Tibetan
ག་པས་བཏགས་པ་ལ་མ་བལྟོས་པར་རང་གི་ངོ་བོས་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པ༌། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲ་རྟོག་གིས་བཞག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ཁྱབ་མཉམ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ཁྱབ་མཉམ་དང༌། རྣམ་རིག་ པའི་ལུགས་ལ་དེ་ལྟར་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཚུལ་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དངཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་མཚོན་བྱ་ཡིན་པས་དེ་དག་བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་དུ་འཇོག་པ་མུན་ནོ། །མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ཀྱི་དོན་དམ་དཔྱོད་པ་དངཀུན་རྫོབ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མའི་ཁྱད་པར་དང༌། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དོན་དམ་བདེན་པར་འཇོག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཚུལ་དང་བཅས་པ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལས་འཕྲོས་པའི་རྩོད་ལན་འདི་དག་གི་འཆད་ཚུལ་ལ། སློབ་དཔོན་རྒྱན་མཁན་པོ་ལྟར་ན། དོན་དམ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང༌། །དེ་འདིར་དོན་དམ་ཡོད་པ་ཡིན། ཞེས་སྨྲས་པ་དེའང་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གཞན་གྱི་ལུགས་རེ་ཞིག་གཞན་ངོར་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པས་དཔྱད་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་ཅིང༌། དེ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྐབས་འདིར་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་ཕྱོགས་གང་གིས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་པ་འགོག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ཕྱོགས་དང་ཡོད་པ་དངམེད་པའི་ཕྱོགས་གང་གིས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་པ་འགོག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པ་ན་རྒྱན་ལས། དེའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ནུས་མེད་ན། ཞེས་གསུངས་སོ། ཞེས་གསུངས་ཏེ་དེའི་དོན་ནི་སྔར་དོན་དམ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་མང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ ན་དོན་དམ་པར་གྱུ་འབྲས་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་རྒྱུ་འབྲས་མེད་ན་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཞེས་པའོ། །ཉི་མ་སྦས་པའི་འགྲེལ་པར་ཡང༌། ཐམས་ཅད་ནུས་པ་མེད་ཅེ་ན། ཞེས་བཏོན་ནས་འཆད་ཚུལ་སྔར་ལྟར་བྱེད་དོ། །རྩོད་པ་འདི་ནི་དབུ་མ་པས་མ་སྨྲས་ཀྱི། །དངོས་པོ་བདེན་པར་མེད་ན་གཏན་མེད་དུ་འགྲོ་དགོས་སྙམ་པའི་དངོས་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་ཟུར་ན་གནས་པ་གཞན་ཞིག་གིས་སོ། །དེ་ལ་ལན་དུ་རང་ཉིད་དབུ་མ་པས། ས་བོན་སོགས་ནི་མྱུག་སོགས་ལ། །ནུས་མཐོང་། ཞེས་སྨྲ་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་མཐོང་བའི
Chinese
不依赖于任何假设，而是以其自身性质可以被分析地建立起来的。胜义谛的特征是，它仅仅以声音概念所设定的自身性质而成立。经部宗的观点是，实有和胜义谛是周遍且等同的，仅仅是世俗有和世俗谛是周遍且等同的。唯识宗不承认这种说法，这种情况将在后面解释。即便如此，实有和世俗有是所诠释的对象，因此将它们设定为二谛的特征是没有意义的。经部宗的胜义分析和世俗分析的量之间的差异，以及不能将人无我设定为胜义谛的方式，将在瑜伽现观的章节中解释。关于这些问题的辩论和回答的解释方式，按照导师释论师的说法：“何为胜义能起作用？此即此处之胜义有。”这样说也只是暂时在其他宗派的立场上承认，而不是真实的，因为如果用理性分析，根本不存在真实存在的任何事物。为了证明这一点，在此阻止了常和无常的任何一方在胜义上起作用，同样，知识和所知的一方以及有和无的一方在胜义上起作用也被广泛地解释了。因此，释论中说：“因此，因和果的事物是不存在的。正因为如此，如果一切都无能为力。”这样说，其含义是，正如先前解释的许多阻止胜义能起作用的推理一样，在胜义上没有因果。如果胜义上没有因果，那么所有内外的事物都将无法产生结果。在《隐没日光论》的解释中也说：“如果一切都无能为力？”并按照先前的方式进行解释。这个争论不是中观宗提出的，而是像认为如果事物不是真实存在就必须完全不存在的实在论者一样，由站在一旁的其他人提出的。对此，中观宗自己回答说：“种子等对苗等，能见。”其含义是所见之
English
That which is established as amenable to analysis by its own nature, without depending on any assumption. The characteristic of conventional truth is that it is established merely by the fact that its own nature is posited by sound conceptualization. The Sautrāntika's view is that what exists ultimately and ultimate truth are coextensive and identical, and that what exists merely conventionally and conventional truth are coextensive and identical. The Yogācāra school does not accept this, and this will be explained later. Even so, what exists ultimately and what exists conventionally are the objects to be expressed, so it is meaningless to posit them as the characteristics of the two truths. The difference between the