Tibetan
་བཞིན། དྲན་པ་ནི་དྲན་པ་ཉིད་དོ། །དཔེར་ན་དྲན་པ་དང༌། འདོད་པ་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་སྔར་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་ཚད་མ་གཞན་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། ཞེས་གསུངས་པ་ལ། འགྲེལ་བཤད་ཀྱི་འགྱུར་ལྟར་ན། ཡང་ཡང་ངོ་ཤེས་པ་ཡང་མིན། ཞེས་པ་དང༌། རང་འགྲེལ་ལའང༌། གང་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་ངོ་ཤེས་པའང་ཚད་མ་མ་ ཡིན་ནོ། ཞེས་པ་ཡོད་པར་མངོན་ལ། དེའི་དོན་འཆད་པ་ན་འགྲེལ་བཤད་ཀྱིས་ཡང་སྒྲའི་ནུས་པ་འདོན་ཚུལ་བཤད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་འགྱུར་ཏེ། ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ནི་སླར་ཡང་ཤེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེས་དངོས་སུ་བསྟན་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ཚད་མ་ཞེས་ཕ་རོལ་པོས་སྨྲས་པ་དེ་ཡིན་ལ། ཡང་ཡང་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་ཡང་སྒྲས་བསྟན་པ་ནི། མངོན་སུམ་གྱིས་ཁ་དོག་གི་རྒྱུན་འགག་ཁ་མ་ཐ་མའི་མི་རྟག་པ་གཞལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་མི་རྟག་པ་ངེས་པའི་བློ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་རྩ་འགྲེལ་སྔ་མས། བྱས་པའི་རྟགས་ལས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པ་རྗེས་དཔག་ཏུ་བསྟན་ནས། རྩ་འགྲེལ་ཕྱི་མ་འདིའི་ཡང་སྒྲས། ཚད་མ་སྔ་མས་ཁ་དོག་གི་མི་རྟག་པ་གཞལ་བའི་རྗེས་སུ་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་དྲན་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་འགྲེལ་བཤད་ལས། ཡང་ཡང་ངོ་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ། ངོ་ཤེས་པ་འབྲས་བུར་བྱ་བ་ནི། གང་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ཞེས་དང༌། ཡང་གི་སྒྲས་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བ་ཁོ་ན་ལ་སླར་ཡང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་གང་འཛིན་པ་དེའང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་འཆད་པ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པའི་དགོངས་པ་དམ་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་འདིར་མདོའི་དོན་དེ་ལྟར་ནུས་པ་སྟན་པའི་སྒོ་ནས་མཐའ་དཔྱད་དེ་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པ་ན། མདོ་ཚིག་སྔ་མ་རྩ་འགྲེལ་དང་ཕྱི་མའི་ཡང་སྒྲའི་དོན་སྡེ་ཚན་གཅིག་ཏུ་མཛད་ ནས། གཞལ་བྱ་ངེས་ན་ཁ་དོག་ནི། །མི་རྟག་ཉིད་དུ་རྟོགས་མི་འགྱུར། ཞེས་པའི་ལན་དུ་མཛད་ནས། སྐྱོན་འདིར་ཞེས་པ་ནས། སྒྲ་ལའང་ལྡོག་པའི་རྟེན་ཡིན་ནོ། ཞེས་པའི་བར་གྱིས་འཆད་དེ། དེའང་ཅི་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པ་ཚད་མ་གསུམ་པར་སྨྲ་བ་དེ། བྱས་སོགས་ཀྱི་རྟགས་ལས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ལ་འདོད་དམ། འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་ཚད་མས་ཁ་དོག་གི་མི་རྟག་པ་གཞལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་རྟོག་པས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་དྲན་པ་ལྟ་བུ་ལ་འདོད། དང་པོ་ལྟར་ན་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཡིན་པས་དེ་ལས་གཞན་པའི
Chinese
如同。忆念即是忆念本身。例如，忆念、欲望和嗔恨等，对于先前认识的对境来说，不是其他的量。如是说。按照解释的翻译，也不是再三认识。以及，在自释中也明显有：如果不是一次性地认识，那么认识也不是量。在解释其意义时，解释说明了发出“又”字力量的方式，这非常好。这样一来，这里的翻译是：不是一次性地认识，是再次认识的意思。它实际显示的是，如前所述的见到差别的量，是对方所说的。而“又再三认识也不是”中的“又”字显示的是，如同以现量衡量颜色之流逝的最后刹那的无常，由其力量所引发的确定无常之识。因此，先前的根本释文中，从所作的因相中了知颜色无常，显示为比量。而这之后的根本释文中的“又”字，是在先前的量衡量颜色无常之后，忆念颜色无常不是量。因此，在解释中说：再三认识也不是，意思是说，将认识作为果，那个见到差别的意识不是量。以及，又字的含义是，对于现量所取的事物，再次执持颜色等是无常的，那个执持也不是量，这样说明。这样解释，似乎符合《释量论》作者的本意。对此，这里通过阐述经文的意义，以详细分析的方式进行解释时，将先前的经文、根本释文和之后的“又”字的意义作为一个部分来处理， 并作为“如果所量是确定的，那么颜色就不会被理解为无常”的回答。从“此过失”到“声音也是相违之所依”之间进行解释。也就是说，将了知颜色无常说成是第三量的人，是想从所作等因相中如此了知呢？还是认为通过现量衡量颜色无常的力量所引发的分别念，像忆念颜色无常那样？如果是前者，因为是比量，所以是其他的
English
Likewise. Memory is memory itself. For example, memory, desire, and hatred, etc., are not other valid cognitions for objects previously cognized. Thus it is said. According to the translation of the commentary, it is also not repeatedly recognizing. And, in the self-commentary, it is also evident that: if it is not recognized once, then recognition is not a valid cognition. When explaining its meaning, the commentary explains the way to bring out the power of the word "again," which is very good. In this way, the translation here is: not recognizing once, means recognizing again. What it actually shows is that the valid cognition of seeing the difference as mentioned above is what the other party said. And what the word "again" in "again and again knowing is also not" shows is like the mind that