Tibetan
ད་མེད་ཕྱིར་རོ། ཞེས་འབྱུང་ཞིང་ལྷའི་འགྲེལ་པས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་བུམ་པའི་སྤྱི་བློ་ལ་བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པའི་དངོས་པོར་སྣང་བ་དེ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཀྱང་དེ་ལ་དོན་དུ་འཁྲུལ་ནས་འཇུག་པའི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་སྤྱི་ཡིན་པར་ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དེའང་དངོས་པོར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བརྫུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་དེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་བུམ་གསལ་རྫས་ཐ་དད་པ་དུ་མ་དག་ལ་སྤྱི་སྟེ་རིགས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ནི་རང་བཞིན་འདྲེས་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་པ་ལྷ་དབང་བློའི་འགྲེལ་པའི་དོན་ནོ། །བློ་དེའི་གཟུང་ཡུལ་རྫུན་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། སྤྱི་བློའི་སྣང་བ་དེའང་ཆོས་ཅན། བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་དོན་དངོས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདེན་པའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་རང་གི་གསལ་བ་དང་རྫས་གཅིག་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བར་ཁས་ལེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་བྱེ་བྲག་པ་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་པ་ལྟ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ལ། གྲངས་ཅན་པ་ལྟར་རྫས་གཅིག་ཏུའང་ཁས་མི་ལེན་ཞེས་རང་གི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྫས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུའང་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་རྟགས་བཀོད་པར་བྱས་ན་མི་ལེགས་ཏེ། བདེན་པའི་ རང་བཞིན་མེད་དེ། གསལ་བ་དང་རྫས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་མ་ཐག་པའང་འདིར་དེ་ལྟར་བཀོད་ནས་གཉིས་ཀ་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་ལས་ལེན་དུ་རུང་ན། དབུ་མ་པའི་སྐབས་སུའང་བདེན་མེད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་བདེན་པའི་གཅིག་དུ་བྲལ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཀྱང་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། གལ་ཏེ་བུམ་སྤྱི་དེ་བུམ་གསལ་དང་རྫས་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་མེད་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། སྣམ་བུའི་སྤྱི་ལྟ་བུ་འགའ་ཞིག་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། རང་གི་གསལ་བ་དངོས་པོ་རྣམས་ལས་རྫས་གཅིག་ཐ་དད་གང་ཡང་མིན་ན་དངོས་པོར་མི་འཐད་པར་ཐལ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང་སྟེ་དངོས་པོ་གང་ལ་བལྟོས་ནས་ཀྱང་རྫས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། བུམ་པའི་སྤྱི་དང་སྣམ་བུའི་སྤྱི་རྫས་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མིན་ཀྱང་རྟོག་པ་ལ་རྫས་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དོ།
Chinese
因为没有的缘故。这样说，天神的注释中也这样说。这样一来，瓶子的总相在心中显现为与非瓶子相异的事物，虽然它本身不具备事物的性质，但我们认为，对它产生误解并执着的显现本身就是总相。而且，这不应被认为是事物，因为仅仅是错觉的显现就是虚假的。这个心是错觉，因为它将许多不同的瓶子显现的物质视为共同的，即视为同一类，就像它们的自性混合在一起一样。这是天神自在慧的注释的含义。证明这个心的所取境是虚假的：总相心的显现，作为有法，不是真实的，因为它仅仅是被习气所染污的显现，并且，在实相中，它实际上并不存在，正如它所显现的那样。因此，我们不承认，在没有真实性的情况下，它应该被描述为与自己的显现是同一实体还是不同实体。虽然胜论派认为总相和显现是不同的实体，但我们不承认这一点，也不像数论派那样承认它们是同一实体，这仅仅是表达我们自己的观点，而不是说它们是同一或不同，因为它们没有真实性。如果以“因为没有真实性”作为理由，那是不好的，因为没有真实的自性，因为它没有被证明是显现和实体是同一还是不同。刚刚写完，如果在这里也这样写，并且两者都可以被接受为正确的理由，那么在中观派的情况下，也必须承认以“无真实性”作为理由来证明与真实的单一或多重分离的正确理由。对此进行辩驳：即使瓶子的总相与瓶子的显现和实体既非同一也非不同，但由于某些像毛毯的总相可以被描述为不同的实体，所以我们认为它是事物。如果自己的显现与事物既非同一也非不同，那么就不应该被认为是事物。因为事物无论如何，即无论参照什么事物，都必然可以被描述为与该事物相同或不同。虽然瓶子的总相和毛毯的总相不能被描述为不同的实体，但在概念上，它们看起来像是不同的实体是有原因的。
English
Because it does not exist. Thus it is said, and the commentary of the gods also says so. Thus, the general idea of a pot appears in the mind as something different from what is not a pot, and although it itself does not possess the nature of a thing, we consider that the very appearance of mistaking it for reality and clinging to it is the general characteristic. Moreover, this should not be considered a thing, because the mere appearance of illusion is false. That mind is an illusion, because it sees many different pot appearances and substances as common, that is, as the same kind, as if their own natures were mixed together. This is the meaning of the commentary of the god-endowed wisdom. To prove that the object of that mind is false: The appearance of the general mind, as the subject, is not of the