Tibetan
འི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་དོན་ཀུན་མཁྱེན་སོགས་རྣམས་དང་ངག་སྨྲ་བ་སོགས་གཞི་མཐུན་ཡོད་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མེད་པས་རྟགས་དགག་བྱའི་ཆོས་དང་འགལ་བ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཉིད་ཤེས་བྱ་ཀུན་རིག་པ་ཡིན་པ་དང་ངག་སྨྲ་བ་ཡིན་པ་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་ཀུན་ཤེས་པ་ན་སྨྲ་བ་གཏན་མེད་དུ་འགྲོ་དགོས་ན་ད་ལྟའང་གང་ཤེས་པའི་དོན་དེ་སྨྲ་མི་ནུས་དགོས་པ་ལས། ངག་སྨྲ་པ་པོའང་ཡིན་སྨྲས་པའི་དོན་རིག་པའང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པས་ནའོ། །དེ་འདྲ་མི་དམིགས་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ལ། ལྷ་དབང་བློ་ལྟར་ན། ངག་སྨྲ་བ་དང་ཤེས་བྱ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ལ་འགལ་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་མེད་དུ་ཆུག་མོད། འོན་ཀྱང་དེ་འདྲའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མེད་དེ། མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགག་བྱ་འགོག་པའི་རྟགས་ལ་དང་པོ་ནས་དགག་བྱ་མི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པར་བརྗོད་པས་ཆོག་མོད། ངག་སྨྲ་བ་སོགས་རང་ཉིད་ཤིན་ཏུ་བླུན་པར་སྟོན་པའི་རྟགས་དེ་དག་བཀོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་འཆད་ལ། རྒྱན་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པའང་དོན་དེ་དང་འདྲ་བར་སྣང་ངོ༌། །མི་དམིགས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་དེ་འགོག་པ་ལ། མི་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ། ཞེས་སོགས་ཤླཽ་ཀ་གསུངས་པ་འདིའི་དོན་ལ། བཤེས་གཉེན་དམ་པའི་མགོན་དང་བྲལ་བ། བསོད་ནམས་དང་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་ནོར་གྱིས་མཆོག་ཏུ་དབུལ་བར་གྱུར་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་འགྲུབ་པ་མི་སྲིད་པས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཡོད་མེད་གང་དུའང་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། བསྐལ་དོན་ཡིན་པས་ཡོད་མེད་གང་དུའང་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས། རང་གི་སྟོན་པ་མདུན་གྱི་འདྲེ་ཤ་ཟ་དང་འདྲ་བར་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཙམ་ཞིག་ ཏུ་སྨྲའོ། །ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པས་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ན་ནི། ལས་དགེ་སྡིག་ལས་རྣམ་སྨིན་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བའང་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པར་འདོད་དགོས་པས། རང་རྒྱུད་ཀྱི་དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་རང་གནས་ནས་དག་ཀྱང་ལྟ་བ་དེ་ལ་དགོད་པའི་སླད་དུ་ཚོགས་ཆེ་བར་གནས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་འགྲོ་བ་ནི་ཅིར་འགྱུར། སྐྱེ་བ་ནི་ཅིར་འགྱུར་མྱོང་བར་བྱ་བ་ནི་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་དམ་པ་དག་གིས་མཆོག་ཏུ་བརྩེ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལོ། །ཀུན་མཁྱེན་བསྐལ་དོན་ཡིན་པས་ཡོད་མེད་གང་དུ་ཡང་ངེས་
Chinese
超越世间之义的全知等，与言语等具有共同基础，因为没有能损害的量，所以标志与应破之法相违，没有被量所成立。为了证明这一点，一个人既是全知，又是言语者，是相害与被害的何种体性，成立或不成立？如果全知，则必须完全停止说话，那么现在也必须不能说出所知之义。因为言语者也是，说了的义理也是，共同基础显而易见地成立。如果说因为不观察到那样的，那么，等等的意义是，按照天王的智慧，即使没有证明言语和全知相违的量，但是，没有那样的全知，因为不观察到。对于阻止应破的标志，从一开始就说不观察到应破本身就是能立就足够了。说什么言语等是显示自己非常愚蠢的标志呢？装饰及其追随者也似乎与此义相同。为了阻止将不观察作为标志，不观察就是那样。等等，说了这些偈颂的意义是，与殊胜善知识的怙主分离，被福德和智慧的财富极度贫困的某些人说，全知不可能通过事物力量的量来成立，所以非常隐蔽，因此对存在与不存在都不确定。因为是时劫之义，所以对存在与不存在都不确定。说自己的导师就像面前吃肉的鬼一样，只是对存在与不存在疑惑不定。如果因为非常隐蔽，就只是对存在与不存在疑惑不定，那么，善恶业产生苦乐异熟也必须被认为只是对存在与不存在疑惑不定。为了嘲笑从自身断绝一切善根的邪见，即使从自己的位置清净，也嘲笑那个见解，聚集在大的团体中，你的去处将变成什么？生将变成什么？所要体验的将变成什么？是圣者们极度怜悯的对象。因为全知是时劫之义，所以对存在与不存在都不确定。
English
The omniscient, etc., which transcends the realm of the world, and speech, etc., have a common basis, because there is no valid cognition that can harm them, so the sign is contrary to the dharma to be refuted, and it is not established by valid cognition. To prove this, one person is both omniscient and a speaker, what is the nature of the harmer and the harmed, is it established or not? If one knows all knowable things, then speech must cease completely, then even now one must not be able to speak the meaning of what is known. Because the speaker is also, and the meaning of what is said is also, the common basis is manifestly established. If you say that because