Tibetan
ག་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྗེས་དཔག་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བས་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་དགོས་ན། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ལོག་ཤེས་དང་ཚད་མིན་གྱི་བློར་ཐལ། སྣང་ཡུལ་ལ་ལོག་ཤེས་དང་ཚད་མིན་གྱི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། འཁྲུལ་ཤེས་སུ་ཐལ། དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། ལོག་ཤེས་སུ་ཐལ། རང་ལ་སྣང་བའི་དོན་སྤྱི་རང་མཚན་ཡིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ཞིང་དེ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྟོག་པ་གཞིར་བྱས་ལ་ཞེན་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་དང་ཚད་མ་དང་ཡང་དག་ཤེས་པ་ཡིན་ན་སྤྱིར་ཡང་དེ་དག་ཡིན་དགོས་ལ། ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་ཤེས་དང་ལོག་ཤེས་དང་ཚད་མིན་གྱི་བློ་ཡིན་ན་སྤྱིར་ཡང་དེ་དག་ཡིན་དགོས་ཏེ། རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ན་ཞེན་ཡུལ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟོག་མེད་ཤེས་པའི་སྣང་ཡུལ་ལ་བལྟོས་ནས་དེ་ལྟར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ན་སྣང་ཡུལ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཆོས་ཅན། འཁྲུལ་རྒྱུས་ གཏན་ལ་བསླད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་འཁྲུལ་རྒྱུས་གཏན་མ་བསླད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བ་བུད། མ་གྲུབ་ན་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པ་བུད། མ་ཁྱབ་ན་སྔ་མ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པ་བུད། ཐལ་ཆོས་ཕུང་མཚམས་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་ན་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་ལོ། །རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཆོས་ཅན། སྣང་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་སྣང་ཚུལ་ཅི་ལོག་གི་བློ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ་ག་ཁས་བླངས་ཚུལ་སྔ་མ་ལྟར་རོ། །དེ་ནི་སྣང་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་པར་ཐལ། ཞེན་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་དུ་སོང་ངོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་དཔག་གི་ཡུལ་སྣང་ཚུལ་ནི་སྣང་ཡུལ་ཞེན་ཡུལ་གཉི་གའི་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཞེན་ཡུལ་རྟོག་པ་ལ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །རྗེས་དཔག་འཁྲུལ་པའམ་མ་འཁྲུལ་བར་འདོད་པས་ནི་མདོ་སེམས་གང་གི་སྐབས་སུའག་དེ་ལྟར་འདོད་དགོས་ལ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ། སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྣང་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། སྣང་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ
Chinese
因为是不迷惑的智慧。因为是对境的主要方面不迷惑的智慧。如果后比量在显现境上迷惑，就必须是错觉。那么，后比量正量，有法。应成是颠倒识和非量之识。因为在显现境上是颠倒识和非量之识。后比量，有法。应成是错觉。因为是对非彼之物执为彼之识，此无遍及。后比量，有法。应成是颠倒识。因为自现的义共相是自相，是颠倒的，并且是了知它的。因此，如果以分别念为基础，对所执境是不迷惑的智慧、是正量、是正确的识，那么总的来说也必须是那些。如果对所执境是错觉、是颠倒识、是非量之识，那么总的来说也必须是那些。因为如果是分别念的境的主要方面，就必须是所执境。对于无分别识的显现境，也应如此比照。因为如果是它的境的主要方面，就必须是显现境。他们这样说。那么，后比量正量，有法。应成是彻底断除了迷惑之因的智慧。因为对于境的主要方面，是彻底未断除迷惑之因的智慧。如果承认，则显现境上的迷惑消失。如果不成立，则对境的主要方面不迷惑的智慧消失。如果不遍及，则前者有遍及消失。如果周遍不周遍于法性界限，则显现境上的迷惑应成无因。后比量正量，有法。应成不是显现方式颠倒的识。因为对于境的主要方面，不是显现方式颠倒的识。三轮全部如前者一样承认。这应成在显现境上不迷惑。因为已经成了在所执境上不迷惑。如果这样说，则不对。因为后比量的境显现方式是显现境和所执境二者的共同法。否则，所执境就不会显现于分别念。想要认为后比量是迷惑或不迷惑，则必须在那样的经部或唯识宗的情况下那样认为。在唯识宗的宗义中，执取蓝色的根识，有法。应成是在显现境上不迷惑的智慧。因为对于显现境的主要方面，是不迷惑的智慧。如果不周遍，则对境的主要方面不迷惑的智慧，就周遍于对境不迷惑的智慧
English
Because it is non-delusive knowledge. Because it is non-delusive knowledge with respect to the main aspect of the object. If subsequent inference is deluded with respect to the appearing object, then it must be a delusive cognition. Then, all subsequent inferences that are valid cognitions, subject. It follows that they are mistaken cognitions and non-valid minds. Because they are mistaken cognitions and non-valid minds with respect to the appearing object. Subsequent inference, subject. It follows that it is a delusive cognition. Because it is a mind that apprehends something as something it is not, but there is no pervasion. Subsequent inference, subject. It follows that it is a mistaken cognition. Because the general meaning that appears to oneself is a self-characteristic, which is inverted, and it is knowing that. Therefore, if based on conceptualization, the object of adherence is