Tibetan
་ལ། ཐ་དད་ནི་རྟོག་པ་ལ་དོན་སྤྱི་སོ་སོར་ཤར་བའི་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤུགས་ལ་འགྲུབ་ཅིང༌། གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པ་ནི། བྱས་པ་དང་རྟག་པ་ལྟ་བུ་རྗེས་དཔག་གིས་ངེས་པར་བྱེད་དགོས་པ་དང༌། ཀ་བུམ་ལྟ་བུ་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེས་ནུས་པ་ཅི་རིགས་པར་ཡོད་དོ། །ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་གྱི་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་དུ་ངེས་པ་ནི། སྣང་མུན་ལྟ་བུ་ལ། གཞི་དེར་མུན་པ་རྒྱུན་ཆད་པ་དང་སྣང་བ་སྐྱེས་པ་དུས་མཉམ་པའི་གཞི་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་དང་ཚ་གྲང་ལྟ་བུ་ནི། གཞི་དེར་ཚ་རེག་སྟོབས་ཆེན་ཉེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནུས་ཆུང་དུ་སྐྱེས་པའི་གྲང་རེག་དང་བཅས་པའི་གཞི་དམིགས་པ་དང༌། དེའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ལ་གྲང་རེག་རྒྱུན་ཆད་པའི་གཞི་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་གཉིས་ཀྱི་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲུབ་ལ། བློའི་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་རྣམས་ནི། གཉེན་པོའི་ཤེས་པ་དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤང་བྱ་དེ་དང་དེ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཤེས་པ་དམིགས་པའི་མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལའང་ནང་གསེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མང་དུ་ཡོད་མོད། ཞིབ་པར་མ་བརྗོད་དོ། །བཞི་པ་འགལ་བ་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་ནི། མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་དང༌། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་གཉིས་ ལ་སོགས་པ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་ལེགས་པར་བཅད་ནས་བླང་དོར་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངེས་བརྙེད་པ་ནི་རྗེས་དཔག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་གྱི། ཚུར་མཐོང་མངོན་སུམ་ཚད་མས་མི་ནུས་སོ། །རྗེས་དཔག་ཚད་མས་དེ་དག་གི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་ངེས་པ་ནི་རྟགས་ཡང་དག་གི་ཚུལ་གསུམ་ཚད་མས་ངེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་ལ། ཚུལ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་ཀྱང་ཚད་མས་ངེས་དཀའ་བ་ནི་རྟགས་དང་དགག་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པ་ལ་ཚད་མས་གནོད་པ་བསྟན་ནས་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་འགལ་བར་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། འགལ་བའི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དང༌། འགལ་བར་ཚད་མས་ངེས་པར་བྱེད་ཚུལ་སོགས་ལེགས་པར་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ན་རྟགས་ཀྱི་ལྡོག་ཁྱབ་ངེས་པར་བྱེད་ཚུལ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པར་འགྱུར་བས། རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ལམ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་ནུས་པའི་གོ་སྐབས་མེད་ཅིང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྒྲོ་འདོགས་གང་ཡང་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཅོད་པར་ནུས་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པས། གནས་འདི་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པར་རིགས་པའི་རྣམ་གཞག་ལ
Chinese
另，相异由分别念对各别总义生起的自证现量自然成立。而基相同不相容，如所作与常法，必须由比量来确定；如柱瓶，则由现量的力量，依其所能而有。俱不生矛盾的损者与所损确定，如明暗，在彼基上黑暗断绝与光明生起同时的基所缘现量，以及冷热，在彼基上热触强大靠近的力量使冷触微弱生起的具有冷触的基所缘，以及彼刹那之后冷触断绝的基所缘现量二者的作用依赖而成立。心的俱不生矛盾，是说对治的智慧在那相续中生起的力量，使所断的那和那断绝的智慧所缘的体验力量而成立。其中也有内部分类的差别，但未详细说明。第四，了知矛盾的必要是，增上生与决定胜的道连同果，以及人与法的二无我等，基道果的安立大部分通过听闻思惟，善巧断除增益，对于取舍之处全部获得无倒的定解，这是比量的力量，而不是眼前的现量能做到的。比量断除那些增益而确定，是依靠正确之因的三相由量确定的力量。三相之中，量难以确定的是，因与所破法的基相同存在时，由量显示损害，从而确定因与不相似方相违。如果不能很好地确定矛盾的总体与各自的特征，以及量确定矛盾的方式等，就会对确定因的反遍产生极大的迷惑。因此，没有机会依靠因来断除增上生与决定胜道的支分，也没有机会通过量的力量来断除任何颠倒的增益。因此，如果不关注此处，那么对于理性的论式
English
Furthermore, difference is naturally established by the self-cognizant direct perception that arises in conceptual thought with respect to individual general meanings. However, the impossibility of a common basis, such as something created and something permanent, must be determined through inference. In the case of a pillar and a vase, the power of direct perception allows for whatever abilities are possible. The determination of that which harms and that which is harmed in mutually exclusive opposition, such as light and darkness, relies on the action of two direct perceptions: the direct perception that focuses on the basis where darkness has ceased and light has arisen simultaneously, and the direct perception that focuses on the basis where, like heat and cold, the powerful proximity of heat touch causes a weak cold touch to arise, along with the subsequent direct perception that focuses on the basis where the cold touch has ceased. Mutually exclusive opposition in the mind is established by the power of the antidote wisdom arising in the mindstream, which causes the object to be abandoned to cease, through the power of experience focused on that wisdom. Although there are many internal differences within this, they will not be discussed in detail. Fourth, the necessity of understanding contradiction is that the paths of higher rebirth and definite goodness, along with their fruits, and the two selflessnesses of person and phenomena, etc., the majority of the presentations of the basis, path, and fruit are such that, through hearing and thinking, one thoroughly cuts off superimpositions and gains an unerring certainty about all that needs to be adopted or abandoned. This is due to the power of inference, and cannot be done by the direct perception of immediate experience. Inference cuts off those superimpositions and determines them through the power of the three characteristics of a valid reason being determined by valid cognition. Among the three characteristics, what is difficult to determine by valid cognition is when the basis of the reason and the object to be negated are the same, and valid cognition shows harm, thereby determining that the reason is contradictory to the dissimilar side. If one does not properly establish the general and individual characteristics of contradiction, and how valid cognition determines contradiction, etc., one will become extremely confused about how to determine the counter-pervasion of the reason. Therefore, there is no opportunity to rely on the reason to cut off superimpositions on the paths of higher rebirth and definite goodness, along with their branches, and there is no opportunity to cut off any inverted superimpositions through the power of valid cognition. Therefore, if one does not turn one's attention to this point, then in the system of reasoning
Tibetan
་འཇུག་པ་ནི་བསམ་པ་བཟང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །གཉིས་པ་འབྲེལ་ཟླ་མ་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་བྱེད་ཚུལ་ལ། གཞུང་འདི་དག་ནི། །ཀུན་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་ཉིད། ཅེས་སྨྲས་པའི་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་ བྱེད་ཚུལ་འཆད་པའང་ཡིན་མོད་ཀྱི། དབྱེ་བ་བྱེད་ཚུལ་བཤད་པའི་དགོས་པའང༌། རྟགས་འགོད་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བ་མི་འདྲ་བ་དེ་དང་དེའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་ཐམས་ཅད་འབྲེལ་བའི་དབང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་མི་སླུ་བའི་ཚུལ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འགལ་ཟླ་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་འགོད་ཚུལ་རིགས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་པ་མི་སླུ་བ་ནི་རྟགས་དང་དགག་བྱའི་ཆོས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་དང་ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་དུ་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་རྟགས་དེ་རང་ཕྱོགས་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའི་གཞིར་དགག་བྱ་བཀག་པ་དེ་བསྒྲུབ་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་པའི་འབྲེལ་པ་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་རྟགས་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དང་སླུ་བར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དོན་འདི་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་ཤློ་ཀ་སྔ་མ་བཤད་མ་ཐག་པ་ཉིད་གསུངས་ཤིང༌། འབྲས་རང་གི་རྟགས་རང་གི་འབྲེལ་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་ཚད་མས་ངེས་པའི་དབང་གིས་རང་ཉིད་གང་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དེ་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་སོང་བའི་འབྲེལ་བ་དང་ཕྱོགས་ཆོས་འཛིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྒོ་ནས་རྗེས་དཔག་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་མི་སླུ་བར་གོང་དུ། དངོས་གང་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ། འབྲས་རང་གི་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བའི་དོན་ལྡོག་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དེ་བཀག་ན་རྟགས་དེ་ཁེགས་པ་ངེས་པའི་ཚད་མ་དེ་དང་དེས་རྒྱུ་ཁྱབ་བྱེད་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་པའང་ངེས་པའི་སྒོ་ ནས། དེ་འདྲའི་འབྲེལ་པ་ངེས་པ་དང་ཕྱོགས་ཆོས་ངེས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྟགས་དེ་དག་དེའི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་རྣམས་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་མི་སླུ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ། ཇི་ལྟར་དངོས་ཉིད་ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཚིག་དོན་ནི་འདི་ལྟར་ཇི་ལྟར་མེ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ལ་དུ་བ་དང་ཤ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་རྟགས་ཆོས་དེ་དག་གི་རྒྱུ་འབྲས་དང་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཚད་མས་ངེས་པའི་དབང་གིས་ཁྱབ་པ་མི་འཁྲུལ་པར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཚན་མ་དེ་དག་གིས་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་དངོས
Chinese
进入仅仅是美好的想法而已。第二，对于不观察相违的结合的分类方法，这些论典是，说“对一切的结合都是不同的”，虽然也阐述了结合的各种不同分类方法，但阐述分类方法的必要是，为了理解依靠不同标示方法的不同，以及依靠那些标示的所有推论，都不会在结合的自证上产生错谬。对于观察相违的结合的两种分类方法，依靠它们不会错谬，是因为衡量标准确定了作为标志和所破之法，不共存的相违和互相排斥的相违，在标志成立为自方之法的基础上，否定所破之法，不会在证实它时产生错谬，通过确定关系的途径，依靠那个标志的推论，与所证之法不会错谬地成立。为了理解这个意义，宣说了前面刚刚解释过的偈颂，由于衡量标准确定了作为果的标志，在作为自身关联对象的所证之法上，具有无则不生的关系，因此，对于自身成立为一方之法的有法，证实那个所证之法的标志，通过从正确的关联和执持一方之法而产生的途径，推论不会在所证之法上产生错谬，如前所说，“任何事物如何存在”等等。同样，作为果的标志之法的关联的反面意义是，如果否定那个所证之法，那么那个标志就会被否定，通过确定因和遍，以及不观察自性的标志之法的关联的衡量标准，从确定那样的关联和确定一方之法而产生的那些标志，以及那些具有标志的推论，为了知道它们也不会在所证之法上产生错谬，所以才说了“如何事物本身”等等。因此，要知道词义是这样的，就像为了证实火和木头等事物本身，烟和夏巴等事物是能成立者，是因为衡量标准确定了那些标志之法的因果和能遍所遍的关系，所以才认为周遍不会错谬。同样，那些衡量标准确定了因和能遍的事
English
Entering is merely a good intention. Secondly, regarding the method of classifying combinations that do not observe contradictions, these treatises state, "Combinations are different for all," although they also explain the various different methods of classifying combinations, the necessity of explaining the classification method is to understand that relying on the different methods of marking and all inferences based on those marks will not be mistaken in the self-proving of the combination. Regarding the two methods of classifying combinations that observe contradictions, relying on them is not mistaken because the standard of measurement determines that as a sign and a phenomenon to be refuted, the contradiction of non-coexistence and the contradiction of mutual exclusion, on the basis of the sign being established as one's own side, negating the phenomenon to be refuted will not be mistaken in proving it, through the means of determining the relationship, the inference relying on that sign will not be established erroneously with the phenomenon to be proven. In order to understand this meaning, the previous verse that was just explained was spoken, because the standard of measurement determines that as a sign of the result, on the phenomenon to be proven that is the object of its own relation, there is a relationship of non-arising without it, therefore, for the phenomenon on which oneself is established as one's own side, the sign that proves that phenomenon to be proven, through the path arising from the correct relation and holding one's own side, the inference will not be mistaken on the phenomenon to be proven, as mentioned above, "How any object exists," and so on. Similarly, the opposite meaning of the relation of the sign-phenomenon as a result is that if that phenomenon to be proven is negated, then that sign will be negated, through the standard of measurement that determines the relation of the sign-phenomenon of cause and pervasion and non-observation of self-nature, from determining such a relation and determining one's own side, those signs that arise, and those inferences with signs, in order to know that they will not be mistaken on the phenomenon to be proven, that is why it is said, "How things themselves," and so on. Therefore, it should be known that the meaning of the words is like this, just as in order to prove the objects themselves such as fire and wood, smoke and shapa and other objects are the establishers, because the standard of measurement determines the causal and pervasive relationship of those sign-phenomena, it is believed that the pervasion will not be mistaken. Similarly, those standards of measurement determine the objects of cause and pervasion.