such is not observed, then, etc., the meaning is, according to the wisdom of the king of gods, even if there is no valid cognition to prove that speech and omniscience are contradictory, however, there is no such omniscient one, because it is not observed. For the sign that prevents the object to be refuted, it is sufficient to say from the beginning that not observing the object to be refuted itself is the probandum. What is the point of setting up signs such as speech, etc., which show oneself to be very foolish? The ornament and its followers also seem to be the same in meaning. To prevent the non-observation from being set up as a sign, non-observation is like that. Etc., the meaning of these verses is, some who are separated from the lord of the excellent spiritual friend, and who are extremely impoverished by the wealth of merit and wisdom, say that the omniscient cannot be established by the valid cognition of the power of things, so it is very hidden, therefore it is not certain whether it exists or not. Because it is the meaning of a kalpa, it is not certain whether it exists or not. They say that their own teacher is like a flesh-eating demon in front of them, and they only doubt whether it exists or not. If, because it is very hidden, it is only doubtful whether it exists or not, then the ripening of happiness and suffering from good and evil deeds must also be considered only doubtful whether it exists or not. In order to mock the wrong view that cuts off all the roots of virtue in one's own mind, even if one is pure from one's own position, one mocks that view, gathering in a large group, what will your going become? What will birth become? What will be experienced become? It is the object of the utmost compassion of the holy ones. Because the omniscient is the meaning of a kalpa, it is not certain whether it exists or not.
Tibetan
མི་ནུས་ན། སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་ཡིན་མིན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང༌། དེས་གསུངས་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཚོགས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་མིན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང༌། དེའི་བསྟན་པ་ཐ་སྙད་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་འདིའང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡིན་མིན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང༌། ད་ལྟ་སྦྱིན་པ་གཏོང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཡིན་མིན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་ཐུག་པར་འགྱུར་བས། དེ་ལས་མ་རུངས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། སྐྱབས་གནས་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་ཙམ་ཡང་རྒྱུད་ལ་ཡང་མི་སྲིད་ན་ཐེག་པ་གོང་འོག་གང་གིའང་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་གོ་སྐབས་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་ཡང༌། །གྲུབ་པ་མིན་ཞེས་དམ་བཅས་ནས། །ཁྱེད་ཅག་འཛིན་པའི་བསྟན་པ་དེ། ། བདུད་སྡེའི་བསྟན་ལས་གཞན་ཅི་ཞིག །སངས་རྒྱས་པ་སྐལ་དོན་དུ་འདོད་པ་དེས་ཐར་པ་བསྐལ་དོན་དུ་མི་འདོད་པ་གནས་མེད་པས་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གང་ཡང་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་སྨྲ་དགོས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པ་དང༌། དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པར་སྨྲས་པས་ནི། ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ལེའུ་དང་པོའི་བརྗོད་བྱ་དང་དགོས་པ་གང་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་མཐོང་འོལ་སྤྱི་ཙམ་ཡང་མ་བྱུང་བཞིན་དུ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་གཞུང་ལུགས་ལ་ལྟ་བ་ངན་པའི་ཐན་སྐྱེལ་བ་སྟེ། རང་ཉིད་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་རིགས་པའི་ལམ་ལ་ལུག་ལྟར་ལྐུགས་པར་གྱུར་པས། རིགས་པ་དེ་གཞི་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་སྐལ་ངན་རྣམས་ཀྱི་ཐར་བའི་སྲོག་རྩ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཅ་ཅོ་སྒྲོག་པར་བྱེད་དམ་ཅི། བླང་དང་དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་ནི། །ཐབས་བཅས་རབ་ཏུ་ངེས་པ་ཡིས། །གཙོ་བོའི་དོན་ལ་མི་སླུ་ཕྱིར། །གཞན་ལའང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན། ཞེས་བདེན་བཞིའི་བླང་དོར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དཔེར་བྱས་ནས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་སོགས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་སྟོན་པའི་དོན་ལའང་མི་སླུ་བར་བསྒྲུབ་པར་བཤད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དག་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་འཁྲུལ་པ་ཆེན་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེན་བཞིའི་བླང་དོར་གྱི་རྣམ་གཞག་བཤད་པ་ལྟར་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་ན་འགོག་བདེན་ཐོབ་བྱ་དང་ལམ་བདེན་ དེའི་ཐབས་སུ་བླང་བྱ་ཡིན་པར་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་དགོས་ལ། ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པའི་འགོག་བདེན་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་ཅིང་ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པའི་འགོག་བདེན་དངོས་སྟོབ
Chinese
如果不能，就会对导师释迦牟尼佛是否是佛陀产生怀疑，对他所说的所有经藏是否是佛陀的教言产生怀疑，对他所说的名声远扬的教法是否是佛陀的教法产生怀疑，现在行持的布施、持戒、闻、思、修三者是否是佛法产生怀疑。还有比这更糟糕的吗？如果对皈依境的存在与否产生怀疑，那么就连皈依也无法在相续中生起，又怎么会有机会持有上下乘的戒律呢？仅仅是佛陀的存在，你们也发誓说不是成立的。那么，你们所执持的教法，除了魔众的教法之外又是什么呢？认为成佛是需要历经漫长时间的人，由于不认为解脱是需要历经漫长时间的，这是不可能的，因此必须说对解脱和一切智智的存在与否产生怀疑。说佛陀非常隐蔽，不能用现量来成立，那么，对于现量成立的第一品的主题和必要性是什么，连粗略的认识都没有产生，却对法称论师的论典散布恶见的冰雹。自己对于成就解脱和一切智智等事物的力量的理路，像羊一样愚钝，却叫嚣着说这种理路是不成立的，从而断绝了恶劣之辈的解脱命脉吗？当知应取舍之自性，以具方便善决定，为于主事不欺故，于彼亦能随比量。如是，如四谛之取舍所说，以现量所成立者为例，对于业果之关系等甚深隐蔽之义，亦说为不欺而成立。如是等等，皆成法称之大错谬。如四谛之取舍之分别所说，若以现量成立，则灭谛为应得，道谛为彼之方便而应取，皆须以现量成立。烦恼障断除之灭谛以现量成立，而所知障断除之灭谛以现量
English
If you cannot, you will doubt whether the teacher Shakyamuni Buddha is a Buddha, whether all the collections of scriptures he spoke are the words of the Buddha, whether his teachings, which are widely known, are the teachings of the Buddha, and whether all the acts of giving, keeping precepts, listening, contemplating, and meditating that are practiced now are Dharma. What could be worse than that? If you doubt the existence of refuge, then even taking refuge cannot arise in your mind, so how can there be an opportunity to hold the vows of the upper and lower vehicles? Even just the existence of the Buddha, you vow that it is not established. Then, what is the teaching that you hold, other than the teaching of the demons? Those who think that becoming a Buddha takes a long time, since they do not think that liberation takes a long time, it is impossible, so they must say that they doubt the existence or non-existence of liberation and omniscience. Saying that the Buddha is very hidden and cannot be established by direct perception, then, without even a rough understanding of what the subject and purpose of the first chapter of establishing validity are, they spread the hail of evil views on the treatises of Dharmakirti. They themselves have become like sheep, dumb to the path of reasoning of the power of things such as achieving liberation and omniscience, so do they shout that this reasoning is not established, thereby cutting off the lifeblood of liberation for the wicked? The very nature of what should be taken and abandoned, is well determined with means, because it does not deceive the main thing, it is also inferred from others. Thus, as the taking and abandoning of the four truths is said, taking what is established by direct perception as an example, it is also said that the meaning of the relationship between actions and results, etc., which is very hidden, is established without deception. Such things, etc., all become great errors of Dharmakirti. As the distinction of taking and abandoning of the four truths is said, if it is established by direct perception, then the cessation truth is what should be attained, and the path truth is the means to it and should be taken, both must be established by direct perception. The cessation truth of abandoning afflictive obscurations is established by direct perception, and the cessation truth of abandoning cognitive obscurations is by direct perception.