Tibetan
འི་ཁྱད་པར་རམ། སོ་སོར་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་འདོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོགས་བཤད་པ་ལྟར་བློ་དེ་གཉིས་ལ་ཡུལ་དེ་མངོན་གྱུར་དང་ལྐོག་གྱུར་གྱི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ་འཕེན་པ་ཡིན་ལ། འདིས་བློ་དེ་ལ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ན་བློ་དེའི་སྣང་ཡུལ་དུ་འགལ་བར་བསྟན་པས་རང་མཚན་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་དུ་སྨྲ་བའི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལུགས་ཁས་ལེན་པ་དག་གསལ་བར་བཀག་གོ །སྤྱི་མཚན་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་གཉིས་པ་བཤད་པ་ལ། ཐོག་མར་གཞུང་གི་བསྡུ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རིགས་ལྡན་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གྲངས་ཅན་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དང་བྱེ་བྲག་པ་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་པ་བཀག་ནས་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་དགོད་པ། དེའི་ཕྱིར་རང་ བཞིན་མེད་པར་གྲུབ། ཅེས་པའོ། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་མེད་པ་ཞེས་པ་གཉིས་སོ། །དངོས་པོར་མེད་ཀྱང་སྤྱིར་བཞག་ཅིང་སྒྲས་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཞེས་སོགས་སོ། །སྤྱི་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སྤྱི་བློ་འཁྲུལ་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལ་ངོ་བོར་སྣང་བའམ་ཞེས་སོགས་སོ། །རང་ལུགས་ཀྱི་གཞན་སེལ་བའི་སྤྱི་ལ་གཉིས་ལས། མེད་དགག་གི་གཞན་སལ་བའི་སྤྱི་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་དོན་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་སོགས་སོ། །བློའི་གཞན་སེལ་གྱི་སྤྱི་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ། སྤྱི་བློ་རྟོག་པ་འཁྲུལ་པར་སྟོན་པ་ནི། ངོ་བོ་མེད་ཅན་ཞེས་སོགས་དང༌། དེའི་སྣང་ཡུལ་གྱི་སྤྱི་རྫུན་པར་བསྒྲུབ་པ། དེ་ཡང་བསླད་ཕྱིར་དང༌། ཞེས་སོགས་སོ། །རང་གི་གསལ་བ་དང་རྫས་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་མེད་པར་སྨྲས་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ། གལ་ཏེ་བརྗོད་བྱ། ཞེས་སོགས་དང༌། ཕྱི་རོལ་པས་སྤྱི་འཛིན་རྟོག་པའི་གཟུང་ཡུལ་གྱི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཁྱད་ཆོས་སུ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྒྲ་རྟོག་འཇུག་པར་འདོད་པ་འགོག་པ་ནི། འདས་པ་དང་ནི་ཞེས་པ་ནས། མཉན་པ་སྐྱེ་བོས་བྱས་པ་ཡིན། ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ། །ད་ནི་ཚིག་གི་དོན་བཤད་དགོས་པ་དག་བཤད་པར་བྱའོ། །དེའང་གྲངས་ཅན་གྱི་སྤྱི་གཙོ་བོ་སྔོན་པོ་ལ་རྗེས་སུ་སོང་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པའི་ཆ་དེས་སེར་པོ་སོགས་ལའང་རྗེས་སུ་སོང་བར་འདོད་པའི་ཚུལ་ལེའུ་དང་པོར་བརྗོད་ཟིན་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེ་འགོག་པ་ནི། རིགས་དང་ ལྡན་པའི་གསལ་བ་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པའི་ཆ་དེ་ཉིད་སེར་པོའི་རང་བཞིན་དུ་སོང་བའི་ཆ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་གཉི་ག་ལ་ཐུན
Chinese
的差别吗？并非是想要各自显现的差别。如是等等所说，对于那两个识，如果安立境是显现和隐蔽的差别不合理，则成为过失。这显示了如果对于那个识是隐蔽，则与那个识的显现境相违，从而明显遮止了那些声称自相分别的显现境的顺世外道宗派的承认者。以成立总相非实有的理路来说明第二点。首先，应当陈述论典的归纳，即以“具族”等等，遮止数论派认为总相显现是一个实物，以及胜论派认为是一个其他实物，因为总相显现既不是一个实物，也不是他体，所以安立成立无自性的因。因此，成立了无自性。这是其中的含义。其中有“没有驳斥”这两点。虽然不是实物，但总的来说安立并且以言语表示的必要是：因此，本体等等。因为总相仅仅是假立，所以显示总相识是错乱的，即：在那里面，显现为本体或者等等。在自宗的他者遣除的总相中，有两种，其中成立无遮的他者遣除的总相为非实有，即：诸义的等等。在成立识的他者遣除的总相为非实有的过程中，显示总相识是分别错乱的，即：无本体者等等，以及成立它的显现境的总相为虚假的，即：那也是欺骗的缘故，等等。对于声称自己的显现和实物既不是一体也不是他体，因此没有实物成立的本体，驳斥争论：如果所说等等。以及外道认为总相执著分别的所取境的总相，因为具有实物性质的特征，所以安立声音分别进入，遮止：过去和等等，直到：听者所作。现在应当解释词句中需要解释的那些。其中，数论派的总相，主要是在蓝色上随顺的自性是哪个部分，也认为在黄色等等上也是随顺的，如第一品中所说的那样。遮止它，即：具有种姓的显现，蓝色的自性是哪个部分，以那个部分成为黄色的自性的方式，在那两者上共同。
English
Or is it a difference? It is not the desire for the difference of appearing separately. As it is said and so on, it is a fallacy to say that it is unreasonable to establish the difference between manifest and hidden objects for those two minds. This shows that if it is hidden for that mind, it contradicts the appearing object of that mind, thus clearly preventing those who acknowledge the Lokayata school that claims the appearing object of self-characterizing conceptualization. The second point is explained by the reasoning of establishing the generality as non-existent. First, the summary of the treatise should be stated, that is, by "having lineage" etc., preventing the Samkhya school from considering the general appearance as one entity, and the Vaisheshika school from considering it as another entity, because the general appearance is neither one