Tibetan
ན་དུ་ཆ་ཐ་དད་མེད་པར་འདྲེས་པས་སྣང་ཚུལ་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ལན་དུ་ཕན་ཚུན་ཞེས་སོགས་སྦྱར་ནས་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཟུར་པར་མི་བྱེད་པ་རྒྱན་གྱི་ལུགས་ཡིན་ལ། ལྷའི་ལུགས་ཀྱིས་སྤྱི་མཚན་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་བཞི་པ་འཆད་པ་ནི། རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་དང༌། སེམས་པ་ཅན་ཡིན་མིན་ཐ་དད་པར་གྲངས་ཅན་རང་ཡང་འདོད་པས། དེ་འདྲའི་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཆ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཁྱད་མེད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་འགྱུར་བ་མི་འཐད་དོ། །དེ་དག་ལ་རང་བཞིན་ཆ་མེད་གཅིག་དང་རྣམ་འགྱུར་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཉིས་གཉིས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ནའང་དེ་དག་དངོས་པོ་ཆ་མེད་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་འགྱུར་བ་འགལ་ལོ། །བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ་གལ་ཏེ་གསལ་བ་དེ་དག་ལ་མཚུངས་པར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་དེ་གསལ་བ་དེ་དག་ལས་རྫས་གཞན་ཉིད་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་བ་དེ་དག་གི་སྤྱིའོ་ཞེས་པ་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཕན་ཚུན་བལྟོས་མེད་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྡོག་པ་གཞན་སེལ་བའི་སྤྱི་ལ་ནི་ཕྱོགས་དེ་གཉིས་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་དེ་དག་གང་གིས་ཀྱང་སུན་དབྱུང་དུ་མེད་དེ། གསལ་བ་དང་རྫས་གཅིག་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གསལ་བ་ལ་མཚུགས་པར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་གཞན་སེལ་བའི་སྤྱི་འདི་ལ་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་བཅད་པ་དངོས་མེད་ཡིན་ཀྱང་དངོས་པོའི་གསལ་བ་དུ་མའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མི་འགལ་བའི་དཔེར། མཐེ་བོང་མ་ཡིན་པ་དེ་སོར་མོ་ལྷག་མ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལྷའི་འགྲེལ་པར་བཀོད་དོ། །རྒྱན་ལྟར་ན་དེ་དག་གི་ཞེས་འབྲེལ་མེད་འགྱུར། ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྫས་ཐ་དད་ཀྱང་གསལ་བ་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་པའི་ལན་སྟོན་པ་ལ། དེ་འབྲས་ཤེ་ན་ཞེས་སོགས་སྦྱོར་རོ། །ལྷ་ལྟར་ན་སྤྱི་མཚན་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ལྔ་པ་ནི། སྤྱི་བློའི་གཟུང་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སྤྱི་དེ་འབྲས་བུ་ཡིན་ན་རྟག་པ་གཅིག་པུར་འགལ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་རྟག་རྫས་ཡིན་ན་གསལ་བ་དང་འབྲེལ་མེད་དུའགྱུར་ཞིང༌། འབྲས་བུ་མིན་པས་དངོས་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པ། དེ་འབྲས་ཤེ་ན་དུ་མ་དང༌། ཞེས་སོགས་སོ། །སྤྱི་མཚན་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དྲུག་པ་ནི། སྤྱི་བློ་བརྡའ་དྲན་ལས་སྐྱེ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་དེའི
Chinese
作为对“在无有部分差别的状态下混合，因此显现相同”的回应，像“互相”等词语的运用，不将理性的类别分开，这是庄严派的观点。天神派解释了第四种证明共相非实有的理路：微尘、黑暗、心力三者互相差别，并且数论派自身也承认有情与非有情之间的差别。如此这般具有互相差别之特性的事物，怎么会变成本体无有部分差别的无差别状态呢？变成那样是不合理的。如果说这些事物具有一个无有部分之自性，以及两种变异之本体，那么，即使如此，这些事物又怎么会变成一个无有部分之实物的自性呢？变成那样是相违的。分别部说，如果说与那些显现之物相同而随行之共相实物，是与那些显现之物不同的事物，那么就没有过失。如果说“那些显现之物的共相”，就会变成没有关联，因为是互相不依赖的异体之故。 对于遣除他法的共相而言，无论从哪两个方面来说，那些过失都无法驳倒它，因为显现与事物既非一体也非异体。因此，对于与显现之物相同而随行之遣除他法的共相而言，没有丝毫成立为实有的特征，这就是它的自性。虽然区分是非实有的，但作为实有之多种显现的自性而随行并不相违，例如，非大拇指随行于其余手指，这在天神的注释中有所记载。按照庄严派的观点，说“那些的”会变成没有关联。对于所说的“即使事物不同，但作为显现之果是无过失的”的回应，通过使用“如果是果”等词语来阐释。按照天神派的观点，第五种证明共相非实有的理路是：如果作为共相心识所取境的共相是果，那么就与常恒唯一相违；如果是作为果的常恒之物，那么就与显现无关；因为不是果，所以变成非实有，这样来阐释。通过“如果是果，那么众多”等词语来表达。第六种证明共相非实有的理路是：共相心识由名言忆念所生起的标志，以此
English
As a response to "mixing in a state of no difference in parts, therefore appearing the same," the use of words like "mutually," etc., not separating the categories of reason, is the view of the Ornament School. The God School explains the fourth reason for proving the non-substantiality of the universal characteristic: the three of atoms, darkness, and mental strength are mutually different, and the Samkhya school itself also admits the difference between sentient and non-sentient beings. How can such things with mutually different characteristics become an undifferentiated state of no difference in parts of the entity? It is unreasonable