nature of truth, because it is merely an appearance tainted by habit, and because, in reality, it does not actually exist as it appears. Therefore, we do not admit that, in the absence of truth, it should be described as being either the same or a different entity from its own appearance. Although the Vaisheshika school considers the general appearance to be a different entity, we do not admit this, nor do we admit that it is the same entity as the Samkhya school, which is merely expressing our own view, and not saying that they are the same or different, because they have no truth. If one were to state the reason as "because it has no truth," that would not be good, because there is no true nature, because it has not been proven that the appearance and the substance are the same or different. Having just written that, if it is written here in the same way, and both can be accepted as correct reasons, then in the case of the Madhyamikas, it would also be necessary to admit that the correct reason for proving separation from the true single or multiple by the reason of "absence of truth" is also correct. To refute this: Even if the general characteristic of a pot is neither the same nor different from the appearance and substance of a pot, but because some general characteristics like that of a blanket can be described as different entities, we consider it to be a thing. If one's own appearance is neither the same nor different from things, then it should not be considered a thing. For things, in any case, that is, no matter what thing is referred to, must necessarily be able to be described as being the same as or different from that thing. Although the general characteristic of a pot and the general characteristic of a blanket cannot be described as different entities, there is a reason why they appear to be different entities in conception.
Tibetan
།རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་དེ་ལྟར་འཆར་བའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་བག་ཆགས་འཇོག་བྱེད་མཐར་གང་ལ་ཐུག་པའི་བུམ་སྣམ་གཉིས་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྟོག་པ་ལ་སྤྱི་དེ་གཉིས་རྫས་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ནས་རྫས་ཐ་དད་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་པ་དེ་དག་ན་རེ། སྤྱི་སྒྲ་དང་སྤྱི་བློ་འཇུག་པ་ནི་ཆོས་དེ་ལ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཁྱད་ཆོས་སུ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིན་པས། སྤྱི་བློའི་གཟུང་ཡུལ་གྱི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་པ་མི་ འཐད་དོ་ཞེ་ན། ད་ལྟ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དོན་དེ་དག་ལ་སྒྲ་བློ་འཇུག་པའང་དོན་དེ་དག་གི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་དེ་ལྟ་དོན་དེ་དག་ལ་ཁྱད་ཆོས་སུ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིན་པར་ཐལ་བ་འཕེན་པ་འདས་པ་དང་ནི་ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཉེར་བཏགས་ལས་དེ་འདོད། ཅེས་པའི་སྐྱོན་སྤོང་སྨྲས་པ་ལ། ད་ལྟ་མེད་པར་མཚུངས་པའི་བུམ་སྣམ་ལ་བུམ་སྒྲ་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག་མི་འཇུག་གི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པའི་སྐྱོན་སྟོན་པ་གང་ཞིག་སོགས་སོ། །གལ་ཏེ་བརྗོད་བྱ་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་མིང་དགོས་མིང་དང༌། བརྗོད་བྱ་དངོས་པོར་མེད་པའི་མིག་བཏགས་མིང་གི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མིང་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེའི་སྒོ་ནས་འཇོག་པ་ལ་སྐྱོན་དང་གང་གིས་འཇོག་པ་དཔེ་དང་བཅས་པ་སྟོན་པ་བློ་ནི་ཞེས་སོགས་ཤློ་ཀ་གསུམ་མོ། །གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དངོས་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་གྲགས་ཅན་རང་ལ་གྲགས་པ་བརྗོད་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། དེའང་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུའོ། །སྤྱི་མཚན་དགོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་གསུམ་པ་ནི། ཞིག་པ་འདས་པའི་བུམ་པ་ལ་རྟོག་པ་དང་སྣང་ཚུལ་མཚུངས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ད་ལྟའི་བུམ་པ་ལ་རྟོག་པའི་བློའི་སྣང་བའང་དངོས་པོར་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ། ཞིག་ལ་སྒྲ་ལས་ཞེས་སོགས་སོ། །དེའང་མི་གསལ་བའི་སྣང་ཚུལ་མཚུངས་པ་ཡིན་གྱི་དུས་སྔ་ཕྱི་དང་འབྲེལ་བའི་སྣང་ཚུལ་མི་མཚུངས་སོ། །རྣམ་བ་ལ་སོགས་ཞེས་པ་གཉིས་མི་མཐུན་དཔེའོ། །སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡན་གར་བ་གཟུང་དོན་དུ་བྱེད་ པས་སྣང་ཚུལ་མཚུངས་པའི་སྐྱོན་སྤོང་སྔར་བཀག་ཟིན་པས་ལན་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ། སྤྱི་ཙམ་ཞེས་སོགས་བཞིའོ། །བྱེ་བྲག་པས་གསལ་བ་སྔར་མཐོང་ནས་སྤྱི་འཛིན་དེའི་རྗེས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཀྱང༌། གསལ་བ་ལ་སྒྲ་བློ་འཇུག་པ་སྤྱི་མཐོང་བ་ལ་རག་ལས་པར་འདོད་དོ། །གྲངས་ཅན་པ་ན་རེ་གཟུང་ཡུལ་གྱི་སྤྱི་དངོས་པོར་མེད་པས་དངོས་པོར་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་གྱི་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་སྤྱི་གཙོ་བོའི་རང་བཞི
