Tibetan
གསལ་བར་བཤད་དོ། །དེའང་ངག་སྨྲ་བས་ཀུན་མཁྱེན་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུ་བ་མེད་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་ངག་ཀུན་སློང་གི་རྟོག་པའང་མེད་དགོས་ཤིང༌། དེ་མེད་ན་ངག་སྨྲ་བར་འགལ་སྙམ་པ་དང༌། མ་དམིགས་པས་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི། དབང་ཤེས་ཀྱིས་མ་དམིགས་ན་ཚད་མས་གཏན་མ་དམིགས་དགོས་ཏེ། དེ་མ་ཡིན་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེས་མ་དམིགས་ན་མེད་དགོས་སྙམ་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱན་མཁན་པོས། དོན་ཀུན་གསལ་བ་ཉིད་དུ་ནི། །ཤེས་ཀྱང་བརྗོད་འདོད་འཇུག་འགྱུར་ཏེ། །གོམས་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྗོད་པ་ནི། །གང་ལ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། ཞེས་ སངས་རྒྱས་ལ་ངག་ཀུན་སློང་གི་བརྗོད་འདོད་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ནས་ལན་འདེབས་པ་ནིཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་ཤིང་ཀུན་སློང་གི་འབད་རྩོལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་ཚོགས་གཉིས་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་སྐུ་དང་གསུང་གི་སྣང་བ་གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་དང་མཐུན་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དགག་རྟགས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་ཉིད། ཡིན་གྱི། ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ། དགག་རྟགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཀུན་སྦྱོར་བ་འགོད་ཚུལ་གྱིས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ན། སྦྱོར་བ་འགོད་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བས་འབྱེད་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་གཉིས། འགལ་ཟླ་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་དང༌། འབྲེལ་ཟླ་མ་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་བྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཚིག་གི་དོན་བཤད་པ་དང༌། འགལ་བའི་རྣམ་གཞག་གི་མཐའ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞི་འགར་དགག་བྱའི་ཆོས་འགོག་པ་ལ་དགག་བྱའི་ཆོས་དེ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་དེའང་སྦྱོར་བའི་རིགས་གཉིས་ཏེ། རྟགས་དང་དགག་བྱའིཆོས་ནི་རྫས་ཐ་དད་པའི་དགག་ཆོས་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པའི་གཞིར་འགོག་པ་ལ་དགག་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་འགལ་ཟླ་དམིགས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། དེ་གཉིས་རྫས་ཐ་དད་ མེད་པ་ལའང་དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་ལ་བརྟེན་པའི་འགལ་ཟླ་དམིགས་པའོ། །དང་པོའི་དཔེ་ནི། རང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའི་གཞིར་ཁ་བ་སྟོབས་ཆེན་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་མེ་སྟོབས་ཆེན་དམིགས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལྟ་བུའོ། །ག
Chinese
明白地解释了。其中，以说话来论证全知不存在是这样的：如果存在一种在任何时候都能直接知晓一切所知之事的智慧，那么就不应该存在任何形式的分别念的流转。如果那样，那么说话的意愿的分别念也就不应该存在。如果没有那个，就认为说话是矛盾的。以及，以未见而论证不存在是这样的：如果意识未见，那么量就必须完全未见，因为不存在不是那样的量。因此，就认为如果那个未见，就必须不存在。对此，庄严论师说：事物一切皆明了，知晓也生起语欲，习惯故于彼言说，于何者变为无有？ 承认佛具有说话的意愿而进行回答，对于大乘的宗义来说是不好的，因为至尊弥勒等说：不离法身，也没有丝毫意愿的努力，以无数劫的二资粮和愿力的力量，身和语的显现与所化众生的根器相符，自然成就而显现的方式，与所有这些相违背的缘故。第三，指示否定因的结合的差别是：一切的结合是不同的。说是“是”，对于那样的说法，如果否定因的差别是以结合的陈述方式来区分的，那么以结合的陈述方式的差别来区分的方式是怎样的呢？对此的回答有二：辨别相违品所缘的结合的差别，以及辨别关联品非所缘的结合的差别的方式。第一有二：解释词的意义，以及考察相违的形态的边际。第一是：在某个基上遮止应遮止的法，对于将与那个应遮止的法相违的法作为因，那也是结合的两种类别，因和应遮止的法是实体不同的，在应遮止的法是宗法成立的基上遮止时，将应遮止的法的相违品作为因，依赖于俱不并存相违，以及那二者不是实体不同，在那上面那样结合，是依赖于互相排斥相违的相违品所缘。第一的例子是：在自方之法成立的基上，论证不存在强大的雪，将强大的火作为所缘的因来陈述那样。
English
It is clearly explained. Among them, arguing for the non-existence of omniscience by speaking is like this: If there is a wisdom that directly knows all knowable things at all times, then there should be no flow of any form of conceptual thought. If that is the case, then the conceptual thought of the intention to speak should also not exist. If there is no that, then it is considered contradictory to speak. And, arguing for non-existence by not seeing is like this: If consciousness does not see, then the valid cognition must completely not see, because there is no valid cognition that is not like that. Therefore, it is considered that if that is not seen, it must not exist. To this, Ornament Master said: Things are all clear, Knowing also arises the desire to speak, Because of