Tibetan
ན་ལྷ་དབང་བློའི་འགྲེལ་པའི་ལུགས་ལ། གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ནུས་མོད་ན། ཞེས་པའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་འདི་སྤྱིར་དབུ་མ་པ་གཉི་ག་དང༌། ཁྱད་པར་རང་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མེད་པར་འདོད་པོའི་ཐལ་འགྱུར་བ་ཕྱོགས་སྔ་སྨྲ་བ་པོར་བྱས་ནས་དེ་ལ་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་དུ་ཕྱོགས་སྔ་མའི་གཞུང་འདིའི་སྦྱོར་བ་འཆད་པ་ན་སྦྱོར་བ་ནི་གང་གི་གང་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རྟ་ལ་རྭ་ཅན་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ལའང་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་གལ་ཏེ་བློ་ལ་མ་བལྟོས་པར་རང་གི་ངོ་བོས་དོན་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་དམ་བདེན་པར་འཇོག་པ་མི་འཐད་དེ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པར་རང་གི་ངོ་བོས་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མི་སྲིད་པའོ་ཞེ་ན། ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ལན་ནི་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། ས་བོན་སོགས་ནི་མྱུ་གུ་སོགས་ལ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་ མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱིས་དངོས་སུ་མཐོང་བའི་དོན་རྟོག་བཏགས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་མཐོང་བའི་དོན་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་དེ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་འཇོག་ན་ཁྱབ་ཆེས་སོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་པས་ལན་སྟོན་པ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་མངོན་སུམ་མ་འཁྲུལ་བའི་གཟུང་ཡུལ་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། མིང་ཇི་ལྟར་འདོགས་ལ་རང་གི་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་དོན་ཁས་བླངས་པར་སོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་དམ་མ་གྲུབ་པའི་དབྱེ་བ་གཉིས་འདོད་པ་དག་གིས་ནི་གཞུང་འདི་དག་རྒྱང་རིང་དུ་སྤངས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་ཀུན་ལའང་མངོན་སུམ་གྱིས་དོན་བྱེད་པར་མཐོང་བ་དེ་ཡོད་པས་དེ་དག་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ལ་འདི་པའི་ལུགས་ཀྱིས་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་བསྟན་རྒྱུ་མ་བྱུང་ན། ས་བོན་སོགས་ནི་མྱུ་གུ་སོགས་ལ། ཞེས་སོགས་སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་ཚིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་བས། འདི་པ་རང་གི་ལུགས་ཀྱི་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་སྟོན་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱིས་རང་འཛིན་མིག་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་ལ་གཟུགས་སྣང་བས་ཀྱང་རང་འཛིན་པ་བསྐྱེད་ནུས་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀ
Chinese
那拉旺洛的释论派别认为，如果“一切皆具能力”，那么这个前述观点，一般而言，是中观派二者，特别是主张自相具有作用的应成派，作为前述观点的陈述者，并对此进行反驳。因此，在那个释论中，当解释前述观点的论证时，论证是：凡是不存在于某物的某物，就不会成为该物的特征，例如马的角。对于认为自性也具有作用的人来说，这并不是普遍适用的，这是因为没有发现普遍适用的情况。如果是这样，如果不依赖于心识，而是通过自性来发挥作用的方式来确立胜义谛，那是不合理的。因为一切事物都不具有非虚构的、通过自性来发挥作用的能力，所以胜义谛的特征是不可能存在的。这是它的含义。对此的回答是，理由不成立，因为种子等显然具有产生苗芽等的能力。意思是说，对于亲眼所见的事实，怎么会变成虚构的呢？如果说，亲眼见到产生果实的事实是世俗谛，仅仅通过这一点来确立胜义谛的特征，那就过于宽泛了。那么，怎么会变成那样呢？通过“怎么会变成那样”来表明答案，如果仅仅是虚构的，怎么会变成不欺骗的现量所取境呢？无论如何命名，都已经承认了自性成立的意义。那些认为作用具有胜义成立和不成立两种区分的人，已经远远地抛弃了这些论典。如果说，在所有的世俗事物中，都存在着现量见到作用的情况，那么对于他们来说，有什么矛盾呢？如果对于二者的共同基础，这个宗派没有能够展示出具有损害性的量，那么，说“种子等对于苗芽等”等等，都将变成空话。这个宗派自己所主张的具有损害性的量是：就像色法产生自证眼识一样，显现色法的分别念也应该能够产生自证。因为这两者...
