Tibetan
་དང་འབྲེལ་བརྟགས་པ་ནི་གང་གི་རྫས་ཡིན་བརྟགས་པ་ཡིན་ལ། དེའང་སྒྲ་དོན་དེ་རྫས་སུ་གྲུབ་ན་དེ་གཞིར་ཁ་ཚོན་ཆོད་དགོས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཟན་དུ་ཐ་དད་བཀག་ན་ཁེགས་པའི་འབྲེལ་པ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་གང་དང་འབྲེལ་ཙམ་རྟོག་པ་ཡིན་ནམ། འཆད་པ་པོའི་བློ་ཁོ་ན་དང་འབྲེལ་ལམ་ཞེས་སོགས་རྟོག་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་དོན་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཐལ་བ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་རྟོག་པའི་སྣང་བ་སྒྲ་དོན་དུ་འདོད་པ་ལ་ཐལ་བ་དེ་ལྟར་བཟློག་ན་ཇི་ལྟར་སྨྲ་བ་སོམས་ཤིག །རྟོག་པའི་སྣང་བ་རྟོག་པ་དང་མ་འབྲེལ་བར་འདོད་དམ་ཅི་ཁོ་ན་ཞེས་བརྗོད་ནས་འདྲི་ན་བརྟག་པའི་མཐའ་བཞི་པོ་དར་ཁ་ཚོན་མ་ཆོད་ན་ཕ་རོལ་ལ་དེ་ལྟར་འདྲི་བ་ཇི་ལྟར་འཐད། ཆོད་ན་རང་ལའང་རྟོག་པའི་སྣང་བ་འཆད་པ་པོའི་བློ་ཁོ་ན་དང་འབྲེལ་པ་བརྗོད་དམ་ཞེས་སོགས་དྲིས་ན་ཇི་ལྟར་སྨྲ་བ་བརྗོད་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་མ་གཏོགས་ལའང་ཁ་ཚོན་ཆོད་མ་ཆོད་ཚུལ་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱའོ། །རང་ལུགས་ལ་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་བུམ་མ་ཡིན་ལས་ལོག་པར་སྣང་བ་རྟོག་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་དེ་སྒྲ་དོན་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་པས་དོན་ལ་མི་འཇུག་པའི་སྐྱོན་མེད་ལ། འཆད་ཉན་བྱེད་པའི་བློའི་རྫས་སྒྲ་དོན་དུ་བྱས་ ན་སྐྱོན་དེ་འབྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ལ། འཆད་པ་པོའི་བློའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་འཆད་པ་པོ་ཁོ་ནའི་བློའི་བདག་ཉིད་ཡིན་མི་དགོས་པ་ནི་ཤེས་སླའོ། །བརྟག་པ་དང་པོ་གཉིས་ལྟར་འདོད་ན། བུམ་སྒྲ་ལས་དོན་བུམ་པ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དེས་བུམ་པ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་མ་གྲུབ་ན། དེའི་སྒྲ་དོན་བློའི་རྫས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་བུད། ཅེས་པའི་དོན་ཏེ་དེས་ནི་རྟོག་པའི་གཟུང་རྣམ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བཏགས་པའི་ཆ་སྒྲས་བརྗོད་ཀྱི་རང་མཚན་སྒྲས་བརྗོད་པ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དག་ལེགས་པར་བཀག་གོ །མིང་སོགས་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འདྲ་བས་འཁྲུལ་ན་རེས་འགའ་དོན་ལ་འཇུག་ཏུ་ཆུག་ཀྱང་རེས་འགའ་མིང་སོགས་ལའང་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། རྟོག་པའི་སྣང་བ་སྒྲ་དོན་ཡིན་ཀྱང་སྣང་བརྟགས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་འཇུག་པས་དོན་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་མི་མཚུངས་ལ། ཁྱེད་ཕྱིར་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་མི་འདོད་པས་དེ་ལྟར་མི་རུང་བ་དང༌། རྣམ་པར་སྣང་བ་ཁས་ལེན་ནའང་རྣམ་ཤེས་རྟོག་པ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའི་གཟུང་ཡུལ་ཡོད་པ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་ཅན་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་རྟོག་པ་རྣམས་རང་གི་གཟུང་དོན་གྱི་སྟོབས་ལས་བསྐྱེད་དགོས་པ་ལས། རྟོག་པ་རྣམས་རང་གི་གཟུང་དོན་ཕན་བྱེད་དུ་ཡོད་པ་ལོག་ན་རང་སྐྱེ་བ་ལྡོག་པའི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་དོན་རེ་རེ་ནས་མ་བཤད་པ་དག་ནི་གོ་སླ་ཞིང་ངག་དོན་ལོགས་སུ་བཤད་པ་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་པ་ཀུན་གཟུང་དོན་