habit, one speaks about it, For whom does it become non-existent? Admitting that the Buddha has the intention to speak and answering is not good for the tenets of the Great Vehicle, because the venerable Maitreya and others said: Without moving from the Dharmakaya, and without even a little effort of intention, by the power of the two accumulations and aspirations of countless eons, the appearance of body and speech is in accordance with the capacity of the beings to be tamed, the way it naturally manifests, because it contradicts all of these. Third, indicating the difference in the combination of negation marks is: All combinations are different. Saying "is", for that kind of statement, if the difference of negation marks is distinguished by the way of stating the combination, then what is the way of distinguishing by the difference of the way of stating the combination? There are two answers to this: distinguishing the difference of the combination of perceived contradictories, and the way of distinguishing the difference of the combination of related objects that are not perceived. The first has two: explaining the meaning of the words, and examining the limits of the form of contradiction. The first is: On a certain basis, negating the object to be negated, for placing the dharma that contradicts that object to be negated as a sign, that is also two categories of combination, the sign and the object to be negated are different entities, when negating on the basis where the object to be negated is the established property of the subject, placing the contradictory of the object to be negated as a sign, relying on mutually exclusive contradiction, and those two are not different entities, combining in that way on top of that, is the perceived contradictory relying on mutually exclusive contradiction. The example of the first is: On the basis where the dharma of one's own side is established, arguing for the non-existence of strong snow, stating the strong fire as the perceived sign like that.
Tibetan
ཉིས་པའི་དཔེ་འདི་ནི་གྲངས་ཅན་གྱིས་མྱུ་གུ་རྒྱུ་དུས་ན་ཡོད་པ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་འགོག་པའི་རྟགས་ཡིན་ཞིང༌། དེའི་སྦྱོར་བ་འགོད་ཚུལ་ལ། ཁ་ཅིག་མངོན་པར་མི་གསལ་བར་འདོད་པའི་མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། མངོན་པར་གསལ་བའི་བུམ་པ་བཞིན། ཞེས་འགོད་པ་མི་འཐད་ན། སྤྱིར་ཡོད་པའི་མྱུ་གུ་སྐྱེའམ་མེད་པའི་མྱུ་གུ་སྐྱེས་ཞེས་བརྟགས་ན་ཡོད་པའི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བར་རང་ལུགས་ལ་འདོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྐྱེ་ལ་ཡོད་གནོད་བཞིན་ཞེས་པ་འགྱུར་མ་ལེགས་པས་ཡོད་ལ་སྐྱེ་གནོད་བཞིན་ཞེས་བསྒྱུར་ནས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཡང༌། འགྲེལ་པ་དག་གིས་ཀྱང༌། སྐྱེ་ལ་ཡོད་གནོད་ཅེས་པ་དང༌། །སྐྱེ་ལ་ཡོད་ཉིད་འགལ་བ་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་བཤད་པ་བྱས་པས་རྩ་བའི་འགྱུར་གྱིས་ཡོད་པ་དང་སྐྱེ་བའི་གོ་རིམ་འཕྱུགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། སླར་ཡང་དུས་གཉིས་པར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རང་གི་ཆ་ཐམས་ཅད་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ཙམ་བཀོད་ནའང་མི་ལེགས་ཏེ། སྦྱོར་བ་འདི་ཐལ་འགྱུར་ཡིན་ན་འགལ་ཟླ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གི་སྦྱོར་བའི་དཔེར་འགལ་ལ། རྟགས་ཡང་དག་གི་སྦྱོར་བར་བྱེད་ན་ཕྱོགས་ཆོས་ གཞི་མ་གྲུབ་ཅིང༌། རྟགས་ཡང་དག་གི་ཕྱོགས་ཆོས་ཁས་ལེན་ལ་གཏོང་བ་རིགས་པའི་ཚུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིས་གྲངས་ཅན་རྒྱུ་དུས་ན་རྫོགས་པར་ཡོད་པའི་མྱུ་གུ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ལ། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་དགོས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྒྱུ་དུས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་རྫོགས་པར་གྲུབ་ཟིན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གནོད་བྱེད་དུ་བཀོད་པའི་ཐལ་བ་འཕངས་པ། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། རང་གི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་རྫོགས་པར་གྲུབ་ཟིན་ནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་སྟེ། གཞུང་འདིས་དངོས་སུ་ཐལ་བ་བསྟན་པས་འཕངས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དཔེར་བཀོད་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