non-delusive knowledge, a valid cognition, and a correct cognition, then generally they must also be those. If the object of adherence is delusive cognition, mistaken cognition, and non-valid mind, then generally they must also be those. Because if it is the main aspect of the object of conceptualization, then it must be the object of adherence. With respect to the appearing object of non-conceptual knowledge, it should be applied in that way. Because if it is the main aspect of its object, then it must be the appearing object. That's what they say. Well then, subsequent inference that is a valid cognition, subject. It follows that it is knowledge that has completely eliminated the cause of delusion. Because with respect to the main aspect of the object, it is knowledge that has not completely eliminated the cause of delusion. If you accept that, then delusion with respect to the appearing object is eliminated. If it is not established, then the knowledge that is non-delusive with respect to the main aspect of the object is eliminated. If it is not pervasive, then the pervasion that exists in the former is eliminated. If the boundary of the subject of the consequence is not pervasive, then delusion with respect to the appearing object would follow as being without a cause. Subsequent inference that is a valid cognition, subject. It follows that it is not a mind with an inverted appearance. Because with respect to the main aspect of the object, it is not a mind with an inverted appearance. All three circles are affirmed as before. That is, it follows that it is non-delusive with respect to the appearing object. Because it has become non-delusive with respect to the object of adherence. If you say that, it is not so. Because the way the object of subsequent inference appears is a common characteristic of both the appearing object and the object of adherence. Otherwise, the object of adherence would not appear to conceptualization. Whether one wants to consider subsequent inference as delusive or non-delusive, one must want to consider it that way in the context of either Sutra or Mind-Only. In the Mind-Only system, the sense consciousness that apprehends blue, subject. It follows that it is knowledge that is non-delusive with respect to the appearing object. Because with respect to the main aspect of the appearing object, it is non-delusive knowledge. If it is not pervasive, then if it is non-delusive knowledge with respect to the main aspect of the object, then it is pervasive that it is non-delusive knowledge with respect to the object.
Tibetan
་བུད། རྟགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཤེས་དེ་ཉིད་སྔོན་པོ་ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་ན་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཞེན་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་པས་ཁྱབ་པ་བུད། སྔོན་པ་ཆོས་ཅན། གཞན་དབག་ཡིན་པར་ཐལ། རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་རག་ལས་པའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང༌། སྔོན་པོ་ཆོས་ཅན། ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་གི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་གཉིས་ཁྱབ་པ་མཚུངས་པར་ཐལ། རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང༌། དེ་ཆོས་ཅན། ལོག་ཤེས་ཡིན་པར་ཐལ། རང་ལ་སྣང་བའི་དོན་སྤྱི་རང་མཚན་ཡིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་དེ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་གཉིས་ཁྱབ་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་འདྲ་བ་ནི་དོན་མཚུངས་པ་ལྟ་ཞོག་ཚིག་ཀྱང་མཚུངས་པ་རང་དུ་མི་སྣང་ངོ༌། །གཞི་གྲུབ་ན་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཁས་ལེན་བཞིན་དུ་ཚུལ་འདི་ལྟར་སྨྲ་བ་དེ་བས་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ཞེན་ཡུལ་ཡིན་གྱི་སྣང་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། རྟོག་པའི་ཞེན་ཡུལ་ཡིན་ན་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་བཞིན་མངོན་ཞེན་མིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་དང༌། དེ་ཡི་ངོ་བོས་སྟོང་དེ་དག །དེ་ཡི་ངོ་བོར་ཞེན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་ཤེས་ཀྱི་འཇོག་བྱེད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་པས་གཞུང་ལ་ཚིག་འདྲ་འཕེན་པས་ངལ་དུབ་ཀྱིས་རང་གི་དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག ། ལོག་པ་ཤེས་པ་ལོག་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འཛིན་སྟངས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་ཡིན་པས་རྟོག་པ་ལོག་ཤེས་སུ་འཇོག་པས་འཁྲུལ་ཤེས་དང་ལོག་ཤེས་འཇོག་མཚམས་རིགས་ཤིན་ཏུ་མི་འདྲའོ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་ངོ་བོས་ནི། ཞེས་སོགས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་ལྷ་དབང་བློས་ཕྱོགས་སྔ་སྨྲ་བ་པོའི་ཐལ་བ་གཉིས་དང་ལྡོག་དོན་འཕངས་པའི་སྦྱོར་བ་གཉིས་བཀོད་པ་ན། གང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་སེར་གྱི་ནད་ཀྱིས་སེར་པོར་མཐོང་བ་ལྟ་བུའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའང་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། ཞེས་པའི་ཐལ་སྦྱོར་དང༌། བཟློག་པའི་སྦྱོར་བ་དག་ནི། ཡང་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མངོན་སུམ་ལྟ་བུའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེ
Chinese
不成立。因为识知本身不会错认为蓝色。 原因：因为它是量。如果这没有遍及，那么后来的量不会错认为执着的对象，遍及不成立。蓝色，有法。是其他衡量，因为依赖于其他因缘而生。蓝色，有法。是圆满成立，因为自己的事物圆满成立。这两个遍及是相同的。后来的衡量，有法。是错觉，因为不是它却执着于它的识知。那个，有法。是颠倒识，因为显现给自己的总义是自相，是颠倒的，因为它知道。这两个遍及是相同的。因此，像这样的，不要说意义相同，连词语也不显得相同。 如果基础成立，就遍及是分别的显现对象，这样承认着，像这样说话更不合理。分别的对象的主要部分是执着的对象，而不是显现的对象，这个差别不合理。如果是分别的执着对象，就遍及是分别的显现对象。因为不是如实显现的执着。 等等，以及“它的自性空，因为执着于它的自性”等等，因为不是它却执着于它的识知，被说是错觉的安立方式，所以在论典上抛掷相似的词语，不要因为疲劳而让自己非常清楚。 不是说颠倒的识知是颠倒识的定义，因为是执着方式颠倒的分别，所以安立分别作为颠倒识，因此错觉和颠倒识的安立界限非常不同。如果其他人以“自性”等等的解释中，拉旺洛提出了前派论者的两个驳斥和两个反驳的陈述，那么，凡是错觉的，就不是量，例如患有黄眼病的人看到黄色一样。后来的衡量也是错觉，这是指出了遍及的矛盾。反驳的陈述是：而且是量，就不会变成错觉，例如现量一样。后来的衡量也是量，这是遍及
English
Not established. Because the consciousness itself does not mistake it for blue. Reason: Because it is valid cognition. If this is not pervasive, then the subsequent valid cognition will not mistake the object of attachment, and the pervasiveness is not established. Blue, has the property. It is another measure, because it arises due to dependence on other causes and conditions. Blue, has the property. It is completely established, because its own things are completely established. These two pervasivenesses are the same. Subsequent measurement, has the property. It is an illusion, because it is not it but clings to the consciousness of it. That, has the property. It is a reversed consciousness, because the general meaning that appears to oneself is self-characteristic, which is reversed because it knows. These two pervasivenesses are the same. Therefore, like this, not to mention the same meaning, even the words do not seem the same. If the basis is established, it is pervasive that it is the object of manifestation of discrimination, while admitting this, it is even more unreasonable to speak in this way. The main part of the object of discrimination is the object of attachment, not the object of manifestation, this difference is unreasonable. If it is the object of attachment of discrimination, it is pervasive that it is the object of manifestation of discrimination. Because it is not the attachment of real manifestation. Etc., and "Its nature is empty, because it clings to its nature," etc., because it is not it but clings to the consciousness of it, it is said to be the establishment of illusion, so throwing similar words on the treatise, do not make yourself very clear because of fatigue. It is not said that the reversed consciousness is the definition of reversed consciousness, because it is the discrimination of reversed clinging, so establishing discrimination as reversed consciousness, therefore the establishment boundaries of illusion and reversed consciousness are very different. If others, in the explanation of "nature," etc., Lhawang Lo put forward two refutations and two rebuttals of the previous school's debater, then, whatever is an illusion is not valid cognition, such as a person with yellow eye disease seeing yellow. Subsequent measurement is also an illusion, this points out the contradiction of pervasiveness. The rebuttal statement is: and it is valid cognition, it will not become an illusion, such as direct perception. Subsequent measurement is also valid cognition, this is pervasiveness.