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ལན་ནི་སྔོ་སོགས་མིན་གྱི་བར་ཏེ། འོ་ན་རྨི་ལམ་གྱིཤེས་པ་ལ་སྔོ་སོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ཨུཏྤ་ལ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་དེ་སྣང་མཁན་ཤེས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་གྲུབ་ན་གཞི་དེར་དམིགས་རུང་གི་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ཡོད་དགོས་ཤིང༌། དེ་ཡོད་ན་རུང་ཡུལ་དེར་གནས་པའི་གཉིད་མ་ལོག་པའི་སྐྱེས་བུ་དབང་པ་མ་ཉམས་པས་ཡིད་གཏད་ན་གཞི་དེར་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ཤེས་དགོས་པ་ལས་མི་ཤེས་ཤིང༌། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་རང་ཉིད་ཁོ་ནའི་གཟུང་ཡུལ་དུ་གྱུར་ནས་སྣང་བའི་ཕྱིར། འདིར་ལྷའི་འགྲེལ་པར་མངོན་སུམ་རང་གིས་ཤེས་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྨི་ལམ་གསལ་སྣང་གི་རྟོག་མེད་ལོག་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་བཞེད་པའི་གོ་སྐབས་མེད་མཆི། ”ཡི་གེ་མ་དག་པ་ཡིན་ནམ་བརྟག་པར་བྱའོ། །གཞུང་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་སྤྱི་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་ནི། རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་འཆད་ཉན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན་སྒྲ་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཐལ་བ་གོང་དུ་འཕངས་མ་ཐག་པ་དྲན་པ་ལ་མ་བཞག་པའི་ཚིག་བྱུང་རྒྱལ་དུ་སྨྲས་པར་ཟད་དོ། །རིགས་པ་དེས་ནི་མིང་སོགས་ཀྱང་ཤེས་པ་ལས་རྫས་ཐ་དད་མིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ཤེས་པ་རྟོག་པ་དང་རྟོག་མེད་གཉིས་ཡོད་པའི་རྟོག་པ་ལ་གཟུང་རྣམ་ཤེས་པའི་རྫས་དང་ གཟུང་ཡུལ་སྒྲ་དོན་དངོས་མེད་ཀྱི་ཆ་གཉིས་ཡོད་པ་སད་པའི་གནས་སྐབས་དང་འདྲ་ལ། རྟོག་མེད་ལ་ཡུལ་གསལ་བར་སྣང་བའང་སད་པའི་ཚེ་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྐྲ་ཤད་དུ་གསལ་བར་སྣང་བ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལ་རྟོག་པ་རང་ཉིད་ཁ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡུལ་ལ་ཕྱོགས་པའི་ཆ་ནི་རྟོག་པའི་གཟུང་རྣམ་དང༌། ནང་མྱོང་བ་གསལ་རིག་ཙམ་ནི་འཛིན་ཆ་ཡིན་ལ། རྟོག་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་གཟུང་ཆ་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་བུམ་པ་ལྟ་བུར་ཤར་བ་ནི་བུམ་འཛིན་རྟོག་པའི་གཟུང་རྣམ་ཞེས་བྱའོ། །ཐོགས་མེད་ཕྱིར་ན་སྔོ་སོགས་མིན། ཞེས་པའི་ཕྱི་འགྲེལ་དུ་ལྷས་དཔྱད་པ་མཛད་པའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་རྨི་ལམ་ན་སྒོ་སོགས་སུ་སྣང་བ་སྔོ་སོགས་མིན་པ་ལྟར། རྨི་ལམ་གྱི་ལུས་ལོགས་སུ
Chinese
并且相关的考察是考察什么的实体。如果声音的意义成为实体，那么必须以此为基础来确定。如果从那之中禁止了异体，那就不是仅仅以被禁止的关联为依据了。如果是那样，那么是与什么相关的推测呢？是与讲述者的心识唯一相关吗？等等的推测。如果按照第一种情况，那么不符合进入意义的过失是不合理的。因为如果自己将推测的显现认为是声音的意义，那么如果那样反驳过失，请思考如何说。如果说推测的显现与推测无关，或者仅仅是什么，那么如果说出并询问，如果考察的四种边都未确定，那么对他人那样询问如何合理？如果确定了，那么也请说说自己是否也询问推测的显现仅仅与讲述者的心识相关等等，请说说如何说。同样，对于是否属于传承，也应该这样思考是否确定。在自宗，对于执持瓶子的推测，虽然显现为与非瓶子相异是推测的自性，但是如果将它作为声音的意义来说，就没有不进入意义的过失。如果将讲述和听闻的心识的实体作为声音的意义，那么就会有产生那个过失的差别。如果是讲述者的心识的自性，那么不必是仅仅讲述者的心识的自性，这是容易理解的。如果按照前两种考察来认为，那么从瓶子的声音不会进入瓶子的意义，因为那没有说瓶子。如果因不成，那么它的声音的意义是心识的实体，因此周遍成立。这是说，因此很好地遮止了那些说推测的所取形象是被声音说出的外境的假立部分，而不是被声音说出的自相的人。如果因为名称等与外境相似而迷惑，那么有时即使允许进入意义，有时也会进入名称等，并且，即使推测的显现是声音的意义，也会因为将显现考察混为一谈而进入，因此不进入意义的过失不相同。因为您不承认外境的形象显现，所以那样是不行的，并且，即使承认形象显现，也成为不具有成立识与推测相异的所取境的量，如果是那样，那么所有的推测都是从自己的所取意义的力量所生