to become like that. If it is said that these things have one nature without parts and two natures of transformation, then even so, how can these things become the nature of one substance without parts? It is contradictory to become like that. The Vaibhashika says, if the common substance that follows those manifestations in the same way is a different substance from those manifestations, then there is no fault. If it is said, "the commonality of those manifestations," it becomes irrelevant because it is a mutually independent different entity. For the universal that eliminates other things, those faults cannot be refuted from either of the two aspects, because manifestation and substance are neither one nor different. Therefore, for the universal that eliminates other things that follows the same way as manifestations, there is not the slightest characteristic of being established as real, that is its nature. Although distinguishing is non-substantial, it is not contradictory to follow as the nature of many real manifestations, for example, the non-thumb follows the remaining fingers, which is recorded in the commentary of the God. According to the view of the Ornament School, saying "those of" becomes irrelevant. In response to the statement that "even if things are different, it is faultless as a result of manifestation," it is explained by using words such as "if it is a result." According to the view of the God School, the fifth reason for proving the non-substantiality of the universal characteristic is: if the universal that is the object of the universal mind is a result, then it contradicts being permanent and unique; if it is a permanent thing as a result, then it becomes unrelated to manifestation; because it is not a result, it becomes non-substantial, thus explaining it. It is expressed through words such as "if it is a result, then many." The sixth reason for proving the non-substantiality of the universal characteristic is: the sign that the universal mind arises from verbal memory, with this
Tibetan
་སྣང་ཡུལ་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ། དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་སོགས་དང༌། བརྡའ་མི་ཤེས་པ་ལའང་བ་ ལང་ཁྲ་བོ་དང༌། ཁུ་ཡུ་རིགས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་སྤྱི་རྟག་དངོས་མཚུངས་པར་ཡོད་པའི་དབང་གིས་མ་ཡིན་གྱི། ནོག་སོགས་དང་མི་ལྡན་པ་ལས་ལོག་པའི་དོན་གཅིག་དེ་གཉིས་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཉེ་བར་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཡིན་པ་དཔེ་དང་བཅས་ཏེ་སྟོན་པ་ནི། དངོས་གཉིས་ཞེས་སོགས་དྲུག་གོ་གཞན་སེལ་བའི་སྤྱི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ཐུན་མོང་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བསྒྲུབ་པ་ནི་གང་གིས་ཞེས་པ་གཉིས་སོ། །རྒྱན་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་རིགས་མེད་ཅེས་སོགས་སྨྲས་པ་ལ། མིག་སོགས་དེ་དག་ལའང་རིགས་རྟག་དངོས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་དཔེ་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་པའི་ལན་དུ། དེ་དག་ལ་རིགས་རྟག་དངོས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་འགོག་པ། རྣམ་པ་འགས་ཀྱང་ཞེས་སོགས་སུ་འཆད་ལ། ལྷ་ལྟར་ན་སྤྱི་མཚན་དངོས་མེད་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་བདུན་པ་ནི། རྟོག་པ་ལ་བུམ་མ་ཡིན་ལས་ལོག་པར་སྣང་བ་དངོས་པོར་མི་རུང་སྟེ། དེ་ཡིན་ན་གསལ་བ་ལ་བལྟོས་མེད་ཀྱི་ཡན་གར་བ་སྣང་དགོས་པ་ལ། རྣམ་པ་འགས་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྒྲ་དང༌། ངོ་བོ་ལས་གཞན་ཞེས་སོགས་ནི་བུམ་གསལ་རྟོག་པས་འཛིན་པའི་ཚེ་ནའང་བུམ་པ་དེའི་མིང་གི་སྒྲ་སྤྱི་དང་ལྟོ་ལྡིར་བ་སོགས་ངོ་བོའི་དོན་སྤྱི་ལས་གཟན་པ་སྟེ་མ་གཏོགས་པའི་བུམ་སྤྱི་རྟག་དགོས་སྣང་བ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཞེས་སོགས་བཞི་སྤྱི་མཚན་དགོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་བརྒྱད་པ་སྟོན་པ་ལྷ་དབང་བློའི་འགྲེལ་པའི་དོན་དུ་སྔ་མ་ཕལ་ཆེ་བས་འཆད་ལ། འགྲེལ་པ་དེར་གོང་གི་རིགས་ པ་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་མགོར་གཞན་ཡང་ཞེས་རིགས་པ་རྣམ་གྲངས་པར་སྟོན་པའི་མཚམས་སྦྱོར་གྱི་ཚིག་ཡོད་ཀྱང་འདི་ལ་མེད་མོད་ཀྱི། རིགས་པ་བརྒྱད་པ་སྟོན་པ་འགྲེལ་པ་དེའི་དོན་དུ་སྦྱོར་ནའང་རུང་བ་ཙམ་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་ནའང་ཤློ་ཀ་འདི་སྤྱི་མཚན་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པའི་དོན་བསྡུ་བ་ལ་སྦྱར་ན་ལེགས་ལ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལས་བཟློག་པའི་དོན་ནི། བརྗོད་བྱ་ཉིད་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དང༌། རྫས་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སོགས་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་དག་ལས་བཟློག་པར་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་སྤྱི་མཚན་ཡིན་ན་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཁྱབ་པ་དང་དོན་