entity nor another, so establishing the reason for establishing non-self-nature. Therefore, non-self-nature is established. This is the meaning of it. Among them, there are two points: "no refutation". Although it is not a real thing, the necessity of generally establishing and expressing it in words is: Therefore, the essence and so on. Because the generality is merely imputed, it shows that the general mind is confused, that is: In that, appearing as the essence or etc. In the generality of self-school's other-elimination, there are two kinds, of which the establishment of the non-affirming other-elimination generality as non-existent is: The things of etc. In the process of establishing the mind's other-elimination generality as non-existent, it shows that the general mind is conceptually confused, that is: those without essence etc., and establishing the generality of its appearing object as false, that is: that is also because of deception, etc. For those who claim that one's own appearance and substance are neither one nor other, therefore there is no substance established, refute the argument: if the statement etc. And the outsiders believe that the generality of the grasped object of general grasping conceptualization, because it has the characteristic of real things, so establish the sound conceptualization to enter, prevent: the past and etc., until: made by the listener. Now we should explain those that need to be explained in the words. Among them, the generality of the Samkhya school, mainly the nature that follows the blue is which part, also believes that it also follows the yellow etc., as it has been said in the first chapter. Preventing it, that is: the manifestation of having a lineage, the nature of blue is which part, in the way that that part becomes the nature of yellow, it is common to both of them.
Tibetan
་མོང་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རིགས་ན་ཡིན་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་གསལ་བ་སྔོན་པོའི་ངོ་བོ་དེ་གཞན་སེར་པོའི་ངོ་བོ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ། གལ་ཏེ་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་ན་སྐྱོན་དེར་འགྱུར་ཡང༌། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུགས་ལ་རྫས་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན་འོ་ན་སྤྱི་དེ་གསལ་བ་ལ་བལྟོས་པའམ་གསལ་བ་སྤྱི་ལ་བལྟོས་པ་གང་ཡིན་དང་པོ་ལྟར་ན། སྤྱི་ཆོས་ཅན། གསལ་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་བརྗོད་རིགས་པར་ཐལ། གསལ་བ་དང་རྫས་ཐ་དད་གསལ་བ་ལ་བལྟོས་པའི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སྤྱི་རྟག་པར་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་གསལ་བ་ཆོས་ཅན། སྤྱིའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་བརྗོད་རིགས་པར་ཐལ། སྤྱི་དང་རྫས་ཐ་དད་སྤྱི་ལ་བལྟོས་པའི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སྤྱི་རྟག་པར་འགལ་ལ། །སྤྱི་གསལ་རྒྱུ་འབྲས་མ་ཡིན་ན། སྤྱི་གསལ་བ་དང་འབྲེལ་མེད་དུ་ཐལ། བདག་གཅིག་འབྲེལ་དང་དེ་བྱུང་འབྲེལ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པོའི་ཕྱིར། འདོད་ན་གསལ་བ་འདིའི་སྤྱི་འདིའོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་བྱར་མི་རུང་བར་ཐལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་བུམ་པའི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་སྤྱི་བློ་དོན་མཐུན་འཇུག་ཏུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འབིགས་བྱེད་དང་གངས་ཅན་བཞིན་ནོ། །སྤྱི་གསལ་རྒྱུ་འབྲས་མ་ཡིན་པའི་རྫས་གཞན་ཡིན་ཀྱང་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་ཅི་འགལ་ ཞེ་ན། དེའང་སྤྱི་རྟག་དངོས་དང་འབྲེལ་ན་འབྲེལ་པ་དེ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་ཀྱང་དགོས་ལ་བྱེ་བྲག་པས་འབྲེལ་པ་དེ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་ཁས་ཀྱང་ལེན་ན། དེས་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པའང་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་མིན་ན་རྒྱུ་འབྲས་མ་ཡིན་པའི་རྫས་གཞན་ལ་འབྲེལ་པ་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་སྟོན་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ལས་ཞེས་སོགས་ཏེ། ཐོག་མར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ལ་གནོད་པ་བསྟན་པ་ནི། མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ས་བོན་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་སོར་གཞག་བྱེད་པ་ནི། རྒྱུ་ལས་གྲུབ་ནི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་སྨྲ་བ་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དེས་ན་ལྷས། དེ་ལ་གྲུབ་པའི་འོག་ཏུ་ས་བོན་ལ་སོགས་པའང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བསྐྱེད་པ་དེ་བས་ན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། རང་ཉིད་གྲུབ་ཟིན་པའི་དུས་ན་ས་བོན་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པར་ཐལ། རང་གི་རྒྱུ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རྫོགས་པར་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་མྱུ་གུ་འདི་ས་བོན་འདིའི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་རྟོག་པ་ཡིས་ནི་འབྲེལ་པར་བྱེད་འི་སྒོ་ནས་བཏགས་པར་ཐལ། མྱུ་
