识的补卢沙自身体验的形象。当这两种形象像火和铁一样混合时，意识的补卢沙就认为是听到声音等等。至于对境声音和有境意识是否被认为是常恒，一般来说有四种可能性，所以驳斥它们也与此类似。但在这里，数论派认为有境意识的补卢沙和对境声音两者都是常恒的。如果对境是常恒的，那么就会出现总是听到的过失，虽然其他人也这样说过，但这里是从有境的角度来指出过失。驳斥是：一切等等。在一切时，都会执持声音并听到声音，因为执持声音的有境意识的补卢沙是常恒的。如果说，即使有有境，但在前一个声音消失到后一个声音产生之间，听不到声音是因为没有所知的声音。那么，在这种情况下，就不应该说有境通过什么来知道声音。如果说即使没有所知，也仍然可以知道，那么树木也会变成能知，因为它们是相同的。因此，可以确定，如果没有所知对境的接近，就不会有知。即使像我执这样的情况，虽然没有形象的对境，但有目标对境。如果听到声音的常恒补卢沙也知道颜色，那么当知道颜色时，为什么不听到声音呢？应该听到声音。如果说即使知道颜色也不听到声音，那是因为对境
English
Since it is clear, no matter how others regard matter and consciousness, it is sufficient to merely shift the blame placed on these two, so here, only the views of these two are listed and refuted. This includes refuting the Samkhya and Vaisheshika schools. First, there is the statement of the view, and then the refutation. First is: If, etc., this is one sentence. The Samkhya's view is that all dharmas are determined to be twenty-five knowables, among which the principal, etc., the twenty-four are all matter. Although the principal knows how to distinguish various transformations, it does not know enjoyment. Only the conscious Purusha is the knower and enjoys the objects. This is like a double-sided mirror, one side of which reflects the image of objects such as form, and the other side, the inner side, reflects the image of the self-conscious Purusha's own experience. When these two images are mixed like fire and iron, the conscious Purusha thinks that it is hearing sounds, etc. As for whether the object sound and the subject consciousness are considered permanent, generally there are four possibilities, so refuting them is similar to this. But here, the Samkhya school believes that both the subject consciousness Purusha and the object sound are permanent. If the object is permanent, then the fault of always hearing will occur, although others have said this, but here the fault is pointed out from the perspective of the subject. The refutation is: all, etc. At all times, one will grasp sound and hear sound, because the subject consciousness Purusha who grasps sound is permanent. If it is said that even if there is a subject, one does not hear sound between the disappearance of the previous sound and the generation of the next sound because there is no knowable sound. Then, in this case, it should not be said that the subject knows sound through what. If it is said that even if there is no knowable, it can still be known, then trees will also become knowers, because they are the same. Therefore, it can be determined that without the proximity of the knowable object, there will be no knowledge. Even in cases like ego-grasping, although there is no object of image, there is an object of aim. If the permanent Purusha who hears sound also knows color, then when knowing color, why not hear sound? Sound should be heard. If it is said that even if one knows color, one does not hear sound, it is because the object
Tibetan
ཅན་དེ་ལ་སྒྲ་མེད་པའི་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ཡུལ་སྒྲ་མེད་པ་དེས་ན་དེའི་ཡུལ་ཅན་ལ་ཤེས་པའང་ མེད་དོ། །གཞན་ཡང་སྒྲ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་འཛིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་རྣམ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན། སྐྱེས་བུ་གཅིག་བལྟོས་ས་ཐ་དད་ལ་བལྟོས་ནས་ཕ་དང་བུར་འགྱུར་བ་བཞིན་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་རྣམ་འགྱུར་དང་རང་བཞིན་ལ་བལྟོས་ནས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་འཇོག་གོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཕ་དང་བུ་ཡིན་པ་བློས་བཏགས་པ་ཡིན་ཡང་ཡང་དག་ཏུ་མེད་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དེ་ཡང་དག་ཏུ་གྲུབ་དགོས་པས་མི་མཚུངས་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་སོ། །ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་སྒྲ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་དགོས་པ་ལས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ན། དེ་འཛིན་བྱེད་མིན་ནོ། །གར་མཁན་གཅིག་ཉིད་ཆས་གོས་མི་འདྲ་བས་སོ་སོར་འགྱུར་བ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་མཐོང་བ་ལས་ཚུལ་བཞན་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཐོང་ན། དེ་རྟག་པ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་ཕྱིས་ཀྱི་ཆས་གོས་དཀར་པོ་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་གཞན་སྔར་གྱི་ཆས་གོས་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་དེ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཕྱིས་ཀྱི་གཅིག་པུ་དེ་ནི་སྔོན་མེད་པ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་སོགས་ཚུལ་གཞན་དེ་དེར་མི་བདེན་ན། དེའི་རང་གི་རང་བཞིན་བདེན་པ་གང་ཡིན་སྨྲོས་ཤིག་སྟེ་སྨྲ་རྒྱུ་མེད་དོ། །ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་བདེན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་ཀུན་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཆ་མེད་རྟག་པར་ཁས་བླངས་པས་སོ། ། སེམས་པ་བདག་དང་སེམས་མེད་གཙོ་བོ་སོགས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་ཙམ་དུ་མཚུངས་པས་སོ། །གང་གི་ཚེ་བྱེ་བྲག་གམ་གསལ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ དེ་དག་ལ་གཙོ་བོ་སོགས་ཀྱི་སྤྱི་འདྲ་བས་ཁྱབ་པའི་རྐྱེན་གང་ཡིན་ཏེ་མེད་དོ། །བྱེ་བྲག་པ་བདག་བེམས་པོ་ཡིན་ལ། དེས་ཡུལ་ཤེས་པ་ནི་དེ་དང་སེམས་པ་གཉིས་ལ་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པས་ཡིན་ནོ། ཞེས་པ་འགོག་པ་ནི་སེམས་མེད་ཅེས་སོགས་ཏེ། སེམས་མེད་བེམས་པོ་ཡང་བདག་མིན་ཏེ། སེམས་མེད་ཉིད་སེམས་ལས་དོན་གཞན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ཞེས་པ་སེམས་བདག་མིན་པར་མ་ཟད་ཅེས་པའོ། །འོན་ཏེ་བདག་དེ་སེམས་དང་ལྡན་པ་སྟེ་དེ་དང་འདུ་འབྲེལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཤེས་ན། བདག་དེས་ཡུལ་སྔར་མི་ཤེས་པ་དེ་འཇིག་པར་ཐལ། ཕྱིས་ཡུལ་ཤེས་པ་རྐྱེན་གཞན་གྱི་སྟོབས་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམ
Chinese
如果说，因为对于那个有者来说，声音是不近的缘故。那么，那时由于境是无声的，因此对于那个有境者来说，也无有知。此外，执持声音的自性，怎么会变成执持色呢？因为这二者相违的缘故。譬如，一个士夫，观待不同的所观待处，而变成父亲和儿子一样，观待色声等变异和自性，而安立为境和有境吗？一个士夫是父亲和儿子，虽然是心识假立的，但实际上没有。你的意义也必须是真实成立的，因此不相似。是这样的，等等二句。智慧的士夫，必须见到是执持声音的自性，因为没有见到，因此，它不是执持者。如同一个舞者，因为衣服不同而各异一样，如果那个士夫以不同于先前所见的方式见到声音等的自性，那么，它就成了不是常法了。如果后来的白衣等的不同方式，就是先前衣服等的方式本身。那么，这是不合理的，因为后来的唯一者是先前没有的唯一者之故。如果青色等不同方式在那里不是真实的，那么，请说它的自己的真实自性是什么，是无话可说的。如果智慧的士夫就是那些的真实自性，那么，一切士夫都将变成一个，因为已经承诺了无分的部分和常法之故。 心识我与无心识的自在等也将变成一个，因为仅仅在存在上相同之故。当差别或显现颠倒之时，对于那些来说，以自在等的总相相似而遍及的原因是什么呢？是没有的。胜论师的我，是质碍性的，它了知境，是因为它和心识二者有结合的关系的缘故。遮破这个，就是无心识等等，无心识的质碍性也不是我，因为无心识本身存在于心识之外的缘故，如同瓶子等一样。又是说，不仅心识不是我。如果我具有心识，即与它成立结合关系而了知境，那么，那个我先前不了知境，那将成为坏灭，因为后来了知境是依靠其他因缘的力量之故。心
English
If it is said that it is because sound is not close to that possessor. Then, at that time, since the object is soundless, therefore, for that possessor of the object, there is also no knowing. Furthermore, how can the nature of holding sound become holding form? Because these two are contradictory. For example, just as one person becomes a father and a son by depending on different objects of dependence, is it that one establishes objects and possessors of objects by depending on the changes and nature of form, sound, etc.? Although one person being a father and a son is mentally fabricated, it is not actually so. Your meaning must also be truly established, so it is not similar. It is like this, and so on, the two lines. The wise person must see that it is the nature of holding sound, because it is not seen, therefore, it is not the holder. Just as one dancer becomes different because of different clothes, if that person sees the nature of sound, etc., in a way different from what was seen before, then it becomes impermanent. If the different ways of the later white clothes, etc., are the ways of the previous clothes, etc., themselves. Then, this is unreasonable, because the later unique one is the unique one that did not exist before. If the different ways such as blue are not true there, then please say what its own true nature is, there is nothing to say. If the wise person is the true nature of those, then all persons will become one, because the indivisible part and the permanent dharma have been promised. The mind-self and the non-mind chief, etc., will also become one, because they are only the same in existence. When the difference or manifestation is reversed, what is the reason for those to be pervaded by the similarity of the general characteristics of the chief, etc.? There is none. The Vaisheshika's self is obstructive, and it knows the object because it has a combined relationship with the mind. Refuting this is the non-mind, etc., the obstructive nature of the non-mind is also not the self, because the non-mind itself exists outside of the mind, just like a vase, etc. Again, it is said that not only is the mind not the self. If I have a mind, that is, I know the object by establishing a combined relationship with it, then that I did not know the object before, that will become destroyed, because later knowing the object is due to the power of other causes. Mind