English
And the related examination is to examine what the substance is. If the meaning of sound becomes a substance, then it must be determined based on that. If different bodies are prohibited from that, then it is not based solely on the connection of being prohibited. If that is the case, then what is the speculation related to? Is it only related to the mind of the speaker? And so on. If it is according to the first case, then the fault of not entering the meaning is not reasonable. Because if one considers the appearance of speculation to be the meaning of sound, then if one refutes the fault in that way, please consider how to speak. If you say that the appearance of speculation is not related to speculation, or what exactly, then if you say and ask, if the four edges of the examination are not determined, then how is it reasonable to ask others in that way? If it is determined, then please also say whether you also ask whether the appearance of speculation is only related to the mind of the speaker, etc., please say how to speak. Similarly, one should also consider in this way whether it is determined or not whether it belongs to the lineage or not. In our own system, for the speculation of holding a vase, although the appearance of being different from non-vase is the nature of the speculation, if it is said as the meaning of sound, then there is no fault of not entering the meaning. If the substance of the mind of speaking and listening is taken as the meaning of sound, then there is a difference in the occurrence of that fault. If it is the nature of the speaker's mind, then it does not have to be only the nature of the speaker's mind, which is easy to understand. If you think according to the first two examinations, then the sound of the vase will not enter the meaning of the vase, because it did not say the vase. If the reason is not established, then the meaning of its sound is the substance of the mind, so the pervasion is established. This means that, therefore, it is well prevented those who say that the apprehended image of speculation is the imputed part of the external object spoken by the sound, and not the self-characteristic spoken by the sound. If one is confused because names and so on are similar to external objects, then sometimes even if it is allowed to enter the meaning, sometimes it will also enter names and so on, and even if the appearance of speculation is the meaning of sound, it will enter because the appearance and examination are confused, so the fault of not entering the meaning is not the same. Because you do not admit the appearance of external objects, so that is not possible, and even if you admit the appearance, it becomes not having the measure that establishes that consciousness is different from speculation, if that is the case, then all speculations are born from the power of their own apprehended meaning.