English
According to the commentary tradition of Nala Wanglo, if "everything has the ability," then this initial position is generally held by both Madhyamikas, and especially by the Prasangikas who assert that intrinsic characteristics have a function. They are taken as the proponents of the initial position and are refuted. Therefore, in that commentary itself, when explaining the reasoning of the initial position, the reasoning is: whatever does not exist in something, that does not become its characteristic, like horns on a horse. For those who believe that self-nature also has a function, this is not universally applicable, because no universal application is found. If that is the case, it is unreasonable to establish ultimate truth by way of functioning through one's own nature without relying on the mind. Because all things do not have the non-fabricated ability to function through their own nature, the characteristic of ultimate truth is impossible. That is its meaning. The answer to this is that the reason is not established, because seeds, etc., are manifestly seen to have the ability to produce sprouts, etc. The meaning is, how can what is directly seen become fabricated? If it is said that the fact of seeing the production of fruit directly is conventional truth, and if the characteristic of ultimate truth is established merely through that, then it is too broad. Then, how would it become like that? By showing the answer with "how would it become like that," if it is merely fabricated, how would it become such an unmistaken object of perception? No matter how it is named, the meaning of self-established reality has already been admitted. Those who hold that there are two distinctions of functioning, namely, ultimately established and not established, have abandoned these texts far away. If it is said that in all conventional things, there is the direct seeing of functioning, then what contradiction is there for them? If, for the common basis of the two, this school has not been able to show a valid cognition that is harmful, then saying "seeds, etc., for sprouts, etc." will all become mere words. The harmful valid cognition that this school itself asserts is: just as form produces self-grasping eye consciousness, the appearance of form in conceptual thought should also be able to produce self-grasping. Because these two...
Tibetan
་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རང་གི་ངོ་བོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་པར་ནུས་པ་མུན་ཏེ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་རྟོག་པ་ལ་གཟུགས་སུ་ སྣང་བ་དེ་དང༌། དེ་འཛིན་གྱི་བློ་རྟོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཚད་མས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་མིག་སོགས་དབང་པོ་དང་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལྔ་དང་བློ་དབང་ཤེས་ལྔ་བཞིན་དུ་དོན་སྤྱི་དང་རྟོག་པའང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་དམིགས་དགོས་པ་ལས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་མཚན་གྱིས་རང་འཛིན་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའང་མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་པ་སློས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་བྱེད་ནུས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དོན་བྱེད་ནུས་དགོས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་འཕེན་ལ། དབུ་མ་པས་བློས་བཞག་པ་ལ་མ་བལྟོས་པར་རང་གི་ངོ་བོས་དོན་བྱེད་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དོན་བྱེད་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་འཕེན་པ་ཡིན་ཞིང༌། དབུ་མ་ཐལ་རང་གཉིས་ཀས་ཚད་མ་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པར་འདོད་ཀྱང༌། གཞལ་བྱ་རང་སྤྱི་གཉིས་སུ་ངེས་པར་རང་རྒྱུད་པ་མ་གཏོགས་ཐལ་འགྱུར་བ་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །མིག་དང་གཟུགས་སོགས་ཞེས་པ་ལ་ལྷ་དབང་བློས་མིག་སོགས་གཟུགས་སོགས་ཞེས་སྦྱར་ནས་འཆད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་དེས་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དང་རིག་པ་ཅན་པ་སོགས་པ་གང་དག་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་སོགས་ཡན་ལག་ཅན་དོན་གཞན་ལས་དང་འདེགས་འཇོག་སོགས་ལ་རྟོག་པ་བྱ་བ་དོན་གཞན་ལས་དང་སྤྱི་བློ་སྤྱི་དོན་གཞན་ལས་དང༌། བརྒྱ་སྟོང་སོགས་ལ་རྟོག་པའི་བློ་གྲངས་ ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྫས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ལའང་གནོད་བྱེད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་བརྡ་དང་ཀུན་སློང་གི་རྩོལ་བ་སོགས་ནང་གི་ཡན་ལག་ལྟེ་རྒྱུ་ཙམ་གྱིས་རྗེས་སུ་འཇུག་གི །ཡན་ལག་ཅན་རྫས་གཞན་སོགས་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྲ་ཤད་སོགས་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་འབྲེལ་ནི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ལ་སྤྱི་མཚན་གྱིས་ཁྱབ་པར་སྨྲས་པ་ལ། སྐྲ་ཤས་ཀྱང་དེར་ཐལ་ཞེས་འཕེན་པའི་རྩོད་ལན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གཞིར་བྱས་མ་ཡིན་དེ་འདྲའི་ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་པ་མེད་པས་གཞི་མེད་ལ། ཡུལ་གཞིར་བྱས་ལ་དེ་ལྟར་ཁྱབ་པར་སྨས་ཀྱང༌། སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་དོན་མིན་ཏེ། ཞེས་པས་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོགས་པ་དེའང་བཅད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་དེ་ལྟར་སླར་ཡང་སྤང་མི་དགོས་སོ། །དེས་ན་ལྷ་དབང་བློའི་འགྲེལ་པར་ཡང༌། གལ་ཏེ་དོན་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པ་རྒྱུ་མཚ
Chinese
仅仅是假立，与自身体性丝毫未成立相同之故。于所欲无能力，成为总相之自性，于分别显现为色法者，以及彼之执取心，于分别随行还灭之因果关系，以量未见之故。因此，如眼等根与色等五境及意根识五一样，义共相与分别也必须缘取因果之随行还灭，然因未缘取，故总相仅能生起自执识之作用，亦无能力。如是，于经部等之宗派，若仅以世俗假立即可成办作用，则一切皆应能成办作用，太过分。然中观师不待心识安立，若以自性成办作用，则一切皆应能成办作用，太过分。然中观应成自续二者皆许定量必为现量与比量二者，然唯自续派许所量必为自相与共相二者，应成派不许。眼与色等，如天力慧以眼等色等连接而解释一样。如是宣说，则无论胜论师与数论师等，凡是瓶子啊之念之分别等有支分者，于其他义之作用，以及举放等之分别，于其他义之作用，以及总识总义于其他义之作用，以及于百千等之分别，于数字之功德，于其他事物所生起，亦说为损害。彼等仅随顺记号与意乐之勤作等内部支分之根本因，不见随顺支分者其他事物等彼等之随行还灭之故。头发之梳子等，与等字之联系，是于不能成办作用，以总相周遍而说，头发之梳子也应成彼之太过之争论回答并非是，因未曾许立非境之彼等周遍，故无有基。然虽于境而说如是周遍，头发之梳子等非为义，以彼以非境而成立，疑虑亦已遮断之故，故此处不需再次遣除。因此，于天力慧之释文中亦云：若无有观待于义之因
English
It is similar in that it is merely imputed and does not establish even a little of its own entity. It is powerless in desire, and the appearance of conceptualization as form, which has become a general characteristic, and the mind that grasps it, because the causal relationship of following and reversing in conceptualization is not seen by valid cognition. Therefore, just as the senses such as the eye and the five objects such as form and the five consciousnesses of the mind, the general meaning and conceptualization must also be directed towards the following and reversing of cause and effect, but because they are not directed, the general characteristic is only capable of producing self-grasping consciousness. Moreover, according to the tenets of the Sutra School and others, if mere conventional imputation can accomplish a purpose, then everything should be able to accomplish a purpose, which is too extreme. However, if the Madhyamikas accomplish a purpose by their own nature, without relying on mental designation, then everything should be able to accomplish a purpose, which is too extreme. Although both the Prasangika and Svatantrika Madhyamikas assert that the number of valid cognitions is definitely two, perception and inference, the Prasangikas do not accept that the object to be measured is definitely two, self-character and general-character, except for the Svatantrikas. The phrase "eye and form, etc." is like the explanation of Lhading Blo connecting "eye, etc." with "form, etc." As such, this explanation refutes the assertion that the conceptualization of "it is a pot," etc., which are parts, arise from other objects, and that the conceptualization of lifting and placing, etc., is the action of other objects, and that general awareness and general meaning are the action of other objects, and that the qualities of numbers in the conceptualization of hundreds and thousands, etc., arise from other substances. They only follow the root cause of the internal parts such as signs and intentional effort. Because they do not see the parts, other objects, etc., following and reversing them. The connection of "hair comb, etc." and "etc." is not a refutation of the argument that "hair comb should also be included there" because it is said that the general characteristic pervades the inability to accomplish a purpose. Since such a pervasion of non-objective bases has not been accepted, there is no basis. However, even if such a pervasion is stated with respect to objects, hair combs, etc., are not objects, because the doubt has already been cut off by establishing that they are non-objects, so there is no need to refute it again here. Therefore, in the commentary of Lhading Blo, it is also said: "If there is no cause that depends on the object"