Tibetan
ག་པ་ལ་སྦྱར་ནས་འཆད་པ་རྣམས་ཀྱི་གུང་བསྒྲིགས་ནས། དེ་དག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདི་ལྟར་བཤད་ན་ལེགས་སོ། །སྔར་དངོས་ལས་མི་རྟག་གཞན་དུ་མེད་པར་སྨྲས་པ་དང༌། རྟོག་པས་བསྐྱེད་ཆོས་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པར་སྨྲ་པ་ལ། ཁ་དོག་ལ་སོགས་ པ་དང་དེའི་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་ལ་ཐ་དང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བ་ལ། མངོན་སུམ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དེ་དང་ཡུལ་གཅིག་ལ་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་ལ་དེ་དག་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་དག་སྒྲ་ཐ་དད་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་གཉིས་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྒྲ་མ་ཡིན་དང་མ་བྱས་རྟག་པ་སོགས་རིགས་མཐུན་མི་མཐུན་གྱི་ལོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་ལྡོག་པ་ཡི། ལྡོག་པའི་ཆོས་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་པ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས། དངོས་པོ་ལ་རྫས་ཀྱི་ཆ་ཐ་དད་མེད་པའི་སྒྲ་དང་དེའི་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་དོན་དེ་ལ་ནི། སྐྲ་དག་དེའི་བྱས་མི་རྟགས་སོགས་ངེས་པའི་བློ་དང༌། བློ་དེས་ཇི་ལྟར་བརྡའ་བརྟགས་པའི་སྒྲ་ནི། བུམ་སྣམ་སོགས་རྫས་ཐ་དད་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་གྱི་སྒྲ་བློ་བཞིན་དུ་དུ་མ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་སྒྲ་རང་མཚན་ལྟ་བུ་གཅིག་ཉིད་རང་རྒྱུ་ལས་བྱས་མི་རྟག་གི་རྫས་སུ་གྲུབ་བདེ་དབྱེར་མེད་པར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྒྲ་མ་ཡིན་དང་མ་བྱས་རྟག་པ་སོགས་ལས་ལོག་པར་དངོས་པོ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་གནས་པའི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བས་བག་ཆགས་བཞག་པས་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས། མངོན་སུམ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རྟོག་པ་ལ་སྒྲ་མ་ཡིན་དང་མ་བྱས་རྟག་པ་སོགས་ལས་ལོག་པར་སྣང་ཞིང༌། དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ལ་ལོག་ས་ལོགས་སོ་སོ་ལས་ལོག་པའི་ལྡོག་པ་སོ་སོར་སྣང་བའི་སྣང་བ་སྒྲ་ དོན་དུ་བྱས་ནས་སྒྲ་ཐ་དད་འཇུག་པར་བསྟན་ནས་ཕྱོགས་སྔ་མ་དེ་ལ་ལན་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་སྒྲ་རང་མཚན་ལྟ་བུ་གཅིག་མཐོང་བ་ན་དེའི་རྫས་ཀྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། རྟོག་པས་ཀྱང་སྒྲའི་ལྡོག་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ངེས་པ་ན་དེའི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངས་སམ་ཞེ་ན། རྟོག་པ་རྣམས་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་ན་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ཡིས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྣང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་རང་འཛིན་རྟོག་བློ་བསྐྱེད་དགོས་ཤིང༌། དེ་ལྟ་ན་སྣང་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་སྒྲུབ་འཇུག་ཏུ་འགྱུར་བས། སྒྲ
Chinese
如果把这些解释结合起来，以与它们相符的方式这样说就更好了。之前说过事物中没有其他无常，又说分别念所生的法是所说之义。对于颜色等以及它的所作无常等一切，在事物中没有丝毫差别，如其所是地被现量所取。跟随那个现量，与它同境的分别念，那些显现为各异的事物，有什么理由施设不同的声音呢？如果说这两者相违，那么，从非声、非作、常等一切同类异类的相违中，是遣除的。以遣除的各个法在分别念中显现为理由，对于事物中没有实体差别的声音以及它的所作无常等的意义，头发等它的所作无常等决定的心，以及心如何诠释的语词，就像瓶、毡等依赖于实体差别的语词和心一样，不会有多种施设。这说明，声音自相犹如一个，从自身因所生的所作无常的实体中，成立为安乐无别而生的理由，从非声、非作、常等中遣除，安住在事物上。像那样安住的事物，如其所是地被现量所取，通过安立习气所生，在跟随那个现量的分别念中，显现为从非声、非作、常等中遣除。像那样在分别念中，从各个遣除处所遣除的各个遣除显现的显现，作为声音的意义，显示了施设不同声音，从而回答了之前的观点。如果现量见到声音自相犹如一个，就像见到它的实体部分一样，分别念也确定声音的遣除犹如一个，那么我是否也了解它的所有遣除之法呢？如果分别念没有被习气所染污的错乱之因，那么色声等外境的事物，就应该以自己的体性，如其所是地安住，并与它相符地作为显现境的自执分别心生起。如果那样，就会变成不迷乱显现境的成办进入，所以声音……
English
If we combine these explanations and say it in a way that is consistent with them, it would be better. Previously, it was said that there is no other impermanence in things, and it was also said that the Dharma produced by conceptual thought is the meaning of what is said. For colors and so on, and all of its made impermanence and so on, there is not the slightest difference in things, as they are taken by direct perception as they are. Following that direct perception, the conceptual thought that focuses on the same object as it, what reason is there to apply different sounds to those things that appear to be different? If you say that these two contradict