Chinese
这是必须的。如果各种分别念对自己的所取义没有利益，那么它们自身产生的关系就不会成立。没有逐一解释的词义很容易理解，而且可以从单独解释的语句含义中理解。没有能立，因为没有成立。 如果有人问：所有的知识都遍及所取义，那么答案是直到非蓝色等。那么，梦中的知识显现为蓝色等是什么呢？梦中的知识显现为蓝莲花，那是显现者的知识的自性。如果它成立为外境，那么必须存在一个可以在该处指向的蓝莲花。如果存在，那么在该处居住的、没有入睡的、感官没有损坏的人，如果相信，就必须知道该处的蓝莲花，但他们不知道。因为梦中的知识仅仅成为自己所取的对境而显现。这里，在天神的注释中说：因为显现是自己知道的原因。因此，没有机会认为梦中清晰显现的无分别念是颠倒识的现量。“要检查文字是否不正确。如果有人说依靠这部论典来了解总义，那么如果分别念的显现对境是讲说和听闻的知识，那么声音不会进入意义的过失，就像之前提出的那样，只是说了没有记住的随意之语。那个理路也说名称等不是与知识不同的事物。而且，在梦境中，知识有分别念和无分别念两种，分别念有能取相的知识的体性和所取境声音意义的非实有两部分，就像清醒时一样。无分别念清晰地显现对境，就像清醒时感官错乱时清晰地显现毛发一样。其中，分别念自身向外指向对境的部分是分别念的所取相，内部体验的清晰觉知仅仅是能取部分。分别念自身的所取部分，由于习气的力量而显现为瓶子等，被称为取瓶分别念的所取相。因为没有阻碍，所以不是蓝色等。在外释中，天神所作的分析就是这个意思，就像梦中显现的门等不是蓝色等一样。梦中的身体是分开的
English
This is necessary. If the various conceptualizations do not benefit their own objects of apprehension, then the relationship of their own arising will not be established. The meanings of the words that are not explained one by one are easy to understand, and can be understood from the meaning of the sentences explained separately. There is no proof, because there is no establishment. If someone asks: All knowledge is pervasive with the object of apprehension, then the answer is up to non-blue etc. Then, what is it that appears as blue etc. in the knowledge of dreams? The knowledge of dreams appears as a blue lotus, which is the nature of the knowledge of the appearance. If it is established as an external object, then there must be a blue lotus that can be pointed to in that place. If it exists, then the person who lives in that place, who is not asleep, and whose senses are not damaged, if he believes, must know the blue lotus in that place, but they do not know it. Because the knowledge of dreams only becomes the object of its own apprehension and appears. Here, in the commentary of the gods, it says: Because the appearance is the cause of knowing oneself. Therefore, there is no opportunity to consider the clear appearance of non-conceptualization in dreams as the direct perception of inverted consciousness. "It should be checked whether the text is incorrect. If someone says that relying on this treatise to understand the general meaning, then if the appearance object of conceptualization is the knowledge of speaking and listening, then the fault that sound does not enter the meaning, just like the one raised earlier, is just saying random words that are not remembered. That reasoning also says that names etc. are not different things from knowledge. Moreover, in the state of dreaming, knowledge has two types: conceptualization and non-conceptualization. Conceptualization has two parts: the nature of the knowledge of the apprehended aspect and the non-real part of the object of apprehension, sound and meaning, just like in the waking state. The clear appearance of the object in non-conceptualization is like the clear appearance of hair in the case of sensory confusion in the waking state. Among them, the part of conceptualization itself that points outward to the object is the apprehended aspect of conceptualization, and the clear awareness of internal experience is only the grasping part. The apprehended part of conceptualization itself, due to the power of habit, appears as a vase etc., and is called the apprehended aspect of the conceptualization of grasping a vase. Because there is no obstruction, it is not blue etc. In the outer explanation, the analysis made by the gods is this meaning, just like the doors etc. that appear in dreams are not blue etc. The body in the dream is separate.