ascertains impermanence, which is drawn by the power of measuring the impermanence of the last moment of the flow of color by direct perception. Therefore, the previous root commentary showed that understanding the impermanence of color from the sign of being made is inference. And the word "again" in this later root commentary shows that after the previous valid cognition measured the impermanence of color, remembering the impermanence of color is not a valid cognition. Therefore, in the commentary, it is said: repeatedly recognizing is also not, which means that taking recognition as a result, that consciousness that sees the difference is not a valid cognition. And, the meaning of the word "again" is that for the things taken by direct perception alone, again holding that color etc. is impermanent, that holding is also not a valid cognition, thus it is explained. Explaining in this way seems to be in accordance with the intention of the author of the Commentary on Valid Cognition. On this, here, when explaining in detail by analyzing the meaning of the sutra in this way, the meaning of the previous sutra, root commentary, and the later word "again" are treated as one part, and made as an answer to "if the object to be measured is certain, then color will not be understood as impermanent." It is explained from "this fault" to "sound is also the basis of contradiction." That is, does the one who says that understanding the impermanence of color is the third valid cognition want to understand it in this way from the sign of being made, etc.? Or does he think that the conceptual thought caused by the power of measuring the impermanence of color by direct perception is like remembering the impermanence of color? If it is the former, because it is inference, it is other
Tibetan
་ཚད་མ་གསུམ་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེས་པ། འཛིན་པ་ནི་ཚུལ་འདིར་འདོད། ཅེས་པའི་བར་དང༌། གཉིས་པ་ལྟར་ན་དཔྱད་ཤེས་ཡིན་པས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ལན་འདེབས་པ། གཞན་དུ་བཟུང་བ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་སོ། །མདོའི་རྩ་འགྲེལ་ཕྱི་མས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དོན་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ཚད་མ་གསུམ་པ་འགོག་པ། སྐད་ཅིག་སོ་སོར་ཐ་དད་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ལ་རྟགས་ལས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པ་ཚད་མ་གསུམ་པ་ཡིན་ལ་འགོག་པ་ལ་དངོས་དང༌། འཕྲོས་དོན་གྱི་མཐའ་དཔྱད་པ་གཉིས་ལས་དངོས་ནི། བྱས་པའི་རྟགས་ལས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པ་རང་སྤྱི་འདྲེས་པ་འཇལ་བའི་ཚད་མ་གསུམ་པ་ཡིན་པས་གྲངས་ངེས་ཉམས་པའི་སྐྱོན་འདིར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་གི་དོན་སྤྱི་ལ་མི་རྟག་པའི་དོན་སྤྱི་ཁྱད་ཆོས་ལྟ་བུར་སྦྱོར་བས་གཟུང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་རྗེས་དཔག་ ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྤྱི་མཚན་ལ་འཇུག་ཅིང་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། རང་མཚན་ལ་འཇུག་པ་དང་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བྱས་པའི་རྟགས་ལས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཚད་མའི་གཟུང་ཡུལ་སྤྱི་མཚན་ཡིན་ཀྱང༌། གང་ལ་དངོས་ཀྱི་ཚད་མར་སོང་བའི་གཞལ་བྱ་དངོས་མེད་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་སྤྱི་མཚན་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་དཔག་དེའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱིས་ཁ་དོག་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པར་བཟུང་ཞིག་ཡོངས་སུ་དཔྱད་པ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ལའང་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་རང་མཚན་བསྒྲུབ་པའམ་འཇལ་བའི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་མཚན་བཟུང་བས་རང་མཚན་འགྲུབ་པ་མི་འཐད་དེ། གཞན་སྤྱི་མཚན་ལ་གཞན་རང་མཚན་གྲུབ་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ལན་འདེབས་པ་ལ། ཁ་དོག་མི་རྟག་པའི་དོན་སྤྱི་གཟུང་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་རང་མཚན་མི་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྒོ་ནས་དེ་ངེས་པར་རྟོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་ན། དེའི་སྒོ་ནས་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྒོ་ནས་དེ་རྟོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པར་འགྱུར་བས་མི་ལེགས་སོ། །དེས་ནི་འདི་ལྟར། རྗེས་དཔག་དེ་རང་གི་གཟུང་ཡུལ་སྤྱི་མཚན་ཡིན་ཀྱང་དེ་ལས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་རང་མཚན་མི་འཐོབ་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། རང་ལ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་ཏེ་རང་མཚན་དེ་ལ་ཞེན་ནས་འཇུག་ཅིང༌། །སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་རང་མཚན་དང་བརྒྱུད་ནས་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་དབང་གིས་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། འོ་ན་རྗེས་དཔག་རང་གི་གཞལ