Chinese
因为在分别念中显现的那样，是由于近取因的习气所致，最终归结于瓶子和布匹二者不同的原因，所以在分别念中，这两个总相显现为物质不同，仅仅是假立为物质不同而已。外道们说，总相的语词和总相的智慧的运用，是因为该法具有总相实有作为特性的原因。因此，总相智慧的所取境的总相实有不存在是不合理的。如果这样说，那么现在对于过去和未来的事物运用语词和智慧，也是因为这些事物的总相实有作为特性存在于这些事物中的原因，这样就犯了过失，即“过去和”等等。对此，如果说“从假立中承认它”，为了驳斥这个过失而说，对于现在不存在的瓶子和布匹，瓶子的语词是否作为名称运用，其差别是不合理的，从而揭示过失，即“任何”等等。如果说，所说的事物存在于实物中的名称是需要名称，所说的事物不存在于实物中的名称是假名，这是原因。那么，通过这两个名称的差别来安立，有什么过失，以及通过什么来安立，通过例子来揭示，即“智慧是”等等三个颂词。关于主要等等的实立和假立的差别，仅仅是陈述对于著名者自身的著名，这也是为了揭示承诺中的矛盾。第三个证明总相特征不必要的理路是，通过坏灭的过去瓶子的分别念和显现方式相同的征象，来证明现在瓶子的分别念的智慧显现也不是实有的，即“坏灭时语词”等等。这也是不明显的显现方式相同，但与时间先后相关的显现方式不同。“相貌等”这两个是不相似的例子。总相实有作为异体被作为所取境，因此，驳斥显现方式相同的过失，表明不是因为先前已经遮止了，即“总相仅仅”等等四个。虽然胜论派认为，先见到显现，然后才产生总相的执取，但是，他们认为对于显现运用语词和智慧，依赖于见到总相。数论派说，因为所取境的总相在实物中不存在，所以不是与实物相同，而是所有的显现都是总相主体的自性。
English
Because the appearance in conceptualization is due to the habit of the proximate cause, which ultimately leads to the reason why the pot and cloth are different, so in conceptualization, these two universals appear as if they were different substances, and are merely nominally designated as different substances. The outsiders say that the use of the word 'universal' and the wisdom of 'universal' is because that dharma has the characteristic of being a real entity of the universal. Therefore, it is unreasonable for the real entity of the universal, which is the object of the wisdom of the universal, not to exist. If you say so, then the use of words and wisdom for past and future things is also because the real entity of the universal of those things exists as a characteristic in those things, which is a fault, i.e., 'past and' etc. To this, if it is said, 'Admit it from the nominal designation,' in order to refute this fault, it is said that for the pot and cloth that do not exist now, the difference between whether the word 'pot' is used as a name or not is unreasonable, thus revealing the fault, i.e., 'any' etc. If it is said that the name of the thing that exists in the object to be expressed is the necessary name, and the name of the thing that does not exist in the object to be expressed is the nominal name, this is the reason. Then, by establishing the difference between these two names, what is the fault, and by what is it established, revealing through examples, i.e., 'wisdom is' etc. three verses. The difference between the real and nominal designation of the chief, etc., is merely stating the fame of the famous itself, which is also to reveal the contradiction in the promise. The third reason for proving the unnecessary characteristic of the universal is to prove that the appearance of the wisdom of the conceptualization of the present pot is not real either, by the sign of the conceptualization and appearance of the destroyed past pot being the same, i.e., 'when destroyed, the word' etc. This is also the same indistinct appearance, but the appearances related to the time before and after are different. The two 'aspects etc.' are dissimilar examples. The real entity of the universal is taken as a separate entity as the object to be taken, therefore, refuting the fault of the same appearance, indicating that it is not because it has been previously prevented, i.e., 'universal only' etc. four. Although the Vaisheshika school believes that the appearance is seen first, and then the grasping of the universal arises, they believe that the use of words and wisdom for the appearance depends on seeing the universal. The Samkhya school says that because the universal of the object to be taken does not exist in the real thing, it is not the same as the real thing, but all appearances are the nature of the chief of the universal.