each other, then from all the contradictions of non-sound, non-made, permanent, etc., of the same and different kinds, it is the removal. With the reason that the various Dharmas of removal appear in conceptual thought, for the meaning of sound and its made impermanence and so on, in which there is no difference in substance in things, the mind that determines hair and its made impermanence and so on, and the words that the mind interprets, like the words and minds that depend on the difference in substance such as bottles and felt, there will not be many applications. This shows that the sound self-character is like one, from the substance of the made impermanence born from its own cause, established as the reason for being born comfortably and inseparably, removed from non-sound, non-made, permanent, etc., and abiding in things. The things that abide like that are taken by direct perception as they are, and through the arising of habitual imprints, in the conceptual thought that follows that direct perception, it appears to be removed from non-sound, non-made, permanent, etc. Like that, in conceptual thought, the appearance of each removal that is removed from each place of removal, as the meaning of sound, shows the application of different sounds, thereby answering the previous view. If direct perception sees the sound self-character as one, just as it sees its substantial parts, and conceptual thought also determines the removal of sound as one, then do I also understand all of its removal Dharmas? If conceptual thoughts do not have the cause of confusion that is defiled by habitual imprints, then external things such as form and sound should abide in their own nature as they are, and the self-grasping conceptual mind that makes it the appearing object should arise in accordance with it. If so, it will become the accomplishment entry that does not confuse the appearing object, so sound...
Tibetan
་ལྟ་བུ་གཅིག་ངེས་པ་ན་དེའི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངེས་དགོས་ཀྱང༌། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་སྒོ་ནས་སྣང་བཏགས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་གཅིག་ངེས་པ་ན་དེའི་ལྡོག་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངེས་མི་དགོས་སོ་ཞེས་བཤད་ན། འདི་ལྟར་རྟགས་མེད་བྱིས་པར་གྱི། ཞེས་སོགས་དང་དོན་ཟློས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ལེགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར་དུ་ལྷས། རང་གི་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་ཞིག་ནས་མེད་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དང༌། ཉི་མ་སྦས་པས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་སྨྲས་པ། ཡང་ན་འདི་ནི་མི་དམིགས་པའི་རྟགས་ལས་འཇིག་པ་གྲུབ་ན་ནི། ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་བཤད་པ་དག་གི་ལུགས་ཀྱིས། ཤློ་ཀ་འདི་རང་སྡེ་གཞན་ཞིག་འཇིག་དོན་གཅིག་ཏུ་འདོད་པའི་ལུགས་རྗོད་པར་ བྱེད་དོ། །འོན་ཀྱང་གོང་འོག་གཞན་གང་དུའང་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་འདི་ལྟར་རོ་ཞེས་པའི་འདོད་པ་མི་འདྲ་བ་བརྗོད་པ་དང༌། མུ་སྟེགས་ལ་རང་ལུགས་ཀྱི་ལན་འདེབས་ལུགས་འདི་ལྟར་བྱེད་ཅིང༌། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་འདི་ལྟར་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལན་ཅིག་ཀྱང་མ་བྱུང་བ་ལ་འདི་ཁོ་ནའི་སྐབས་སུ་འདི་ལྟར་བཤད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་གཟིགས་ཞེས་བསམ་པར་བྱ་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །དེའང་སྔར་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པ་རྟགས་ལ་བརྟེན་ན་རྗེས་དཔག་དང་མངོན་སུམ་གྱིས་དྲངས་ན་དཔྱད་ཤེས་ཡིན་པས་ཚད་མ་གསུམ་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲས་པ་ལ། ཁ་ན་རེ་ཁ་དོག་རྒྱུན་འགག་ཁ་མ་དུས་གཉིས་པར་ཞིག་ནས་མེད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཁ་དོག་དེའི་མི་རྟག་པ་ཡིན་གྱི། ཁ་དོག་གི་མི་རྟག་པ་ཁ་དོག་གི་རྫས་མ་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་ཅིང༌། བྱས་སོགས་ཀྱི་རྟགས་ལས་རྟོགས་པའང་མ་ཡིན་པས། དེ་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་གསུམ་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་རང་སྡེ་ཞིག་འཇིག་དོན་