Chinese
说“不应理于第三量”，执著是此处的意愿。至此，如果按照第二种说法，因为是观察智慧，所以回答说不是量。“因为执著于其他所执”。等等。经部的根本和后来的注释直接显示了见到特殊意义的第三量遮止。“因为刹那各自不同”。等等。对此，从相上了知颜色无常是第三量，在遮止上，从直接和间接意义的边际进行辨析，其中直接的是：从所作的相上了知颜色无常，是衡量自共相混合的第三量，因此不会过失于此处的数量确定丧失的过失，因为将颜色的一般意义与无常的一般意义像特征一样结合，作为所取境的推论是量。这样一来，就会进入并获得共相，不会进入和获得自相，如果这样说，从所作的相上了知颜色无常的推论量的所取境是共相，但是，对于成为直接的量的所量，不是成为无实有自性的共相，因为那个推论的执著方式，完全观察到那个颜色本身执著为无常，这样一来，对于事物也通过成立颜色无常的方式，是成立或者衡量颜色无常自相的量。以执著共相而成立自相不应理，因为对于其他共相，不是成立其他自相，如果这样说，对此进行回答：通过将颜色无常的一般意义作为所取境的方式，没有不了解颜色无常自相的过失，因为必须通过那个方式确定了解那个。如果这样写，通过那个方式了解那个，因为通过那个方式那个是所依赖的，这样一来就不好了。因此是这样，那个推论自己的所取境是共相，但是从那之上没有获得颜色无常自相的过失，因为显现于自己的那个本身错误地认为是颜色无常自相，并且执著于那个自相而进入，显现的那个本身通过与颜色无常自相间接建立联系的缘故，不会欺骗。\\ 那么推论自己的所量
English
It is said, "It is not reasonable for the third pramana." Grasping is the intention here. Up to this point, if according to the second statement, because it is analytical wisdom, the answer is that it is not a pramana. "Because of grasping what is grasped as other." And so on. The root text of the Sutra and the later commentaries directly show the third pramana that prevents seeing the special meaning. "Because each moment is different." And so on. Regarding this, knowing that color is impermanent from the sign is the third pramana. In prevention, there are two analyses from the direct and indirect meanings. The direct one is: Knowing that color is impermanent from the sign of being made is the third pramana that measures the mixture of self and general characteristics, so there is no fault of losing the certainty of number here, because the general meaning of color is combined with the general meaning of impermanence as a characteristic, and the inference that makes it the object to be taken is a pramana. In this way, one will enter and obtain the general characteristic, but one will not enter and obtain the self-characteristic. If so, the object to be taken by the inference pramana that knows that color is impermanent from the sign of being made is the general characteristic, but for the object to be measured that has become a direct pramana, it is not a general characteristic that has become the nature of non-entity, because the way of grasping of that inference is that the color itself is grasped as impermanent after complete observation. In this way, for things, also through establishing the way of color being impermanent, it is a pramana that establishes or measures the self-characteristic of color being impermanent. It is unreasonable to establish the self-characteristic by grasping the general characteristic, because for other general characteristics, it is not establishing other self-characteristics. If so, the answer to this is: By taking the general meaning of color being impermanent as the object to be taken, there is no fault of not understanding the self-characteristic of color being impermanent, because it is necessary to definitely understand that through that way. If it is written like this, that is understood through that way, because that is what is relied upon through that way, so it will not be good. Therefore, it is like this, the object to be taken of that inference itself is the general characteristic, but there is no fault of not obtaining the self-characteristic of color being impermanent from that, because what appears to oneself is mistakenly considered to be the self-characteristic of color being impermanent, and one enters by clinging to that self-characteristic. The appearance itself is not deceiving because of the connection established indirectly with the self-characteristic of color being impermanent.\\ Then the object to be measured of the inference itself