Chinese
论证显现之境无实有。以事物之力量等。对于不理解名称者，如花牛，以及认为葫芦瓜为同一类，并非由于总相常有与事物相同，而是由于不具备污垢等，与此相反的唯一意义，对于二者共同之处显得相近之故，以比喻等方式进行阐述。事物二者等共有六个，论证在遣除他法的总相显现者中共同随行的是哪两个。如装饰品般，如何没有种类等所说。对于眼睛等也随行种类常有事物，因此比喻不成立的回答是，对于那些随行种类常有事物，以所缘之相进行遮止。以任何方式等进行解释。如天神般，论证总相无实的第七种理路是，在分别念中，显现为非瓶之外的事物是不允许成为实有的，如果那样，则必须显现为不依赖于明晰的独立自主之物，但以任何方式，在识中都不存在那样的事物显现为实有。彼声，以及与自性不同等，即使在瓶之明晰分别念执持之时，也唯有瓶之名称的声音总相，以及腹部膨胀等自性之意义总相之外，不存在必须显现的瓶总相常有之意义。因此，彼等四者论证总相不必要的第八种理路，多数以前者阐述为天王慧之解释的意义。在解释中，从之前的第二种理路到第七种理路，开头都有“另外”等词语，作为阐述理路种类的连接词，但此处没有。即使将阐述第八种理路的解释的意义与之结合，也仅仅是显得合适而已。即使如此，此颂结合于归纳论证总相无实的理路之意义则更好。与如是所说相反的意义是，所说之义即是，对于如是所说，以及一物不可说为异体或同体等，论证无实的理路如是所说，与那些相反而成立的，即是自之体性之意。因此，如果总相是，则存在不能起作用的周遍和意义。
English
Demonstrating that the object of appearance is unreal. By the power of things, etc. Even for those who do not understand the names, such as the spotted cow, and thinking that gourds are of the same kind, it is not because the general characteristic is permanent and the same as things, but because it does not have impurities, etc., and the one meaning that is the opposite of this, it seems close to the two in common, so it is shown with metaphors, etc. The two things, etc., have six in common. What are the two that are proven to follow in common among the general characteristics that eliminate others? Like ornaments, how can there be no kind, etc., as said. The answer to the statement that the example is not established because the eyes, etc., also follow the kind, the permanent thing, is that those who follow the kind, the permanent thing, are prevented by the sign of the object. It is explained in various ways, etc. Like a god, the seventh reasoning for proving that the general characteristic is unreal is that it is not permissible for something that appears to be different from a vase in conceptualization to be real. If so, it must appear as an independent thing that does not depend on clarity. However, in any way, there is no such thing appearing as real in consciousness. That sound, and other than the essence, etc., even when the clear conceptualization of the vase is grasped, only the general sound of the name of the vase and the general meaning of the essence such as the bulging of the abdomen, etc., are not the meaning of the permanent general characteristic of the vase that must appear. Therefore, these four demonstrate the eighth reasoning for proving that the general characteristic is unnecessary. Most of the former explain it as the meaning of the commentary of Lhawang Blo. In the commentary, from the second reasoning to the seventh reasoning, there are words such as "also" at the beginning, as conjunctions for explaining the types of reasoning, but there are none here. Even if the meaning of the commentary explaining the eighth reasoning is combined with it, it only seems appropriate. Even so, it is better to combine this verse with the meaning of summarizing the reasoning for proving that the general characteristic is unreal. The meaning opposite to what has been said is that the meaning of what is said is that, for what has been said, and that one thing cannot be said to be different or the same, etc., the reasoning for proving the unreal is as said, and what is established as the opposite of those is the meaning of one's own nature. Therefore, if the general characteristic is, there is the pervasiveness and meaning of not being able to function.