Tibetan
ད་པ་ལ་ཤེས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སྔར་སྤྱི་མཚན་ཡིན་ན་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པར་སྨྲས་པ་དེ་རྒྱས་པར་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དག་འཆད་པ་ལ། རིགས་པ་དང་པོ་དངོས་བཤད་པ་དང༌། དེའི་སྐྱོན་སྤོང་དགག་པ་གཉིས་ལས་དངོས་ནི། གཟུགས་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་གཟུགས་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པར་སྣང་བ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་གསལ་བ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་དངོས་མ་ཡིན་ པ་སྔར་ལེའུ་དང་པོར་གསལ་བ་དང་རྫས་གཅིག་ཐ་དད་བརྟགས་ནས་བཀག་ཟིན་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་སྣང་བ་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོར་ཡོད་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་གཞུང་འདིས་འགོག་པར་ལྷ་དབང་བློས་འཆད་དོ། །དེའང་འདི་ལྟར་རྟོག་པ་ལ་གཟུགས་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པར་སྣང་བ་དེ་ཆོས་ཅན། གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཞེས་བརྗོད་པའི་བདག་རྐྱེན་ཙམ་ལས་སྒྲ་བྱུང་ཤེས་པའི་གཟུང་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་རྟགས་བཀོད་ནས་ལྡོག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་ནི། གཟུགས་ལྟ་བ་ལ་མིག་དབང་སོགས་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ། སྒྲའི་བདག་རྐྱེན་ཙམ་ལས་གཟུགས་སྣང་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་མཐོང་ནུས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ལོང་བས་ཀྱང་མིག་ལྡན་ལྟར་གཟུགས་མཐོང་བར་ཐལ་བ་ལས། གཟུགས་བལྟ་བའི་དོན་དུ་མིག་དབང་སོགས་འབྲས་བུ་སྟེ་དགོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲ་བྱུང་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་ཡིན་ན། གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོར་མི་འཐད་དོ། །དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང༌། དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་དངོས་པོ་གཞི་མ་གྲུབ་པར་སྨྲ་དགོས་པའི་གཏམ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་འདོད་པ་དགག་པ་དང༌། སྒྲ་དོན་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་ཞིབ་རང་དོན་ལེའུར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ ཀྱིས་དངོས་པོར་འདོད་ཅིང༌། དེ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཕྲ་མོ་མ་ལྕིགས་པས་ཤིན་ཏུ་རྩིང་བའི་གོ་ཚུལ་གྱིས། རིགས་པ་དེ་དག་རང་གིས་རང་མཚན་རྟོག་པ་ལ་དངོས་སུ་སྣང་བ་དང་སྒྲས་དངོས་སུ་བརྗོད་པར་ཁས་བླངས་ནའང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཚུངས་པར་གོ་བ་ན། དེ་དག་རྟོག་པས་གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་སྒྲས་བརྗོད་དུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ངའི་མ་མོ་གཤམ་མ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་པའི་ཚུལ་བརྟེན་དགོས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཡང་རང་མཚན་རྣམས་རྟོག་པ་ལ་དངོས་སུ་སྣང་བ་དང་སྒྲས་དངོས་སུ་བརྗོད་པར་ཁས་བླངས་པ་ན་རང་མཚན་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་དང་གཟུང་ཡུལ་དུ་ཁས་ལེན་པའི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དག་གིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་རིང་ལུགས་རྒྱང་རིང་དུ་སྤངས་སོ། །རང་མཚན་རྣམས་རང་དངོས་སུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་ཡིན་ན་ལོང་བས་ཀྱང་གཟུགས་མཐོང་བར་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་པས། དབང་སོགས་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བའི་གནོད་པ་འདི་དག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །མིག་ཤེས་དང་རྟོག་པ་ལ་གཟུགས་གསལ་བར་སྣང་མི་སྣང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། གཟུགས་རང་མཚན་གཟུང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་མཚུངས་པ་ལ་ཁྱད་པར་དེ་མི་འཐད་དོ། །གཟུགས་ཀྱིས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏད་ནས་བསྐྱེད་མ་བསྐྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་འཐད་དོ། །གཟུགས་འཛིན་རྟོག་པ་རང་གི་སྣང་ཡུལ་ཆ་གཅིག་ལ་འཁྲུལ་ཞིང་ཆ་གཅིག་ལ་མི་འཁྲུལ་ བར་འདོང་དགོས་པ་སོགས་གང་ཅིའང་རུང་བའི་ཅལ་ཅོལ་དུ་མ་ཞིག་སྨྲ་དགོས་པ་དང་གཞུང་གི་རྣམ་གཞག་ཆེས་མང་པོ་ཞིག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཆད་དགོས་པ་འབྱུང་སྟེ་ཞིབ་པར་མ་བརྗོད་དོ། །དངོས་སུ་སྣང་ནས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཡིན་པས་དེའི་སྣང་ཡུལ་ཡིན་དགོས་ནས། གཟུགས་ཆོས་ཅན། གཟུགས་འཛིན་རྟོག་པའི་གཟུང་དོན་ཡིན་པར་ཐལ། དེས་དངོས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཞེ་ན། ཁྱེད་ཅག་ལ་བྱིས་པ་ཆུང་ངུའི་ཚེ་མི་མཁས་པ་ཞིག་གིས་བྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་མཁས་པ་དག་གིས་ཀྱང་འདོད་པ་ལས་འོས་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་དུ་སེམས་ནི་མཆོག་ཏུ་བཞད་གང་དུ་བྱའོ། །དེས་ན་རང་འཛིན་རྟོག་པའི་སྣང་ངོ་དང་ཞེན་ངོ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་རང་འཛིན་རྟོག་པའི་སྣང་ངོ་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དེའི་སྐྱོན་སྤོང་དགག་པ་ལ། མང་པོས་བཀུར་བའི་སྐྱོན་སྤོང་དགག་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་སྤོང་དགག་པ་དང༌། དོགས་པའི་མཐའ་དཔྱོད་པའི་དོན་དུ་བཀོད་པའི་སྐྱོན་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་སྡེ་མང་པོས་བཀུར་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གཟུགས་འཛིན་རྟོག་པའི་སྣང་བ་དབང་ཤེས་ལ་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་དང་དོན་མི་གཅིག་པ་དེ་ལྟར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྒྲ་དོན་རང་མཚན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་མིང་དང་མཚན་མ་རང་འཛིན་རྟོག་པ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པ་དེ་ཉིད་སྒྲ་དོན་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་ཟེར་ རོ། །དེའང་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་སྒྲ་སྤྱི་དང་དོན་སྤྱི་ལ་མིང་དང་མཚན་མའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་འགོག་པ་ནི། འཆད་ཉན་དོན་གསུམ་གང
Chinese
现在应该了解了。现在，以前说共相不能起作用，现在要详细阐述证明这个道理的理路。其中，第一种理路是直接陈述，以及对它的过失进行驳斥和否认。直接陈述是：在执取色法的分别念中，显现为与非色法相异的那个，不是随顺于色法明分的共相实体，这在第一品中已经阐明，并且已经通过对一与异的辨析进行了遮破。即使如此，神授认为，这种显现是外境色法的实有，本论要遮破这种邪分别念。具体来说，对于分别念，显现为与非色法相异的那个，作为法，不是色法的实体，因为仅仅是被称为“色法”的助缘，通过成为声音产生的知觉的所取境的方式，才能被声音所表达。这样确立了理由，并通过显示与反向相违背的量，来成立周遍关系：观看色法不需要眼根等，因为仅仅是声音的助缘，就能将色法作为显现的对境并能够看见。如果承认，那么盲人也应该像有眼睛的人一样看到色法。因此，为了观看色法，眼根等是果，也就是必须的。如果是声音产生的分别念的显现对境，那么就不可能是色法的体性。不是实体，因为是声音的表达对象。说“因为是实体的表达对象”是必须说实体根本没有成立的话语，因为对这些观点的驳斥，以及声音意义等的详细分类，已经在自义品中阐述过了。对于与非瓶子的分别念，显现的那个，外道们认为是实体，因为遮破它的理路不够精微，所以用非常粗糙的理解方式，即使承认这些理路在自相分别念中直接显现，并且声音直接表达，也像如实一样理解，那么这些人就必须依赖于说“分别念无法执取，声音无法表达”就像说“我的母亲是寡妇”一样的论调。而且，如果承认自相在分别念中直接显现，并且声音直接表达，那么就必然会承认自相是分别念的显现对境和执取对境。
English
Now it should be understood. Now, having previously said that universals cannot function, the reasoning to elaborate and prove this point will now be explained. Among these, the first reasoning is the direct statement, and the refutation and denial of its faults. The direct statement is: In the conceptual thought that grasps form, that which appears as different from non-form is not a universal entity that follows the clarity of form. This has been clarified in the first chapter, and has already been refuted through the analysis of one and different. Even so, the Lord of Gods explains that this appearance is the reality of external form, and this treatise refutes this wrong conceptual thought. Specifically, for conceptual thought, that which appears as different from non-form, as a dharma, is not the entity of form, because it is only a condition called "form," and it can only be expressed by sound through becoming the object of perception of sound-produced knowledge. Thus, the reason is established, and the pervasion is established by showing the measure that contradicts the reverse: Seeing form does not require eye faculty, etc., because it is only a condition of sound, and it can be seen by making form the object of appearance. If it is admitted, then the blind should also see form like those with eyes. Therefore, for the purpose of seeing form, the eye faculty, etc., is the result, that is, it is necessary. If it is the object of appearance of sound-produced conceptual thought, then it cannot be the nature of form. It is not an entity, because it is the object of expression of sound. Saying "because it is the object of expression of an entity" is a statement that must say that the entity is not established at all, because the refutation of these views, and the detailed classification of sound meaning, etc., have already been explained in the self-meaning chapter. For the conceptual thought that is different from non-pot, that which appears, the outsiders consider it to be an entity, because the reasoning to refute it is not subtle enough, so with a very rough understanding, even if these reasonings are admitted to appear directly in self-characteristic conceptual thought, and sound directly expresses it, it is understood as if it were real, then these people must rely on the argument that "conceptual thought cannot grasp, and sound cannot express" like saying "my mother is a widow." Moreover, if it is admitted that self-characteristics appear directly in conceptual thought, and sound directly expresses it, then it is inevitable to admit that self-characteristics are the object of appearance and the object of grasping of conceptual thought.