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དག་དང་འདྲ་བར་ཁས་བླངས་པར་སོང་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་ཚད་མ་གསུམ་པ་འདོད་མི་དགོས་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཁ་དོག་གི་རྫས་ཡིན་པ་ལས་ཡང་ན། ཁ་དོག་ཞིག་ནས་མེད་པ་ཁ་དོག་གི་མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ལུགས་འདིར་ནི་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ལས་ཁ་དོག་གི་འཇིག་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུགས་དེ་ལ་སྔར་བྱུང་དངོས་པོ་ཕྱིས་མེད་པར་གྱུར་པ་དངོས་པོ་དེ་མི་རྟག་ཅེས་པའི་དོན་དུ་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། ཁ་དོག་ཐ་མ་དེ་ལྟ་བུ་སྔར་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པ་དུས་གཉིས་པར་མ་དམིགས་པས་དེ་དུས་གཉིས་པར་མེད་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞིག་འཇིག་
Chinese
如果像这样确定了一个事物，那么它的所有相反的性质都必须确定。然而，由于所有的分别念都因习气所染污，而错误地产生为一种显现的假象。如果说确定了一个事物，那么它的所有相反的性质都不一定需要确定，就像这样变成没有记号的孩子一样。这样等等就不会变成重复，而且会变得很好。或者，在“又或”等等的连接处添加。为了说明自己的一些宗派如何认为坏灭就是无常。就像“太阳隐藏了”。分别说部说：“或者，如果从不可见的记号中成立了坏灭”。这样说是因为，按照这些说法，这个颂词是在陈述自己宗派的另一种观点，即认为坏灭是一种意义。 然而，无论在前面还是后面，都没有提到分别说部的观点是这样的，也没有表达不同的观点。也没有一次提到外道是这样回答自己宗派的，分别说部是这样做的。只有在这种情况下这样说，需要考虑有什么必要性。而且，如果先前认识到颜色是无常的，依赖于记号，那么通过比量和现量引导，就是寻伺慧，因此不是第三种量。如果有人说，颜色的相续断绝，在第二刹那坏灭消失，这才是颜色的无常。颜色的无常不是颜色的自性，因此不是现量所成立的。也不是从所作等等的记号中认识到的。因此，认识它的量是第三种量。如果是这样，那就相当于承认了与自己宗派中认为坏灭是一种意义的人相同。即使那样，也不需要承认第三种量。因为无常是颜色的自性，或者，在这种颜色坏灭就是颜色的无常的观点中，必须是从不可见的记号中成立颜色的坏灭。因为在这种观点中，先前存在的物体后来消失，就被称为该物体的无常。 像这样的后来的颜色，先前通过现量所观察到，在第二刹那没有观察到，因此成立了它在第二刹那消失了。坏灭，坏灭。
English
If one thing is ascertained, then all its opposite qualities must be ascertained. However, since all discriminations arise as a mistaken appearance of a single imputation due to being tainted by habit, if it is said that if one thing is ascertained, then all its opposite qualities do not necessarily need to be ascertained, like becoming a child without signs, then it will not become a repetition of meaning and will become good. Or, add at the juncture of "or else" etc. In order to show how some of one's own schools consider destruction itself to be impermanence, like "the sun is hidden." The Vaibhashikas say, "Or, if destruction is established from the sign of non-apprehension," this is because, according to these statements, this shloka is stating the view of another of one's own schools that considers destruction to be a single meaning. However, nowhere before or after is there a statement of a different view that the Vaibhashika's view is like this, nor is there a single instance of stating that the heretics answer their own system in this way and the Vaibhashikas do it in this way. It seems necessary to consider what necessity there is for saying it this way only in this case. Moreover, if one previously realizes that color is impermanent, relying on a sign, then if it is led by inference and direct perception, it is analytical wisdom, so it is said that it is not a third pramana. If someone says, the continuous cessation of color, the destruction and disappearance in the second moment, is the impermanence of that color. The impermanence of color is not the substance of color, so it is not established by direct perception. Nor is it realized from the sign of being made, etc. Therefore, the pramana that realizes it is the third pramana. If that is the case, then it is like admitting to being the same as those in one's own school who consider destruction to be a single meaning. Even then, it is not necessary to accept a third pramana, because impermanence is the substance of color, or, in this view that the destruction of color is the impermanence of color, the destruction of color must be established from the sign of non-apprehension, because in that view, the object that previously existed later disappears is said to be the impermanence of that object. Such a later color, previously perceived by direct perception, is not perceived in the second moment, so it is established that it disappears in the second moment. Destruction, destruction.