Chinese
也因此，它必然属于随顺共同之处的范畴。因为显现蓝色的自性与其他的黄色自性没有差别。分别说者说：如果共同显现是单一的实体，那么就会有那个过失。但是，按照我们的观点，它们被认为是不同的实体，所以没有过失。如果是这样，那么共同体是依赖于显现，还是显现依赖于共同体呢？如果是第一种情况，那么共同体，作为有法，应该被认为是显现的果，因为显现和不同的实体之间建立了依赖于显现的关系。如果承认，那么共同体就与常恒相矛盾。如果是第二种情况，那么显现，作为有法，应该被认为是共同体的果，因为共同体和不同的实体之间建立了依赖于共同体的关系。如果承认，那么共同体就与常恒相矛盾。如果共同体不是显现的因果，那么共同体必然与显现无关，因为既没有同一实体的关系，也没有由此产生的关系。如果承认，那么就不能说“这个显现是这个共同体的”这样意义一致的词语。因此，对于瓶子的所有显现，认为“这是瓶子”的共同意识就不能以意义一致的方式运作，就像锥子和雪山（冈仁波齐峰，Mount Kailash）一样。如果共同体不是显现的因果，而是其他的实体，那么建立关系又有什么矛盾呢？如果那样，共同体与常恒的事物相关联，那么那个关系必须是真实存在的，而且分别说者也承认那个关系是真实存在的。因此，如果因果关系不仅仅是概念上的假设，那么在不是因果关系的其他实体之间，怎么会有真实存在的关系呢？这就是“从自己的因”等等所要说明的。首先，对真实存在的因果关系进行驳斥，例如，假设苗芽已经从种子中产生，因此不再依赖于种子。如果说“从因产生的东西就不是果”，那就太过分了。因此，如天神所说：“因此，在它产生之后，种子等也不会产生任何东西，因此。”正如所说，苗芽，作为有法，在它已经产生的时候，必然不再依赖于种子，因为它已经从自己的因中完全产生了。如果承认，那么“这个苗芽是这个种子的果”就只是通过概念来建立联系的假设。
English
Therefore, it must belong to the category of following the commonality. Because the nature of the blue appearance is no different from the nature of the other yellow appearance. The Vaibhashika says: If the common appearance is a single entity, then there would be that fault. However, according to our view, they are considered to be different entities, so there is no fault. If so, then does the commonality depend on the appearance, or does the appearance depend on the commonality? If it is the first case, then the commonality, as the subject, should be considered the result of the appearance, because a relationship of dependence on the appearance is established between the appearance and the different entity. If admitted, then the commonality contradicts permanence. If it is the second case, then the appearance, as the subject, should be considered the result of the commonality, because a relationship of dependence on the commonality is established between the commonality and the different entity. If admitted, then the commonality contradicts permanence. If the commonality is not the cause and effect of the appearance, then the commonality must be unrelated to the appearance, because neither the relationship of the same entity nor the relationship arising from it is established. If admitted, then it is not permissible to use the term "this appearance is this commonality" in a meaningful way. Therefore, for all the appearances of a pot, the common consciousness that thinks "this is a pot" cannot operate in a meaningful way, just like a drill and the snowy mountain (Mount Kailash). If the commonality is not the cause and effect of the appearance, but another entity, then what contradiction is there in establishing a relationship? If so, if the commonality is related to a permanent thing, then that relationship must be truly established, and the Vaibhashika also admits that the relationship is truly established. Therefore, if the cause-and-effect relationship is not just a conceptual assumption, then how can there be a real relationship between other entities that are not cause and effect? This is what is meant by "from one's own cause," etc. First, the refutation of the truly existing cause-and-effect relationship is shown, for example, assuming that the sprout has already been produced from the seed, therefore it no longer depends on the seed. If it is said that "what is produced from the cause is not the effect," then that is too extreme. Therefore, as the god said: "Therefore, after it is produced, the seed, etc., will not produce anything at all, therefore." As said, the sprout, as the subject, must not depend on the seed when it has already been produced, because it has been completely produced from its own cause. If admitted, then "this sprout is the result of this seed" is just an assumption that establishes a connection through concepts.