Chinese
那些陷入坚持邪见的宗派，早已远远抛弃了法称的宗风。如果自相是分别的显现对象，必须承认瞎子也能看见事物，这样一来，感官等都将变得毫无意义，会产生这些过失。如果认为眼识和分别在事物显现的清晰度上存在差异，所以没有过失，那么，事物在作为自相的执持对象上是相同的，这种差异是不合理的。事物通过赋予自身相似的形态来产生或不产生差异也是不合理的。执持事物的分别必须在自身显现对象的一部分上是错误的，而在另一部分上不是错误的，必须这样认为，或者必须说一些无论如何都行的胡言乱语，并且必须颠倒地解释许多经文的体系，这里就不详细说明了。由于是实际显现并被认识的对象，所以必须是它的显现对象。有法，事物，必须是执持事物的分别的执持对象，因为它是由它实际执持的对象。什么是分别的显现对象的定义？我认为你们这些人在小时候被一个不聪明的人给予的定义，聪明人也只能接受，还能有什么选择呢？想到这里，我忍不住要大笑。因此，应该知道，在自执分别的显现和执著两个方面中，仅仅是自执分别的显现方面的法，就是分别的显现对象的定义。第二，驳斥对该定义的辩护，包括驳斥许多人尊崇的辩护，驳斥胜论派等的辩护，以及为了审查疑惑的边缘而提出的辩护。首先，自己宗派中许多人尊崇的一些人说：执持事物的分别的显现与感官意识中显现的事物并不相同，情况确实如此。然而，声音和意义并非没有自相，而是将作为非相应行法的名称和符号，与自执分别的实体不同的东西，作为声音和意义来表达。这只是对分别中显现的声音总相和意义总相赋予了名称和符号的术语而已。对此进行驳斥：讲说听闻和意义三者任何
English
Those who fall into holding wrong views have long abandoned the tradition of Dharmakīrti. If self-characteristics are the objects of appearance of conceptualization, then it must be admitted that even the blind can see forms, and thus the faults of the senses becoming meaningless will occur. If it is thought that there is no fault because there is a difference in the clarity of appearance of forms in eye consciousness and conceptualization, then that difference is unreasonable because forms are the same in being objects of apprehension as self-characteristics. The difference of whether or not forms generate similar aspects is also unreasonable. The conceptualization that apprehends forms must be mistaken in one part of its appearance and not mistaken in another, or one must say some kind of nonsense that is acceptable in any way, and many systems of scriptures must be explained in a reversed manner, which will not be explained in detail here. Because it is the object that actually appears and is known, it must be its object of appearance. The subject, form, must be the object of apprehension of the conceptualization that apprehends form, because it is the object that is actually apprehended by it. What is the definition of the object of appearance of conceptualization? I think that whatever definition was given to you by an unintelligent person when you were young, intelligent people can only accept, what other choice is there? Thinking about this, I can't help but laugh. Therefore, it should be known that among the appearance and the object of attachment of self-grasping conceptualization, the dharma that is merely the appearance aspect of self-grasping conceptualization is the definition of the object of appearance of conceptualization. Second, refuting the defenses against that, including refuting the defenses revered by many, refuting the defenses of the Vaiśeṣika school, and refuting the defenses presented for the purpose of examining the limits of doubt. First, some of those revered by many in our own school say: The appearance of the conceptualization that apprehends form is not the same as the form that appears in sense consciousness, that is indeed the case. However, sound and meaning are not without self-characteristics, but rather the name and sign, which are non-associated compositional factors, and which are different entities from self-grasping conceptualization, are expressed as sound and meaning. This is merely the terminology of giving names and signs to the general sound and general meaning that appear in conceptualization. Refuting this: Any of the three, teaching, listening, and meaning,