་ཡིན་ན་རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་དགོས་པས་ཁྱབ་པ་དང༌། སླར་ཡང་རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། སླར་ཡང་ནི་སྐྱེས་ཟིན་བལྡབས་ནས་སྐྱེ་བའི་དོན་ཏོ། །གཉིས་པ་འགལ་བའི་རྣམ་གཞག་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ་བཞི། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། དེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ། འགལ་བའི་རྣམ་དབྱེ་བ་ལ་མཁས་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མི་འཐད་པའི་ཕྱོགས་དགག་པ་དང༌། རང་གི་ལུགས་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། འགལ་ན་གང་རུང་གཅིག་གིས་གཅིག་འགོག་དགོ
Chinese
第二個例子是數論派為了阻止認為苗芽在因位時存在而產生的，其組織方式如下：有些人認為不明顯的苗芽，不是產生，因為它存在，就像明顯的花瓶一樣。如果這樣寫不合理，那麼如果考察普遍存在的苗芽是否產生，或者不存在的苗芽是否產生，那麼按照自宗的觀點，必須承認存在的苗芽會產生。有些人說，像「產生對存在有害」這樣的翻譯不好，應該翻譯成「存在對產生有害」來解釋。然而，注釋也對「產生對存在有害」和「產生與存在本身相違背」進行了解釋，因此根本的翻譯並沒有顛倒存在和產生的順序。此外，苗芽，不是在第二個時間再次產生，因為你所有的部分都存在於因的本性中。僅僅這樣寫也不好，因為如果這個組織是歸謬論證，那麼它就與以矛盾為目標的正因組織的例子相矛盾。如果作為正因的組織，那麼周遍不成 立，並且將正因的周遍置於承認之中，這超出了理性的範圍。因此，這阻止了數論派認為在因位時已經完全存在的苗芽再次產生。苗芽，不應該從自己的因中產生，因為在因位時，它的自性已經完全成立並存在。這是作為反駁而提出的推論。苗芽，它的自性並沒有在自己的因的本性中完全成立並存在，因為它必須從自己的因中產生。這個文本直接顯示了推論，因此它被用作推論本身的組織的例子。如果事物存在，那麼它必須從自己的因中產生，這是周遍的；並且再次不從自己的因中產生，這也是周遍的。再次是指已經產生的事物重複產生的意思。第二，關於矛盾的分類進行邊際考察有四個方面：定義、分類、其作用的量、以及智者需要了解矛盾的分類的原因。第一點有兩個方面：駁斥不合理的觀點和建立自己的宗派。第一點是：有些人說，如果矛盾，那麼任何一方都必須阻止另一方。
English
The second example is a sign to prevent the Samkhya school from believing that sprouts exist at the time of the cause, and the way to organize it is as follows: Some people think that the non-obvious sprout, is not produced, because it exists, like an obvious vase. If it is not reasonable to write like this, then if we examine whether the generally existing sprout is produced, or the non-existent sprout is produced, then according to our own system, it must be admitted that the existing sprout will be produced. Some people say that the translation like "production is harmful to existence" is not good, and it should be translated as "existence is harmful to production" to explain. However, the commentaries have also explained "production is harmful to existence" and "production is contrary to existence itself", so the root translation does not reverse the order of existence and production. Also, the sprout, is not produced again at the second time, because all your parts exist in the nature of the cause. It is not good to write only this, because if this organization is a reductio ad absurdum, then it contradicts the example of the correct sign organization that targets contradiction. If it is used as a correct sign organization, then the pervasion is not established, and putting the pervasion of the correct sign into acceptance is beyond the scope of reason. Therefore, this prevents the Samkhya school from believing that the sprout that already exists completely at the time of the cause will be produced again. The sprout, should not be produced from its own cause, because at the time of the cause, its own nature has already been completely established and exists. This is the inference put forward as a refutation. The sprout, its own nature has not been completely established and existed in the nature of its own cause, because it must be produced from its own cause. This text directly shows the inference, so it is used as an example of the organization of the inference itself. If things exist, then they must be produced from their own cause, which is pervasive; and again, not produced from their own cause, which is also pervasive. Again means the meaning of repeating the production of things that have already been produced. Second, there are four aspects to the marginal examination of the classification of contradictions: definition, classification, the measure of its function, and the reason why wise people need to understand the classification of contradictions. The first point has two aspects: refuting unreasonable views and establishing one's own sect. The first point is: Some people say that if there is a contradiction, then either party must prevent the other.