valid cognitions of ultimate analysis and conventional analysis in the Sautrāntika school, and the way in which the selflessness of persons cannot be posited as ultimate truth, will be explained in the chapter on yogic direct perception. Regarding the way of explaining these debates and answers arising from this, according to the teacher Ornament Master: "Whatever is ultimately able to perform a function, that is what exists ultimately here." Saying this is only a temporary acceptance of the views of other philosophical schools, and is not true, because if analyzed with reason, there is not even a slight thing that is established as truly existing. To prove this, here it is prevented that either the side of permanence or impermanence functions ultimately, and similarly, it has been extensively explained that neither the side of knowledge and the knowable, nor the side of existence and non-existence, functions ultimately. Therefore, the Ornament says: "Therefore, the entities of cause and effect do not exist. For that very reason, if everything is powerless." This is said, and its meaning is that, as with the many reasonings previously explained that prevent ultimate functioning, there is no cause and effect ultimately. If there is no cause and effect ultimately, then all internal and external things will become powerless to produce results. In the commentary on "The Sun Hidden," it is also said: "If everything is powerless?" and the explanation is done as before. This argument was not made by the Madhyamikas, but by someone else standing aside, like a realist who thinks that if things do not truly exist, they must be completely non-existent. To this, the Madhyamika himself replies: "Seeds, etc., for sprouts, etc., power is seen." Its meaning is that what is seen
Tibetan
་དོན་རྟོགས་པ་ལ་བྱས་ནས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་འདི་དག་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་གནོད་མེད་ཀྱི་ས་བོན་སོགས་མྱུ་གུ་སོགས་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷག་པར་མོས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དོ། ཞེས་འཆད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཀུན་རྫོབ། འདོད་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བཏོན་ནས་འདིར་བརྗོད་པ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཉིད་འཇོག་བྱེད་ཡིན་ན། ལྷག་པར་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་བཞག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་པ་དེ་ཁོ་ནར་འདོད་པར་བྱ་སྟེ། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་སོགས་འདི་དག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཚད་མས་འཇོག་ཏུ་མེད་ཅིང་མཐོང་བའི་ཚད་མས་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ ལྟར་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པར་འདོད་ན་ཇི་ལྟར་མི་སླུ་བ་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་འཐད་དོ། ཞེས་འཆད་དོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་སོགས་ཀྱང་རང་གཞུང་དུ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་སྔ་མར་མི་བྱེད་པའོ། །སློབ་དཔོན་ཉི་མ་སྦས་པའང་དེ་ལྟར་འཆད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་སློབ་དཔོན་གྱི་དངོས་སུ་བསྟན་ཚོད་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་ལྷ་དབང་བློའི་འཆད་ཚུལ་ལྟར་མངོན་ནོ་ཞེས་བདག་གི་རྗེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གསུང་ངོ་། །དེའང་དབུ་མ་ཐལ་རང་གཉི་གས་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ཐ་སྙད་དུའང་མི་འདོད་ཀྱང༌། རང་རྒྱུད་པ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་པར་འདོད་ཅིང༌། ཐལ་འགྱུར་བས་དངོས་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཐ་སྙད་དུའང་ཁས་མི་ལེན་ལ། རང་རྒྱུད་པས་དངོས་པོ་རྣམས་བློས་བཞག་པ་ལ་བལྟོས་པའི་དབང་གིས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་གྱི་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ཁོ་ནས་གྲུབ་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དངོས་པོ་རང་གི་ངོ་བོས་ཀྱང་གྲུབ་པ་དང་བློ་ལ་བལྟོས་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་གཉི་ག་ཡིན་པ་མི་འགལ་བར་བཞེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞི་འཚོ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་སྡེ་བདུན་གྱི་མཛད་པ་པོ་རང་གི་རྩ་བའི་བཞེད་པ་དབུ་མར་གནས་པ་དང༌། རྣམ་འགྲེལ་ངེས་ཀྱི་གཞན་སེལ་དང་རྟགས་ལ་སོགས་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་རིགས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་དབུ་མ་པ་དང་ཐུན་མོང་གི་རིགས་པར་བཞེས་པ་ཡིན་ལ། རྒྱན་དང་ཉི་མ་སྦས་པ་སོགས་ཀྱང་དབུ་མ་པས་རང་མཚན་ ཁས་ལེན་པ་མི་འགལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རང་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་དབུ་མར་འགྲེལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐལ་འགྱུར་བ་ཐ་སྙད་དུའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་མིང་དང་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་རང་མཚན་ཐ་སྙད་དུའང་མ་གྲུབ་པར་བཞེད་དོ། །དེས་
Chinese
通过理解意义，我确信这些因果事物，因为特别相信无害的种子等能够产生新芽等。因此，特别的信念是所有建立的基础。这是解释。如果这是世俗的，那么如何会这样呢？如果说特别的信念是建立者，那么仅仅通过特别的信念所建立的一切都应该被认为是世俗的。因为种子和新芽等不能通过证明其真实存在的量来确定，而是通过视觉的量来确定。如果认为它们仅仅存在于世俗的层面，那么它们如何才能不欺骗人呢？这是合理的。如果说“如果”等等，也是作为自己的观点，而不是作为先前的观点。导师尼玛萨巴也是这样解释的。即使如此，导师实际所示的意图似乎与拉旺洛的解释方式相似，我的至尊一切智者这样说。虽然中观应成派和自续派都不认为真实存在的物体存在于名言中，但自续派认为事物是自性成立的。应成派不承认事物是自性成立的，即使在名言中也不承认。自续派认为，事物不是依赖于心识的设定而成立，而是仅仅通过事物自身的存在方式而成立，如果这样，就会变成真实成立。事物既可以通过自身的体性成立，也可以依赖于心识的设定而成立，这两者并不矛盾。因此，寂护父子认为七论的作者自己的根本观点是安住于中观，并且确定《释量论》中确定的遣余和理路等，大多数都采取了与中观派共同的理路。庄严和尼玛萨巴等也是在中观派不违背承认自相的情况下，将《释量论》的自宗观点解释为中观。应成派认为，在名言中，一切法都不是通过自身的体性成立的，而是仅仅通过名称和概念的安立，因此自相在名言中也不成立。因此，
English
Having understood the meaning, I am convinced that these cause-and-effect phenomena exist, because I particularly believe that harmless seeds, etc., are capable of producing sprouts, etc. Therefore, particular belief is the basis for all establishment. This is the explanation. If this is conventional, then how could it be so? If it is said that particular belief is the establisher, then everything established by particular belief alone should be considered to be conventionally established. Because seeds and sprouts, etc., cannot be determined by a valid cognition that proves their true existence, but are determined by the valid cognition of vision. If it is thought that they exist only on the conventional level, then how can they be non-deceptive? This is reasonable. If it says "if" etc., it is also taken as one's own view, not as the previous view. The teacher Nyima Sabba also explains it in this way. Even so, the teacher's actual intention seems similar to the way Lhawang Lo explains it, my supreme omniscient one says. Although both Madhyamaka Prasangika and Svatantrika do not consider truly existent objects to exist in conventional truth, Svatantrika considers things to be established by their own characteristics. Prasangika does not admit that things are established by their own characteristics, even in conventional truth. Svatantrika believes that things are not established by relying on the mind's designation, but are established only by the way the object itself exists, and if so, it will become truly established. It is not contradictory that things can be established by their own nature and also be established by relying on the mind's designation. Therefore, Shantarakshita and his son believe that the author of the Seven Treatises' own fundamental view is based on Madhyamaka, and that most of the reasoning for determining the exclusion of others and signs, etc., in the Commentary on Valid Cognition, is taken as reasoning common to Madhyamikas. Ornament and Nyima Sabba, etc., also explain the self-view of the Commentary on Valid Cognition as Madhyamaka, assuming that Madhyamikas do not contradict the acceptance of self-characteristics. Prasangikas believe that in conventional truth, all phenomena are not established by their own nature, but are merely designated by names and concepts, so self-characteristics are not established even in conventional truth. Therefore,